Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium

Spis treści
Strona tytułowa
Wprowadzenie do podręcznika dla nauczyciela
Stary Testament. Lekcje
- Zaproszenie do studiowania Starego Testamentu
- Ks. Mojżesza 1; Ks. Abrahama 3
- I Ks. Mojżeszowa 1–2; Ks. Mojżesza 2–3; Ks. Abrahama 4–5
- I Ks. Mojżeszowa 3–4; Ks. Mojżesza 4–5
- I Ks. Mojżeszowa 5; Ks. Mojżesza 6
- Ks. Mojżesza 7
- I Ks. Mojżeszowa 6–11; Ks. Mojżesza 8
- I Ks. Mojżeszowa 12–17; Ks. Abrahama 1–2
- I Ks. Mojżeszowa 18–23
- I Ks. Mojżeszowa 24–33
- I Ks. Mojżeszowa 37–41
- I Ks. Mojżeszowa 42–50
- II Ks. Mojżeszowa 1–6
- Wielkanoc
- II Ks. Mojżeszowa 7–13
- II Ks. Mojżeszowa 14–18
- II Ks. Mojżeszowa 19–20; 24; 31–34
- II Ks. Mojżeszowa 35–40; III Ks. Mojżeszowa 1, 4, 16, 19
- IV Ks. Mojżeszowa 11–14; 20–24; 27
- V Ks. Mojżeszowa 6–8; 15; 18; 29–30; 34
- Ks. Jozuego 1–8; 23–24
- Ks. Sędziów 2–4; 6–8; 13–16
- Ks. Rut; I Ks. Samuela 1–7
- I Ks. Samuela 8–10; 13; 15–16
- I Ks. Samuela 17–18; 24–26; II Ks. Samuela 5–7
- II Ks. Samuela 11–12; I Ks. Królewska 3; 6–9; 11
- I Ks. Królewska 12–13; 17–22
- II Ks. Królewska 2–7
- II Ks. Królewska 16–25
- II Ks. Kronik 14–20; 26; 30
- Ks. Ezdrasza 1; 3–7; Ks. Nehemiasza 2; 4–6; 8
- Ks. Estery
- Ks. Joba 1–3; 12–14; 19; 21–24; 38–40; 42
- Ks. Psalmów 1–2; 8; 19–33; 40; 46
- Ks. Psalmów 49–51, 61–66, 69–72, 77–78, 85–86
- Ks. Psalmów 102–103; 110; 116–119; 127–128; 135–139; 146–150
- Przypowieści Salomona 1–4; 15–16; 22; 31; Ks. Kaznodziei Salomona 1–3; 11–12
- Ks. Izajasza 1–12
- Ks. Izajasza 13–14; 22; 24–30; 35
- Ks. Izajasza 40–49
- Ks. Izajasza 50–57
- Ks. Izajasza 58–66
- Ks. Jeremiasza 1–3; 7; 16–18; 20
- Ks. Jeremiasza 31–33; 36–38; Treny 1; 3
- Ks. Ezechiela 1–3; 33–34; 36–37; 47
- Ks. Daniela 1–7
- Ks. Ozeasza; Ks. Joela
- Ks. Amosa; Ks. Abdiasza; Ks. Jonasza
- Ks. Micheasza; Ks. Nahuma; Ks. Habakuka; Ks. Sofoniasza
- Ks. Aggeusza 1–2; Ks. Zachariasza 1–4; 7–14
- Ks. Malachiasza
Lekcje z cyklu „Przygotowanie do życia”
- Doktryny do opanowania. Znajdowanie odpowiedzi na moje pytania
- Umiejętności związane ze studiowaniem pism świętych
- Przewodnik Dla wzmocnienia młodzieży
- Budowanie samowystarczalności
- Zdrowie fizyczne i emocjonalne
- Przygotowanie do zdobywania wykształcenia i zatrudnienia w przyszłości
- Odnoszenie sukcesów w szkole
- Przygotowanie do misji
- Przygotowanie do wejścia do świątyni
- Nauki przywódców Kościoła
Aneks

Branie odpowiedzialności za własną naukę. Unikanie wymówek i podejmowanie działań w edukacji

„Branie odpowiedzialności za własną naukę. Unikanie wymówek i podejmowanie działań w edukacji”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium (2026)

„Branie odpowiedzialności za własną naukę. Unikanie wymówek i podejmowanie działań w edukacji”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium

Sukces w szkole. Lekcja 193.

Branie odpowiedzialności za własną naukę

Unikanie wymówek i podejmowanie działań w edukacji

Kiedy obowiązki szkolne stają się trudne, czasami szukamy wymówek i unikamy działania. Kiedy będziemy podążać za przykładem Zbawiciela i weźmiemy odpowiedzialność za zdobywanie wiedzy, będziemy wzrastać w mądrości, tak jak On to czynił (zob. Ew. Łukasza 2:52). Ta lekcja pozwoli uczniom określić działania, które mogą pomóc im wziąć odpowiedzialność za ich własną naukę.

Przygotowanie ucznia: Poproś uczniów, aby zastanowili się nad swoimi wysiłkami edukacyjnymi, odpowiadając na następujące pytania:

Jakie rzeczy, które robię dobrze, pomagają mi w szkole?
Jak często szukam wymówek, które mogą przeszkadzać mi w nauce?

Przykładowe ćwiczenia

Odpowiedzialność za własną naukę

Poproś uczniów, aby przygotowali scenariusz o nastolatku i złej decyzji, jaką podjął w kwestii swoich obowiązków szkolnych. Na przykład: nastolatek nie uczył się do sprawdzianu, spóźnił się na zajęcia, przegapił ważne zadanie lub nie oddał wypracowania. Możesz poprosić jednego z uczniów, aby narysował na tablicy ludzika, nadał nastolatkowi imię i zapisał pod nim wybraną złą decyzję.

Nad ludzikiem możesz napisać Wymówki. Poproś uczniów o zapisanie odpowiedzi na poniższe pytania wokół rysunku na tablicy.

Jakich wymówek może użyć nastolatek do takiej złej decyzji?
Jak sądzicie, dlaczego czasami usprawiedliwiamy tego rodzaju wybory?

Prezydent Russell M. Nelson i Starszy D. Todd Christofferson z Kworum Dwunastu Apostołów nauczali ważnych prawd, o których warto pamiętać, kiedy możemy odczuwać pokusę, aby szukać wymówek do złych wyborów w szkole.

Zdobywanie wykształcenia należy do was. Nikt nie może tego zrobić za was. Gdziekolwiek żyjecie, rozwińcie głębokie pragnienie zdobywania wiedzy. Dla nas jako świętych w dniach ostatnich zdobycie wykształcenia to nie tylko przywilej, ale również obowiązek religijny. („Will You Choose to Increase in Learning?” [Czy podejmiecie decyzję o zwiększeniu swojej wiedzy?], New Era, wrzesień 2014, str. 2)

Zarówno w sprawach doczesnych, jak i duchowych, okazja do przyjęcia na siebie odpowiedzialności jest darem od Boga, bez którego nie możemy zrozumieć naszego pełnego potencjału, jako synowie i córki Boga. („Wolni na zawsze, aby sami działali”, Liahona, listopad 2014, str. 18)

Co w tych wypowiedziach przykuwa waszą uwagę?
Dlaczego ważne jest, abyśmy wzięli osobistą odpowiedzialność za własną naukę?

Możesz pomóc uczniom w rozpoznaniu następującej prawdy, zapisując ją obok rysunku na tablicy: Wzięcie osobistej odpowiedzialności za proces uczenia się pomaga nam w pełni zdać sobie sprawę z naszego potencjału jako córek i synów Boga.
Co konkretnie może zrobić nastolatek, aby wziąć odpowiedzialność za własną naukę?
W jaki sposób wzięcie osobistej odpowiedzialności za własną naukę pomaga nam stać się bardziej podobnymi do Zbawiciela?

Kiedy uczniowie będą odpowiadać na powyższe pytania, możesz poprosić, aby podzielili się atrybutami, którymi wykazał się Jezus Chrystus, kiedy wziął na siebie odpowiedzialność za Swoją posługę i misję (na przykład pilność, pokora i miłość).

Poświęćcie chwilę na zastanowienie się, w jaki sposób rozwijanie atrybutów Chrystusowych może pomóc wam przezwyciężyć wymówki i wziąć odpowiedzialność za własną naukę. Słuchajcie podszeptów Ducha Świętego, które pomogą wam rozpoznać atrybuty możliwe do rozwinięcia, lub działania, które możecie podjąć, aby wziąć odpowiedzialność za swoje obowiązki szkolne.

Przykłady z pism świętych dotyczące brania odpowiedzialności

Przezwyciężanie wymówek, aby wziąć odpowiedzialność za proces uczenia się

Aby pomóc uczniom przygotować się do spojrzenia na własne życie i przezwyciężenia wymówek, które mogą wymyślać, pomocne może być wykonanie następującego ćwiczenia w klasie.

Pomyślcie o nastolatku z początku zajęć. Zastanówcie się nad tym, czego nauczyliście się z pism świętych i osobistych doświadczeń o braniu odpowiedzialności za własną naukę. Pomóżcie temu nastolatkowi, proponując atrybuty Chrystusowe i czyny, które świadczą o gotowości do wzięcia odpowiedzialności za proces uczenia się, a które są odpowiedzią na wymówki zapisane na tablicy.

Zanim uczniowie zaczną to robić, możesz podać im przykład. Wymówką do spóźnienia się może być: „mama nie obudziła mnie na czas”. Uczniowie mogą zasugerować: „Będę odpowiedzialny jak Zbawiciel i ustawię budzik, aby upewnić się, że dotrę do szkoły na czas”. Przy każdej wymówce możesz zapisać sugestie uczniów.

W jaki sposób Zbawiciel może pomóc nam w naszych wysiłkach, aby brać odpowiedzialność za naszą naukę?

Możesz poprosić, aby ochotnicy opowiedzieli o tym, co zrobili w swoim życiu, aby wziąć osobistą odpowiedzialność za swój proces uczenia się. Kiedy będą dzielić się swoimi przemyśleniami, chwal ich za podejmowane wysiłki.

Odpowiedzialność za moją naukę

Poproś uczniów, aby wypełnili ostatnią część ulotki. Możesz podzielić się z nimi poniższymi informacjami, kiedy będą zabiegać o pomoc Pana w wzięciu odpowiedzialności za własną naukę.

Kiedy dążycie do uzyskania objawienia od Ojca Niebieskiego na temat tego, jak możecie się udoskonalić, Duch Święty może podpowiedzieć wam, co należy zmienić. Możemy również pamiętać, że nie musimy robić wszystkiego sami; możemy starać się o pomoc Zbawiciela (zob. Ks. Izajasza 41:10).

Możesz poprosić, aby ochotnicy podzielili się tym, do zrobienia czego poczuli natchnienie. Możesz też podać przykład ze swojego życia, kiedy bierzesz odpowiedzialność za własną naukę. Zachęć uczniów, aby zabrali do domu ulotkę, która pomoże im przypomnieć sobie, do zrobienia czego zostali dziś natchnieni.

Dodatkowe zasoby

Dlaczego ważne jest branie osobistej odpowiedzialności?

Starszy David A. Bednar z Kworum Dwunastu Apostołów nauczał:

Naszym osobistym obowiązkiem jest dowiedzieć się, czego powinniśmy się nauczyć, żyć tak, jak wiemy, że powinniśmy żyć, i stać się, kim Mistrz życzyłby sobie, byśmy się stali. („Przygotowani, aby otrzymać wszystko, co potrzebne”, Liahona, maj 2019, str. 102)

Prezydent James E. Faust (1920–2007), członek Pierwszego Prezydium, nauczał:

W obecnych czasach widzę w naszym społeczeństwie wiele osób, które winią innych za swoje porażki. Zauważyłem, że ci, którzy przyjmują osobistą odpowiedzialność za swoje czyny, odnoszą więcej sukcesów niż ci, którzy winą za swoje niedoskonałości i brak osiągnięć obarczają kogoś innego. („Wasze światło --- wzór dla wszystkich narodów”, Liahona, maj 2006, str. 112–113)

Starszy Lynn G. Robbins, Siedemdziesiąty, nauczał:

Bycie w 100 procentach odpowiedzialnym to akceptowanie siebie jako osoby kontrolującej swoje życie. Jeśli inni ludzie są winni i muszą się zmienić, zanim nastąpi dalszy postęp, to jesteś na ich łasce, a oni mają kontrolę nad pozytywnymi lub pożądanymi rezultatami w twoim życiu. Wolna wola i odpowiedzialność są ze sobą nierozerwalnie związane. Nie da się unikać odpowiedzialności, nie zmniejszając przy tym wolności wyboru. („Be 100 Percent Responsibility” [Weź 100% odpowiedzialności] [uroczyste spotkanie na Uniwersytecie Brighama Younga, 22 sierpnia 2017], str. 11, strona speeches.byu.edu)

Dodatkowe ćwiczenia

Saul i Nehemiasz

Jednym ze sposobów, aby pomóc uczniom uczyć się na podstawie pism świętych, jest porównanie dwóch historii z nich pochodzących. Przed przestudiowaniem przez uczniów fragmentów z pism świętych znajdujących się w ulotce możesz przeprowadzić poniższe ćwiczenie. Podziel uczniów na pary i przydziel każdej z nich jeden z poniższych zestawów fragmentów z pism świętych.

I Ks. Samuela 15:1–3, 9, 13–14, 20–21

Ks. Nehemiasza 6:1–4; 15–16

Poproś uczniów, aby przestudiowali te wersety i odszukali, w jaki sposób dana osoba wzięła na siebie odpowiedzialność (Nehemiasz) lub usprawiedliwiła swoje czyny (Saul). Jednym ze sposobów, w jaki uczniowie mogą uporządkować swoje myśli, jest skorzystanie z następującej ulotki:

Uczniowie mogą podpisać lewy okrąg Saul, a prawy Nehemiasz. Mogą wymienić różnice w poszczególnych kręgach oraz podobieństwa w miejscach, w których okręgi się pokrywają.

Odpowiedzialność za moją naukę

Aby skłonić uczniów do zastanowienia się nad działaniami i postawami, które mogą pomóc im wziąć odpowiedzialność za własną naukę, możesz przedstawić część lub całość poniższej tabeli:

Wymówka	Wzięcie odpowiedzialności
Nie oddałem zadania, ponieważ nie wiem, jak je zrobić.	Zrobiłem tyle, ile umiałem. Poproszę o pomoc w tym, czego nie rozumiem.
Nie nauczyłem się do egzaminu, ponieważ spędzałem czas z przyjaciółmi.	Podejmę decyzję, że będę się uczyć, zanim spędzę czas z przyjaciółmi.
Moja mama zapomniała mnie obudzić i spóźniłem się do szkoły.	Mogę nastawić budzik, żeby się obudzić i zdążyć do szkoły.

Możesz poprosić uczniów, aby dodali do tabeli dodatkowe scenariusze i omówili, w jaki sposób te wymówki można naprawić poprzez wzięcie na siebie odpowiedzialności. Aby ułatwić sobie przygotowanie planu, jak być bardziej odpowiedzialnym, uczniowie mogą w swoich dziennikach do studiowania uzupełnić poniższe podpowiedzi.

Wymówką, której używam, aby uniknąć odpowiedzialności za obowiązki szkolne, jest .

Bardziej odpowiedzialne działanie, które mogę podjąć, to .

100% odpowiedzialności

Zanim uczniowie zastanowią się nad stosownymi scenariuszami związanymi z edukacją oraz możliwymi wymówkami lub działaniami, które mogą podjąć nastolatkowie, możesz wyświetlić film pt. „Inspiring Short: 100 Percent Responsible” [Inspirujący film krótkometrażowy: 100% odpowiedzialności] (3:22). W tym filmie Starszy Lynn G. Robbins, Siedemdziesiąty, podzielił się historią o tym, jak dwóch pracowników magazynu przezwyciężyło swoje wymówki i wzięło na siebie odpowiedzialność za swoją pracę. Po obejrzeniu filmu uczniowie mogą wskazać sytuacje związane z wyznaniami, w których łatwo jest szukać wymówek. Następnie mogą rozpoznać działania, które mogłyby te wymówki przezwyciężyć.