Pagpadayag

Elder Neil L. Andersen: Ang atong ikatulo nga hisgotanan mao ang pagpadayag. Usa kini ka hilisgotan nga wala lang ipamulong ni Presidente Oaks, apan usa nga iyang gipuy-an. Sama sa akong gihisgotan bag-ohay, miingon siya, “Sa tibuok kong kinabuhi ang akong unang magtutudlo mao ang hinay ug malumong tingog ug pagbati nga gipadangat pinaagi sa Espiritu sa Ginoo.”

Sa usa ka gamhanan nga pakigpulong niadtong 1992, iyang giasoy ang makahulga sa kinabuhi nga kasinatian diin ang giya sa Espiritu Santo miluwas niya ug sa wala mailhi nga batan-ong lalaki gikan sa usa ka trahedya. Nagpuyo siya sa Chicago. Human sa nalangan nga miting sa Simbahan, siya ug si Sister Oaks mihatod og usa ka sister sa ward nga nagpuyo sa gubot nga dapit sa Chicago. Gihatod niya ang sister sa atubangan sa iyang pultahan.

Sa pagbalik niya sa sakyanan, kalit nga mitunga ang usa ka batan-ong lalaki nga naggunit og pusil, gidul-it ang pistola sa tiyan ni Elder Oaks. Nangayo siya og kwarta, samtang ang pusil gidul-it gihapon sa iyang tiyan, ug human sa makuyaw nga pagtinubagay, si Elder Oaks naghisgot bahin sa usa ka bus nga nagpadulong ug ang mosunod nga inspirasyon misantop sa iyang hunahuna. Atong tan-awon.

Presidente Dallin H. Oaks (1992): Samtang nahitabo kini sa likod sa batan-on nga tulisan, dili niya makita, nakulbaan siya ug nabalaka. Ang iyang pusil misimang gikan sa akong tiyan hangtod nga ang sumbohan mipadulong og gamay sa akong wala. Ang akong kamot nakaisa na og gamay, ug sa kalit nga lihok akong magunitan ang pusil ug makig-ilog niya aron dili ko mapusilan. Mas taas ko ug mas bug-at kaysa maong batan-on ug niadtong higayona mas maskulado. Wala ko magduda nga modaog ko sa kalit nga pagdumog kon makuha nako ang pusil pinaagi niini nga sangka.

Sa dihang molihok na unta ko, duna koy talagsaong kasinatian. Wala koy nakita nga bisan unsa o nadungog nga bisan unsa, apan nasayod ko bahin sa usa ka butang. Nasayod ko sa unsay mahitabo kon akong kuhaon kana nga pusil. Maglayugay mi, ug akong ition ang pusil ngadto sa dughan nianang batan-ong lalaki. Mobuto kini, ug mamatay siya. Nasabtan usab nako nga dili gyod ko pwedeng magdala-dala diha sa akong konsyensya sa kamatayon nianang batan-ong lalaki sa tibuok nakong kinabuhi.

Mikalma ko, ug samtang mipalayo ang bus gisunod nako ang pagdasig sa pagbutang sa akong tuong kamot sa iyang abaga aron tambagan siya. Si June ug ako dunay tinedyer nga mga anak niadtong higayona, ug ang paghatag og mga tambag nahimong natural.

“Paminaw, ” miingon ko, “dili kini maayo. Ang imong gibuhat dili gyod sakto. Ang mosunod nga sakyanan posibleng pulis na, ug posible kang mapatay o mapriso tungod niini.”

Balik sa pusil nga nakation sa akong tiyan, ang batan-ong tulisan mitubag sa akong tambag pinaagi sa pagsubli sa iyang gipangayo sa ikatulong higayon. Apan niining panahona hinay na ang iyang tingog. Dihang mitanyag siya sa iyang kataposan nga hulga sa pagpatay nako, dili na kaayo segurado ang iyang tingog. Sa dihang mibalibad ko og usab, nagpanuko siya, dayon iyang gihipos ang pusil sa iyang bulsa ug midagan palayo. Giablihan ni June ang pultahan, ug mipadagan mi sa sakyanan, nag-ampo og pasalamat.

Elder Neil L. Andersen uban sa mga Young Adult: Ug kauban nato sila si Joy, Lindsey, Nicole, ug Max. Ug maghisgot kita bahin sa pagpadayag. Nakadungog mo ni Presidente Oaks niana nga panghitabo. Miingon siya, “Wala koy nakita nga bisan unsa. Wala koy nadungog, apan may nahibaloan ko nga usa ka butang.” Nakasulay ba kamo niana sa una o susama niana?

Nicole: Usa ka butang nga misantop sa hunahuna mao ang desisyon sa pagpili nga magbaton og pamilya. Murag nagkinahanglan kana og daghang pag-ampo ug pagpuasa para nako. Gusto ko nga magdala og mga anak nganhi sa kalibotan. Dili ko segurado kon unsaon nga matuman kadtong tanan, ug nakahinumdom lang ko nga akong gidala ang akong mga tinguha ngadto sa Ginoo, gipahibalo Siya nga ganahan ko nga dunay mga anak.

Ug kana ang tinguha nga anaa sa akong kasingkasing. Ug balik-balik nakong gibati ang dakong kalinaw gikan sa Dios nga nakita Niya ang akong kasingkasing, nga nakita Niya ang akong gibati, nga Iyang nasabtan ang akong mga tinguha, ug usa kadto ka takos nga tinguha.

Elder Neil L. Andersen: Olivia, unsay imong isulti kanamo?

Olivia: Tingali ang mga takna sa pagpadayag nga akong nadawat nga labing duol sa akong kasingkasing nahitabo didto sa templo, ug layo pa kaayo ang akong pagsabot sa tanan didto sa pagtuga. Murag maingon ta nga—imbes nga makasabot gyod sa tanang aspeto sa pagtuga, mas bahin kini sa pagsabot sa pagbati nga si Jesukristo anaa diha sa ordinansa, nga ang kahingpitan sa Iyang pagkapari anaa diha, ug Siya mao ang naghinlo nako ug nagtugot nako nga mobati niana nga pagsabot.

Ang akong paborito nga himno mao ang “My Shepherd Will Supply My Need.” Ug ang kataposan nga bersikulo nag-ingon nga “Dili na estranghero ni bisita, apan sama sa bata diha sa panimalay.” Nahibalo ko nga mga bisita kita sa templo. Apan nasabtan nako unsay bation nga sama sa usa ka anak nga anaa sa panimalay. Samtang ako naglingkod sa sulod sa templo ug naningkamot sa pagpakigsulti sa Dios.

Elder Neil L. Andersen: Nindot.