សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់សិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )

មាតិកា
សេចក្ដីផ្ដើម
មេរៀនព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- សូមស្វាគមន៍មកកាន់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- ម៉ូសេ ១; អ័ប្រាហាំ ៣
- លោកុប្បត្តិ ១–២ ម៉ូសេ ២–៣ អ័ប្រាហាំ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៣–៤ ម៉ូសេ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៥ ម៉ូសេ ៦
- ម៉ូសេ ៧
- លោកុប្បត្តិ ៦–១១ ម៉ូសេ ៨
- លោកុប្បត្តិ ១២–១៧ អ័ប្រាហាំ ១–២
- លោកុប្បត្តិ ១៨–២៣
- លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣
- លោកុប្បត្តិ ៣៧–៤១
- លោកុប្បត្តិ ៤២–៥០
- និក្ខមនំ ១–៦
- បុណ្យអ៊ីស្ទើរ
- និក្ខមនំ ៧–១៣
- និក្ខមនំ ១៤–១៨
- និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤
- និក្ខមនំ ៣៥–៤០ លេវីវិន័យ ១; ៤; ១៦; ១៩
- ជនគណនា ១១–១៤; ២០–២៤; ២៧
- ចោទិយកថា ៦–៨; ១៥; ១៨; ២៩–៣០; ៣៤
- យ៉ូស្វេ ១–៨; ២៣–២៤
- ពួកចៅហ្វាយ ២–៤; ៦–៨
- នាងរស់ ១–៤; សាំយូអែល ទី១ ១–៧
- សាំយូអែល ទី១ ៨–១៦
- សាំយូអែល ទី១ ១៧–២៦; សាំយូអែល ទី២ ៥–៧
- សាំយូអែល ទី២ ១១–១២ ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ៣; ៦–៩; ១១
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ១២–២២
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២–៧
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៦–២៥
- របាក្សត្រ ទី២ ១៤–២០; ២៦; ៣០
- អែសរ៉ា ១; ៣–៧; នេហេមា ២; ៤–៦; ៨
- នាងអេសធើរ
- យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២
- ទំនុកដំកើង ១–២; ៨; ១៩–៣៣; ៤០; ៤៦
- ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦
- ទំនុកដំកើង ១០២–១០៣; ១១០; ១១៦–១១៩; ១២៧–១២៨; ១៣៥–១៣៩; ១៤៦–១៥០
- សុភាសិត ១–៤; ១៥–១៦; ២២; ៣១; សាស្ដា ១–៣; ១១–១២
- អេសាយ ១–១២
- អេសាយ ១៣–១៤; ២២; ២៤–៣០; ៣៥
- អេសាយ ៤០–៤៩
- អេសាយ ៥០–៥៧
- អេសាយ ៥៨–៦៦
- យេរេមា ១–៣; ៧; ១៦–១៨; ២០
- យេរេមា ៣១–៣៣; ៣៦–៣៨; បរិទេវ ១; ៣
- អេសេគាល ១–៣; ៣៣–៣៤; ៣៦–៣៧; ៤៧
- ដានីយ៉ែល ១–៧
- ហូសេ ១–៦; ១០–១៤; យ៉ូអែល
- អេម៉ុស; អូបាឌា; យ៉ូណាស
- មីកា; ណាហ៊ុម; ហាបាគុក; សេផានា
- ហាកាយ ១–២; សាការី ១–៤, ៧–១៤
- ម៉ាឡាគី
- ចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ៖ ការស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់ខ្ញុំ
- ជំនាញសិក្សាព្រះគម្ពីរ
- ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ៖ ការធ្វើការជ្រើសរើស
- ការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន
- សុខភាពខាងផ្លូវកាយ និងសតិអារម្មណ៍
- ការអប់រំ និងការងារនាពេលអនាគត
- ភាពជោគជ័យនៅក្នុងសាលា
- ការរៀបចំខ្លួនធ្វើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា
- ការរៀបចំខ្លួនទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ
- ការបង្រៀនរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ

លោកុប្បត្តិ ២៥–២៧—យ៉ាកុប និងអេសាវ

អេសាវលក់អំណាចមរតករបស់បងច្បងទៅឲ្យយ៉ាកុប ដោយ គ្លីន អេស ហបគីនសុន

លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣; មេរៀនទី ៣០

លោកុប្បត្តិ ២៥–២៧

យ៉ាកុប និងអេសាវ

សូមមើល « សិក្សាព្រះគម្ពីរ » ដើម្បីជួយរៀបចំខ្លួនអ្នកខាងវិញ្ញាណដើម្បីរៀនសូត្រ ។

តើអ្នកឲ្យតម្លៃទៅលើអ្វីខ្លាំងបំផុត ? តើអ្នកនឹងបោះបង់ចោលអ្វីខ្លះដើម្បីទទួលបានវា ? បន្ទាប់ពីការរង់ចាំដ៏យូរ និងការអធិស្ឋានជាច្រើនមក ព្រះអម្ចាស់បានប្រទានពរអ៊ីសាក និងរេបិកាឲ្យមានកូន ។ ពួកលោកបានកូនភ្លោះប្រុសពីរនាក់ គឺអេសាវ និងយ៉ាកុប ។ អេសាវ ដែលជាកូនភ្លោះច្បង មានសិទ្ធិទទួលបានអំណាចមរតករបស់បងច្បង ដែលផ្តល់ដល់កូនប្រុសដែលបានកើតដំបូង ។ ប៉ុន្តែគាត់មានចំណាប់អារម្មណ៍ផ្សេងទៀត និងការយល់ដឹងមិនវែងឆ្ងាយ ។ មេរៀននេះអាចជួយអ្នកឲ្យផ្ដល់តម្លៃលើពរជ័យដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចរបស់ព្រះអម្ចាស់ ជាជាងលើបំណងប្រាថ្នាខាងលោកិយ ។

សិក្សាព្រះគម្ពីរ

យើងត្រូវតែធ្វើការជ្រើសរើសជារៀងរាល់ថ្ងៃ ។ ជម្រើសមួយចំនួនតម្រូវឲ្យយើងកំណត់ពីអ្វីដែលយើងពិតជាឲ្យតម្លៃមែន ។ នៅពេលអ្នកសិក្សា សូមគិតពីរបៀបដែលអ្វីដែលអ្នកឲ្យតម្លៃ មានឥទ្ធិពលលើជម្រើសដែលអ្នកជ្រើសយក ។

នៅសម័យព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ជាទូទៅកូនប្រុសច្បងបានទទួលអំណាចមរតកនៃកូនច្បង ។ កេរដំណែលនៃអំណាចមរតកនៃបងច្បងរួមមានការទទួលបានចំណែកដី និងទ្រព្យសម្បត្តិទ្វេដង ។ អំណាចមរតកនៃបងច្បងនេះក៏រួមមាននូវការទទួលខុសត្រូវកាន់តែធំក្នុងការមើលថែម្តាយ និងគ្រួសារផ្សេងទៀត ក្រោយពីឪពុកទទួលមរណភាព ។ បន្ថែមពីលើមរតកខាងសាច់ឈាម ឪពុកនឹងផ្តល់ពរជ័យពីអំណាចមរតកនៃបងច្បង ដើម្បីប្រគល់សិទ្ធិអំណាចបព្វជិតភាពដល់កូនប្រុសច្បង ។ ពរជ័យនេះបានបង្កើតជំហររបស់កូនប្រុសក្នុងគ្រួសារក្នុងនាមជាគ្រូបង្រៀន និងជាអ្នកដឹកនាំ ។

ដោយសារតែអេសាវបានកើតមុនគេ នោះគាត់ក្លាយជាកូនប្រុសដែលមានអំណាចមរតកនៃបងច្បង ។ ទោះជាយ៉ាងណា ព្រះអម្ចាស់បានបង្ហាញដល់រេបិកាថា យ៉ាកុបគឺជាកូនប្រុសដែលទទួលអំណាចមរតកនៃបងច្បង ( លោកុប្បត្ដិ ២៥:២២–២៣ ) ។

ប្រសិនបើមាន អ្នកអាចមើលវីដេអូនេះបាន « Jacob and Esau » ( ២:០៦ ) ។

2:5

សូមអានវគ្គបទគម្ពីរដូចខាងក្រោមនេះ ។ សូមគូសសម្គាល់ជម្រើសដែលអេសាវបានជ្រើសរើស ។

លោកុប្បត្តិ ២៥:២៧–៣៤ ។ ពាក្យថា « ស្លសំឡ » មានន័យថាកំពុងចម្អិនស៊ុប ឬស្ងោរ ។
លោកុប្បត្តិ ២៦:៣៤–៣៥ ។ ពួកសាសន៍ហេតគឺជាពួកកាណាន ដែលថ្វាយបង្គំព្រះក្លែងក្លាយ ។

តើអ្នកបានរៀនអ្វីខ្លះអំពីអាទិភាពរបស់អេសាវ ចេញពីជម្រើសដែលគាត់បានជ្រើសរើស ?
ហេតុអ្វីពេលខ្លះវាអាចពិបាកក្នុងការដាក់អាទិភាពទៅលើអ្វីដែលមានតម្លៃដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ?

ទោះបីជាអេសាវបានជ្រើសរើសធ្វើខុសក្ដី ក៏នៅក្នុងវ័យចំណាស់របស់លោក អ៊ីសាកនៅតែហៅអេសាវមក ហើយបានផ្តល់ពរជ័យនៃអំណាចមរតកនៃបងច្បងដល់គាត់ ។ ពីមុនអេសាវមកដល់ រេបិកាបានឲ្យយ៉ាកុបក្លែងខ្លួនធ្វើជាបងប្រុសរបស់គាត់ ។ ដោយគិតថាយ៉ាកុបជាអេសាវ អ៊ីសាកបានផ្ដល់ពរអំណាចមរតកនៃបងច្បងដល់យ៉ាកុប ( សូមមើល លោកុប្បត្តិ ២៧:១–២៩ ) ។ « បន្ទាប់ពីអ៊ីសាកបានដឹងថា គាត់បានប្រសិទ្ធពរជ័យឲ្យយ៉ាកុបជំនួសឲ្យអេសាវ នោះគាត់បានបញ្ជាក់ថា យ៉ាកុប ‹ នឹងបានពរមែន › ( លោកុប្បត្តិ ២៧:៣៣ )—ដោយប្រាប់ថា ព្រះទ័យរបស់ព្រះនឹងបានសម្រេច » ( ចូរមកតាមខ្ញុំ—សម្រាប់បុគ្គលម្នាក់ៗ និងក្រុមគ្រួសារ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២២ ទំព័រ ៣៩ ) ។

សូមអាន លោកុប្បត្តិ ២៧:៣៤, ៣៨ ។ នៅក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នក សូមបន្ថែមសេចក្តីថ្លែងការណ៍មួយប្រយោគអំពីសេចក្ដីពិត ដែលសង្ខេបនូវអ្វីដែលអ្នកបានរៀន ។

សូមពិនិត្យជម្រើសសិក្សាខាងក្រោមនេះឡើងវិញ ។ សូមរើសយកជម្រើសមួយ ឬច្រើន ។

ចែកចាយគំនិតរបស់អ្នក

គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យផ្ដល់តម្លៃលើពរជ័យដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចរបស់ព្រះអម្ចាស់ ជាងសេចក្តីប្រាថ្នាចង់បានខាងលោកិយ ។

សូមចែកចាយរឿងមួយ ឬច្រើន នៃអ្វីខាងក្រោមនេះជាមួយគ្រូបង្រៀន ឬសិស្សក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក ៖

គ្រោងវីដេអូ ឬវីដេអូដែលអ្នកបានធ្វើ ។
កំណាព្យដែលអ្នកបានតាក់តែង ឬរបៀបដែលអ្នកបានបំពេញការបំផុសគំនិតនៅក្នុងជម្រើស ខ ។
អ្វីមួយជាក់លាក់ដែលអ្នកបានធ្វើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងមេរៀននេះ ។
មានសំណួរណាមួយដែលមេរៀននេះបានធ្វើឲ្យអ្នកឆ្ងល់ដែរឬទេ ។ តើអ្នកនឹងព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?