Ik geloof
Beschouw je het evangelie als vanzelfsprekend?
De auteur woont in Mallorca (Spanje).
We hebben allemaal weleens momenten waarop we het evangelie niet zo waarderen als het wonder dat het is.
Toen ik op een dag naar mijn werk liep, ergerde ik me aan iets wat veel voorkomt: toeristen.
Ik ben gewend aan toeristen hier op Mallorca, maar die dag keek ik met toenemende ergernis toe hoe hordes van hen het centrum overspoelden en stopten om foto’s te nemen van alles wat ze zagen.
Ik herinner me dat ik een toerist door een raam zag turen en foto’s maken. Ik dacht: Waarom? Het is gewoon een raam. Waarom neem je daar nou foto’s van?
Maar om eerlijk te zijn, ik gedraag me waarschijnlijk net zo als ik een nieuwe plek bezoek. Ik besloot om mijn houding te veranderen.
Als ik zag dat iemand zijn camera op een gebouw richtte, keek ik ook omhoog om te zien of ik de schat kon vinden waar ze zo op gefixeerd waren. Als ik zag dat iemand een winkel bestudeerde waar ik elke dag langskwam, besloot ik er nog eens naar te kijken en het kleinood te ontdekken dat iedereen zo graag wilde fotograferen.
En weet je wat? Ik heb tijdens die wandeling naar mijn werk wat mooie dingen gevonden. Toen ik naar mijn huis probeerde te kijken alsof ik het voor het eerst zag en het niet meer als vanzelfsprekend beschouwde, ontdekte ik nieuwe dingen om te waarderen.
Later kreeg ik deze gedachte:
Hoe vaak beschouw ik het evangelie als vanzelfsprekend?
De zegeningen erkennen die we al ontvangen hebben
Ik weet nog dat ik op zending een keer niet erg blij was. Ik bleef over dezelfde dingen bidden en kreeg niet het gevoel dat ik antwoord kreeg.
Ik sprak met mijn zendingspresident over mijn gevoelens en hij zei dat ik misschien niet helemaal op de beloften van Christus vertrouwde. Eerst wist ik niet wat hij bedoelde, maar toen ik erover nadacht en bestudeerde wat het betekent om volledig op de Heer te vertrouwen, kreeg ik de ingeving om de zegeningen die ik al had te erkennen en er dankbaar voor te zijn. Daardoor besefte ik dat onze hemelse Vader al veel van mijn gebeden had beantwoord en me op veel manieren had gezegend.
Ouderling Ulisses Soares van het Quorum der Twaalf Apostelen heeft gezegd: ’Onverschilligheid uit zich in een geleidelijk groter wordend gebrek aan enthousiasme om ons volledig aan het evangelie van de Heer toe te wijden. […] Die zelfgenoegzaamheid leidt ertoe dat we de evangeliegaven als vanzelfsprekend vinden; en vanaf dat moment lopen we het risico dat we ons niet meer laven aan de essentie van het evangelie van Jezus Christus en de verbonden verwaarlozen die we hebben gesloten.’
Als ik het gevoel heb dat ik het evangelie van Christus als vanzelfsprekend beschouw, is het antwoord soms dat ik moet teruggaan naar de basis en me afvragen wat het belangrijkst is.
Ons geloof in een nieuw licht bekijken
Vrijwel mijn hele leven ben ik overal het enige lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. We gaan als gezin naar de kerk en ik heb een geweldige gemeente, maar op school en met vriendinnen sta ik vaak alleen in mijn geloof.
Als ik nieuwe mensen ontmoet, ben ik hun eerste kennismaking met het evangelie. Als ze iets over mij en mijn leven te weten komen, zien ze het als nieuw en interessant.
Een paar maanden geleden was ik bijvoorbeeld op een feestje van mijn werk waar iedereen alcohol dronk. Toen ik aan mijn collega’s uitlegde dat ik niet dronk, gingen ze ervan uit dat ik die avond gewoon niet dronk omdat ik nog moest rijden. Toen ik uitlegde dat ik nooit drink, hadden ze zoveel vragen.
Als ik zoiets meemaak, kan ik over mijn geloof vertellen aan mensen die er nog maar net over horen (of alleen in de media iets over onze kerk hebben gehoord). En als ik zie dat ze voor het eerst over onze kerk horen, helpt dat me om mijn eigen geloof in een ander licht te zien.
Weer op het goede spoor komen
Ik denk dat we allemaal weleens momenten hebben waarop we het evangelie niet zo waarderen als het wonder dat het is. Maar er zijn eenvoudige dingen die we kunnen doen om weer op het goede spoor te komen, zoals de hand van de Heer in ons leven herkennen en tot anderen getuigen. We kunnen zijn als die toeristen, die in alledaagse voorwerpen wonderen zagen. We kunnen de mooie aspecten van het evangelie, die routine voor ons zijn geworden, zien en ervan genieten.
Ik hou van Spreuken 3:5–6, waar staat:
‘Vertrouw op de Heere met heel je hart, en steun op je eigen inzicht niet.
‘Ken Hem in al je wegen, dan zal Híj je paden rechtmaken.’
Als we erkennen wat onze hemelse Vader en Jezus Christus al voor ons hebben gedaan, blijven Ze ons richting en inspiratie geven.
En ze zullen ons helpen om voortdurend te beseffen welke zegeningen het evangelie in ons leven brengt.