บทบาทพิเศษ

เ ด็กๆ ในชั้นเรียนของคาปรีชอบพูดคุยกัน พวกเขาชอบคุยกันเกี่ยวกับเรื่องราวในสัปดาห์ พวกเขาชอบตอบคำถามในบทเรียน

แต่คาปรีไม่ได้เป็นแบบนั้น เธอพูดไม่ได้ ความพิการทำให้เธอมีปัญหาในการพูด

วันอาทิตย์วันหนึ่ง ซิส-เตอร์ฟ็อกซ์มีข่าวที่น่าตื่นเต้นมาบอก “เรากำลังจะมีโปรแกรมปฐมวัย” เธอกล่าว “พวกหนูแต่ละคนจะต้องมีส่วนร่วม”

ซิสเตอร์ฟ็อกซ์แจกกระดาษให้เด็กคนอื่นๆ กระดาษแต่ละแผ่นมีบทสำหรับให้แต่ละคนพูด แต่คาปรีพูดไม่ได้ เธอจะมีส่วนร่วมในโปรแกรมได้อย่างไร?

“ฉันมีบทบาทพิเศษให้หนูเล่น” ซิสเตอร์ฟ็อกซ์บอกกับคาปรี เธอหยิบกล่องเล็กๆ ขึ้นมา กล่องนั้นมีด้ามจับเล็กๆ ยื่นออกมาด้านหนึ่ง “ดูอะไรนี่นะ” ซิสเตอร์ฟ็อกซ์หมุนที่จับนั้น เสียงเพลงเบาๆ บรรเลงออกมาจากกล่อง

คาปรีปรบมือ เธอรู้จักเพลงนั้น!

ซิสเตอร์ฟ็อกซ์ยิ้ม “หนูลองสิ” เธอช่วยคาปรีหมุนที่จับเล็กๆ แล้วเพลงก็ดังออกมา มันเหมือนกับเวทมนตร์เลย!

“หนูช่วยเปิดเพลงนี้ให้เราในโปรแกรมปฐมวัยได้ไหม” ซิสเตอร์ฟ็อกซ์ถาม คาปรีพยักหน้า เธอมีความสุขที่ได้มีส่วนร่วม

ไม่นานก็ถึงวันจัดโปรแกรม เด็กแต่ละคนเดินขึ้นไปด้านหน้าแท่นเพื่อพูดส่วนของตนทีละคน

“พระผู้เป็นเจ้าทรงรักเรา” อัลลีกล่าว

“พระผู้เป็นเจ้าคือพระบิดาบนสวรรค์ของเรา” แซคกล่าว

แล้วก็ถึงตาของคาปรี เธอก้าวไปข้างหน้า จากนั้นเธอหมุนที่จับเล็กๆ บนกล่อง มีเสียงเพลงบรรเลงเบาๆ คาปรีนึกถึงเนื้อเพลงในใจขณะที่เธอเล่น

ฉันลูกพระผู้เป็นเจ้า

โปรดเกล้าส่งฉันมานี่

ประทานให้มีบ้านในโลกนี้

มีพ่อแม่รักเมตตา

คาปรีมองออกไปที่ทุกคน พวกเขายิ้มให้เธอ

อธิการกล่าวเมื่อจบโปรแกรม “เด็กแต่ละคนแบ่งปันประจักษ์พยานของพวกเขาในวันนี้” เขากล่าว “สิ่งที่พวกเขาแบ่งปันเป็นความจริง เราทุกคนเป็นลูกพระผู้เป็นเจ้า”

คาปรีรู้สึกอบอุ่นในใจ เธอรู้ว่าอธิการพูดถูก เธอเป็นลูกของพระผู้เป็นเจ้า และเธอมีบทบาทสำคัญในโปรแกรมปฐมวัยนี้