ហាកាយ ១–២; សាការី ១–៤; ៧–១៤ ៖ មេរៀនទី ១៥៥
ហាកាយ
« ចូរឯងរាល់គ្នាពិចារណាផ្លូវប្រព្រឹត្តរបស់ខ្លួនចុះ »
សូមមើល « សិក្សាព្រះគម្ពីរ » ដើម្បីជួយរៀបចំខ្លួនអ្នកខាងវិញ្ញាណដើម្បីរៀនសូត្រ ។
ក្នុងជីវិតដ៏មមាញឹករបស់យើង តើយើងអាចទុកពេលសម្រាប់ព្រះអម្ចាស់ និងកិច្ចការដែលទ្រង់បង្គាប់ឲ្យយើងធ្វើដោយរបៀបណា ? យើងអាចទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីការធ្វើតាមការអញ្ជើញរបស់ព្រះអម្ចាស់ដល់ពួកសាសន៍យូដាឲ្យ « ពិចារណាអំពីផ្លូវ [ របស់យើង ] » ( ហាកាយ ១:៥ ) ទាក់ទងនឹងរបៀបដែលយើងចំណាយពេលសម្រាប់ទ្រង់ ។ មេរៀននេះអាចជួយបំផុសគំនិតឲ្យអ្នកដាក់ព្រះជាអាទិភាពទីមួយនៅក្នុងជីវិតរបស់អ្នក ។
សិក្សាព្រះគម្ពីរ
សូមជញ្ជឹងគិតពីអ្វីដែលប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន អាចចង់មានប្រសាសន៍ នៅពេលលោកថ្លែង ៖ « ពេលដែលបងប្អូនផ្ដល់ពេលវេលាទៀងទាត់មួយផ្នែករបស់បងប្អូនដោយសប្បុរសទៅព្រះអម្ចាស់ នោះទ្រង់នឹងគុណអ្វីដែលនៅសល់ » ( « ក្រោកឈរឡើងជា បុគ្គលរស់នៅដ៏ស្មោះត្រង់ក្នុងសហស្សវត្សរ៍ » លីអាហូណា ខែតុលា ឆ្នាំ២០១៦ ទំព័រ ៥១ ) ។
នៅក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នក សូមកត់ត្រាគំនិតរបស់អ្នកអំពីសំណួរខាងក្រោមនេះ ៖
-
តើអ្នកចំណាយពេលធ្វើអ្វីខ្លះក្នុងមួយថ្ងៃ ?
-
តើព្រះអម្ចាស់បង្គាប់ឲ្យយើងម្នាក់ៗឲ្យដាក់អាទិភាពលើអ្វីខ្លះ ?
-
តើសេចក្ដីថ្លែងការណ៍របស់ប្រធាន ណិលសុន មានអត្ថន័យយ៉ាងណាចំពោះអ្នក ?
នៅពេលអ្នកសិក្សាគម្ពីរហាកាយ សូមរកមើលការបំផុសគំនិតពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធអំពីរបៀបដែលព្រះអម្ចាស់អាចប្រទានពរដល់ជីវិតអ្នក នៅពេលអ្នកចំណាយពេលសម្រាប់ទ្រង់ ។
បន្ទាប់ពីពួកសាសន៍យូដាបានត្រឡប់ទៅក្រុងយេរូសាឡិមវិញពីការជាប់ជាឈ្លើយនៅបាប៊ីឡូន ពួកគេបានលះបង់ពេលវេលារបស់ពួកគេក្នុងការសាងសង់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ទីក្រុង ផ្ទះ និងជីវិតរបស់ពួកគេឡើងវិញ ( សូមមើល អែសរ៉ា ១:១–៦ ) ។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីប្រហែល១៥ឆ្នាំបានកន្លងផុតទៅ ព្រះអម្ចាស់មិនសព្វព្រះទ័យឡើយ ដែលពួកគេមិនបានដាក់អាទិភាពឲ្យកាន់តែខ្ពស់ក្នុងការសាងសង់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធឡើងវិញ ( សូមមើល អែសរ៉ា ៤:២៤; ហាកាយ ១:៣–៤ ) ។ ទ្រង់បានចាត់ព្យាការីរបស់ទ្រង់ ហាកាយ ឲ្យទៅបង្គាប់ប្រជាជនឲ្យសាងសង់ដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ ។
សូមអាន ហាកាយ ១:២–៤ ។ នៅក្នុងខគម្ពីរទាំងនេះ យើងរៀនថា ពួកសាសន៍យូដាមិនបានផ្តោតលើការសាងសង់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធឡើងវិញឡើយ ។ នៅក្នុង ខទី ៤ សូមកត់សម្គាល់ពាក្យ បិទភ្ជិត ។ វាមានន័យថា បិទគ្របលម្អ ។ ការណ៍នេះអាចបង្ហាញថា ខណៈដែលពួកគេទុកឲ្យព្រះវិហារបរិសុទ្ធសាងសង់មិនហើយរួចរាល់ មនុស្សបែរជាសង់ផ្ទះដ៏មានផាសុកភាព និងបានបំពាក់គ្រឿងសង្ហារិមល្អៗសម្រាប់ផ្ទះរបស់ពួកគេទៅវិញ ។
សូមអាន ហាកាយ ១:៥–១១ ។ សូមគូសសម្គាល់លទ្ធផលដែលពួកសាសន៍យូដាបានជួបប្រទះ ដោយសារពួកគេបានផ្តល់អាទិភាពលើកិច្ចការផ្សេងទៀត ជាជាងការសាងសង់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធឡើងវិញ ។
នៅទីបញ្ចប់ ពួកសាសន៍យូដា និងមេដឹកនាំរបស់ពួកគេបានស្តាប់តាមព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ សូរ៉ូបាបិល ( ចៅហ្វាយស្រុក ) និង យ៉ូស្វេ ( សង្ឃជាន់ខ្ពស់ ) បានដឹកនាំកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីសាងសង់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធឡើងវិញ ( សូមមើល ហាកាយ ១:១២–១៤ ) ។ ព្យាការីហាកាយក៏បានជួយផងដែរ ( សូមមើល អែសរ៉ា ៥:១–២ ) ។ នៅពេលពួកគេបានចំណាយពេលធ្វើការលើព្រះវិហារបរិសុទ្ធ នោះព្រះអម្ចាស់បានប្រទានពាក្យលើកទឹកចិត្ត ។
សូមអានវគ្គបទគម្ពីរដូចខាងក្រោមនេះ ។ សូមសរសេរកំណត់ចំណាំមួយនៅជាប់នឹងវគ្គបទគម្ពីរនេះ ដោយបំពេញប្រយោគដូចតទៅនេះ ៖ ប្រសិនបើយើងដាក់ព្រះជាមុននៅក្នុងជីវិតរបស់យើង …
-
ហាកាយ ២:៤–៥
-
ហាកាយ ២:៩
-
ហាកាយ ២:១៨–១៩
សូមពិនិត្យជម្រើសសិក្សាខាងក្រោមនេះឡើងវិញ ។ សូមរើសយកជម្រើសមួយ ឬច្រើន ។ បន្ទាប់មក សូមបញ្ចប់ផ្នែក « ឥឡូវត្រូវធ្វើដូចម្តេចទៀត ? » នៅចុងបញ្ចប់នៃមេរៀននេះ ។
ជម្រើស ក
ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំគួរដាក់ព្រះអម្ចាស់ជាអាទិភាពទីមួយនៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ ?
ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានទូន្មាន ៖
ឥទ្ធិពល និងសម្ពាធពីខាងពិភពលោកនេះមានភាពទាក់ទាញ និងមានចំនួនយ៉ាងច្រើន ។ ប៉ុន្តែឥទ្ធិពលជាច្រើន គឺជាទម្រង់បោកបញ្ឆោត ប្រលោមចិត្ត និងអាចនាំយើងឲ្យដើរខុសផ្លូវនៃសេចក្តីសញ្ញា ។ ដើម្បីចៀសវាងពីការខូចចិត្តដែលនឹងកើតឡើងយ៉ាងពិតប្រាកដនេះ ខ្ញុំសូមអង្វរបងប្អូននៅថ្ងៃនេះ ឲ្យប្រឆាំងនឹងការល្បួងខាងពិភពលោកនេះ តាមរយៈការមានពេលវេលាសម្រាប់ព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងជីវិតរបស់បងប្អូន—ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ។
… ខ្ញុំសូមអង្វរបងប្អូន សូមឲ្យមានពេលវេលាសម្រាប់ព្រះអម្ចាស់ ! សូមធ្វើឲ្យគ្រឹះខាងវិញ្ញាណផ្ទាល់ខ្លួនរបស់បងប្អូនរឹងមាំ ហើយអាចទប់ទល់នឹងការសាកល្បង ដោយការធ្វើនូវរឿងទាំងឡាយដែលអនុញ្ញាតឲ្យព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគង់នៅជាមួយបងប្អូន ជានិច្ច ។ ( « មានពេលវេលាសម្រាប់ព្រះអម្ចាស់ » លីអាហូណា ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២១ ទំព័រ ១២០ )
សូមមើល « The Soul’s Sincere Desire » ( ៣:២៨ ) ។ សូមរកមើលវិធីដែលអ្នកអាចឆ្លើយតបទៅនឹងសំណួរខាងក្រោមនេះ ហើយកត់ត្រាចម្លើយរបស់អ្នកនៅក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នក ៖
-
តើដំបូន្មានណាទៀត ដែលអ្នកនឹងផ្តល់ដល់មនុស្សដែលមានអារម្មណ៍ថា ពួកគេមិនអាចដាក់ព្រះជាអាទិភាពនៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ?
-
តើព្រះបានប្រទានពរដល់អ្នក ឬមនុស្សដទៃទៀតដែលអ្នកស្គាល់យ៉ាងដូចម្ដេច ដោយសារការដាក់ទ្រង់ជាអាទិភាព ?
ជម្រើស ខ
តើខ្ញុំអាចផ្ដោតលើការដាក់ព្រះជាអាទិភាពនៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំយ៉ាងដូចម្ដេច ?
ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានពន្យល់ ៖
ចូរអនុញ្ញាតឲ្យទ្រង់ដឹងតាមរយៈការអធិស្ឋាន និងសកម្មភាពរបស់បងប្អូនថា បងប្អូនពិតជាចង់ឈ្នះលោកិយនេះមែន ។ ចូរទូលសូមទ្រង់ឲ្យបំភ្លឺគំនិត ហើយប្រទានជំនួយដែលបងប្អូនត្រូវការ ។ សូមកត់ត្រាគំនិតដែលផុសឡើងដល់បងប្អូន នៅពេលបងប្អូនអធិស្ឋានជារៀងរាល់ថ្ងៃ បន្ទាប់មកសូមធ្វើតាមការបំផុសគំនិតនោះទាំងស្រុងដោយឧស្សាហ៍ព្យាយាម ។ ( « ឈ្នះលោកិយ ហើយបានសេចក្តីសម្រាក » លីអាហូណា ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២២ ទំព័រ ៩៧–៩៨ )
មិត្តរបស់អ្នកឈ្មោះ អាឡិច មានការរវល់ណាស់ ។ នាងលេងកីឡាឲ្យក្រុម cricket ក្នុងស្រុកមួយ ចូលរួមក្នុងការសម្ដែងសហគមន៍ និងរីករាយក្នុងការចំណាយពេលជាមួយអ្នក និងមិត្តភក្តិដទៃទៀត ។ នាងខិតខំប្រឹងរៀនណាស់ដើម្បីទទួលបានពិន្ទុល្អ ហើយកំពុងដាក់ពាក្យសុំចូលកម្មវិធីសាលារដូវក្តៅកម្រិតខ្ពស់មួយ ។ អាឡិចមិនមានពេលវេលាសល់ច្រើនទេ ហើយជាមួយនឹងពេលវេលាដែលនាងមាន នាងធ្វើការជាអ្នកថតរូប ។ នាងបានលើកឡើងពីការពិបាករបស់នាង ដើម្បីដាក់ថាមពលដែលនៅសល់ទៅលើរឿងខាងវិញ្ញាណ ។
សូមកត់ត្រាចម្លើយរបស់អ្នកចំពោះសំណួរខាងក្រោមនេះនៅក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នក ៖
-
តើមានសេចក្ដីពិតអ្វីមកពីគម្ពីរហាកាយ ដែលអាចបំផុសគំនិតដល់អាឡិចបាន ?
-
តើអ្នកនឹងផ្តល់ដំបូន្មានអ្វីដល់អាឡិច ដើម្បីជួយនាងឲ្យដាក់ព្រះជាអាទិភាព ?
ឥឡូវត្រូវធ្វើដូចម្តេចទៀត ?
នៅក្នុង ហាកាយ ១:៥, ៧ ព្រះអម្ចាស់បានប្រឹក្សាម្តងហើយម្តងទៀតឲ្យ « ពិចារណាផ្លូវប្រព្រឹត្តរបស់ខ្លួនចុះ » ។ សូមគូសសម្គាល់ឃ្លានោះនៅក្នុង ខទី ៥ និងទី ៧ ។
អែលឌើរ ដេវីឌ អេ បែដណា ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់ បានបង្រៀន ៖
យើងម្នាក់ៗគួរតែវាយតម្លៃអាទិភាពខាងសាច់ឈាម និងខាងវិញ្ញាណរបស់យើងដោយស្មោះសរ និងដោយការអធិស្ឋាន ដើម្បីស្គាល់នូវអ្វីៗដែលអាចរារាំងពរជ័យដ៏ច្រើនក្នុងជីវិតយើងដែលព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះអង្គសង្រ្គោះមានព្រះឆន្ទៈប្រទានដល់យើង ។ ហើយប្រាកដណាស់ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនឹងជួយយើងឲ្យមើលឃើញខ្លួនឯង ជាបុគ្គលបែបណាពិតប្រាកដ ។ ( « ឱ ! ក្រុងស៊ីយ៉ូនអើយ ចូរពាក់កម្លាំងរបស់ឯង » លីអាហូណា ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២២ ទំព័រ ៩៤ )
ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទស្គាល់អ្នក ហើយចង់ជួយអ្នក ។ សូមចំណាយពេលពីរបីនាទីដើម្បី « ពិចារណាផ្លូវប្រព្រឹត្តរបស់ខ្លួនចុះ » ( ហាកាយ ១:៥, ៧ ) ។ សូមពិចារណាពីអាទិភាពរបស់អ្នក ហើយពិចារណាថា តើមានអ្វីដែលអ្នកត្រូវផ្តល់អាទិភាព ឬដកចេញពីជីវិតរបស់អ្នកដែរឬទេ ដើម្បីស្វាគមន៍ពរជ័យដែលទ្រង់ទាំងទ្វេសព្វព្រះទ័យចង់ប្រទានដល់អ្នក ។
ចែកចាយគំនិតរបស់អ្នក
គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយបំផុសគំនិតឲ្យអ្នកដាក់ព្រះជាអាទិភាពទីមួយនៅក្នុងជីវិតរបស់អ្នក ។
សូមចែកចាយរឿងមួយ ឬច្រើន នៃអ្វីខាងក្រោមនេះជាមួយគ្រូបង្រៀន ឬសិស្សក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក ៖
-
ដំបូន្មានដែលអ្នកនឹងផ្តល់ឲ្យនរណាម្នាក់ដូចជា អាឡិច ដែលមានអារម្មណ៍ថា ពួកគេមិនអាចដាក់ព្រះជាអាទិភាពនៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេបានទេ ។
-
អត្ថន័យនៃដំបូន្មានរបស់ព្រះអម្ចាស់ឲ្យ « ពិចារណាផ្លូវប្រព្រឹត្តរបស់ខ្លួនចុះ » ( ហាកាយ ១:៥, ៧ ) ចំពោះអ្នកនៅថ្ងៃនេះ ។
-
អ្វីមួយជាក់លាក់ដែលអ្នកបានធ្វើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងមេរៀននេះ ។
-
មានសំណួរណាមួយដែលមេរៀននេះបានធ្វើឲ្យអ្នកឆ្ងល់ដែរឬទេ ។ តើអ្នកនឹងព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?