ជោគជ័យនៅក្នុងសាលារៀន ៖ មេរៀនទី ១៩៣
ការទទួលខុសត្រូវចំពោះការរៀនសូត្ររបស់អ្នក
ការចៀសវាងការដោះសា ហើយទៅធ្វើសកម្មភាពដើម្បីទទួលបានការអប់រំ
សូមមើល « សិក្សាព្រះគម្ពីរ » ដើម្បីជួយរៀបចំខ្លួនអ្នកខាងវិញ្ញាណដើម្បីរៀនសូត្រ ។
នៅអាយុ១៩ខែ ហេឡិន ឃែលលើ បានឆ្លងជំងឺដែលបណ្ដាលឲ្យគាត់ពិការភ្នែក និងថ្លង់ ។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្ដី ហេឡិន មិនព្រមឲ្យស្ថានភាពរបស់នាងក្លាយជាលេសដោះសាឡើយ ។ គ្រូបង្រៀនរបស់ហេឡិន បានបង្រៀននាងឲ្យចេះទំនាក់ទំនង ។ ដំបូង អ្នកគ្រូបានហុចវត្ថុមួយទៅឲ្យនាង ។ បន្ទាប់មក គាត់បានប្រើម្រាមដៃគាត់សរសេរឈ្មោះវត្ថុនោះនៅលើដៃរបស់ហេឡិន ។
ហេឡិន បានបន្ដរហូតដល់បញ្ចប់ការសិក្សាពីមហាវិទ្យាល័យរ៉ាដខ្លីហ្វ នៅក្នុងឆ្នាំ១៩០៤ ជាមួយនឹងបរិញ្ញាបត្រផ្នែកសិល្បៈ ដោយបានក្លាយជាមនុស្សពិការភ្នែក និងថ្លង់ដំបូងគេបង្អស់ដែលបានទទួលបរិញ្ញាបត្រពីមហាវិទ្យាល័យ ។
អ្នកក៏នឹងប្រឈមមុខនឹងឧបសគ្គនៅក្នុងការរៀនសូត្ររបស់អ្នកផងដែរ ។ ប៉ុន្ដែនៅពេលអ្នកទទួលខុសត្រូវលើការរៀនសូត្ររបស់អ្នក នោះអ្នកអាចយកឈ្នះឧបសគ្គទាំងនោះបាន ហើយសម្រេចបាននូវរឿងដែលមិនអាចគិតដល់ ។
គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យស្គាល់សកម្មភាពដែលអាចជួយឲ្យអ្នកទទួលខុសត្រូវចំពោះការរៀនសូត្ររបស់អ្នក ។
រៀនអំពីរបៀបធ្វើ
ការទទួលខុសត្រូវចំពោះការរៀនសូត្ររបស់យើង
ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន និង អែលឌើរ ឌី ថត គ្រីស្តូហ្វឺសិន ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់ បានបង្រៀនសេចក្ដីពិតសំខាន់ៗ ដែលមានប្រយោជន៍ក្នុងការចងចាំ នៅពេលដែលយើងអាចត្រូវបានល្បួងឲ្យរកលេសដោះសាសម្រាប់ជម្រើសមិនល្អនៅក្នុងសាលារៀន ។
ការអប់រំគឺជាអ្វីដែលអ្នកត្រូវទទួល ។ គ្មាននរណាផ្សេងអាចទទួលវាជំនួសអ្នកបានឡើយ ។ ទោះបីអ្នកនៅទីណាក៏ដោយ សូមអភិវឌ្ឍបំណងប្រាថ្នារៀនសូត្រដ៏ជ្រាលជ្រៅរបស់អ្នក ។ សម្រាប់យើងក្នុងនាមជាពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយ ការទទួលបានការអប់រំមិនមែនគ្រាន់តែជាឯកសិទ្ធិប៉ុណ្ណោះនោះទេ វាក៏ជាការទទួលខុសត្រូវខាងសាសនាផងដែរ ។ ( « Will You Choose to Increase in Learning? » New Era ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០១៤ ទំព័រ ២ )
ការអប់រំ ការទទួលខុសត្រូវ
ទាំងខាងសាច់ឈាម និងខាងវិញ្ញាណ ឱកាសទទួលខុសត្រូវផ្ទាល់ខ្លួនគឺជាអំណោយទានដែលប្រទានឲ្យដោយព្រះ បើគ្មានវាទេ នោះយើងពុំអាចសម្រេចសក្ដានុពលពេញលេញរបស់យើងក្នុងនាមជាបុត្រី និងបុត្រារបស់ព្រះបានឡើយ ។ ( « Free Forever, to Act for Themselves » Liahona ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០១៤ ទំព័រ ១៨ )
ការសិក្សាស៊ីជម្រៅ ៖ សូមមើលវីដេអូ « Inspiring Short: 100 Percent Responsible » ( ៣:២២ ) ។
ការមានការទទួលខុសត្រូវជួយអ្នកឲ្យក្លាយដូចជាព្រះគ្រីស្ទ ។
បទគម្ពីរទាំងនេះមាននូវឧទាហរណ៍អំពីមនុស្សដែលមានការទទួលខុសត្រូវ និងអ្នកដទៃទៀតដែលរកលេស ហើយគេចវេះពីការទទួលខុសត្រូវ ។
នៅក្នុងករណីនៃកូលីយ៉ាត តើដាវីឌជាមនុស្សប្រភេទមួយណា ?
អ៊ីស្រាអែលកំពុងធ្វើសង្គ្រាមជាមួយពួកភីលីស្ទីន ។ អ្នកចម្បាំងភីលីស្ទីនម្នាក់ ឈ្មោះកូលីយ៉ាត បានបបួលធ្វើការប្រកួតមួយ ។ គាត់បាននិយាយថា ប្រសិនបើពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែលណាម្នាក់យកឈ្នះគាត់ក្នុងការប្រយុទ្ធតែមួយលើក នោះពួកភីលីស្ទីននឹងចុះចាញ់ ហើយធ្វើជាពួកអ្នកបម្រើរបស់សាសន៏អ៊ីស្រាអែល ។ ប៉ុន្តែ បើកូលីយ៉ាតឈ្នះ ពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែលនឹងធ្វើជាពួកអ្នកបម្រើរបស់ពួកភីលីស្ទីន ។ អស់រយៈពេល៤០ថ្ងៃ កូលីយ៉ាតបានមក ហើយបបួលពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែលឲ្យប្រយុទ្ធគ្នា ។ ស្ដេចសូល និងកងទ័ពអ៊ីស្រាអែលមានការភ័យខ្លាច ។ ដាវីឌបានមកចែកស្បៀងអាហារដល់បងប្អូនរបស់គាត់ដែលជាទាហានក្នុងជួរទ័ព ។ លោកបានឮកូលីយ៉ាតផ្គើននឹងកងទ័ពអ៊ីស្រាអែល ( សូមមើល សាំយូអែល ទី១ ១៧:១–២៥ ) ។
សូមអាន សាំយូអែល ទី១ ១៧:៣២, ៣៧–៤០ ។ សូមដាក់ស្លាកវគ្គបទគម្ពីរដែលមានគុណលក្ខណៈរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះដែលអ្នកឃើញដាវីដមាន នៅពេលលោកទទួលយកការទទួលខុសត្រូវដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងកូលីយ៉ាត ។ អ្នកអាចដាក់ស្លាកបទគម្ពីរទាំងនោះថា « ការអត់ធន់ » ឬ « សេចក្ដីស្រឡាញ់ » ។
គំរូមួយចេញមកពីរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីប្រាក់ ។
នៅក្នុងរឿងប្រៀបប្រដូចនេះ បុរសម្នាក់បានឲ្យពួកអ្នកបម្រើបីនាក់ទទួលខុសត្រូវលើចំនួនលុយផ្សេងៗគ្នា ( ប្រាក់ ) ។ នៅពេលគាត់ត្រឡប់មកវិញ គាត់បានឲ្យពួកគេមករាយការណ៍អំពីអ្វីដែលពួកគេបានធ្វើជាមួយនឹងលុយដែលគាត់បានឲ្យពួកគេនោះ ។ ( សូមមើល ម៉ាថាយ ២៥:១៤–១៥, ១៩ ) ។
សូមអាន ម៉ាថាយ ២៥:១៨, ២៤–២៨ ។ សូមប្រើពណ៌មួយដើម្បីគូសសម្គាល់ហេតុផលដែលបុរសមានប្រាក់មួយពាន់បានឲ្យ សម្រាប់ការមិនវិនិយោគប្រាក់របស់គាត់ និងលទ្ធផលនៃជម្រើសរបស់គាត់ ។ ឥឡូវសូមអាន ម៉ាថាយ ២៥:១៦–១៧, ២០–២៣ ។ សូមប្រើពណ៌មួយផ្សេងទៀត ដើម្បីគូសសម្គាល់របៀបដែលពួកបុរសទទួលខុសត្រូវលើអ្វីដែលបានផ្ដល់ដល់ពួកគេ និងរបៀបដែលពួកគេទទួលបានរង្វាន់ ។
ការទទួលខុសត្រូវចំពោះការរៀនសូត្ររបស់ខ្ញុំ
ដូចជា ហេឡិន ឃែលលើ, ដាវីឌ និងពួកអ្នកបម្រើសុចរិតពីរនាក់នេះដែរ អ្នកអាចសម្រេចបាននូវរឿងដ៏អស្ចារ្យជាច្រើន ដោយការបដិសេធលេស ហើយមានការទទួលខុសត្រូវ ។ តារាងខាងក្រោមកំណត់លេសទូទៅមួយចំនួន និងវិធីដើម្បីទទួលខុសត្រូវលើការរៀនសូត្ររបស់អ្នក ។
សូមបន្ថែមទៅក្នុងតារាងរបស់អ្នកដោយការបំពេញឃ្លាខាងក្រោមនេះ យ៉ាងហោចណាស់ពីរដង នៅក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នក ។
-
លេសដោះសាដែលខ្ញុំបានប្រើដើម្បីគេចវេះពីការទទួលខុសត្រូវលើកិច្ចការសាលារបស់ខ្ញុំគឺ ។
-
សកម្មភាពដែលមានការទទួលខុសត្រូវជាងនេះដែលខ្ញុំអាចសាកល្បងធ្វើបានគឺ ។
|
ការដោះសា |
ការទទួលយកការទទួលខុសត្រូវ |
|---|---|
ការដោះសា ខ្ញុំមិនបានដាក់បញ្ជូនកិច្ចការរបស់ខ្ញុំទេ ព្រោះខ្ញុំមិនយល់ពីរបៀបធ្វើ ។ | ការទទួលយកការទទួលខុសត្រូវ ខ្ញុំធ្វើបានច្រើនតាមដែលខ្ញុំដឹងពីរបៀបធ្វើ ។ ខ្ញុំនឹងសុំជំនួយពីអ្វីដែលខ្ញុំមិនយល់ ។ |
ការដោះសា ខ្ញុំមិនបានសិក្សាសម្រាប់ការប្រឡងទេ ព្រោះខ្ញុំបានចំណាយពេលជាមួយមិត្តភក្ដិ ។ | ការទទួលយកការទទួលខុសត្រូវ ខ្ញុំនឹងជ្រើសរើសរៀន មុននឹងចំណាយពេលជាមួយមិត្តភក្តិ ។ |
ការដោះសា ម៉ាក់ខ្ញុំភ្លេចដាស់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំទៅរៀនយឺត ។ | ការទទួលយកការទទួលខុសត្រូវ ខ្ញុំអាចដាក់ម៉ោងរោទិ៍ ដើម្បីដាស់ខ្លួនឯងឲ្យទៅសាលារៀនទាន់ពេល ។ |
ការដោះសា លេសដោះសាដែលខ្ញុំបានប្រើដើម្បីគេចវេះពីការទទួលខុសត្រូវលើកិច្ចការសាលារបស់ខ្ញុំគឺ ។ | ការទទួលយកការទទួលខុសត្រូវ សកម្មភាពដែលមានការទទួលខុសត្រូវជាងនេះដែលខ្ញុំអាចសាកល្បងធ្វើបានគឺ ។ |
ការដោះសា លេសដោះសាដែលខ្ញុំបានប្រើដើម្បីគេចវេះពីការទទួលខុសត្រូវលើកិច្ចការសាលារបស់ខ្ញុំគឺ ។ | ការទទួលយកការទទួលខុសត្រូវ សកម្មភាពដែលមានការទទួលខុសត្រូវជាងនេះដែលខ្ញុំអាចសាកល្បងធ្វើបានគឺ ។ |
សូមបេ្ដជ្ញាចិត្ដឈប់ប្រើលេស ហើយចាប់ផ្ដើមប្រើវិធីសាស្ដ្រនៃការមានការទទួលខុសត្រូវយ៉ាងហោចណាស់មួយ សម្រាប់ការរៀនសូត្ររបស់អ្នក ។ សូមជ្រើសរើសកាលបរិច្ឆេទជាក់លាក់មួយ ។ សូមចែកចាយជាមួយមិត្តភក្ដិម្នាក់ ឬសមាជិកគ្រួសារម្នាក់នូវអ្វីដែលអ្នកនឹងខិតខំធ្វើ ហើយសុំឲ្យពួកគេជួយតាមដានអ្នកអំពីការតាំងចិត្ដរបស់អ្នកនៅកាលបរិច្ឆេទនោះ ។
ចែកចាយគំនិតរបស់អ្នក
គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យស្គាល់សកម្មភាពដែលអាចជួយឲ្យអ្នកទទួលខុសត្រូវចំពោះការរៀនសូត្ររបស់អ្នក ។
សូមចែកចាយរឿងមួយ ឬច្រើន នៃអ្វីខាងក្រោមនេះជាមួយគ្រូបង្រៀន ឬសិស្សក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក ៖
-
លេសដែលអ្នកនឹងឈប់ប្រើ និងវិធីសាស្ដ្រដែលអ្នកនឹងប្រើដើម្បីមានការទទួលខុសត្រូវលើការរៀនសូត្ររបស់អ្នក ។
-
អ្វីមួយជាក់លាក់ដែលអ្នកបានធ្វើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងមេរៀននេះ ។
-
មានសំណួរណាមួយដែលមេរៀននេះបានធ្វើឲ្យអ្នកឆ្ងល់ដែរឬទេ ។ តើអ្នកនឹងព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?