Uit Wekelijkse content voor JOVO’s
De beste dag in de geschiedenis overstijgt al onze slechtste dagen
De opstanding van Jezus Christus is niet zomaar een voorval in de geschiedenis – die gebeurtenis is voor mij een dagelijkse bron van hoop.
Heb je ooit een levensveranderend moment meegemaakt – een moment dat alles lijkt te verpesten? Ik wel, en er was niets dat ik kon doen om het tegen te houden.
Het ene moment zaten mijn broertjes, zusjes en ik stilletjes op de sofa in de woonkamer te wachten. Het volgende moment voelde het alsof mijn hele wereld instortte.
De nonchalante uitleg van mijn vader over zijn beslissing om een echtscheiding aan te vragen, ging tegen alles in wat ik dacht te weten. Ik dacht dat we een gelukkig gezin waren. Ik dacht dat dagelijkse Schriftstudie en gezinsgebed ons bij elkaar zouden houden.
Vanaf dat moment veranderde er veel. Mijn gelukkige jeugdherinneringen kregen een nare bijsmaak. Mijn ouders trouwden allebei opnieuw. Mijn broers en zussen kozen partij.
Ik vroeg me af wat me overkomen was.
De dag waarop we besluiten om Christus te volgen
Het voelde zo oneerlijk – waarom kon de beslissing van iemand anders mijn leven ruïneren?
En was dat wel zo? Een tijdlang voelde de scheiding van mijn ouders als de belangrijkste dag van mijn leven. Maar door een toespraak van ouderling Dieter F. Uchtdorf van het Quorum der Twaalf Apostelen ging ik dit opnieuw overwegen.
Hij zei dat ‘de belangrijkste dag in de geschiedenis van de mensheid de dag was dat Jezus Christus, de levende Zoon van God, dood en zonde voor alle kinderen van God overwon’.
Daar voegde hij aan toe dat de belangrijkste dag in ons leven de dag is waarop we besluiten om Jezus Christus te volgen – een dag waarvan hij hoopte dat die ‘telkens weer voorkomt, zolang we leven’.
Dus ja, hoewel de echtscheiding van mijn ouders mijn leven veranderde, veranderde de verzoening van Jezus Christus de loop van de menselijke geschiedenis. En dat is nog niet alles; ik heb gemerkt dat Christus door de gebeurtenissen van Pasen de loop van mijn leven kan veranderen – elke dag.
Hoop herstellen
Toen ik na de scheiding van mijn ouders door het leven navigeerde, ontdekte ik dat Jezus Christus werkelijk de ultieme bron van vrede en hoop is.
De apostel Paulus noemde Christus ‘de Hogepriester van de toekomstige heilsgoederen’ (Hebreeën 9:11). Hogepriesters vóór Hem brachten dierenoffers als zinnebeeld van zijn toekomstige offer. Jezus Christus offerde vervolgens zijn eigen leven als het oneindige zoenoffer. Daarmee verlost Hij ons voor eeuwig van zonde en de dood en biedt Hij ons de hoop op de opstanding en het eeuwige leven. Dankzij zijn offer kunnen we er zeker van zijn dat het in dit leven en in het hiernamaals goed met ons zal komen.
Die verzekering – dat mijn toekomst rooskleuriger zou zijn dan mijn huidige omstandigheden – gaf me de hoop die ik nodig had om door te gaan. Pasen is voor mij een viering van die hoop.
Op de dag dat Christus werd gekruisigd, leek de hoop te verdwijnen. Ouderling Joseph B. Wirthlin (1917–2008) van het Quorum der Twaalf Apostelen heeft gezegd: ‘Ik denk dat die vrijdag van alle dagen sinds het begin van de wereldgeschiedenis de zwartste was.’
Hij zei verder:
‘Ieder van ons krijgt zijn eigen vrijdag – die dag waarop het heelal in duigen lijkt te vallen en de scherven van onze wereld overal om ons heen liggen. […]
‘Maar ik getuig tot u in de naam van Degene die de dood heeft overwonnen: de zondag komt.’
Die eerste paaszondag kwam inderdaad en liet de duisternis van de voorgaande dagen achter zich. De opstanding van Christus heeft zijn discipelen in elk tijdperk hoop gegeven. Die hoop kan ook in ons dagelijks leven doorwerken.
Helen wat gebroken was
Ouderling Gerrit W. Gong van het Quorum der Twaalf Apostelen heeft gezegd: ‘Jezus Christus [leeft,] niet alleen toen, maar ook nu; niet voor enkelen, maar voor allen. Hij kwam, en komt, de ontroostbaren genezen, de gevangenen bevrijden, de blinden doen zien, en de gekrenkten verlossen. Dat zijn wij allemaal. Zijn verlossende beloften gelden, wat ons verleden of heden ook mag zijn, en wat voor zorgen we ook voor onze toekomst mogen hebben.’
De genezende kracht van Christus is echt. Jarenlang had ik niet met mijn vader gepraat. Ik probeerde te vergeten wat hij had gedaan. Ik smeekte om de genade van Christus zodat ik mijn boosheid kon loslaten. De Geest liet me inzien wat ik moest doen, en uiteindelijk kon ik hem vergeven. Onze relatie, die nog aan het herstellen is, werd nieuw leven ingeblazen.
Pasen herinnert ons eraan dat dankzij Jezus Christus de hoop het van de wanhoop zal winnen, het leven van de dood en het licht van de duisternis. Ervoor kiezen om Hem te volgen, is de beslissing die mijn leven bepaalt – niet een beslissing die door iemand anders wordt genomen.
Op een bepaald punt krijgen we allemaal met levensveranderende momenten te maken. Het mooie van het evangelie is dat we weten dat die dagen niet de belangrijkste dagen zijn. De belangrijkste dag heeft al plaatsgevonden en we mogen die elke dag beleven.