Door mijn moeite met Spaans heb ik geleerd op de Heer te vertrouwen

In de Schriften wordt een beginsel beschreven dat soms de wet van de oogst wordt genoemd: ‘Wat een mens zaait, zal hij ook oogsten’ (Galaten 6:7).

God bekommert Zich om het proces waardoor we meer zoals Hij worden. Zoals een zaadje gezaaid, bewaterd en geduldig verzorgd moet worden voordat het vrucht draagt, zo wordt zelfredzaamheid geleidelijk ontplooid en ontwikkeld.

Als ik terugkijk, zie ik dat mijn moeite met Spaans me heeft geleerd over dagelijkse bekering, doelen stellen en doorzettingsvermogen. Na verloop van tijd werden mijn communicatievaardigheden veel beter dan ik aanvankelijk voor mogelijk had gehouden.

Soms denken we dat zelfredzaamheid betekent dat we dingen alleen doen. Op zending heb ik geleerd dat het tegendeel waar is.

Op zending werden mijn relaties op wonderbaarlijke wijze beter doordat ik toeliet dat anderen me hielpen. Maar geen enkele band werd sterker dan die met mijn Vader in de hemel. Ik ben in veel opzichten gezegend doordat ik op Hem leerde leunen en Hem leerde vertrouwen.

Op een zondag moest ik in het Spaans lesgeven. Ik was erg bang dat ik een mal figuur zou slaan, en raakte gefrustreerd dat mijn taalgebruik niet zo vlot ging als ik had gewild. Toen mijn collega aan de beurt was om te spreken, voelde ik dat de Geest me herinnerde: ‘Logan, deze les gaat niet om jou, maar om anderen liefhebben en onderwijzen. Vergeet jezelf en ga aan de slag.’

Toen ik mijn aandacht naar buiten richtte, begonnen de woorden te vloeien. De Geest was aanwezig, niet omdat ik opeens een volmaakte leerkracht was, maar omdat ik mijn aandacht verlegde van mezelf naar de mensen die ik liefhad en diende.

Ik heb mezelf weleens afgevraagd: maar als God wil dat we onze keuzevrijheid gebruiken om doelen te stellen en plannen te maken, waarom lijken mijn plannen en doelen dan soms in duigen te vallen?

Op zulke momenten denk ik graag aan een verhaal dat president Hugh B. Brown (1883–1975) eens vertelde over het snoeien van een bessenstruik.

Hij stelde zich voor dat de struik zei: ‘Ik was net zo lekker aan het groeien […] en nu heb je me teruggesnoeid.’

Klinkt dit je bekend in de oren?

President Browns eenvoudige antwoord aan de struik luidde: ‘Ik ben hier de tuinman, en ik weet wat ik wil dat je wordt. […] Op een dag, als je beladen bent met vruchten, zul je terugdenken en zeggen: “Dank je, meneer de tuinman, dat je me hebt teruggesnoeid; dat je genoeg van me hield om me pijn te doen.”’

Ik heb dat soort momenten meegemaakt – toen de doelen en plannen die ik als goed en rechtschapen beschouwde, plotseling in duigen vielen. Op die momenten heb ik erop leren vertrouwen dat God de tuinman van mijn leven is. Hij ziet mijn potentieel, zelfs als ik dat niet kan. Zijn ‘snoeien’ is altijd een daad van liefde.

Het troost me te weten dat mijn liefdevolle Vader in de hemel me naar iets leidt dat groter is dan ik me nu kan voorstellen.

De profeet Lehi zei dat ‘de mensen zijn, opdat zij vreugde zullen hebben’ (2 Nephi 2:25). Zelfredzaam worden vergt geloof, inspanning en geduld, maar het is de moeite waard.

Als we doelen stellen, plannen maken, ‘uit eigen vrije wil’ handelen (Leer en Verbonden 58:27), en voldoende vertrouwen in God hebben om Hem die plannen zo nodig te laten wijzigen, groeien we uit tot de persoon die Hij voor ogen heeft.

Ik ben erg dankbaar voor de lessen die ik op zending heb geleerd, vooral door een nieuwe taal te leren. Hoewel ik in andere aspecten van mijn leven nog steeds actief op de Heer wacht, weet ik dat ik Hem kan vertrouwen.

Waar je je ook op je reis naar zelfredzaamheid bevindt, bedenk dat de Heer niet verwacht dat je alles alleen doet. Nodig Hem bij het proces uit. Leun op de mensen die Hij om je heen plaatst. En heb geduld met jezelf.

Uiteindelijk zul je terugkijken en inzien dat je door je vertrouwen op Hem door elke worsteling, elk wachten en elke onverwachte verandering vaardiger, empathischer en gelukkiger bent geworden.