សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់សិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )

មាតិកា
សេចក្ដីផ្ដើម
មេរៀនព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- សូមស្វាគមន៍មកកាន់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- ម៉ូសេ ១; អ័ប្រាហាំ ៣
- លោកុប្បត្តិ ១–២ ម៉ូសេ ២–៣ អ័ប្រាហាំ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៣–៤ ម៉ូសេ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៥ ម៉ូសេ ៦
- ម៉ូសេ ៧
- លោកុប្បត្តិ ៦–១១ ម៉ូសេ ៨
- លោកុប្បត្តិ ១២–១៧ អ័ប្រាហាំ ១–២
- លោកុប្បត្តិ ១៨–២៣
- លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣
- លោកុប្បត្តិ ៣៧–៤១
- លោកុប្បត្តិ ៤២–៥០
- និក្ខមនំ ១–៦
- បុណ្យអ៊ីស្ទើរ
- និក្ខមនំ ៧–១៣
- និក្ខមនំ ១៤–១៨
- និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤
- និក្ខមនំ ៣៥–៤០ លេវីវិន័យ ១; ៤; ១៦; ១៩
- ជនគណនា ១១–១៤; ២០–២៤; ២៧
- ចោទិយកថា ៦–៨; ១៥; ១៨; ២៩–៣០; ៣៤
- យ៉ូស្វេ ១–៨; ២៣–២៤
- ពួកចៅហ្វាយ ២–៤; ៦–៨
- នាងរស់ ១–៤; សាំយូអែល ទី១ ១–៧
- សាំយូអែល ទី១ ៨–១៦
- សាំយូអែល ទី១ ១៧–២៦; សាំយូអែល ទី២ ៥–៧
- សាំយូអែល ទី២ ១១–១២ ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ៣; ៦–៩; ១១
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ១២–២២
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២–៧
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៦–២៥
- របាក្សត្រ ទី២ ១៤–២០; ២៦; ៣០
- អែសរ៉ា ១; ៣–៧; នេហេមា ២; ៤–៦; ៨
- នាងអេសធើរ
- យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២
- ទំនុកដំកើង ១–២; ៨; ១៩–៣៣; ៤០; ៤៦
- ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦
- ទំនុកដំកើង ១០២–១០៣; ១១០; ១១៦–១១៩; ១២៧–១២៨; ១៣៥–១៣៩; ១៤៦–១៥០
- សុភាសិត ១–៤; ១៥–១៦; ២២; ៣១; សាស្ដា ១–៣; ១១–១២
- អេសាយ ១–១២
- អេសាយ ១៣–១៤; ២២; ២៤–៣០; ៣៥
- អេសាយ ៤០–៤៩
- អេសាយ ៥០–៥៧
- អេសាយ ៥៨–៦៦
- យេរេមា ១–៣; ៧; ១៦–១៨; ២០
- យេរេមា ៣១–៣៣; ៣៦–៣៨; បរិទេវ ១; ៣
- អេសេគាល ១–៣; ៣៣–៣៤; ៣៦–៣៧; ៤៧
- ដានីយ៉ែល ១–៧
- ហូសេ ១–៦; ១០–១៤; យ៉ូអែល
- អេម៉ុស; អូបាឌា; យ៉ូណាស
- មីកា; ណាហ៊ុម; ហាបាគុក; សេផានា
- ហាកាយ ១–២; សាការី ១–៤, ៧–១៤
- ម៉ាឡាគី
- ចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ៖ ការស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់ខ្ញុំ
- ជំនាញសិក្សាព្រះគម្ពីរ
- ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ៖ ការធ្វើការជ្រើសរើស
- ការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន
- សុខភាពខាងផ្លូវកាយ និងសតិអារម្មណ៍
- ការអប់រំ និងការងារនាពេលអនាគត
- ភាពជោគជ័យនៅក្នុងសាលា
- ការរៀបចំខ្លួនធ្វើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា
- ការរៀបចំខ្លួនទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ
- ការបង្រៀនរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ

ម៉ូសេ ១:២៧–៤២—« នេះហើយជាកិច្ចការរបស់យើង និងសិរីល្អរបស់យើង »

« ម៉ូសេ ១:២៧–៤២—‹ នេះហើយជាកិច្ចការរបស់យើង និងសិរីល្អរបស់យើង › » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់សម្រាប់សិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )

ម៉ូសេ ១; អ័ប្រាហាំ ៣ ៖ មេរៀនទី ៦

ម៉ូសេ ១:២៧–៤២

« នេះហើយជាកិច្ចការរបស់យើង និងសិរីល្អរបស់យើង »

សូមមើល « ការសិក្សាព្រះគម្ពីរ » ដើម្បីជួយរៀបចំខ្លួនអ្នកខាងវិញ្ញាណដើម្បីរៀនសូត្រ ។

តើអ្នកដឹងទេថា នៅក្រោមការដឹកនាំរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានបង្កបង្កើតពិភពដែលរាប់មិនអស់ ? ហើយតើអ្នកដឹងទេថា អ្វីទៅដែលរឹតតែអស្ចារ្យជាងនេះទៀតនោះ ? ការបង្កបង្កើតដ៏មានតម្លៃបំផុតរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌គឺជាពួកយើង—ដែលជាបុត្រា និងបុត្រីខាងវិញ្ញាណរបស់ទ្រង់ ។ មេរៀននេះអាចជួយអ្នកឲ្យមានអារម្មណ៍ដឹងគុណចំពោះព្រះវរបិតាសួគ៌ និងកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ដើម្បីនាំមកនូវអមតភាព និងជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចដល់អ្នក ។

និយមន័យ ។ មេរៀននេះប្រើពាក្យ អមតភាព និងពាក្យ ជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ។ អមតភាព មានន័យថា ការរស់នៅជារៀងរហូតជាមួយនឹងរូបកាយដែលបានរស់ឡើងវិញ ។ « ជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ឬភាពតម្កើងឡើងគឺជាការប្រែក្លាយដូចជាព្រះ ហើយរស់នៅក្នុងវត្តមានរបស់ទ្រង់ជាក្រុមគ្រួសារដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច » ( ក្បួនខ្នាតទូទៅ ៖ ការបម្រើនៅក្នុងសាសនាចក្រនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៃពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយ ១.១ នៅលើបណ្ណាល័យដំណឹងល្អ ) ។

សិក្សាព្រះគម្ពីរ

សូមគិតថា តើមានខ្សាច់ប៉ុន្មានគ្រាប់នៅក្នុងរូបភាពនេះ ។

អ្នកស្រាវជ្រាវប៉ាន់ប្រមាណថា ផែនដីមានគ្រាប់ខ្សាច់ប្រហែលជា ៧.៥ x ១០^១៨ ( ឬ ៧,៥០០,០០០,០០០,០០០,០០០,០០០ ) ( សូមមើល David Blatner, Spectrums: Our Mind-Boggling Universe from Infinitesimal to Infinity [ Bloomsbury Publishing: New York City ឆ្នាំ២០១២ ] ទំព័រ២០ ) ។

សូមអាន ម៉ូសេ ១:២៧–២៩ ដោយរកមើលអ្វីដែលម៉ូសេបានប្រៀបធៀបទៅនឹងគ្រាប់ខ្សាច់នៅលើឆ្នេរសមុទ្រ និងមូលហេតុ ។

សូមជញ្ជឹងគិតពីអារម្មណ៍ដែលអ្នកអាចមាន នៅពេលពិចារណាពីភាពធំទូលាយនៃការបង្កបង្កើតរបស់ព្រះ ។

អែលឌើរ មើរិល ជេ ប៊ែតមែន អតីតគណៈប្រធាននៃពួកចិតសិបនាក់ បានមានប្រសាសន៍ ៖

ព្រះគម្ពីរមុក្តាដ៏មានតម្លៃមហិមាបង្រៀនថា ម៉ូសេបានមើលឃើញមនុស្សទាំងអស់នៅលើផែនដីនេះ ដែលមាន « ចំនួនសន្ធឹក គឺឥតគណនា ហាក់បីដូចជាខ្សាច់នៅឆ្នេរសមុទ្រ » ( ម៉ូសេ ១:២៨ ) ។ ប្រសិនបើម៉ូសេបានមើលឃើញរាល់ព្រលឹងទាំងអស់ នោះវាហាក់ដូចជាសមហេតុផលដែលថា អង្គបង្កបង្កើតនៃសកលលោកនេះមានព្រះចេស្ដាដើម្បីស្គាល់ពួកយើងម្នាក់ៗយ៉ាងច្បាស់ ។ ( « A Pattern for All » Liahona ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០០៥ ទំព័រ៧៦ ) ។

តើវាធ្វើឲ្យអ្នកមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា ពេលដឹងថា អង្គបង្កបង្កើតនៃគ្រប់អ្វីទាំងអស់ស្គាល់អ្នកយ៉ាងច្បាស់ ?

នៅក្នុង ម៉ូសេ ១:៣៩ យើងរៀនថា កិច្ចការ និងសិរីល្អរបស់ព្រះ គឺដើម្បីនាំឲ្យមានអមតភាព និងជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចដល់បុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់ ។

ម៉ូសេ ១:៣៩ គឺជាវគ្គបទគម្ពីរចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ។ សូមពិចារណាដាក់ស្លាកវគ្គបទគម្ពីរចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ជាមួយនឹងប្រធានបទដែលវាបង្រៀន ដើម្បីអ្នកអាចងាយនឹងរកវាឃើញនៅពេលក្រោយ ។ សូមទន្ទេញសេចក្ដីយោង និងឃ្លាបទគម្ពីរគន្លឹះនេះ ៖ « នេះហើយជាកិច្ចការរបស់យើង និងសិរីល្អរបស់យើង—គឺដើម្បីនាំឲ្យមានអមតភាព និងជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចដល់មនុស្ស » ។ សូមប្រើអក្សរដំបូងនៃពាក្យនីមួយៗដើម្បីទន្ទេញឃ្លាបទគម្ពីរនេះឲ្យចាំ ៖ នហជករយនសលរយ—គដនឲមអនជដនអជដម ។ សូមសូត្រឃ្លានេះសាឡើងវិញតាមដែលចាំបាច់ រហូតដល់អ្នកទន្ទេញវាចាំ ។

សូមពិនិត្យជម្រើសសិក្សាខាងក្រោមនេះឡើងវិញ ។ សូមបំពេញជម្រើសមួយ ឬច្រើន ។

ចែកចាយគំនិតរបស់អ្នក

គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យមានអារម្មណ៍ដឹងគុណចំពោះព្រះវរបិតាសួគ៌ និងកិច្ចការរបស់ទ្រង់ក្នុងការជួយអ្នកឲ្យទទួលបានអមតភាព និងជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ។

សូមចែកចាយរឿងមួយ ឬច្រើន នៃអ្វីខាងក្រោមនេះជាមួយគ្រូបង្រៀន ឬសិស្សក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក ៖

កំណាព្យដែលអ្នកបានតាក់តែង ។
រឿងមួយដែលព្រះបានធ្វើសម្រាប់អ្នក ដែលអ្នកគិតថាមានប្រយោជន៍នៅក្នុងជីវិតរបស់អ្នក និងមូលហេតុ ។
អ្វីមួយជាក់លាក់ដែលអ្នកបានធ្វើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងមេរៀននេះ ។
មានសំណួរណាមួយដែលមេរៀននេះបានធ្វើឲ្យអ្នកឆ្ងល់ដែរឬទេ ។ តើអ្នកនឹងព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?