សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់សិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )

មាតិកា
សេចក្ដីផ្ដើម
មេរៀនព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- សូមស្វាគមន៍មកកាន់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- ម៉ូសេ ១; អ័ប្រាហាំ ៣
- លោកុប្បត្តិ ១–២ ម៉ូសេ ២–៣ អ័ប្រាហាំ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៣–៤ ម៉ូសេ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៥ ម៉ូសេ ៦
- ម៉ូសេ ៧
- លោកុប្បត្តិ ៦–១១ ម៉ូសេ ៨
- លោកុប្បត្តិ ១២–១៧ អ័ប្រាហាំ ១–២
- លោកុប្បត្តិ ១៨–២៣
- លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣
- លោកុប្បត្តិ ៣៧–៤១
- លោកុប្បត្តិ ៤២–៥០
- និក្ខមនំ ១–៦
- បុណ្យអ៊ីស្ទើរ
- និក្ខមនំ ៧–១៣
- និក្ខមនំ ១៤–១៨
- និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤
- និក្ខមនំ ៣៥–៤០ លេវីវិន័យ ១; ៤; ១៦; ១៩
- ជនគណនា ១១–១៤; ២០–២៤; ២៧
- ចោទិយកថា ៦–៨; ១៥; ១៨; ២៩–៣០; ៣៤
- យ៉ូស្វេ ១–៨; ២៣–២៤
- ពួកចៅហ្វាយ ២–៤; ៦–៨
- នាងរស់ ១–៤; សាំយូអែល ទី១ ១–៧
- សាំយូអែល ទី១ ៨–១៦
- សាំយូអែល ទី១ ១៧–២៦; សាំយូអែល ទី២ ៥–៧
- សាំយូអែល ទី២ ១១–១២ ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ៣; ៦–៩; ១១
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ១២–២២
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២–៧
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៦–២៥
- របាក្សត្រ ទី២ ១៤–២០; ២៦; ៣០
- អែសរ៉ា ១; ៣–៧; នេហេមា ២; ៤–៦; ៨
- នាងអេសធើរ
- យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២
- ទំនុកដំកើង ១–២; ៨; ១៩–៣៣; ៤០; ៤៦
- ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦
- ទំនុកដំកើង ១០២–១០៣; ១១០; ១១៦–១១៩; ១២៧–១២៨; ១៣៥–១៣៩; ១៤៦–១៥០
- សុភាសិត ១–៤; ១៥–១៦; ២២; ៣១; សាស្ដា ១–៣; ១១–១២
- អេសាយ ១–១២
- អេសាយ ១៣–១៤; ២២; ២៤–៣០; ៣៥
- អេសាយ ៤០–៤៩
- អេសាយ ៥០–៥៧
- អេសាយ ៥៨–៦៦
- យេរេមា ១–៣; ៧; ១៦–១៨; ២០
- យេរេមា ៣១–៣៣; ៣៦–៣៨; បរិទេវ ១; ៣
- អេសេគាល ១–៣; ៣៣–៣៤; ៣៦–៣៧; ៤៧
- ដានីយ៉ែល ១–៧
- ហូសេ ១–៦; ១០–១៤; យ៉ូអែល
- អេម៉ុស; អូបាឌា; យ៉ូណាស
- មីកា; ណាហ៊ុម; ហាបាគុក; សេផានា
- ហាកាយ ១–២; សាការី ១–៤, ៧–១៤
- ម៉ាឡាគី
- ចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ៖ ការស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់ខ្ញុំ
- ជំនាញសិក្សាព្រះគម្ពីរ
- ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ៖ ការធ្វើការជ្រើសរើស
- ការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន
- សុខភាពខាងផ្លូវកាយ និងសតិអារម្មណ៍
- ការអប់រំ និងការងារនាពេលអនាគត
- ភាពជោគជ័យនៅក្នុងសាលា
- ការរៀបចំខ្លួនធ្វើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា
- ការរៀបចំខ្លួនទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ
- ការបង្រៀនរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ

មេរៀនទី ១០១ ៖ បុព្វកថានៃគម្ពីរទំនុកដំកើង ផ្នែកទី ២—ថ្វាយបង្គំព្រះអម្ចាស់ ហើយសរសើរដល់ព្រះនាមដ៏បរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់

ទំនុកដំកើង ១–២; ៨; ១៩–៣៣; ៤០; ៤៦ ៖ មេរៀនទី ១០១

បុព្វកថានៃគម្ពីរទំនុកដំកើង ផ្នែកទី ២

ថ្វាយបង្គំព្រះអម្ចាស់ ហើយសរសើរដល់ព្រះនាមដ៏បរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់

សូមមើល « សិក្សាព្រះគម្ពីរ » ដើម្បីជួយរៀបចំខ្លួនអ្នកខាងវិញ្ញាណដើម្បីរៀនសូត្រ ។

របៀបមួយដើម្បីថ្វាយបង្គំព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ គឺការបង្ហាញសេចក្តីស្រឡាញ់ និងភក្តីភាពរបស់អ្នកចំពោះទ្រង់ទាំងទ្វេ ។ ទំនុកដំកើងជាច្រើនគឺជាគំរូកំណាព្យនៃការថ្វាយបង្គំព្រះវរបិតា និងព្រះរាជបុត្រាក្នុងការសរសើរ ការអង្វរ និងការអធិស្ឋាន ។ មេរៀននេះអាចជួយអ្នកឲ្យបង្ហាញពីអារម្មណ៍របស់អ្នកអំពីការថ្វាយបង្គំព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។

សិក្សាព្រះគម្ពីរ

តើការថ្វាយបង្គំព្រះមានអត្ថន័យយ៉ាងណាចំពោះអ្នក ? សូមសរសេរនិយមន័យមួយនៅក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នក ។ ប្រសិនបើមានវចនានុក្រម សូមប្រៀបធៀបនិយមន័យរបស់អ្នកទៅនឹងនិយមន័យនៅក្នុងវចនានុក្រម ។ សូមកែតម្រូវនិយមន័យរបស់អ្នកតាមតម្រូវការ ហើយឆ្លើយនឹងសំណួរខាងក្រោម ។

តើអ្នកនឹងពិពណ៌នាពីភាពខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្ដេច រវាងការគ្រាន់តែចូលរួមក្នុងសាសនាចក្រ ព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ឬថ្នាក់សិក្ខាសាលា ធៀបនឹងការថ្វាយបង្គំព្រះនៅពេលអ្នកចូលរួម ?

អែលឌើរ ឌីន អិម ដេវីស ដែលនៅពេលនោះបម្រើក្នុងគណៈប៊ីស្សពជាអធិបតី បានចែកចាយពីរបៀបមួយចំនួនដែលយើងអាចថ្វាយបង្គំព្រះ នៅពេលគាត់បង្រៀន ៖

ពេលយើងថ្វាយបង្គំព្រះ យើងទៅរកទ្រង់ដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏គារវភាព ចិត្តរាបសា និងភាពអស្ចារ្យ ។ យើងទទួលស្គាល់ ហើយទទួលយកទ្រង់ជាស្ដេច ជាព្រះបង្កបង្កើតសកលលោក ជាព្រះវរបិតារបស់យើង ។

យើងគោរព ហើយមានគារវភាពចំពោះទ្រង់ ។

យើងបន្ទាបខ្លួនចំពោះទ្រង់ ។

យើងបើកដួងចិត្តរបស់យើងក្នុងការអធិស្ឋានដ៏ខ្លាំងក្លា ស្រឡាញ់បន្ទូលទ្រង់ រីករាយចំពោះព្រះគុណទ្រង់ ហើយតាំងចិត្តដើរតាមទ្រង់ដោយភាពស្មោះស្ម័គ្រ ។ ( « The Blessings of Worship » Liahona ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០១៦ ទំព័រ ៩៤ )

សមាជិកសាសនាចក្រចេញពីព្រះវិហារ រួមទាំងស្ត្រីម្នាក់កាន់បណ្ដុំព្រះគម្ពីរ

នៅចុងបញ្ចប់នៃមេរៀននៅថ្ងៃនេះ អ្នកនឹងចាប់ផ្តើមរៀនបង្ហាញពីអារម្មណ៍របស់អ្នក ។ សូមចងចាំការណ៍នេះក្នុងចិត្ត នៅពេលអ្នកសិក្សា ។ សូមគិតពីរបៀបដែលអ្នកប្រហែលជាចង់បង្ហាញពីអ្វីដែលអ្នករៀន និងទទួលអារម្មណ៍ ។ សូមយាងអញ្ជើញព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធឲ្យជួយអ្នកក្នុងការខិតខំរបស់អ្នក ។

ទំនុកដំកើងជាច្រើនគឺជាការបង្ហាញបែបកំណាព្យប្រកបដោយការអធិស្ឋានអំពីគំនិត អារម្មណ៍ ក្ដីសង្ឃឹម និងបំណងប្រាថ្នាដ៏ពិសិដ្ឋរបស់អ្នកនិពន្ធ ។ ខណៈដែលបទគម្ពីរជាច្រើនកត់ត្រាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ចំពោះយើង គម្ពីរទំនុកដំកើងតែងតែឆ្លុះបញ្ចាំងពីពាក្យសម្ដីរបស់អ្នកនិពន្ធទៅកាន់ទ្រង់ ។

សូមអាន ទំនុកដំកើង ១៨:១–៦ ហើយគូសសម្គាល់ពាក្យ និងឃ្លាដែលដាវីឌបានប្រើដើម្បីបង្ហាញពីអារម្មណ៍របស់ទ្រង់អំពីព្រះអម្ចាស់ ។

អ្នកអាចរកឃើញឃ្លាផ្សេងគ្នាជាច្រើនដូចជា ៖

ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាកម្លាំងនៃទូលបង្គំ ( ខទី ១ ) ។
ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ជាថ្មដា ជាបន្ទាយ ហើយជាអ្នកជួយសង្គ្រោះរបស់ទូលបង្គំ គឺជាព្រះនៃទូលបង្គំ ជាថ្មដាដែលទូលបង្គំយកជាទីពឹង ក៏ជាខែល ជាស្នែងនៃសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ទូលបង្គំ ហើយជាប៉មយ៉ាងខ្ពស់ផង ( ខទី ២ ) ។
ព្រះយេហូវ៉ាដែលទ្រង់គួរសរសើរយ៉ាងនោះ ( ខទី ៣ ) ។
ទ្រង់ក៏ឮសំឡេងទូលបង្គំ ( ខទី ៦ ) ។

ទំនុកដំកើងបង្ហាញពីរបៀបជាច្រើន ដែលយើងអាចចែកចាយអារម្មណ៍របស់យើងទៅកាន់ព្រះអម្ចាស់ ។

ស្ត្រីម្នាក់កាន់បេះដូងពណ៌សនៅក្នុងដៃរបស់នាង

សូមសិក្សាវគ្គបទគម្ពីរមួយ ឬច្រើន នៅខាងក្រោមនេះយឺតៗ ។ សូមគូសសម្គាល់ពាក្យ និងឃ្លាដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីអារម្មណ៍ របស់អ្នក ចំពោះព្រះអម្ចាស់ ។

ទំនុកដំកើង ៨:១–៩
ទំនុកដំកើង ២៧:១–៩
ទំនុកដំកើង ៣០:១–១២
ទំនុកដំកើង ៤៦:១–១១

សូមពិនិត្យជម្រើសសិក្សាខាងក្រោមនេះឡើងវិញ ។ សូមរើសយកជម្រើសមួយ ឬច្រើន ។

ម៉ារ៉ាដែលកំពុងពពោះឈរនៅមាត់ទ្វារ ដោយដាក់ដៃរបស់នាងនៅលើពោះនាង

ចែកចាយគំនិតរបស់អ្នក

គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យបង្ហាញពីអារម្មណ៍របស់អ្នកអំពីការថ្វាយបង្គំព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។

សូមចែកចាយរឿងមួយ ឬច្រើន នៃអ្វីខាងក្រោមនេះជាមួយគ្រូបង្រៀន ឬសិស្សក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក ៖

និយមន័យរបស់អ្នកអំពី « ការថ្វាយបង្គំ » និងរបៀបដែលអ្នកបានកែតម្រូវវា ។
អ្វីដែលអ្នកបានសរសេរ ឬបង្កើតដើម្បីបង្ហាញពីគំនិត និងអារម្មណ៍របស់អ្នកអំពីព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
អ្វីមួយជាក់លាក់ដែលអ្នកបានធ្វើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងមេរៀននេះ ។
មានសំណួរណាមួយដែលមេរៀននេះបានធ្វើឲ្យអ្នកឆ្ងល់ដែរឬទេ ។ តើអ្នកនឹងព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?