សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់សិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )

មាតិកា
សេចក្ដីផ្ដើម
មេរៀនព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- សូមស្វាគមន៍មកកាន់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- ម៉ូសេ ១; អ័ប្រាហាំ ៣
- លោកុប្បត្តិ ១–២ ម៉ូសេ ២–៣ អ័ប្រាហាំ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៣–៤ ម៉ូសេ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៥ ម៉ូសេ ៦
- ម៉ូសេ ៧
- លោកុប្បត្តិ ៦–១១ ម៉ូសេ ៨
- លោកុប្បត្តិ ១២–១៧ អ័ប្រាហាំ ១–២
- លោកុប្បត្តិ ១៨–២៣
- លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣
- លោកុប្បត្តិ ៣៧–៤១
- លោកុប្បត្តិ ៤២–៥០
- និក្ខមនំ ១–៦
- បុណ្យអ៊ីស្ទើរ
- និក្ខមនំ ៧–១៣
- និក្ខមនំ ១៤–១៨
- និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤
- និក្ខមនំ ៣៥–៤០ លេវីវិន័យ ១; ៤; ១៦; ១៩
- ជនគណនា ១១–១៤; ២០–២៤; ២៧
- ចោទិយកថា ៦–៨; ១៥; ១៨; ២៩–៣០; ៣៤
- យ៉ូស្វេ ១–៨; ២៣–២៤
- ពួកចៅហ្វាយ ២–៤; ៦–៨
- នាងរស់ ១–៤; សាំយូអែល ទី១ ១–៧
- សាំយូអែល ទី១ ៨–១៦
- សាំយូអែល ទី១ ១៧–២៦; សាំយូអែល ទី២ ៥–៧
- សាំយូអែល ទី២ ១១–១២ ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ៣; ៦–៩; ១១
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ១២–២២
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២–៧
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៦–២៥
- របាក្សត្រ ទី២ ១៤–២០; ២៦; ៣០
- អែសរ៉ា ១; ៣–៧; នេហេមា ២; ៤–៦; ៨
- នាងអេសធើរ
- យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២
- ទំនុកដំកើង ១–២; ៨; ១៩–៣៣; ៤០; ៤៦
- ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦
- ទំនុកដំកើង ១០២–១០៣; ១១០; ១១៦–១១៩; ១២៧–១២៨; ១៣៥–១៣៩; ១៤៦–១៥០
- សុភាសិត ១–៤; ១៥–១៦; ២២; ៣១; សាស្ដា ១–៣; ១១–១២
- អេសាយ ១–១២
- អេសាយ ១៣–១៤; ២២; ២៤–៣០; ៣៥
- អេសាយ ៤០–៤៩
- អេសាយ ៥០–៥៧
- អេសាយ ៥៨–៦៦
- យេរេមា ១–៣; ៧; ១៦–១៨; ២០
- យេរេមា ៣១–៣៣; ៣៦–៣៨; បរិទេវ ១; ៣
- អេសេគាល ១–៣; ៣៣–៣៤; ៣៦–៣៧; ៤៧
- ដានីយ៉ែល ១–៧
- ហូសេ ១–៦; ១០–១៤; យ៉ូអែល
- អេម៉ុស; អូបាឌា; យ៉ូណាស
- មីកា; ណាហ៊ុម; ហាបាគុក; សេផានា
- ហាកាយ ១–២; សាការី ១–៤, ៧–១៤
- ម៉ាឡាគី
- ចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ៖ ការស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់ខ្ញុំ
- ជំនាញសិក្សាព្រះគម្ពីរ
- ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ៖ ការធ្វើការជ្រើសរើស
- ការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន
- សុខភាពខាងផ្លូវកាយ និងសតិអារម្មណ៍
- ការអប់រំ និងការងារនាពេលអនាគត
- ភាពជោគជ័យនៅក្នុងសាលា
- ការរៀបចំខ្លួនធ្វើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា
- ការរៀបចំខ្លួនទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ
- ការបង្រៀនរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ

មេរៀនទី ៥៨ ៖ ចោទិយកថា ៦:១–៦—ស្រឡាញ់ព្រះឲ្យអស់ពីចិត្តអ្នក

« មេរៀនទី ៥៨ ៖ ចោទិយកថា ៦:១–៦—ស្រឡាញ់ព្រះឲ្យអស់ពីចិត្តអ្នក » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់សិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )

The Lord Shewed Him All the Land [ ព្រះអម្ចាស់បានបង្ហាញលោកពីដែនដីទាំងអស់ ] ដោយ វ៉លធើរ រេន

ចោទិយកថា ៦–៨; ១៥; ១៨; ២៩–៣០; ៣៤ ៖ មេរៀនទី ៥៨

ចោទិយកថា ៦:១–៦

ស្រឡាញ់ព្រះឲ្យអស់ពីចិត្តអ្នក

សូមមើល « សិក្សាព្រះគម្ពីរ » ដើម្បីជួយរៀបចំខ្លួនអ្នកខាងវិញ្ញាណដើម្បីរៀនសូត្រ ។

បន្ទាប់ពីបានដឹកនាំពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែលអស់រយៈពេល៤០ឆ្នាំនៅក្នុងទីរហោស្ថាន ម៉ូសេបានចែកចាយដំបូន្មានចុងក្រោយរបស់លោកជាមួយពួកគេ មុនពេលព្រះអម្ចាស់បង្គាប់យ៉ូស្វេឲ្យដឹកនាំពួកគេទៅកាន់ដែនដីសន្យា ។ ផ្នែកដ៏សំខាន់មួយនៃសារលិខិតជាព្យាការីរបស់ម៉ូសេគឺថា « ត្រូវឲ្យឯងស្រឡាញ់ព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃឯងឲ្យអស់ពីចិត្ត » ( ចោទិយកថា ៦:៥ ) ។ មេរៀននេះអាចជួយអ្នកឲ្យយល់ពីរបៀបដែលអ្នកអាចបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់អ្នកចំពោះព្រះ ។

សិក្សាព្រះគម្ពីរ

សូមស្រមៃថា អ្នកនឹងចាកចេញពីមនុស្សជាទីស្រឡាញ់របស់អ្នក ។ អ្នកអាចទុកដំបូន្មានខ្លីមួយសម្រាប់ពួកគេ មុនពេលអ្នកចាកចេញទៅ ។

តើអ្នកនឹងចែកចាយដំបូន្មានអ្វីខ្លះជាមួយពួកគេ ? អ្នកក៏អាចរួមបញ្ចូលនូវអ្វីដែលអ្នកសង្ឃឹមថា ពួកគេនឹងធ្វើ ឬមិនធ្វើនៅពេលអនាគត អ្វីដែលអ្នកសង្ឃឹមថា ពួកគេនឹងផ្ដោតលើនៅក្នុងជីវិតពួកគេ ឬអារម្មណ៍របស់អ្នកអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងដំណឹងល្អរបស់ទ្រង់ផងដែរ ។

ក្រោយពីបម្រើជាព្យាការីរបស់ព្រះអស់រយៈពេល៤០ឆ្នាំ ម៉ូសេបានណែនាំពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែលឲ្យបោះត្រសាលនៅព្រំប្រទល់នៃដែនដីសន្យា ។ មិនយូរប៉ុន្មាន យ៉ូស្វេនឹងដឹកនាំពួកគេឆ្លងកាត់ព្រំប្រទល់នោះ ( សូមមើល ចោទិយកថា ៣១:២៣ ) ។ ម៉ូសេអាចមើលឃើញដែនដីសន្យាពីលើកំពូលភ្នំ មុនពេលព្រះអម្ចាស់ប្រែរូបលោក ឬបាននាំម៉ូសេទៅកាន់ទ្រង់ទាំងម៉ូសេនៅមានជីវិត ( សូមមើល ចោទិយកថា ៣៤:១–៦; អាលម៉ា ៤៥:១៨–១៩ ) ។ គម្ពីរចោទិយកថាមានដំបូន្មានចុងក្រោយរបស់ម៉ូសេចំពោះប្រជាជននេះ ។

សូមអាន ចោទិយកថា ៦:៥ ។ សូមគូសសម្គាល់អ្វីដែលម៉ូសេបានប្រាប់ពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលឲ្យធ្វើ ។ តើការធ្វើតាមការបង្គាប់មកពីព្រះអម្ចាស់នេះ អាចជួយដល់ពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែល កាលពួកគេចូលទៅក្នុងដែនដីសន្យាដោយរបៀបណា ?

សូមអាន យ៉ូហាន ទី១ ៤:១៩ ។ សូមដាក់តំណភ្ជាប់វគ្គបទគម្ពីរនេះទៅនឹង ចោទិយកថា ៦:៥ ។ សូមពិចារណាពីរបៀបដែលព្រះបានបង្ហាញសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ចំពោះមនុស្សគ្រប់គ្នា រួមទាំងអ្នកផងដែរ ។

ប្រធាន ជែហ្វ្រី អ័រ ហូឡិន ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់ បានពន្យល់ពីទំនាក់ទំនងរវាងខគម្ពីរទាំងនេះ ៖

19:25

បទបញ្ញត្តិដ៏ធំបំផុតដំបូងគេនៃអស់ទាំងភាពអស់កល្បជានិច្ច គឺត្រូវស្រឡាញ់ព្រះឲ្យអស់ពីចិត្ត អស់ពីពលំ អស់ពីគំនិត ហើយអស់ពីកម្លាំងរបស់យើង—នោះជាបទបញ្ញត្តិដ៏ធំបំផុតដំបូងគេ ។ ប៉ុន្តែសេចក្ដីពិតដ៏ធំបំផុតដំបូងគេនៃអស់ទាំងភាពអស់កល្បជានិច្ចនោះគឺថា ព្រះស្រឡាញ់យើងដោយអស់ពីព្រះទ័យ ព្រះកាយ ព្រះបញ្ញាញាណ និងព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ ។ សេចក្ដីស្រឡាញ់នោះគឺជាគោលការណ៍គ្រឹះនៃភាពអស់កល្បជានិច្ច ហើយវាគួរតែជាគោលការណ៍គ្រឹះនៃជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់យើង ។ ប្រាកដណាស់ វាមានតែតាមរយៈការអះអាងដែលដុតឆេះនៅក្នុងព្រលឹងរបស់យើងប៉ុណ្ណោះ ទើបយើងអាចមានទំនុកចិត្តបន្ដព្យាយាមកែលម្អ ហើយបន្ដស្វែងរកការអភ័យទោសចំពោះអំពើបាបរបស់យើង ហើយបន្ដលាតសន្ធឹងព្រះគុណនោះទៅដល់អ្នកជិតខាងយើង ។ ( « Tomorrow the Lord Will Do Wonders among You » Liahona ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១៦ ទំព័រ១២៧ )

នៅក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នក សូមឆ្លើយសំណួរខាងក្រោមនេះ ៖

តើអ្នករៀនអ្វីខ្លះពីសេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់ប្រធាន ហូឡិន ដែលអាចជំរុញចិត្តអ្នកឲ្យបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់អ្នកចំពោះព្រះ ?
តើមនុស្សម្នាក់អាចធ្វើតាមជំហានអ្វីខ្លះ ដែលនាំទៅរកការស្រឡាញ់ព្រះឲ្យ « អស់ពីកម្លាំង [ របស់ពួកគេ ] » ប្រសិនបើពួកគេមិនមានអារម្មណ៍រឹងមាំគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីធ្វើវានៅឡើយនោះ ?

នៅពេលអ្នកបន្ដសិក្សាគម្ពីរចោទិយកថានៅថ្ងៃនេះ សូមយកចិត្តទុកដាក់លើចំណាប់អារម្មណ៍មកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ។ ឥទ្ធិពលរបស់ទ្រង់អាចបង្កើនសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់អ្នកចំពោះព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទឲ្យបានកាន់តែស៊ីជម្រៅ ។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធអាចបង្រៀនអ្នកពីរបៀបនានា ដែលអ្នកអាចបង្ហាញសេចក្តីស្រឡាញ់នោះចំពោះទ្រង់ទាំងទ្វេបាន ។

សូមពិនិត្យជម្រើសសិក្សាខាងក្រោមនេះឡើងវិញ ។ សូមរើសយកជម្រើសមួយ ឬច្រើន ។

ចែកចាយគំនិតរបស់អ្នក

គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យយល់ពីរបៀបដែលអ្នកអាចបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់អ្នកចំពោះព្រះ ។

សូមចែកចាយរឿងមួយ ឬច្រើន នៃអ្វីខាងក្រោមនេះជាមួយគ្រូបង្រៀន ឬសិស្សក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក ៖

សភាពដែលវាអាចមាន ក្នុងការបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះព្រះនៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានដែលអ្នកបានរើសយក ។
គំនិតនានាមកពីសុន្ទរកថាដែលអ្នកបានជ្រើសរើស អំពីការដាក់សេចក្តីស្រឡាញ់របស់អ្នកចំពោះព្រះជាអាទិភាពទីមួយ ។
អ្វីមួយជាក់លាក់ដែលអ្នកបានធ្វើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងមេរៀននេះ ។
មានសំណួរណាមួយដែលមេរៀននេះបានធ្វើឲ្យអ្នកឆ្ងល់ដែរឬទេ ។ តើអ្នកនឹងព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?