មានគុណសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីទទួលពរជ័យនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធ
ការចាក់ផ្សាយការបំពាក់បំប៉នថ្នាក់ ស&វ ប្រចាំឆ្នាំ២០២៥
ថ្ងៃទី២៣ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៥
បងប្រុស ឆាដ អេច វិប ៖ ខ្ញុំមានអំណរណាស់សម្រាប់ការបំពាក់បំប៉នមេរៀននៃការរៀបចំជីវិតនេះ ។ ខ្ញុំគិតថា យើងទាំងអស់គ្នាអាចមានអំណរគុណ ចំពោះរបៀបដែលមេរៀនទាំងនេះទាក់ទងនឹងយុវវ័យរបស់យើង ។ ហើយពេលខ្ញុំបានមើលវីដេអូនេះ វាបានរំឭកខ្ញុំពីរបៀបដែលមេរៀនទាំងនេះអាចផ្តោតទៅលើព្រះគ្រីស្ទកម្រិតណា ។ ការប្រើប្រាស់គំរូដ៏ល្អឥតខ្ចោះនៃព្រះអង្គសង្រ្គោះដែលរស់នៅតាមគោលការណ៍ដំណឹងល្អទាំងនេះ និងការពិភាក្សាពីរបៀបដែលទ្រង់អាចជួយសិស្សរបស់យើងនៅក្នុងកាលៈទេសៈរបស់ពួកគេ ពិតជាមានអានុភាពខ្លាំងណាស់ ។
ខ្ញុំក៏ចូលចិត្តដែរថា មេរៀនទាំងនេះត្រូវបានផ្តោតទៅលើព្រះបន្ទូលនៃព្រះ ទាំងការប្រើឧទាហរណ៍ពីព្រះគម្ពីរ និងពីការបង្រៀនរបស់ពួកព្យាការីនៅសម័យទំនើប ។ ខ្ញុំជឿលើវិធីសាស្ត្រដូចគ្នាដែលជួយយើងបង្រៀនបទគម្ពីរទាំងឡាយប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព អាចបត់បែនដើម្បីបង្រៀនសារលិខិតដែលបំផុសគំនិតរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព ។ សូមអរគុណចំពោះគំរូដ៏អស្ចារ្យ និងការបំពាក់បំប៉ន់ដ៏ល្អនេះ ។
ឥឡូវនេះ ខ្ញុំចង់ផ្លាស់ប្តូរការផ្ដោតយកចិត្តទុកដាក់ ហើយបន្តទៅប្រធានបទមួយទៀត ដែលមាននៅក្នុងគំនិត និងចិត្តរបស់ខ្ញុំ ។ យើងទាំងអស់គ្នាមានពរជ័យតាមរយៈការបង្រៀន និងការងារបម្រើរបស់ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន ។ ខ្ញុំពិតជាមានអំណរគុណចំពោះលោក និងថ្លែងទីបន្ទាល់ថា លោកគឺជាព្យាការីដែលបានជ្រើសរើសរបស់ព្រះ ។ ខ្ញុំមានអំណរគុណចំពោះព្រះអម្ចាស់ក្នុងការថែរក្សាលោក និងសម្រាប់ចំណេះដឹង ការដឹកនាំ និងកម្លាំងដែលខ្ញុំផ្ទាល់ទទួលបានតាមរយៈការបំផុសគំនិតដែលមកពីព្រះអម្ចាស់ចំពោះប្រធានណិលសុន ។
ការអញ្ជើញមួយដែលប្រធានណិលសុនបានអញ្ជើញជាញឹកញាប់ដល់ពួកយើង គឺត្រូវរៀនទទួលបានព្រះចេស្តារបស់ព្រះតាមរយៈសេចក្តីសញ្ញា និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ។ ដូច្នេះ នៅក្នុងការប្រជុំនាយកប្រចាំតំបន់នាពេលថ្មីៗបំផុតរបស់យើង យើងបានសម្រេចចិត្តចាប់ផ្តើមសិក្សារាល់ព្រឹកនូវអ្វីដែលប្រធាន ណិលសុន និងថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រផ្សេងទៀតបានបង្រៀនអំពីសេចក្តីសញ្ញា និងដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ ។ ខ្ញុំពិតជារំជួលចិត្តដោយសារបទពិសោធន៍នោះណាស់ ជាពេលដែលខ្ញុំបានសុំឲ្យអ្នកចូលរួមមួយចំនួនចែកចាយនូវអ្វីដែលពួកគេបានរៀន ។
បងប្រុស ៖ នៅពេលដែលប្រធាន ណិលសុន បានបង្រៀនពីអត្ថន័យនៃការធ្វើសេចក្តីសញ្ញាជាមួយព្រះ ខ្ញុំបានរៀនថា ខ្ញុំមិនគួរចាត់ទុកទ្រង់ជា CEOឬនាយកប្រតិបត្តិក្រុមហ៊ុននៅស្ថានសួគ៌ដែលកំពុងរង់ចាំខ្ញុំឲ្យបំពានកិច្ចសន្យានោះទេ ។ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ វាគឺជាទំនាក់ទំនងនៃសេចក្តីសញ្ញាជាមួយព្រះវរបិតាដ៏ពេញដោយក្តីស្រឡាញ់ ហើយដោយសារតែហេតុនោះហើយ ទ្រង់នឹងមិនដែលនឿយហត់ក្នុងការគាំទ្រដល់ខ្ញុំនោះទេ ហើយខ្ញុំនឹងមិនដែលបង្អស់ការអត់ធ្មត់ដ៏មេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ឡើយ ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំបានរៀនថា តាមរយៈសេចក្តីសញ្ញានេះ ខ្ញុំមានកន្លែងដ៏ពិសេសមួយនៅក្នុងព្រះទ័យរបស់ព្រះ ។ វាបានផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតរបស់ខ្ញុំនូវរឿងមួយចំនួនដូចជាការអធិស្ឋានរបស់ខ្ញុំ ជាជាងការមានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំនឹងលុតជង្គង់ចុះនៅចុងបញ្ចប់នៃថ្ងៃមួយ ហើយប្រែចិត្ត ហើយវានឹងក្លាយជាបន្ទុកចំពោះទ្រង់ នោះខ្ញុំខិតចូលទៅជិតទ្រង់ ហើយខ្ញុំចង់ទូលទៅកាន់ទ្រង់ ហើយខ្ញុំដឹងថាអ្វីគ្រប់យ៉ាងផ្សេងទៀតដែលខ្ញុំចង់ធ្វើគឺ តបស្នងសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលទ្រង់បានបង្ហាញដល់ខ្ញុំ ។
បងស្រី ៖នៅពេលខ្ញុំគិតអំពីសេចក្តីសញ្ញា ខ្ញុំគិតអំពីអ្វីដែលប្រធាន ណិលសុន បានបង្រៀនយើង ថាអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលយើងជឿ និងរាល់ការសន្យាដែលព្រះបានធ្វើចំពោះរាស្រ្តនៃសេចក្តីសញ្ញារបស់ទ្រង់គឺមកជាមួយគ្នានៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ។ ខ្ញុំមិនអាចបំបែកព្រះវិហារបរិសុទ្ធចេញពីសេចក្ដីសញ្ញារបស់ខ្ញុំបានទេ ព្រោះនៅទីនោះហើយដែលខ្ញុំរៀនពីអត្ថន័យនៃសេចក្ដីសញ្ញាដែលខ្ញុំបានធ្វើជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ តាមរយៈការសន្យានៃសេចក្តីសញ្ញាទាំងនោះដែលបានធ្វើនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ នោះពរជ័យទាំងអស់នៃស្ថានសួគ៌នឹងត្រូវបានផ្ដល់ដល់ខ្ញុំក្នុងនាមជាបុត្រីនៃព្រះ ។ ហើយវាបានកើនឡើងក្នុងរយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ នៅពេលខ្ញុំបានយល់កាន់តែច្បាស់អំពីអំណោយទានពិសិដ្ឋ និងអំណោយដ៏ពិសេសនោះដែលព្រះវរបិតាសួគ៌ប្រទានដល់យើង ។
បងប្រុស ៖ ដូច្នេះ ខ្ញុំបានរៀនពីប្រធាន ណិលសុន ថា នៅពេលយើងធ្វើសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយនឹងព្រះវរបិតាសួគ៌ ទំនាក់ទំនងរបស់យើងជាមួយទ្រង់នឹងផ្លាស់ប្តូរជារៀងរហូត ។ ហើយនោះវាជារឿងសំខាន់សម្រាប់ខ្ញុំ ដោយសារខ្ញុំដឹងថា ព្រះវរបិតាសួគ៌ស្រឡាញ់ខ្ញុំ ហើយកត្តាដែលថា ទ្រង់បានបង្កើតផ្លូវមួយដែលខ្ញុំនឹងអាចខិតទៅជិតទ្រង់ ស្គាល់ទ្រង់កាន់តែច្បាស់ ហើយនៅទីបំផុតមានសក្តានុពលដើម្បីប្រែក្លាយដូចជាទ្រង់ ។ រឿងអំពីសេចក្ដីសញ្ញាគឺថា មិនថាយើងនឹងឆ្លងកាត់អ្វីក្នុងជីវិតទេ ព្រះវរបិតាសួគ៌គង់នៅជាមួយយើង ទ្រង់ដើរក្បែរយើង ទ្រង់កាន់ដៃយើង ទ្រង់កំពុងដឹកនាំយើង ។ ហើយនោះគឺដោយសារតែសេចក្ដីសញ្ញា ។
បងប្រុស ៖ ខ្ញុំមានអំណរគុណសម្រាប់ពរជ័យនៃការមានព្យការី ។ តាមរយៈការបង្រៀនរបស់លោក ខ្ញុំបានយល់កាន់តែច្បាស់អំពីសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ពិសេសដែលព្រះមានសម្រាប់អ្នកទាំងឡាយណាដែលបានចូលទៅក្នុងសេចក្តីសញ្ញាជាមួយទ្រង់ ។ ហើយការពិតនោះគឺថា ទ្រង់នឹងមិនដែលបោះបង់ចោលនូវទំនាក់ទំនងនោះទេ លើសពីនេះ ទ្រង់នឹងមិនដែលឈប់ប្រទានឱកាសឲ្យយើងប្រែចិត្ត និងផ្លាស់ប្តូរឡើយ ។ ការស្គាល់និស្ស័យនៃព្រះបានក្លាយជាចំណងនៃក្តីសង្ឃឹម និងការព្យាបាលដល់ដួងចិត្តរបស់ខ្ញុំ ។
បងប្រុស ៖ នៅពេលយើងត្រូវបានចងភ្ជាប់ទៅនឹងព្រះគ្រីស្ទ ប្រធាន ណិលសុនបានបង្រៀនយ៉ាងច្បាស់ថា យើងទៅកន្លែងណាដែលទ្រង់ទៅ យើងធ្វើអ្វីដែលទ្រង់ធ្វើ ។ ឧទាហរណ៍ បើសិនខ្ញុំនឹមនឹងទ្រង់ ហើយទ្រង់គឺជាគោដំបូង នោះខ្ញុំនឹងទៅទីណាដែលទ្រង់នឹងទៅ ខ្ញុំនឹងនិយាយនូវអ្វីដែលទ្រង់មានបន្ទូល ខ្ញុំនឹងធ្វើអ្វីដែលទ្រង់ធ្វើ—នៅទៅបំផុត ។ ហើយសង្ឃឹមថា ទំនាក់ទំនងនោះនឹងជួយខ្ញុំឲ្យក្លាយដូចទ្រង់ ។ លើសពីអ្វីទាំងអស់នៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំចង់ផ្គាប់ព្រះទ័យដល់ទ្រង់ ។ ខ្ញុំចង់ទៅដល់ចំណុចមួយដែលជីវិត និងដួងចិត្តខ្ញុំផ្ទាល់ធ្វើអ្វីៗទាំងអស់ដើម្បីផ្គាប់ព្រះទ័យទ្រង់ ។ ខ្ញុំមិនដឹងពីរបៀបដើម្បីតបស្នងដល់ព្រះអង្គសង្គ្រោះវិញសម្រាប់អ្វីដែលទ្រង់បានធ្វើសម្រាប់ខ្ញុំ ក្រៅតែពីធ្វើអ្វីដែលទ្រង់បានបង្គាប់ឲ្យខ្ញុំធ្វើនោះទេ ។
បងប្រុស ៖ នៅពេលខ្ញុំបានស្តាប់ប្រធាន ណិលសុន ខ្ញុំបានឮថា នៅពេលយើងចូលទៅក្នុងទំនាក់ទំនងនៃសេចក្តីសញ្ញាជាមួយនឹងព្រះវរបិតាសួគ៌ ថាយើងត្រូវបានផ្តល់អំណាចបន្ថែមនៅក្នុងជីវិតរបស់យើង វាជាអំណាចជាក់ស្តែង ។ វាជាអំណាចជាក់ស្តែង ។ វាជាអ្វីមួយដែលអាចនាំមកយើងនូវក្តីសង្ឃឹម និងការព្យាបាល និងជំនឿ ហើយអាចជាអ្វីមួយដែលលើកស្ទួយយើងនៅក្នុងគ្រាដ៏លំបាកបំផុតរបស់យើង ។ ផ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតអំពីចំណងនៃសេចក្ដីសញ្ញានេះគឺថា យើងមានព្រះវរបិតាសួគ៌ ដែលមិនបោះបង់យើងចោលឡើយ ។ នៅពេលយើងពុះពារនឹងការសង្ស័យ ទ្រង់នឹងជួយយើងជំនួសការសង្ស័យនោះដោយសេចក្តីជំនឿវិញ ។ នៅពេលយើងពុះពារនឹងការញៀន ទ្រង់នឹងជួយយើងជំនួសការញៀននោះដោយសេរីភាពវិញ ។ នៅពេលយើងពុះពារនឹងភាពអស់សង្ឃឹម ទ្រង់នឹងជួយបំពេញព្រលឹងយើងដោយពន្លឺ ។ អព្ភូតហេតុរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ គឺថា ទ្រង់ប្រទានឲ្យយើងនូវប្រភេទនៃសេចក្តីស្រឡាញ់ និងសេចក្តីមេត្តាករុណាដ៏ពិសេស ដែលតែងតែទាញយើងត្រឡប់ទៅកាន់ទ្រង់វិញ ។
បងប្រុស វិប ៖ បងប្អូនប្រហែលជាទទួលបានការបង្រៀនរបស់ប្រធាន ណិលសុន ឬសេចក្តីថ្លែងការណ៍ជាក់លាក់ជាច្រើនដែលបានក្លាយជាចំណូលចិត្តផ្ទាល់ខ្លួនរបស់បងប្អូន ។ ឧទាហរណ៍ បងប្អូនប្រហែលជាចាំថា នៅក្នុងសន្និសីទសារព័ត៌មានដំបូងរបស់លោកក្នុងនាមជាប្រធានសាសនាចក្រក្នុងឆ្នាំ២០១៨ ប្រធាន ណិលសុន បានសុំឲ្យយើងចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងទស្សនវិស័យដ៏ច្បាស់លាស់ ។ ពេលមានប្រសាសន៍ពីទីក្រុង សលត៍លេក លោកបានមានប្រសាសន៍ថា « ទីបញ្ចប់ដែលយើងម្នាក់ៗខិតខំ គឺដើម្បីត្រូវបានប្រទានដោយអំណោយទានពិសិដ្ឋជាមួយនឹងអំណាចនៅក្នុងដំណាក់នៃព្រះអម្ចាស់ » ។
នៅក្នុងឆ្នាំ២០២១ លោកមានប្រសាសន៍ថា « កន្លែងដែលមានសុវត្ថិភាពបំផុតដើម្បីមានជីវិត ខាងវិញ្ញាណ គឺការរស់ នៅតាម សេចក្ដីសញ្ញានៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធរបស់បងប្អូន » ។
នៅក្នុងឆ្នាំ២០២៤ លោកបានបង្រៀនថា « គ្មានអ្វីនឹងជួយបងប្អូន ច្រើនជាង ការថ្វាយបង្គំនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ…ដើម្បីកាន់ដំបងដែកយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួនជានិច្ចនោះទេ ។… គ្មានអ្វីដែលនឹងការពារបងប្អូន ជាងនោះទេ ។… គ្មានអ្វីដែលនឹងពង្រឹងទីបន្ទាល់របស់បងប្អូនអំពីព្រះអម្ចាស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ឬជួយបងប្អូនឲ្យយល់ពីផែនការដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះ ជាងនេះនោះទេ » ។
អំឡុងពេលសុន្ទរកថាថ្មីៗបំផុតរបស់លោកនៅក្នុងសន្និសីទទូទៅ លោកបានថ្លែងថា « នេះជាការសន្យារបស់ខ្ញុំចំពោះបងប្អូន ៖ អ្នកដែលស្វែងរកព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដោយស្មោះត្រង់គ្រប់រូបនឹងរកឃើញទ្រង់នៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ » ។
ហើយជាចុងក្រោយ នៅក្នុងអត្ថបទ លីអាហូណា ដែលមានចំណងជើងថា « សេចក្តីសញ្ញាដ៏នៅអស់កល្បអស់កាលជានិច្ច » លោកបានបង្រៀនថា « ពេលយើងចុះសេចក្តីសញ្ញាជាមួយព្រះ នោះយើងពុំនៅលើដីអព្យាក្រឹតទៀតឡើយ ។ ព្រះនឹងមិនបោះបង់ចោលទំនាក់ទំនងរបស់ទ្រង់ជាមួយអស់អ្នកដែលបានបង្កើតចំណងបែបនោះជាមួយទ្រង់ឡើយ ។ តាមពិត អស់អ្នកដែលបានធ្វើសេចក្តីសញ្ញាជាមួយព្រះ អាចទទួលបានសេចក្តីស្រឡាញ់ និងសេចក្តីមេត្តាករុណាដ៏ពិសេសមួយ ។… ទ្រង់នឹងបន្តធ្វើការជាមួយពួកគេ ហើយប្រទានឱកាសឲ្យពួកគេផ្លាស់ប្តូរ ។ ទ្រង់នឹងអភ័យទោសដល់ពួកគេ នៅពេលពួកគេប្រែចិត្ត ។ ហើយបើពួកគេវង្វេងផ្លូវ ទ្រង់នឹងជួយពួកគេរកផ្លូវត្រឡប់ទៅកាន់ទ្រង់វិញ ។… ដោយសារតែសេចក្តីសញ្ញារបស់យើងជាមួយព្រះ នោះទ្រង់ពុំដែលនឿយហត់ខិតខំជួយយើងឡើយ ហើយយើងនឹងមិនដែលបង្អស់ការអត់ធ្មត់ដ៏មេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ជាមួយយើងដែរ » ។
ប្រធាន ណិលសុន មិនត្រឹមតែបានបង្រៀនអំពីព្រះវិហារបរិសុទ្ធ និងសេចក្តីសញ្ញា ក្នុងនាមជាប្រធានសាសនាចក្រប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែកាលពីជាង ១៥ ឆ្នាំមុន នៅពេលដែលយើងមានបញ្ហាជាមួយនឹងភាសាសម្រាប់សេចក្តីថ្លែងការណ៍ពីគោលបំណងថ្មីរបស់ថ្នាក់ ស&វ ពេលនោះ អែលឌើរ រ័សុល អិម ណិលសុន កំពុងបម្រើជាប្រធានគណៈកម្មការប្រតិបត្តិនៃក្រុមប្រឹក្សាអប់រំ បានលើកទឹកចិត្តយើងឲ្យបញ្ចូលឃ្លាទីពីរនៃគោលបំណងរបស់យើងដែលថ្លែងថា « យើងត្រូវជួយយុវវ័យ និងយុវមជ្ឈិមវ័យឲ្យមានភាពស័ក្តិសមដើម្បីទទួលបានពរជ័យទាំងឡាយនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធ » ។
ខ្ញុំឆ្ងល់ថា តើនៅក្នុងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់យើងដើម្បីបង្រួមសេចក្តីថ្លែងការណ៍នៃគោលបំណងរបស់យើង ដែលយើងបាននិយាយតែនៅក្នុងលក្ខខណ្ឌនៃការធ្វើឲ្យការប្រែចិត្តជឿកាន់តែស៊ីជម្រៅមែនទេ ? ខណៈដែលយើងកំពុងធ្វើឲ្យមានការរីកចម្រើនដ៏អស្ចារ្យ ហើយការសង្កត់ធ្ងន់គួរតែបន្ត ខ្ញុំជឿថាមានអ្វីច្រើនទៀតដែលយើងអាចធ្វើដើម្បីបញ្ជាក់ផ្នែកទីពីរនៃគោលបំណងរបស់យើង និងជួយយុវវ័យ និងយុវមជ្ឈិមវ័យបន្ថែមទៀតឲ្យមានភាពស័ក្តិសមសម្រាប់ពរជ័យនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ។ ខ្ញុំមិនស្នើឲ្យបងប្អូនទាំងអស់គ្នាសរសេរមេរៀនថ្មី ឬបង្កើតកម្មវិធីថ្មីនោះទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំកំពុងស្នើសុំឲ្យបងប្អូនគិតពិចារណា រួមទាំងអធិស្ឋានអំពីអ្វីដែលបងប្អូនអាចធ្វើបានផ្ទាល់ខ្លួនបន្ថែមទៀតនៅក្នុងបរិបទនៃអ្វីដែលបងប្អូនកំពុងធ្វើរួចហើយ ។
នៅពេលខ្ញុំសួរសំណួរទាំងនេះដល់មនុស្សមួយចំនួន ខ្ញុំបានឮនូវការឆ្លើយតបដ៏អស្ចារ្យជាច្រើន ។ ក្នុងចំណោមការឆ្លើយតបទាំងនោះ នេះជាយោបល់ទាំងឡាយ ៖ ទីមួយ ចូរធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពនៃការសង្កត់ធ្ងន់ដ៏ប្រកបដោយការព្យាករណ៍ និងការបង្រៀនរបស់ព្យាការីទាក់ទងនឹងសេចក្ដីសញ្ញា និងដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ ។ ទីពីរ សូមមានចេតនាក្នុងការភ្ជាប់សេចក្តីស្រឡាញ់ និងសេចក្តីជំនឿរបស់យើងលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដើម្បីមានភាពស័ក្តិសមសម្រាប់ពរជ័យនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ។ ទីបី យោងទៅរកសំណួរចេញប័ណ្ណចូលព្រះវិហារបរិសុទ្ធ នៅពេលដែលសមរម្យ ។ ទីបួន យោងទៅសេចក្ដីសញ្ញាជាក់លាក់ នៅពេលយើងបង្រៀនគោលការណ៍ទាំងឡាយនៃដំណឹងល្អ ដោយជួយសិស្សឲ្យយល់ពីគោលលទ្ធិនៃសេចក្ដីសញ្ញាទាំងនោះ ។ ទីប្រាំ ចែកចាយសេចក្តីស្រឡាញ់ និងការដឹងគុណរបស់យើងផ្ទាល់ចំពោះព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ហើយជួយសិស្សឲ្យស្គាល់ពរជ័យដែលបានចូលមកក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ តាមរយៈការរក្សាសេចក្ដីសញ្ញារបស់ពួកគេ ។ បងប្អូននឹងមានគំនិតផ្សេងៗជាច្រើនទៀត សូមបន្តការពិភាក្សាការណ៍នេះតាមផ្នែកនីមួយៗ និងក្នុងក្រុមអនុវត្តជាក់ស្តែង ហើយចែកចាយអ្វីដែលបងប្អូនកំពុងរៀន ។
តាមរយៈឧទាហរណ៍នៃអ្វីដែលខ្ញុំជឿថា អាចនឹងកើតឡើង ខ្ញុំចង់ចែកចាយជាមួយបងប្អូននូវការអភិវឌ្ឍថ្មីៗមួយ ។ កាលពីពីរបីឆ្នាំមុន ខ្ញុំបានទៅកោះហ្គាំ ជាមួយនាយកប្រចាំតំបន់ និងភូមិភាគមកពីអាស៊ី និងប៉ាស៊ីហ្វិក ។ នៅក្នុងការប្រជុំមួយដែលយើងបានពិភាក្សាអំពីរបៀបដែលយើងអាចជួយសិស្សច្រើនថែមទៀតឲ្យមានភាពស័ក្តិសមសម្រាប់ពរជ័យនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ។ បន្ទាប់ពីការប្រជុំទាំងនោះ នាយកតំបន់របស់យើងក្នុងប្រទេសហ្វីលីពីន លោក ជូលៀស ប៊ែរីអិនថូស បានជួបជាមួយក្រុមប្រឹក្សានាយកប្រចាំភូមិភាគរបស់គាត់ ហើយពួកគេបានកំណត់ថា ពួកគេនឹងធ្វើការកាន់តែជិតស្និទ្ធជាមួយថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រដើម្បីជួយយុវវ័យ និងយុវមជ្ឈិមវ័យឲ្យបានច្រើនដើម្បីកាន់ប័ណ្ណចូលព្រះវិហារបរិសុទ្ធដែលមានសុពលភាព ។ ពួកគេត្រូវបានលើកទឹកចិត្តដោយគណៈប្រធានតំបន់របស់ពួកគេ ដែលមានគោលដៅបង្កើនការកាន់ប័ណ្ណចូលព្រះវិហារបរិសុទ្ធដែលជាផ្នែកមួយនៃផែនការប្រចាំតំបន់របស់ពួកគេរួចទៅហើយ ។ ថ្នាក់ដឹកនាំ និងអ្នកសម្របសម្រួលថ្នាក់ ស&វ. ក៏បានជួបជាមួយថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រក្នុងតំបន់គ្រប់លំដាប់ថ្នាក់ ហើយពួកគេពិភាក្សារួមគ្នាអំពីការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ពួកគេ និងរាយការណ៍ពីការរីកចម្រើនរបស់ពួកគេ ។
ខ្ញុំចង់និយាយឲ្យច្បាស់អំពីចំណុចនេះ ៖ ពួកគាត់មិនបានធ្វើដោយឯករាជ្យក្នុងនាមជាថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រទេ ។ ពួកគេបានជួយដល់ថ្នាក់ដឹកនាំដែលមានគោលដៅ និងផែនការរួចហើយ ហើយដែលជាអ្នកកំពុងធ្វើតាមការណែនាំរបស់គណៈប្រធានតំបន់របស់ពួកគេ ។ ប៉ុន្តែថ្នាក់ ស.&វ. បានជួយដោយការផ្ដោតលើសេចក្ដីសញ្ញា និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ដោយការបង្រៀនដំណើររឿងទាំងនេះតាមរបៀបសាមញ្ញនៅគ្រប់ឱកាសទាំងអស់ និងដោយការនិយាយជាញឹកញាប់អំពីពរជ័យនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ។
ក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំ ដោយមានការខិតខំប្រឹងប្រែងរួមគ្នាពីថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ ឪពុកម្តាយ និងគ្រូបង្រៀនថ្នាក់ស.&វ. នោះចំនួននៃអ្នកកាន់ប័ណ្ណចូលព្រះវិហារបរិសុទ្ធរបស់យុវវ័យនៅក្នុងប្រទេសហ្វីលីពីនបានកើនឡើងដល់ ២៧៧ ភាគរយ ។ ប៉ុន្តែពរជ័យមិនត្រឹមតែជាចំនួនប៉ុណ្ណោះទេ ឥទ្ធិពលដែលមានលើយុវវ័យ និងក្រុមគ្រួសាររបស់ពួកគេគឺអស្ចារ្យខ្លាំងណាស់ ។ វាបានកើតឡើងដល់ក្រុមគ្រួសារ ថូភីយ៉ាឌ័រ មកពីស្តេក ប៉ាយ៉ាមបាំង ដូចក្នុងរូបភាពនេះផងដែរ ។ ដូចជាក្រុមគ្រួសារជាច្រើនទៀតក្នុងប្រទេសហ្វីលីពីនដែរ សព្វថ្ងៃនេះ គ្រួសារ ថូភីយ៉ាឌ័រ ទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធជាមួយគ្នាជាញឹកញាប់ ។ ពរជ័យនៃគ្រួសារដែលទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធជាមួយគ្នា មានសារៈសំខាន់ដ៏អស់កល្បជានិច្ច ហើយជាចំណុចសំខាន់ចំពោះអ្វីដែលព្រះអម្ចាស់ចង់បានសម្រាប់បុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់ ។ ខ្ញុំជឿថា តាមរយៈការខិតខំរបស់យើងដើម្បីផ្ដោតលើពរជ័យនៃដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ នោះយើងអាចជួយយុវវ័យ និងយុវមជ្ឈិមវ័យកាន់តែច្រើននៅជុំវិញពិភពលោកឲ្យធ្វើ និងរក្សាសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយព្រះអម្ចាស់ ។
ដើម្បីបញ្ចប់ ខ្ញុំចង់ចែកចាយមេរៀនដោយប្រើវត្ថុដ៏សាមញ្ញមួយ ។ ខ្ញុំបានគិតអំពីអានុភាពនៃសេចក្ដីសញ្ញា និងរបៀបដែលយើងអាចពន្យល់អំពីការណ៍នេះយ៉ាងច្បាស់ សូម្បីតែក្មេងម្នាក់ក៏អាចយល់បានដែរ ។ នៅពេលខ្ញុំធ្វើ វាបានរំឭកខ្ញុំពីមេរៀនដោយប្រើវត្ថុមួយ ដែលមនុស្សមួយចំនួនបានឃើញហើយ ។ ខ្ញុំគិតថា ជាដំបូងខ្ញុំបានឃើញបងប្រុស ឆាត វិលគិនសុន ប្រើវា ។
បើខ្ញុំសុំនរណាម្នាក់មកកាច់ខ្មៅដៃនេះ នោះបងប្អូនណាម្នាក់ក៏អាចកាច់បានដែរ ។ ប៉ុន្តែ ចុះបើខ្ញុំយកខ្មៅដៃបិទស្កុតជាប់នឹងដំបងវាយកូនបាល់នេះវិញ ? ឥឡូវនេះ តើបងប្អូនអាចកាច់ខ្មៅដៃនេះបានទេ ? នៅក្នុងការបង្ហាញនេះ តើខ្មៅដៃជាអ្វី ឬជានរណា ? តើដំបងវាយកូនបាល់នេះជាអ្វី ឬជានរណា ? តើស្កុតបិតនោះជាអ្វី ? មេរៀនដោយប្រើវត្ថុនេះកំពុងផ្ដល់យោបល់ថា ខ្មៅដៃតំណាងឲ្យបងប្អូន និងរូបខ្ញុំ ដំបងតំណាងឲ្យព្រះអង្គសង្គ្រោះ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយស្កុតតំណាងឲ្យសេចក្តីសញ្ញារបស់យើង ។
អំណាចនៃសេចក្តីសញ្ញាគឺថា សេចក្តីសញ្ញានោះចងយើងទៅនឹងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ សូមចាំថា គ្មានអ្វីអាចនឹងការពារបងប្អូនជាងនេះទេ ។ កន្លែងដែលមានសុវត្ថិភាពបំផុតគឺការរស់នៅតាមសេចក្តីសញ្ញារបស់យើង ។ ហើយនៅពេលដែលយើងរំឭកសេចក្តីសញ្ញារបស់យើងកាន់តែច្រើន នោះចំណងកាន់តែរឹងមាំជាងមុន ។ ហើយប្រសិនបើខ្មៅដៃបានបាក់ក៏ដោយ ក៏តាមរយៈសេចក្ដីសញ្ញាទាំងឡាយ នោះព្រះអង្គសង្គ្រោះអាចព្យាបាលយើងបានដែរ ។ ហើយប្រសិនបើមនុស្សពីរនាក់ចង់នៅជាមួយគ្នាជារៀងរហូត នោះសេចក្ដីសញ្ញានឹងចងពួកគេជាមួយគ្នា និងជាមួយព្រះអម្ចាស់ ។
ខ្ញុំមានអំណរគុណណាស់ដែលព្រះអម្ចាស់ស្រឡាញ់យើងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីប្រទានពរដល់យើងជាមួយនឹងសេចក្តីសញ្ញា ។ សូមឲ្យយើងធ្វើជាអ្នករក្សាសេចក្ដីសញ្ញា ហើយសូមឲ្យយើងជួយយុវវ័យ និងយុវមជ្ឈិមវ័យជាច្រើនថែមទៀតឲ្យមានភាពស័ក្តិសមសម្រាប់ពរជ័យនៃដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ ជាកន្លែងដែលអស់អ្នកស្វែងរកព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដ៏ស្មោះត្រង់នឹងរកឃើញទ្រង់ ។ នៅក្នុងព្រះនាមនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ អាម៉ែន ។
ឥឡូវនេះ ខ្ញុំមានឯកសិទ្ធិដើម្បីណែនាំពីអែលឌើរ ក្លាក ជី ហ្គីលប៊ឺត ។ អែលឌើរ ហ្គីលប៊ឺត ត្រូវបានហៅជាពួកចិតសិបនាក់ ដែលមានសិទ្ធិអំណាចទូទៅនៅឆ្នាំ២០២១ ។ បច្ចុប្បន្នគាត់បម្រើជាអ្នកតំណាងនៃប្រពន្ធ័អប់រំសាសនាចក្រ ។ គាត់បានទទួលសញ្ញាបត្រពីសាកលវិទ្យាល័យ ប៊ី.វ៉ាយ.យូ, ស្តេនវើត និង ហាវួដ ហើយបានចាប់ផ្តើមអាជីពរបស់គាត់ជាសាស្រ្តាចារ្យនៅសាកលវិទ្យាល័យ ហាវួដ ។ គាត់ធ្លាប់ជានាយកប្រតិបត្តិរបស់ Deseret News និង Deseret Digital Media ។ គាត់ក៏បានបម្រើជាប្រធាន ប៊ី.វ៉ាយ.យូ-អៃដាហូ និង BYU-Pathway ផងដែរ ។ គាត់បានរៀបការជាមួយ គ្រីស្ទីន ខាលឌើរ ហើយពួកគាត់មានកូនប្រាំបីនាក់ ។
ខ្ញុំមានអំណរគុណចំពោះអែលឌើរ ហ្គីលប៊ឺត ។ គាត់គឺជាអ្នកណែនាំដ៏អស្ចារ្យម្នាក់ ។ គាត់យកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះការងាររបស់ថ្នាក់សិក្ខាសាលា និងវិទ្យាស្ថាន ។ ខ្ញុំមានអំណរគុណដែលគាត់មានភាពស្របគ្នាជាមួយប្រធាន ណិលសុន និងថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រផ្សេងទៀត និងពីរបៀបដែលគាត់តែងតែស្វែងរកឱកាសដើម្បីអភិវឌ្ឍន៍ការបង្រៀនរបស់ពួកគាត់ ។ គាត់ស្រឡាញ់ព្រះអម្ចាស់ ហើយធ្វើការដោយមិននឿយហត់ដើម្បីបម្រើទ្រង់ ហើយឆ្លៀតគ្រប់ឱកាសដើម្បីថ្លែងទីបន្ទាល់អំពីព្រះអង្គសង្គ្រោះព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ ខ្ញុំរំភើប និងមានអំណរគុណសម្រាប់ឱកាសរៀនសូត្រពីគាត់នៅថ្ងៃនេះ ។