ไปนั่งข้างๆ เขาสิ

วั นหนึ่งที่โรงเรียน หนูได้ยินว่าเด็กชายคนหนึ่งถูกรังแก หนูรู้สึกเศร้ามาก ไม่มีใครควรได้รับการปฏิบัติอย่างนั้น

ต่อมาในวันนั้น ชั้นปีของเรามีงาsนเลี้ยง เด็กชายที่ถูกรังแกก่อนหน้านี้มาที่งานเลี้ยงและนั่งอยู่คนเดียว เมื่อหนูเห็นเขา หนูจำได้ว่าเกิดอะไรขึ้น หนูได้ยินเสียงบอกให้นั่งข้างๆ เขา แต่หนูไม่อยากเป็นคนเดียวที่นั่งข้างเขา หนูคิดว่า เขาคงไม่เป็นไรหรอก เขาไม่อยากให้ใครมานั่งข้างเขาหรอก หนูทิ้งความรู้สึกนั้นออกไป

เสียงนั้นมาอีกครั้ง หนักแน่นขึ้น ไปนั่งข้างๆ เขาสิ

หนูมองไปที่เด็กชาย เขาดูเหงาและเศร้า หนูเลยคิดว่า ก็ได้ เมื่อหนูนั่งลงข้างเขา เขาดูอึดอัด หนูบอกชื่อและถามเกี่ยวกับตัวเขา ตอนแรกหนูรู้สึกประหม่า แต่เมื่อเราคุยกัน หนูรู้สึกสงบ และเขาก็ไม่ได้ดูเหงาหรือเศร้าอีกต่อไปแล้ว

เมื่อเขาต้องกลับไปเรียน หนูบอกว่าหนูจะคุยกับเขาอีก เขายิ้มเล็กน้อยและพูดว่าตกลง คุณครูมาหาหนูและพูดว่า “ขอบคุณเซียร์รา นั่นเป็นสิ่งที่ดีมาก” หนูพยักหน้า

เวลาที่เหลือของวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่ความรู้สึกสงบนั้นไม่หายไป หนูรู้ว่าได้ทำสิ่งที่ถูกต้อง บางครั้งผู้คนก็ไม่ได้รับการปฏิบัติอย่างถูกต้องเมื่อพวกเขาแตกต่างจากคนอื่น หนูไม่ชอบอะไรแบบนั้นเลย แต่มันก็เกิดขึ้น

เราทุกคนเป็นลูกของพระผู้เป็นเจ้า เราควรปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความกรุณา ถ้าเราทำเช่นนี้ หนูรู้ว่าพระผู้เป็นเจ้าจะทรงอวยพรเรา