សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់សិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )

មាតិកា
សេចក្ដីផ្ដើម
មេរៀនព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- សូមស្វាគមន៍មកកាន់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- ម៉ូសេ ១; អ័ប្រាហាំ ៣
- លោកុប្បត្តិ ១–២ ម៉ូសេ ២–៣ អ័ប្រាហាំ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៣–៤ ម៉ូសេ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៥ ម៉ូសេ ៦
- ម៉ូសេ ៧
- លោកុប្បត្តិ ៦–១១ ម៉ូសេ ៨
- លោកុប្បត្តិ ១២–១៧ អ័ប្រាហាំ ១–២
- លោកុប្បត្តិ ១៨–២៣
- លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣
- លោកុប្បត្តិ ៣៧–៤១
- លោកុប្បត្តិ ៤២–៥០
- និក្ខមនំ ១–៦
- បុណ្យអ៊ីស្ទើរ
- និក្ខមនំ ៧–១៣
- និក្ខមនំ ១៤–១៨
- និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤
- និក្ខមនំ ៣៥–៤០ លេវីវិន័យ ១; ៤; ១៦; ១៩
- ជនគណនា ១១–១៤; ២០–២៤; ២៧
- ចោទិយកថា ៦–៨; ១៥; ១៨; ២៩–៣០; ៣៤
- យ៉ូស្វេ ១–៨; ២៣–២៤
- ពួកចៅហ្វាយ ២–៤; ៦–៨
- នាងរស់ ១–៤; សាំយូអែល ទី១ ១–៧
- សាំយូអែល ទី១ ៨–១៦
- សាំយូអែល ទី១ ១៧–២៦; សាំយូអែល ទី២ ៥–៧
- សាំយូអែល ទី២ ១១–១២ ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ៣; ៦–៩; ១១
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ១២–២២
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២–៧
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៦–២៥
- របាក្សត្រ ទី២ ១៤–២០; ២៦; ៣០
- អែសរ៉ា ១; ៣–៧; នេហេមា ២; ៤–៦; ៨
- នាងអេសធើរ
- យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២
- ទំនុកដំកើង ១–២; ៨; ១៩–៣៣; ៤០; ៤៦
- ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦
- ទំនុកដំកើង ១០២–១០៣; ១១០; ១១៦–១១៩; ១២៧–១២៨; ១៣៥–១៣៩; ១៤៦–១៥០
- សុភាសិត ១–៤; ១៥–១៦; ២២; ៣១; សាស្ដា ១–៣; ១១–១២
- អេសាយ ១–១២
- អេសាយ ១៣–១៤; ២២; ២៤–៣០; ៣៥
- អេសាយ ៤០–៤៩
- អេសាយ ៥០–៥៧
- អេសាយ ៥៨–៦៦
- យេរេមា ១–៣; ៧; ១៦–១៨; ២០
- យេរេមា ៣១–៣៣; ៣៦–៣៨; បរិទេវ ១; ៣
- អេសេគាល ១–៣; ៣៣–៣៤; ៣៦–៣៧; ៤៧
- ដានីយ៉ែល ១–៧
- ហូសេ ១–៦; ១០–១៤; យ៉ូអែល
- អេម៉ុស; អូបាឌា; យ៉ូណាស
- មីកា; ណាហ៊ុម; ហាបាគុក; សេផានា
- ហាកាយ ១–២; សាការី ១–៤, ៧–១៤
- ម៉ាឡាគី
- ចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ៖ ការស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់ខ្ញុំ
- ជំនាញសិក្សាព្រះគម្ពីរ
- ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ៖ ការធ្វើការជ្រើសរើស
- ការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន
- សុខភាពខាងផ្លូវកាយ និងសតិអារម្មណ៍
- ការអប់រំ និងការងារនាពេលអនាគត
- ភាពជោគជ័យនៅក្នុងសាលា
- ការរៀបចំខ្លួនធ្វើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា
- ការរៀបចំខ្លួនទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ
- ការបង្រៀនរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ

មេរៀនទី ៥៩ ៖ ចោទិយកថា ៦:៦–២៥; ៧:១–២៦; ៨:១–២០—« ត្រូវឲ្យនឹកពីព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃឯងវិញ »

ចោទិយកថា ៦–៨; ១៥; ១៨; ២៩–៣០; ៣៤ ៖ មេរៀនទី ៥៩

ចោទិយកថា ៦:៦–២៥; ៧:១–២៦; ៨:១–២០

« ត្រូវឲ្យនឹកពីព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃឯងវិញ »

សូមមើល « សិក្សាព្រះគម្ពីរ » ដើម្បីជួយរៀបចំខ្លួនអ្នកខាងវិញ្ញាណដើម្បីរៀនសូត្រ ។

ក្រោយពីព្រះបានដឹកនាំ និងការពារអស់ជាច្រើនឆ្នាំនៅទីរហោស្ថានមក ពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែលហៀបនឹងតាំងទីលំនៅនៅលើដែនដីសន្យា ។ ទោះបីជាការមកដល់ដែនដីថ្មីរបស់ពួកគេជាការផ្លាស់ប្តូរដ៏កក់ក្ដៅក្ដី ក៏ភាពស្រណុកស្រួលអាចល្បួងពួកគេឲ្យបំភ្លេចព្រះបានដែរ ។ មេរៀននេះអាចជួយអ្នកឲ្យចងចាំអ្វីដែលព្រះបានធ្វើសម្រាប់អ្នក ។

សិក្សាព្រះគម្ពីរ

សូមពិចារណាអំពីសាច់រឿងខាងក្រោម ៖

ចូស ចូលចិត្តការចូលរួមព្រះវិហារនៅថ្ងៃអាទិត្យជាមួយក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់ ។ ប៉ុន្តែគាត់រវល់ជាមួយសាលា ការងារ និងកីឡា ជាញឹកញាប់ គាត់តែងតែមិនបានគិតគូរដិតដល់ ដល់ព្រះវរបិតាសួគ៌ ឬព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៅក្នុងសប្តាហ៍ទាំងនោះឡើយ ។

សូមឆ្លើយសំណួរខាងក្រោមនេះនៅក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នក ៖

ហេតុអ្វីបានជាវាអាចនឹងពិបាកជាងក្នុងការចងចាំព្រះ ហើយពឹងផ្អែកលើទ្រង់ នៅពេលជីវិតដំណើរការល្អសម្រាប់យើង ?
ហេតុអ្វីបានជាវាសំខាន់ក្នុងការចងចាំព្រះក្នុងគ្រប់កាលៈទេសៈ ?

ក្រោយពីបានដឹកនាំកូនចៅអ៊ីស្រាអែលអស់៤០ឆ្នាំនៅក្នុងទីរហោស្ថានមក ព្រះអម្ចាស់បានត្រៀមព្រះកាយជាស្រេចនឹងនាំពួកគេឆ្លងទន្លេយ័រដាន់ទៅកាន់ដែនដីសន្យា ។ ឥឡូវនេះ ពួកសាសន៏អ៊ីស្រាអែលបានក្លាយជាកងទ័ពដ៏ខ្លាំងពូកែមួយ ហើយដែនដីសន្យាមានធនធានធម្មជាតិជាច្រើន ដែលនឹងធ្វើឲ្យជីវិតរបស់ពួកគេកាន់តែមានភាពស្រណុកស្រួល ។

សូមអាន ចោទិយកថា ៤:៧–៩; ៦:១០–១៣; ៨:៧–១៤ ។ សូមគូសសម្គាល់ការព្រមានម្តងហើយម្តងទៀត ដែលម៉ូសេបានផ្តល់ឲ្យពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ។ តើអ្នកគិតថា ហេតុអ្វីបានជាម៉ូសេព្រួយបារម្ភអំពីរឿងនេះ ? តើអ្នកគិតថា ហេតុអ្វីសមាជិកនៃសាសនាចក្ររបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះនាសព្វថ្ងៃនេះនៅតែត្រូវការដំបូន្មានរបស់ម៉ូសេ ?

អែលឌើរ ឌែល ជី រិនឡាន់ ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់ បានពន្យល់ពីមូលហេតុដែលព្រះវរបិតាសួគ៌សព្វព្រះទ័យចង់ឲ្យយើងចងចាំទ្រង់ និងព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់ ៖

ព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើងចង់ឲ្យយើងនឹកចាំដល់សេចក្ដីល្អសប្បុរសរបស់ទ្រង់ និងរបស់ព្រះរាជបុត្រាសំណព្វទ្រង់ មិនមែនដើម្បីឲ្យពេញព្រះទ័យទ្រង់ទេ ប៉ុន្ដែដោយសារឥទ្ធិពលនៃការចងចាំដល់សេចក្ដីសប្បុរសរបស់ទ្រង់នោះមកលើយើង ។ តាមរយៈការពិចារណាពីសេចក្ដីល្អរបស់ទ្រង់ នោះទស្សនវិស័យ និងការយល់ដឹងរបស់យើងបានរីកធំឡើង ។ តាមរយៈការគិតដល់សេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ នោះយើងកាន់តែមានចិត្តរាបសា កាន់តែអធិស្ឋាន និងខ្ជាប់ខ្ជួនឡើង ។ …

គ្រប់ពេលដែលយើងប្រើ ទទួលប្រយោជន៍ ឬសូម្បីតែគិតពីអំណោយទានទាំងនេះ យើងគួរតែពិចារណាពីពលិកម្ម សេចក្ដីសប្បុរស និងក្ដីមេត្តាករុណារបស់អ្នកផ្ដល់ឲ្យ ។ គារវភាពចំពោះអ្នកផ្ដល់ឲ្យ ធ្វើឲ្យយើងមានអំណរគុណកាន់តែខ្លាំង ។ ការគិតដល់អំណោយរបស់ទ្រង់អាច និងគួរតែផ្លាស់ប្ដូរយើង ។ ( « Consider the Goodness and Greatness of God » Liahona ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២០ ទំព័រ ៤១–៤២ )

សូមឆ្លើយសំណួរខាងក្រោមនេះ មួយ ឬច្រើន នៅក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នក ៖

តើអ្នកគិតថា ហេតុអ្វីបានជាការចងចាំព្រះអម្ចាស់នាំឲ្យមានពរជ័យដ៏សំខាន់បែបនេះ ?
តើអ្នកបានដកពិសោធន៍សេចក្ដីពិត ដែលអែលឌើរ រិនឡាន់ បានចែកចាយដោយរបៀបណា ?

យើងក៏អាចមើលទៅព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទថាជាគំរូដ៏ល្អឥតខ្ចោះនៃការចងចាំព្រះវរបិតាសួគ៌ផងដែរ ។

ប្រធាន ជែហ្វ្រី អ័រ ហូឡិន ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់បានបង្រៀន ៖

17:29

អង្គទ្រង់ទាំងមូលរបស់ព្រះយេស៊ូវ ព្រះរាជបំណងដ៏ពេញលេញ និងក្តីរីករាយរបស់ព្រះអង្គ បានផ្ដោតសំខាន់លើការធ្វើឲ្យគាប់ព្រះហឫទ័យព្រះវរបិតារបស់ទ្រង់ និងការគោរពតាមព្រះឆន្ទៈរបស់ទ្រង់ ។ ទ្រង់ហាក់ដូចជាគិតអំពីព្រះវរបិតាជានិច្ច ទ្រង់ហាក់ដូចជាអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះវរបិតាជានិច្ច ។ មិនដូចជាយើងទេ ទ្រង់មិនចាំទាល់តែមានវិបត្តិ ឬការបាក់ទឹកចិត្តនៅព្រឹត្តិការណ៍ណាមួយ ដើម្បីដឹកនាំក្តីសង្ឃឹមរបស់ទ្រង់ទៅកាន់ស្ថានសួគ៌ឡើយ ។ ទ្រង់បានមានភាវគតិបែបនោះទៅហើយ ដោយតែងតែមានព្រះទ័យបែបនោះ ។ ( « The Hands of the Fathers » Ensign ខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៩៩ ទំព័រ ១៤–១៥ )

សូមពិនិត្យជម្រើសសិក្សាខាងក្រោមនេះឡើងវិញ ។ សូមរើសយកជម្រើសមួយ ឬច្រើន ។

ចែកចាយគំនិតរបស់អ្នក

គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យចងចាំអ្វីដែលព្រះបានធ្វើសម្រាប់អ្នក ។

សូមចែកចាយរឿងមួយ ឬច្រើន នៃអ្វីខាងក្រោមនេះជាមួយគ្រូបង្រៀន ឬសិស្សក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក ៖

សាច់រឿង ឬបទពិសោធន៍ដែលអ្នកបានកត់ត្រា ។
ផែនការដែលអ្នកបានដាក់ដើម្បីចងចាំដល់ព្រះអម្ចាស់ទាំងនៅក្នុងពេលស្រួល និងពេលលំបាក ។
អ្វីមួយជាក់លាក់ដែលអ្នកបានធ្វើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងមេរៀននេះ ។
មានសំណួរណាមួយដែលមេរៀននេះបានធ្វើឲ្យអ្នកឆ្ងល់ដែរឬទេ ។ តើអ្នកនឹងព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?