ការរៀបចំ និងការបង្រៀនមេរៀននៃការរៀបចំជីវិត ៖ ការពិភាក្សាជាមួយគ្រូបង្រៀន
ការចាក់ផ្សាយការបំពាក់បំប៉នថ្នាក់ ស&វ ប្រចាំឆ្នាំ២០២៥
ថ្ងៃទី២៣ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៥
បងប្រុស ចេសុន វិលឡឺឌ ៖ សូមអរគុណដែលអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំមានឱកាសចុះសួរសុខទុក្ខលោកគ្រូអ្នកគ្រូជាមួយបងប្រុស ។ កាលពីពេលកន្លងទៅថ្មីៗនេះ បងប្រុស វិប បានណែនាំមេរៀននៃការរៀបចំជីវិតទាំងនេះ ។ តើពីដំបូងបងប្អូនមានគំនិតយ៉ាងណា នៅពេលបងប្អូនបានឮអំពីមេរៀននៃការរៀបចំជីវិតទាំងនេះ ?
ស៊ីស្ទើរ ហាន់ !
ស៊ីស្ទើរ ហាន់ ៖ គំនិតដំបូងរបស់ខ្ញុំ គឺលើសលប់ណាស់ ។ ខ្ញុំកំពុងព្យាយាមបង្រៀនបទគម្ពីរ ហើយខ្ញុំជាគ្រូបង្រៀនថ្មីម្នាក់ ។ ដូច្នេះការបន្ថែមមេរៀននៃការរៀបចំជីវិត ខ្ញុំគិតថា « អូ លោកអើយ ! តើពួកគេនឹងឲ្យខ្ញុំធ្វើអ្វីបន្តទៀតឥឡូវនេះ » ?
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ល្អណាស់ ! តើនរណាខ្លះទៀតដែលមានអារម្មណ៍ថាលើសលប់ដែរ ? មាននរណាចង់ប្រាប់ការពិតទេ ? បាទ អរគុណ ! ស៊ីស្ទើរ ហាន់ ។
ប្អូនប្រុស ខាវិនណ័រ តើប្អូនមានបទពិសោធន៍អ្វីខ្លះ ?
ប្អូនប្រុស ខាវិនណ័រ ៖ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ដូចជា … កំពុងជិះរទេះរអិលក្មេងលេងអញ្ចឹង ។ កាលខ្ញុំបានឮ និងបានឃើញអំពីប្រធានបទនេះលើកដំបូង ខ្ញុំពិតជារំភើបចិត្តណាស់ ។ ហើយបន្ទាប់មកនៅពេលដែលខ្ញុំបានមើលឃើញការរីកចម្រើននៃសេចក្ដីណែនាំស្ដីពីល្បឿនបង្រៀន និងបានរៀនថាតើយើងនឹងបង្រៀនមេរៀនទាំងនេះញឹកញាប់ប៉ុនណានោះ ខ្ញុំរាងអស់សង្ឃឹមបន្តិច ។ ខ្ញុំចូលចិត្តព្រះគម្ពីរ ។ ខ្ញុំចង់បង្រៀនចេញតែពីព្រះគម្ពីរប៉ុណ្ណោះ ហើយឥឡូវនេះខ្ញុំមានមេរៀននៃការរៀបចំជីវិតទាំងអស់នេះបន្ថែមទៀត ។ ឥឡូវនេះនៅពេលយើងសិក្សាកាន់តែច្បាស់ ខ្ញុំបានដឹងថាមានបទគម្ពីរជាច្រើននៅក្នុងមេរៀនទាំងនោះ ហើយខ្ញុំគ្រាន់តែអនុវត្តតាមបទគម្ពីរទាំងនោះបន្ថែមទៀតប៉ុណ្ណោះ—ដូចជាការបង្រៀនព្រះគម្ពីរតាមរបៀបកាន់តែអនុវត្តជាក់ស្តែង ។ ប៉ុន្តែពីដំបូង ខ្ញុំពិតជាខកចិត្តណាស់ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ដូច្នេះចាប់តាំងពីពេលនោះមក តើប្អូនមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា ? ប្អូនបានបង្រៀនមេរៀនទាំងនេះមួយរយៈមកហើយ ។ តើប្អូនមានអារម្មណ៍យ៉ាងណាចាប់តាំងពីមានការអស់សង្ឃឹមពីដំបូងនោះ ?
ប្អូនប្រុស ខាវិនណ័រ ៖ វាបានផ្លាស់ប្តូរ ។ ខ្ញុំបាននិយាយជាមួយសិស្សម្នាក់កាលពីប៉ុន្មានសប្តាហ៍មុនអំពីរឿងនេះ ហើយនាងបានលើកឡើងថា មេរៀនដែលនាងចូលចិត្តក្នុងថ្នាក់សិក្ខាសាលានោះគឺមេរៀននៃការរៀបចំជីវិត ព្រោះនាងមានអារម្មណ៍ថាព្រះគម្ពីរគឺពិតជាបានអនុវត្តចំពោះនាង និងនៅក្នុងជីវិតរបស់នាងកាន់តែច្រើន ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ល្អណាស់ ! ហើយអែលឌើរ បែដណា បង្រៀនថាពេលខ្លះយើងបង្រៀនតាមលំដាប់លំដោយ ពេលខ្លះយើងបង្រៀនតាមទ្រឹស្តី ឬតាមប្រធានបទ ។ ហើយយើងនៅតែអាចធ្វើដូចច្នេះនៅក្នុងបទគម្ពីរ ។ នោះពិតជាល្អណាស់ ប្អូនប្រុស ខាវិនណ័រ អរគុណ ។
ចុះរីឯ ស៊ីស្ទើរ វិលើរ !
ស៊ីស្ទើរ វិលើរ ៖ ខ្ញុំមានការរំជួលចិត្តពីរបីដង ។ ជាការរំជួលចិត្តខុសពីធម្មតា—វាមិនមែនជាការរំជួលចិត្តសាមញ្ញទេ « អូ ! វាជាការផ្លាស់ប្តូរមួយទៀត » ។ មានការផ្លាស់ប្តូរជាច្រើន ។ មែនហើយ ខ្ញុំបានបង្រៀនប្រាំឆ្នាំហើយ ហើយវាគ្រាន់តែផ្លាស់ប្តូរ ផ្លាស់ប្តូរ ផ្លាស់ប្តូរ និងផ្លាស់ប្តូរប៉ុណ្ណោះ ។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំមានការផ្លាស់ប្តូរថ្មីមួយចំនួន ។ ប៉ុន្តែក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ ខ្ញុំពិតជារំភើបណាស់—កាលខ្ញុំបានអានអំពីមេរៀនទាំងនេះកាន់តែច្រើន ខ្ញុំគិតថា « មេរៀនទាំងនេះនឹងមានប្រយោជន៍ដល់សិស្សរបស់យើងច្រើនណាស់ » ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ល្អណាស់ ! ដូច្នេះបងមានអារម្មណ៍ថាវាជាការផ្លាស់ប្តូរដ៏ល្អឬ ?
ស៊ីស្ទើរ វិលើរ ៖ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាវាជាការផ្លាស់ប្តូរដ៏ល្អ ប៉ុន្តែវានៅតែមានអ្វីមួយដែលខ្ញុំគិតថាយើងកំពុងសម្របតាម ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ល្អ ! ខ្ញុំរីករាយដែលបានឮដូច្នេះ ។ អរគុណ ! តើបងប្អូនមានបទពិសោធន៍អ្វីខ្លះជាមួយមេរៀននៃការរៀបចំជីវិតទាំងនេះនៅពេលដែលបងប្អូនបានបង្រៀន ?
បាទ ! ស៊ីស្ទើរ រ៉ូប៊ីនសុន ។
ស៊ីស្ទើរ រ៉ូប៊ីនសុន ៖ ខ្ញុំបន្តរកឃើញប្រធានបទដែលទាក់ទងនឹងព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងជីវិតរបស់បងប្អូន និងក្នុងការរៀនសូត្ររបស់បងប្អូន ។ វាមិនសំខាន់ថាជាមេរៀននៃការរៀបចំជីវិតមួយណានោះទេ ។ វាផ្ដោតទៅលើ « របៀបដែលបងប្អូនអាចឲ្យព្រះអម្ចាស់មានចំណែកនៅក្នុងជីវិតរបស់បងប្អូនប៉ុណ្ណោះ » ។ បើវាជាមេរៀននៃការគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុរបស់បងប្អូន ប្រសិនបើវាជាការរៀបចំ ឬជាការដាក់អាទិភាព បើយើងអាចបង្រៀនពួកគេនូវជំនាញនៃការទុកចិត្តលើព្រះអម្ចាស់ក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេតាំងពីនៅក្មេង ហើយឲ្យទ្រង់មានចំណែកនៅក្នុងកិច្ចការដែលសំខាន់ៗសម្រាប់ពួកគេ នោះវានឹងមានសារៈសំខាន់ចំពោះទ្រង់ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ខ្ញុំរីករាយដែលបានឮដូច្នេះ ។ ដូច្នេះតើបងគិតថាវាផ្ដោតសំខាន់លើព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងការជួបប្រទះរបស់បងឬ ?
ស៊ីស្ទើរ រ៉ូប៊ីនសុន ៖ ចំណុចសំខាន់ៗគឺមាននៅក្នុងនោះ ។ មានដូចជា ការផ្ដោតសំខាន់លើព្រះគ្រីស្ទ ការផ្តោតលើសិស្ស ហើយនិងការផ្អែកលើបទគម្ពីរ ។ ដូច្នេះបងប្អូនមានចំណុចសំខាន់ៗទាំងអស់គឺនៅក្នុងនោះ ។ ហើយនោះគឺជាមូលដ្ឋាននៃគេហដ្ឋានសម្រាប់បងប្អូន ។ បងប្អូនមានទំនុកចិត្ត ដោយសារបងប្អូនស្គាល់ចំណុចសំខាន់ៗទាំងនោះ ហើយវាមាននៅក្នុងនោះ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ អរគុណសម្រាប់ការចែកចាយ( របស់ស៊ីស្ទើរ រ៉ូប៊ីនសុន )
បងប្រុស ស៊ីរីល
បងប្រុស ស៊ីរីល ៖ ចំពោះខ្ញុំពីដំបូង យើងអាចនាំយកមេរៀនដែលទាក់ទងនឹងសិស្ស ចូលទៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ។ យើងមើលគ្រប់មេរៀននៃការរៀបចំជីវិត ។ វាជាវិធីដ៏អស្ចារ្យមួយដើម្បីអាចមើលឃើញពីរបៀបដែលមេរៀនទាំងនោះពាក់ព័ន្ធនឹងយើងពេលយើងសិក្សា និងរៀនសូត្រ ។ ខ្ញុំចូលចិត្តវិធីនោះ ។ វាពិតជាបានកសាងទំនុកចិត្តផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំក្នុងការបង្រៀនថា មានភាពពាក់ព័ន្ធនៅក្នុងការណ៍គ្រប់យ៉ាងដែលយើងធ្វើ រួមទាំងការផ្តោតសំខាន់លើព្រះគ្រីស្ទ និងផ្អែកលើបទគម្ពីរ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ខ្ញុំចូលចិត្តយោបល់នោះណាស់ ។ ដូច្នេះគោលគំនិតនៃមេរៀនទាំងនេះនៅតែជាអ្វីដែលយើងតែងតែអនុវត្តជានិច្ច ប៉ុន្តែវាប្រហែលជាបន្ថែមនូវអារម្មណ៍ពីភាពពាក់ព័ន្ធសម្រាប់សិស្សរបស់យើង ។ ពិតជាល្អណាស់ បងប្រុស ស៊ីរីល ! សូមអរគុណសម្រាប់យោបល់នោះ ។ ប៉ុន្តែចូរយើងនិយាយអំពីការបំពាក់បំប៉នដែលបងប្អូនទាំងអស់គ្នាបានទទួល ។
ថ្មីៗនេះ បងប្អូនបានរៀនអំពីជំនាញបីដែលនឹងជួយធ្វើឲ្យជីវិតបងប្អូនកាន់តែងាយស្រួលក្នុងនាមជាគ្រូបង្រៀន នៅពេលបងប្អូនរៀបចំមេរៀននៃការរៀបចំជីវិតទាំងនេះ ។ ដូច្នេះបងប្អូនបានផ្តោតលើគោលបំណងមេរៀននោះ ។ បងប្អូនមានសេចក្តីពិតដែលមានអក្សរដិត ដែលមាននៅក្នុងព្រះបន្ទូលនៃព្រះ ហើយបន្ទាប់មកគឺសកម្មភាពមួយដែលអ្នករៀននឹងបង្ហាញពីការរៀនសូត្ររបស់ពួកគេ ។ ដូច្នេះដោយគិតពីចំណុចទាំងបីនេះ ហើយឥឡូវបងប្អូនបានធ្វើការអនុវត្តបន្តិចបន្តួច តើបងប្អូនមានបទពិសោធន៍អ្វីខ្លះ ? តើបងប្អូនបានឃើញភាពខុសគ្នាអ្វីខ្លះនៅក្នុងថ្នាក់របស់បងប្អូន តាមរយៈការប្រើជំនាញទាំងបីនោះ ?
ចុះរីឯ ស៊ីស្ទើរ វិលើរ !
ស៊ីស្ទើរ វិលើរ ៖ ខ្ញុំកំពុងព្យាយាម—ខ្ញុំរកឃើញថា ខ្ញុំចង់ចំណាយពេលបន្ថែមទៀតចំពោះការយល់ដឹងអំពីវា ហើយបន្ទាប់មកខ្ញុំអត់មានពេលច្រើនដើម្បីឲ្យពួកគេអនុវត្ត និងហាត់រៀនទេ ។ ប៉ុន្តែនៅពេលខ្ញុំអនុវត្តកិច្ចការនេះ ដោយព្យាយាមជួយពួកគេឲ្យមើលឃើញវាកាន់តែលឿន តើគោលបំណងនៃមេរៀននោះគឺជាអ្វី រួចហើយស្វែងរកសេចក្តីពិតដែលមានអក្សរដិត នោះយើងអាចមានពេលវេលាបន្ថែមដើម្បីអនុវត្ត ។ ហើយដូច្នេះពួកគេមានពេលច្រើនដែលអាចអនុវត្តនៅក្នុងថ្នាក់ ជាជាងខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំបានផ្តល់ឲ្យពួកគេទុកជាមុន ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ដូច្នេះបើខ្ញុំស្ដាប់មិនច្រឡំទេ បងស្រីក៏ដូចជាយើងភាគច្រើនដែរ គឺមិនបានទុកពេលច្រើននៅចុងមេរៀនសម្រាប់ការអនុវត្តទេ មែនទេ?
ស៊ីស្ទើរ វិលើរ ៖ មែនហើយ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ហើយការណ៍នេះអនុញ្ញាតឲ្យបងស្រីមានចេតនាកាន់តែខ្លាំង នៅក្នុងរបៀបមួយដែលបងស្រីមានបំណងចង់ទុកពេលឲ្យសិស្សគ្រប់រូបមានបទពិសោធន៍មួយដែលបង្ហាញថាពួកគេពិតជាមានអារម្មណ៍ ឬបានរៀន ឬចង់ធ្វើអ្វីដែលផ្សេងពីនោះ ។ មែនទេ ?
ស៊ីស្ទើរ វិលើរ ៖ ចាស៎ ! ហើយបន្ទាប់មកយើងជួយពួកគេបានកាន់តែច្រើន នៅពេលពួកគេមានពេលវេលាច្រើនដើម្បីហាត់រៀនវា ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ សូមអរគុណ ! ខ្ញុំពិតជាចូលចិត្តវិធីហ្នឹងណាស់ ។
បងប្រុស ស៊ីរីល ៖ ខ្ញុំគិតថា សម្រាប់ខ្ញុំសេចក្តីពិតដែលមានអក្សរដិតនោះ ជួយខ្ញុំឲ្យមានភាពងាយស្រួល ឲ្យផ្អែកលើបទគម្ពីរ ។ មែនហើយ យើងអាចនាំពួកគេ ហើយជួយពួកគេបានយ៉ាងងាយស្រួលដើម្បីកំណត់ពេញមួយមេរៀន ។ ហើយក៏អាចប្រើប្រសាសន៍របស់ព្យាការី ហើយដាក់បញ្ចូលទៅក្នុងសេចក្តីពិតដែលមានអក្សរដិត ដែលជាគោលការណ៍ដែលពួកគេអាចរៀនសម្រាប់ថ្ងៃនោះ ។ វាអាចជួយឲ្យយើងចំណាយពេលអនុវត្តដោយមានប្រសិទ្ធភាពជាមួយនឹងបទគម្ពីរ ហើយនិងប្រសាសន៍របស់ព្យាការីដែលនៅរស់ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ដូច្នេះអ្វីដែលបងប្រុស ខាវិនណ័រ បានមានប្រសាសន៍កាលមុនអំពីការភ័យខ្លាចថាយើងងាកចេញឆ្ងាយពីព្រះគម្ពីរ ។ នោះជាកង្វល់មួយរបស់យើង គឺថាគ្រូបង្រៀនអាចមានអារម្មណ៍ដូចជាពួកគេកំពុងបង្រៀនអំពីប្រធានបទខាងសាច់ឈាម ថាពួកគេមិនប្រើបទគម្ពីរដើម្បីបង្រៀនអំពីភាពធន់ខាងសតិអារម្មណ៍នោះទេ ។
បងប្រុស ស៊ីរីល ៖ មែនហើយ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ប៉ុន្តែយើងអាចមើលឃើញថា ពួកគេមិនអាចបង្រៀនពីភាពធន់ខាងសតិអារម្មណ៍ដោយគ្មានព្រះគម្ពីរ និងប្រសាសន៍របស់ព្យាការីបានឡើយ ។ មែនទេ ? ដូច្នេះសេចក្តីពិតដែលមានអក្សរដិតនោះផ្សារភ្ជាប់រឿងនោះជាមួយគ្នា ។ បងស៊ីរីល សូមអរគុណចំពោះការនិយាយបែបហ្នឹង ! បងនិយាយបានល្អខ្លាំងណាស់ ។
សូមអញ្ជើញប្អូនប្រុស អាល់ខាឡា ។
ប្អូនប្រុស អាល់ខាឡា ៖ ពាក្យដកស្រង់មួយមកពីអែលឌើរ ផាកកឺ ដែលខ្ញុំចូលចិត្តគឺថា ការសិក្សាគោលលទ្ធិនៃព្រះគ្រីស្ទនឹងផ្លាស់ប្ដូរឥរិយាបថបានយ៉ាងរហ័សជាងការសិក្សាអំពីឥរិយាបថដែលនឹងផ្លាស់ប្ដូរឥរិយាបថទៅទៀត ។ ហើយមានរឿងមួយដែលគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍—ខ្ញុំជាមនុស្សម្នាក់ដែលចូលចិត្តអានសៀវភៅការអភិវឌ្ឍខ្លួន និងចូលចិត្តស្តាប់សុន្ទរកថាលើកទឹកចិត្ត ។ ប៉ុន្តែទោះបីជាវាបង្រៀនសេចក្ដីពិតខ្លះក៏ដោយ ក៏វាមិនមានសេចក្ដីពិតពេញលេញដែរ ។
ហើយនៅក្នុងមេរៀនការរៀបចំទាំងនេះ យើងកំពុងបង្រៀនមេរៀនដែលអាចជួយពួកគេក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ដោយមានព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទចូលរួមចំណែក ។ ហើយព្រោះតែរឿងនោះ ពួកគេនឹងបង្កើនឱកាសរបស់ពួកគេដើម្បីទទួលបានជោគជ័យ ។ ពួកគេនឹងធ្វើការផ្លាស់ប្តូរតាមរបៀបដែលលឿនជាងមុន ។ ពួកគេនឹងមើលឃើញពរជ័យបន្ថែមទៀត ។ ហើយខ្ញុំគិតថា—ខ្ញុំជានិស្សិតមហាវិទ្យាល័យ ។ ដូច្នេះមេរៀននៃការរៀបចំជីវិតទាំងនេះបានផ្ដល់ពរជ័យឲ្យខ្ញុំច្រើនណាស់ ។
ហើយខ្ញុំគិតថាតាមរយៈការមើលឃើញពីរបៀបដែលវាបានផ្ដល់ពជ័យចំពោះដល់ខ្ញុំ នោះខ្ញុំដឹងដោយប្រាកដថា វាអាចផ្ដល់ពរជ័យដល់ជីវិតរបស់សិស្សដែលយើងកំពុងបង្រៀនដូចគ្នា ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ខ្ញុំពេញចិត្តពាក្យគំនិតនោះខ្លាំងណាស់ប្អូនប្រុស អាល់ខាឡា ។ ដូច្នេះប្អូនបានទទួលពរជ័យដោយផ្ទាល់ នៅពេលប្អូនបានព្យាយាមជួយសិស្សរបស់ប្អូនជាមួយនឹងមេរៀននៃការរៀបចំជីវិតទាំងនេះ ព្រោះវាអាចអនុវត្តបានសូម្បីតែចំពោះនិស្សិតមហាវិទ្យាល័យ ។ ត្រឹមត្រូវទេ ?
ប្អូនប្រុស អាល់ខាឡា ៖ បាទ មែន !
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ល្អណាស់ ! អរគុណដែលបានចែកចាយ ។ ចុះចំពោះគោលបំណងនៃមេរៀននោះវិញ ? ចុះចំពោះគោលដៅនៃមេរៀនវិញ ? តើវាមានប្រយោជន៍សម្រាប់នរណាម្នាក់ដែរឬទេ នៅពេលបងប្អូនព្យាយាមផ្តោតលើមេរៀនរបស់បងប្អូន និងជួយសិស្សផ្តោតទៅលើគោលដៅនោះ ? តើតាមរបៀបណា ?
ប្អូនប្រុស ខាវិនណ័រ
ប្អូនប្រុស ខាវិនណ័រ ៖ ចំណុចមួយដែលខ្ញុំបានឃើញគឺប្រសិនបើខ្ញុំចាប់ផ្តើមមេរៀនរបស់ខ្ញុំដោយដាក់គោលបំណងនោះនៅលើក្តារខៀន ឬដោយគ្រាន់តែចែកចាយថា « សួស្តីប្អូនៗ មេរៀននេះនឹងជួយប្អូនៗជាមួយអ្វីក៏បាន » ។ មានសិស្សមួយចំនួនតូចនៅក្នុងថ្នាក់ដែលមិនសូវយល់បទគម្ពីរដូចសិស្សដទៃទៀតនោះ ដូច្នេះការមានគោលបំណងនោះនៅលើក្ដារខៀន ប្រៀបដូចជាផ្ដល់ជាគំនិតនូវអ្វីដែលពួកគេត្រូវរកមើលនៅក្នុងបទគម្ពីរ ។ ដូច្នេះ ពួកគេដឹងពីរបៀបដែលខ្ញុំកំពុងអានខគម្ពីរនេះ ហើយវាបានជួយខ្ញុំជាមួយនឹងរឿងនេះ ។ ដូច្នេះវាងាយស្រួលចំពោះពួកគេដើម្បីយល់ដឹងពីអ្វីដែលពួកគេកំពុងអាន ហើយអនុវត្តវានៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ។ យ៉ាងហោចណាស់នោះជាអ្វីដែលខ្ញុំបានមើលឃើញនៅក្នុងថ្នាក់រៀនរបស់ខ្ញុំ ។ ខ្ញុំមិនដឹងថា បងប្អូនទាំងអស់គ្នាបានឃើញរឿងនេះនៅក្នុងថ្នាក់របស់បងប្អូនដែរឬអត់នោះទេ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ នរណាផ្សេងទៀតបានមើលឃើញរឿងបែបនោះទេ ? ថាវាបានជួយដូចគ្នា ។ អាចធ្វើការចែកចាយបាន ! ប្អូនប្រុស ខាវិនណ័រ ។ នោះពិតជាបាន ! នៅពេលខ្ញុំបង្រៀនមេរៀននៃការរៀបចំជីវិតរបស់ខ្ញុំ កាលពីរបីប៉ុន្មានសប្តាហ៍មុនព្រោះខ្ញុំចង់អនុវត្តចំណុចនេះ នោះចំណុចដែលផ្តោតលើមេរៀនរបស់ខ្ញុំទាំងមូល—មានគោលដៅដែលយើងកំពុងផ្តោតទៅលើ ហើយបន្ទាប់មកក្នុងអំឡុងពេលមេរៀននោះ វាបានជួយខ្ញុំឲ្យប្រាកដថាខ្ញុំនៅតែផ្ដោតលើគោលដៅនោះ ។ ខ្ញុំរីករាយណាស់ដែលប្អូនមើលឃើញដូច្នេះ ។ អរគុណដែលបានចែកចាយ !
បាទ បងប្រុស ដាយរ៉េង ។
បងប្រុស ដាយរ៉េង ៖ វាផ្តល់នូវចក្ខុវិស័យមួយដែលយើងអាចបន្តត្រឡប់មកវិញ ។ ហើយយើងដឹងថានៅពេលយើងមានចក្ខុវិស័យ ហើយយើងផ្តល់ចក្ខុវិស័យនោះដល់សិស្ស នោះពួកគេនៅទីនោះ ។ នៅក្នុងថ្នាក់របស់យើងមាននូវគោលបំណងជាច្រើន ហើយវាកាន់តែងាយស្រួលក្នុងការឆ្ពោះទៅកាន់គោលដៅនោះ នៅពេលយើងដឹងអំពីគោលដៅនោះតាំងពីដំបូង ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ មែនហើយ ។ ដូច្នេះបងប្រុស ដាយរ៉េង ខ្ញុំសូមសួរបងសំណួរនេះ ៖ តើវានឹងទៅជាបែបណាប្រសិនបើបងបង្រៀនមេរៀនអំពីភាពធន់ខាងសតិអារម្មណ៍ ដោយគ្មានគោលដៅនោះ ? ប្រសិនបើបងចូលទៅក្នុងថ្នាក់នោះ ហើយបងគ្រាន់តែបង្រៀនអំពីប្រធានបទជាក់លាក់មួយនោះ ?
បងប្រុស ដាយរ៉េង ៖ ខ្ញុំអាចមើលឃើញពីការពិភាក្សាដ៏អស្ចារ្យជាច្រើនអំពីចំណុចផ្សេងៗគ្នា ។ ប៉ុន្តែយើងប្រហែលជាមិនបានផ្តោតលើអ្វីដែលជាចំណុចភ្ជាប់ដ៏សំខាន់បំផុត—ដូចដែលស៊ីស្ទើរ រ៉ូប៊ីនសុន បានមានប្រសាសន៍ ថាអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលយើងកំពុងបង្រៀនគឺផ្ដោតទៅលើព្រះអង្គសង្គ្រោះ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ ការភ្ជាប់អ្វីដែលយើងកំពុងបង្រៀនទៅនឹងព្រះគម្ពីរ និងប្រសាសន៍របស់ព្យាការី ហើយដោយមានគោលបំណងនោះ វាចងភ្ជាប់យើងទៅនឹងសេចក្ដីពិតនោះ ហើយអនុញ្ញាតឲ្យរឿងទាំងនោះកើតឡើងជំនួសឲ្យគ្រាន់តែមានការពិភាក្សាដ៏ល្អជាមួយសិស្សអំពីប្រធានបទមួយ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ មែនហើយ ។ តើបងប្អូនមានអារម្មណ៍ថាមេរៀននៃការរៀបចំជីវិតទាំងនេះអាចផ្តល់នូវការពិភាក្សាដ៏ល្អមួយឬទេ ?
ប្រសិនបើយើងគ្រាន់តែមានការពិភាក្សាដ៏ល្អមួយ នោះយើងមិនជួយពួកគេឲ្យប្រែចិត្តជឿកាន់តែស៊ីជម្រៅទៅលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនោះទេ ។ យើងមិនបានជួយពួកគេឲ្យមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពរជ័យនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធឡើយ ។ យើងមិនបានជួយរៀបចំខ្លួនពួកគេ ក្រុមគ្រួសារពួកគេ និងអ្នកដទៃទៀតសម្រាប់ជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចជាមួយនឹងព្រះវរបិតាសួគ៌របស់ពួកគេដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌នោះទេ ។ ដូច្នេះ យើងត្រូវតែប្រុងប្រយ័ត្នថា យើងបន្តផ្ដោតលើព្រះបន្ទូលនៃព្រះ ថាសេចក្តីពិតដែលមានអក្សរដិតទាំងនោះ មិនមែនគ្រាន់តែចំណុចល្អៗដែលបានសរសេរនៅលើទំព័រនោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាសេចក្តីពិតដ៏មានអានុភាពមកពីព្រះវរបិតាសួគ៌ ដែលមាននៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ ហើយថាយើងកំពុងខិតខំដាក់គោលដៅយ៉ាងច្បាស់ ដើម្បីឲ្យអ្វីៗទាំងអស់ដែលយើងធ្វើនៅក្នុងមេរៀននោះបានផ្ដោតទៅលើរឿងនោះ ។
ហើយបន្ទាប់មកដូចដែលស៊ីស្ទើរ វិលើរ បានមានប្រសាសន៍ថា យើងអាចទៅធ្វើសកម្មភាពរៀនសូត្រនោះនៅចុងបញ្ចប់មេរៀនដើម្បីអាចផ្តល់ឱកាសដល់សិស្សគ្រប់រូប ។ នោះជាគំនិតល្អខ្លាំងណាស់ ។ តើមានគំនិតអ្វីផ្សេងទៀតទេអំពីជំនាញទាំងបីនោះ ?
ស៊ីស្ទើរ វិលើរ !
ស៊ីស្ទើរ វិលើរ ៖ ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់លើកឡើងពីការអនុវត្តជាក់ស្តែងមួយ ។ ពេលខ្លះជីវិតមានស្ថានភាពផ្លាស់ប្ដូរហើយយើងប្រហែលជាមិនមានពេលវេលាច្រើនដូចដែលយើងបានគិតនោះទេ ។ យើងដឹងថា យើងនឹងរៀបចំខ្លួនឲ្យច្រើនជាងពេលវេលាដែលយើងមាន ។ ដូច្នេះចំពោះខ្ញុំ គោលបំណងនោះជួយខ្ញុំឲ្យដឹងពីអ្វីដែលខ្ញុំអាចលុបចេញពីមេរៀនរបស់ខ្ញុំ ហើយនៅតែទទួលបានអ្វីដែលយើងត្រូវការដើម្បីអាចយល់ពីគោលបំណងនោះ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ នោះពិតជាល្អណាស់ ។ វាជួយបងពន្លឿនមេរៀនរបស់បងក្នុងអំឡុងពេលមេរៀន ។ ព្រោះមុននេះបងបាននិយាយអំពីការអនុវត្តនោះ ពេលខ្លះយើងទុកពេលវេលាតិចតួចពេកសម្រាប់ចំណុចនោះ ។ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះជាមួយនឹងគោលបំណងនោះ សេចក្តីពិតដែលមានអក្សរដិត និងសកម្មភាព នោះបងប្អូនអាចពន្លឿនមេរៀនដោយខ្លួនឯងក្នុងអំឡុងពេលមេរៀនជាក់ស្តែង ហើយត្រូវប្រាកដថារឿងសំខាន់ៗនឹងត្រូវបានបង្រៀន ឬឲ្យសិស្សចាប់បានជាជាងគ្រាន់តែជាការនិយាយឡះឡោះ ឬនិយាយអំពីការនិពន្ធចុងក្រោយបង្អស់ស្តីពីភាពធន់ខាងសតិអារម្មណ៍ ឬការគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុ ។
ស៊ីស្ទើរ វិលើរ ៖ ហើយយើងអាចបង្រៀនក្នុងរយៈពេលខ្លី ប្រសិនបើចាំបាច់ ហើយនៅតែធ្វើបន្ទាល់ពីសេចក្តីពិតនោះ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ អូ ! នោះពិតជាល្អណាស់ ។ មែនហើយ ! ដូច្នេះ វាសង្ខេបមេរៀនកាន់តែខ្លី និងកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាពជាងមុន ។ ប៉ុន្តែមេរៀននៅតែមានអានុភាព ។ ពិតជាល្អណាស់ ! សូមយោបល់ពីរបីទៀត
ស៊ីស្ទើរ ហាន់ !
ស៊ីស្ទើរ ហាន់ ៖ ខ្ញុំចង់និយាយថាចំពោះខ្ញុំ ការរៀបចំមេរៀនទាំងនេះ វាមានភាពងាយស្រួលនៅពេលខ្ញុំមានគោលបំណង សេចក្តីពិតដែលមានអក្សរដិត និងការស្រាយបំភ្លឺ ។ ព្រោះភាគច្រើន ដូចដែលបងប្រុសបានលើកឡើង យើងមានវិធីរាប់លានផ្សេងៗគ្នា ប្រសិនបើយើងមិនមានគោលបំណងមួយនោះ ។ ហើយដូច្នេះ ខ្ញុំអាចបង្រៀនមេរៀននេះតាមរបៀបខុសៗគ្នា ។ ប៉ុន្តែព្រោះតែខ្ញុំមានគោលបំណងនោះ ហើយខ្ញុំមានព្រះគម្ពីរ និងសេចក្តីពិតដែលមានអក្សរដិត—នោះវាងាយស្រួលសម្រាប់ការរៀបចំរបស់ខ្ញុំ ។ ខ្ញុំអាចនិយាយបានថា យើងនឹងលើកឡើងពីចំណុចនេះ ចំណុចនេះ និងចំណុចនេះ ។ ហើយខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាសិស្សបំពេញចំណុចនៅសល់ ហើយវាអស្ចារ្យណាស់ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ អរគុណសម្រាប់ការចែកចាយនោះ ។
សូមអញ្ជើញប្អូនប្រុស អាល់ខាឡា ។
ប្អូនប្រុស អាល់ខាឡា ប្រហែលជាមួយឆ្នាំកន្លះមុន ប្រធាន ណិលសុន បានសន្យានៅក្នុងសន្និសីទទូទៅថា នៅថ្ងៃចុងក្រោយ យើងនឹងឃើញការបើកសម្តែងដ៏មហិមាបំផុតនៃព្រះចេស្តារបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ ហើយខ្ញុំគិតថាមេរៀននៃការរៀបចំជីវិតទាំងនេះ កំពុងជួយយើងស្គាល់សេចក្ដីពិតដែលកំពុងបំភ្លឺយើងឲ្យឃើញព្រះហស្ដរបស់ទ្រង់កាន់តែច្បាស់ និងឃើញពីព្រះចេស្តារបស់ទ្រង់ ។
ហើយការពិតនោះបានផ្តល់ចក្ខុវិស័យដល់យើងថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមិនត្រឹមតែបានផ្ដល់កម្លាំងដល់នីហ្វៃប៉ុណ្ណោះទេ តែទ្រង់អាចផ្ដល់កម្លាំងដល់ខ្ញុំបានផងដែរ ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមិនត្រឹមតែបង្រៀននីហ្វៃអំពីរបៀបសាងសង់សំពៅមួយប៉ុណ្ណោះទេ តែទ្រង់អាចជួយខ្ញុំ[ ឲ្យដឹង ]ពីរបៀបស្ថាបនាជីវិតរបស់ខ្ញុំនៅលើទ្រង់ផងដែរ ។ ទ្រង់មិនត្រឹមតែជួយសាសន៍យ៉ារេឌ ឬសាសន៍នីហ្វៃឲ្យរីកចម្រើនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែទ្រង់ក៏អាចជួយខ្ញុំផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុរបស់ខ្ញុំផងដែរ ។
ដូច្នេះ ខ្ញុំគិតថាការផ្តោតរបស់មេរៀននៃការរៀបចំជីវិតទាំងនេះ គឺកំពុងជួយឲ្យយើងមើលឃើញពីសេចក្ដីពិតមិនដែលផ្លាស់ប្តូរទេ ។ ហើយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៅតែដដែលទោះពីថ្ងៃម្សិល ថ្ងៃនេះ និងរហូតតទៅ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ប្អូនប្រុស អាល់ខាឡា តើប្អូនជឿថាមេរៀននៃការរៀបចំជីវិតទាំងនេះអាចជាភស្តុតាងនៃការបើកសម្តែងដ៏ធំមួយនៃព្រះចេស្តារបស់ព្រះអម្ចាស់នៅថ្ងៃចុងក្រោយនេះដែរឬទេ ?
ប្អូនប្រុស អាល់ខាឡា ៖ ខ្ញុំជឿ ព្រោះខ្ញុំបានមើលឃើញវានៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ខ្ញុំជឿផងដែរ ។ សូមអរគុណដែលបានចែកចាយទីបន្ទាល់ជាមួយយើង ។ សំណួរចុងក្រោយរបស់យើងនៅថ្ងៃនេះគឺ តើបងប្អូននឹងផ្តល់ដំបូន្មានអ្វីខ្លះដល់គ្រូបង្រៀននៅទូទាំងពិភពលោកដែលទើបតែចាប់ផ្តើមមេរៀននៃការរៀបចំជីវិតទាំងនេះ ? ដែលឥឡូវនេះបងប្អូនមានបទពិសោធន៍ជាមួយមេរៀនទាំងនេះរួចហើយ ? តើបងប្អូនចង់និយាយអ្វីខ្លះទៅកាន់គ្រូបង្រៀនជុំវិញពិភពលោក ?
សូមអញ្ជើញប្អូនប្រុស សាយមិន ។
ប្អូនប្រុស សាយមិន ៖ ខ្ញុំចង់និយាយថា យើងត្រូវរស់នៅតាមសេចក្ដីពិតដែលយើងបានរៀនទាំងគ្រូបង្រៀន និងសិស្ស ។ ដូច្នេះ គ្រូបង្រៀនត្រូវរស់នៅតាមសេចក្ដីពិតនោះ ។ បងប្អូនដឹងថា បងប្អូនចង់—ឲ្យការបង្រៀនរបស់បងប្អូនកាន់តែមានអានុភាព ប្រសិនបើបងប្អូនកំពុងរស់នៅតាមអ្វីដែលបងប្អូនកំពុងបង្រៀន ។ ហើយបន្ទាប់មកប្រសិនបើបងប្អូនអាចជួយសិស្សឲ្យរស់នៅតាមអ្វីដែលពួកគេកំពុងបង្រៀន នោះគឺជារឿងដ៏អស្ចារ្យ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ អស្ចារ្យ ! បើខ្ញុំស្ដាប់មិនខុសទេ គឺប្អូនពិតជាបានរស់នៅតាមមេរៀនទាំងនេះ ការរស់នៅតាមគោលការណ៍ទាំងនោះនឹងផ្តល់ឲ្យប្អូននូវអំណាចដ៏មហិមានៅពេលប្អូនបង្រៀនសិស្សតើត្រឹមត្រូវទេ ?
ប្អូនប្រុស សាយមិន ៖ មែនហើយ ។ ខ្ញុំមានបទពិសោធន៍មួយកាលខ្ញុំត្រៀមខ្លួនបង្រៀនអំពីភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួនខាងវិញ្ញាណ ហើយខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា « ខ្ញុំពុំសូវមានភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួនខាងវិញ្ញាណទេ » ។ ហើយខ្ញុំបានពង្រឹងចំណុចនេះ ហើយរឿងមួយដែលបានផ្លាស់ប្តូរជីវិតរបស់ខ្ញុំគឺការជួយខ្ញុំឲ្យកាន់តែមានភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួនខាងវិញ្ញាណ ។ ខ្ញុំនៅតែបន្តកែលម្អវា ។ ហើយខ្ញុំគិតថា វាបានជួយខ្ញុំឲ្យបង្រៀនដោយមានអនុភាពកាន់តែច្រើន ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ វាជាការពិតណាស់ ។ អរគុណដែលបានចែកចាយ ! ពិតប្រាកដហើយ ។
បាទ ! ស៊ីស្ទើរ រ៉ូប៊ីនសុន ។
ស៊ីស្ទើរ រ៉ូប៊ីនសុន ៖ កម្មវិធីសិក្សានេះល្អណាស់ ចំណុចមួយដែលខ្ញុំចូលចិត្តធ្វើគឺការរកមើលសំណួរ ។ ហើយពេលខ្លះខ្ញុំដាក់ឃ្លាទាំងមូលនៅលើស្លាយ ឬគ្រាន់តែសួរសិស្ស ហើយវានឹងបង្កើតការសន្ទនាដែលនាំយើងត្រឡប់ទៅកាន់គោលបំណង ត្រឡប់ទៅរកសេចក្តីពិតវិញ ។ ហើយពិតណាស់—កម្មវិធីសិក្សានេះបានបង្កើតភាពងាយស្រួលជាច្រើនជាមួយនឹងរបៀបដែលយើងត្រូវសួរសំណួរដ៏ល្អមួយទៅកាន់សិស្ស ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចរស់នៅតាមសេចក្ដីពិតនោះ ? ដូច្នេះខ្ញុំពេញចិត្តសំណួរទាំងនោះ ។ ដំបូន្មានរបស់ខ្ញុំ គឺមើលសំណួរទាំងនោះហើយប្រើប្រាស់វា ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ដូច្នេះ បងស្រីមានចំណុចគ្រឹះទាំងបីនេះនៅក្នុងមេរៀន ។ ប៉ុន្តែបងស្រីក៏មានសំណួរដាក់បញ្ចូលក្នុងមេរៀនទាំងមូលផងដែរ ។ ហើយបងស្រីបានរកឃើញថាសំណួរទាំងនោះពិតជាមានប្រយោជន៍ណាស់ មែនទេ ?
ស៊ីស្ទើរ រ៉ូប៊ីនសុន ៖ សំណួរទាំងនោះមានប្រយោជន៍ណាស់ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ អរគុណចំពោះយោបល់នោះ ។
បងប្រុស ស៊ីរីល ៖ ខ្ញុំគិតថា ចំពោះគ្រូបង្រៀនថ្មី មេរៀននៃការរៀបចំជីវិតមួយចំនួន យើងមិនចាំបាច់ត្រូវចេះ ឬយល់វាទាំងស្រុងនោះទេ ។ ដូចស៊ីស្ទើរ រ៉ូប៊ីនសុន បានមានប្រសាសន៍ថាយើងគ្រាន់តែធ្វើតាមកម្មវិធីសិក្សានោះ និងអាចថ្លែងទីបន្ទាល់អំពីព្រះអង្គសង្គ្រោះ ហើយយើងនឹងមិនអីទេ ។ យើងមិនចាំបាច់ជាអ្នកជំនាញផ្នែកសតិអារម្មណ៍—ផ្នែកសុខភាពផ្លូវចិត្ត—ឬមិនចាំបាច់ដឹងអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលទាក់ទងនឹងការដោះស្រាយជាមួយនឹងការថប់បារម្ភនោះទេ ។ សូមផ្ដោតទៅលើកម្មវិធីសិក្សានោះ ។ យុវវ័យនឹងដឹងពីអ្វីដែលពួកគេត្រូវដឹង ដើម្បីពឹងផ្អែកលើព្រះអង្គសង្គ្រោះ ដើម្បីឆ្លងកាត់បញ្ហាប្រឈមដែលពួកគេកំពុងឆ្លងកាត់ ។
បងប្រុស ស៊ីរីល ខ្ញុំរីករាយដែលបងបានមានប្រសាសន៍ថា ព្រោះមានគ្រូបង្រៀនជាច្រើនដែលមានអារម្មណ៍ថប់បារម្ភ—ដូចប្រសាសន៍ស៊ីស្ទើរ ហាន់ តាំងពីដំបូង —ហើយពួកគេមានអារម្មណ៍ថាពួកគេត្រូវតែក្លាយជាអ្នកជំនាញ បើមិនដូច្នេះពួកគេមិនអាចបង្រៀនវាបានទេ ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំចូលចិត្តអ្វីដែលប្អូនប្រុស សាយមិន បានមានប្រសាសន៍ ៖ ប្រសិនបើយើងគ្រាន់តែព្យាយាមរស់នៅតាមគោលការណ៍ទាំងនេះនៅក្នុងជីវិតរបស់យើង នោះព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនឹងយាងមក ហើយថ្លែងទីបន្ទាល់តាមរយៈយើងទៅកាន់សិស្សរបស់យើង ហើយប្រទានពរដល់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ ។ ដោយសារតែយើងព្យាយាមធ្វើតាមកម្មវិធីសិក្សាដ៏ល្អនេះ ហើយព្យាយាមផ្ដល់ពរជ័យដល់ជីវិតរបស់ពួកគេក្នុងនាមជាអ្នកដែលស្ម័គ្រចិត្ត មិនមែនជាអ្នកជំនាញនោះ ។
បងប្រុស ស៊ីរីល ៖ មែនហើយ ។ ហើយខ្ញុំគិតថា វាជាការល្អសម្រាប់យុវវ័យដើម្បីដឹងថាយើងមិនមែនជាអ្នកជំនាញនោះទេ ។ យើងចង្អុលបង្ហាញពួកគេទៅកាន់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ព្រោះទ្រង់ជាអ្នកជំនាញ ។
បងប្រុស ស៊ីរីល ៖ ទ្រង់ជាអ្នកជំនាញ ! អូ ! បងប្រុស ស៊ីរីល ខ្ញុំពេញចិត្តណាស់ ។ សូមអរគុណដែលបាននិយាយដូច្នេះ ។ តើមានអ្វីផ្សេងទៀតដែលបងប្អូនចង់ចែកចាយជាមួយគ្រូបង្រៀនរបស់យើងនៅទូទាំងពិភពលោកដែរទេ ?
ស៊ីស្ទើរ វិលើរ !
ស៊ីស្ទើរ វិលើរ ៖ ខ្ញុំគិតថា ប្រសិនបើបងប្អូនធ្លាប់ជួប—មនុស្សមួយចំនួនមានអារម្មណ៍ថាពួកគេមិនពេញចិត្ត តើមេរៀនទាំងនេះនឹងផ្តោតសំខាន់លើព្រះគ្រីស្ទដោយរបៀបណា ? ដូចជាផ្នែកការធ្វើផែនការហិរញ្ញវត្ថុ ។ ហើយខ្ញុំគិតថា ប្រសិនបើយើងតែងតែផ្តោតទៅលើផែនការនៃសេចក្តីសង្គ្រោះ ហើយចងចាំថា គោលបំណងគឺរបស់យើងគឺដើម្បីប្រែក្លាយដូចជាព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើងដើម្បីមានជីវិតដូចទ្រង់ ហើយគ្រាន់តែសួរខ្លួនឯងថា តើការជួយនេះបំពេញគោលបំណងនេះដោយរបៀបណា ?
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ អូ ! អស្ចារណាស់ ។
ស៊ីស្ទើរ វិលើរ ៖ វាពិតជាធ្វើឲ្យមេរៀនផ្តោតសំខាន់លើព្រះគ្រីស្ទខ្លាំងណាស់ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ល្អណាស់ ! ដូច្នេះមិនត្រឹមតែផ្តោតសំខាន់លើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាផែនការនៃការសង្គ្រោះដែលទ្រង់ជាចំណុចសំខាន់ ។ ហើយបន្ទាប់មកមើលពីរបៀបដែលវានឹងជួយសិស្សរបស់យើងរីកចម្រើនដើម្បីប្រែក្លាយដូចជាព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើង ។ ពិតជាល្អណាស់ ! អរគុណស៊ីស្ទើរ វិលើរ ។
បងប្រុស ដាយរ៉េង ។
បងប្រុស ដាយរ៉េង ៖ ដំបូន្មានរបស់ខ្ញុំ គឺធ្វើសកម្មភាពមានសេចក្ដីជំនឿ ។ ធ្វើសកម្មភាព និងខិតខំប្រឹងប្រែង ។ ហើយខ្ញុំបានកត់សម្គាល់ឃើញនៅពេលខ្ញុំបានអនុវត្តជំនាញទាំងនេះ វាបានជួយផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតរបស់ខ្ញុំពេលខ្ញុំកំពុងរៀបចំចាប់តាំងពី « អ្វីដែលខ្ញុំនឹងធ្វើ » ? រហូតដល់ « អ្វីដែលនឹងជួយសិស្សរបស់ខ្ញុំធ្វើ ដើម្បីប្រែក្លាយជាអ្នកប្រែចិត្តជឿចំពោះព្រះអង្គសង្គ្រោះ » ? ហើយការផ្លាស់ប្តូរនោះបានធ្វើឲ្យមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំង ។ ហើយវាជាពរជ័យដ៏ធំមួយនៅពេលខ្ញុំបានបង្រៀន និងមានទំនាក់ទំនងជាមួយសិស្ស ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ ដូច្នេះ បងប្រុស ដាយរ៉េង មួយរយៈមុនខណៈបងនៅក្នុងការបំពាក់បំប៉ន បងបានសន្យាអ្វីមួយជាមួយគ្រូបង្រៀនរបស់បង ។ តើបងបានឃើញថាវាបានកើតឡើងនៅក្នុងថ្នាក់របស់ពួកគេ និងនៅក្នុងថ្នាក់របស់បងដោយផ្ទាល់ដែរឬទេ ?
បងប្រុស ដាយរ៉េង ៖ ពិតប្រាកដណាស់ ! នៅពេលយើងមានឱកាសដើម្បីមើលគ្នាបង្រៀនទៅវិញទៅមក និងបង្រៀនមេរៀនទាំងនេះដោយខ្លួនឯង ខ្ញុំសូមគាំទ្រនូវអ្វីដែលប្អូនប្រុស អាល់ខាឡា បាននិយាយ ដោយដកស្រង់ពីប្រសាសន៍របស់ប្រធាន ណិលសុន ថាអព្ភូតហេតុទាំងនោះកំពុងត្រូវបានគេមើលឃើញ ថាទីបន្ទាល់របស់សិស្សត្រូវបានពង្រឹងនៅក្នុងគ្រប់ផ្នែកនៃជីវិតរបស់ពួកគេ ហើយអ្វីៗទាំងអស់ទាញត្រឡប់ទៅរកព្រះអង្គសង្គ្រោះ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ វាជាពរជ័យដ៏ធំអស្ចារ្យមួយ ។
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ សូមអរគុណ !
បងប្រុស ដាយរ៉េង ៖ បាទ មិនអីទេ !
បងប្រុស វិលឡឺឌ ៖ សូមអរគុណគ្រប់គ្នាសម្រាប់ការបង្រៀន ។ សូមអរគុណសម្រាប់ការស្រឡាញ់ដល់បុត្រាបុត្រីរបស់ព្រះគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីចង់ផ្ដល់ពរជ័យដល់ជីវិតរបស់ពួកគេ ។ បងប្អូនកំពុងធ្វើឲ្យមានការផ្លាស់ប្តូរមួយ ។ តាមពិតខ្ញុំចង់អរគុណដល់លោកគ្រូអ្នកគ្រូរបស់យើងនៅទូទាំងពិភពលោក ទៅកាន់ពួកគេម្នាក់ៗ សម្រាប់សេចក្តីល្អដែលពួកគេកំពុងធ្វើ ។ បងប្អូនកំពុងធ្វើការដោយឧស្សាហ៍ព្យាយាម ដើម្បីផ្ដល់ពរជ័យដល់ជំនាន់កំពុងពេញវ័យ ។ យើងស្រឡាញ់បងប្អូនគ្រប់គ្នា ។ ការណ៍នេះពុំងាយស្រួលទេ ។ យើងចង់ឲ្យបងប្អូនដឹងថាគ្មានការខិតខំប្រឹងប្រែងណាដែលឥតប្រយោជន៍នោះទេ ។ គ្មានកិច្ចការណាដែលបងប្អូនធ្វើនៅក្នុងថ្នាក់ ដើម្បីផ្ដល់ពរជ័យដល់បុត្រាបុត្រីរបស់ព្រះ នឹងក្លាយជាកិច្ចការឥតប្រយោជន៍នោះទេ ។ អរគុណដែលបានចែកចាយ ។ នៅពេលបងប្អូនពិចារណាចំណងជើង « មេរៀននៃការរៀបចំជីវិត » សូមស្រមៃថា ចំណងជើងសម្រាប់មេរៀននៃការរៀបចំជីវិត ៖ បើយើងបន្ថែមពាក្យមួយ ហើយវាជា « មេរៀននៃការរៀបចំជីវិតដ៏អស់កល្បជានិច្ច ។ តើបងប្អូននៅចាំបានទេប៉ុន្មានឆ្នាំមុន ប្រធាន ជេ រ៉ូប៊ីន ក្លាក ជុញ្ញ័រ បានបង្រៀនយើងថា ការបង្រៀនរបស់បងប្អូនមិនត្រឹមតែសម្រាប់ពេលវេលានេះប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែសម្រាប់ភាពអស់កល្បជានិច្ច ។
ប្រធានបទនៃមេរៀនទាំងនេះសំខាន់ ប៉ុន្តែជីវិតអស់កល្បជានិច្ចរបស់ពួកគេចាំបាច់ខ្លាំងណាស់ ហើយវាអាចកើតឡើងបានតែតាមរយៈបុត្រារបស់ព្រះ គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទប៉ុណ្ណោះ ។ ខ្ញុំដឹងថា ទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ ។ ខ្ញុំដឹងថា ទ្រង់ស្រឡាញ់បងប្អូន ហើយស្រឡាញ់សិស្សរបស់បងប្អូនច្រើនជាងពាក្យសម្តីដែលអាចថ្លែងបានទៅទៀត ។ ទ្រង់នឹងជួយយើង ។ ទ្រង់នឹងជួយបងប្អូន ។ ខ្ញុំដឹងពីរឿងនេះ ។ នៅក្នុងព្រះនាមនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ អាម៉ែន ។