Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium

Spis treści
Strona tytułowa
Wprowadzenie do podręcznika dla nauczyciela
Stary Testament. Lekcje
- Zaproszenie do studiowania Starego Testamentu
- Ks. Mojżesza 1; Ks. Abrahama 3
- I Ks. Mojżeszowa 1–2; Ks. Mojżesza 2–3; Ks. Abrahama 4–5
- I Ks. Mojżeszowa 3–4; Ks. Mojżesza 4–5
- I Ks. Mojżeszowa 5; Ks. Mojżesza 6
- Ks. Mojżesza 7
- I Ks. Mojżeszowa 6–11; Ks. Mojżesza 8
- I Ks. Mojżeszowa 12–17; Ks. Abrahama 1–2
- I Ks. Mojżeszowa 18–23
- I Ks. Mojżeszowa 24–33
- I Ks. Mojżeszowa 37–41
- I Ks. Mojżeszowa 42–50
- II Ks. Mojżeszowa 1–6
- Wielkanoc
- II Ks. Mojżeszowa 7–13
- II Ks. Mojżeszowa 14–18
- II Ks. Mojżeszowa 19–20; 24; 31–34
- II Ks. Mojżeszowa 35–40; III Ks. Mojżeszowa 1, 4, 16, 19
- IV Ks. Mojżeszowa 11–14; 20–24; 27
- V Ks. Mojżeszowa 6–8; 15; 18; 29–30; 34
- Ks. Jozuego 1–8; 23–24
- Ks. Sędziów 2–4; 6–8; 13–16
- Ks. Rut; I Ks. Samuela 1–7
- I Ks. Samuela 8–10; 13; 15–16
- I Ks. Samuela 17–18; 24–26; II Ks. Samuela 5–7
- II Ks. Samuela 11–12; I Ks. Królewska 3; 6–9; 11
- I Ks. Królewska 12–13; 17–22
- II Ks. Królewska 2–7
- II Ks. Królewska 16–25
- II Ks. Kronik 14–20; 26; 30
- Ks. Ezdrasza 1; 3–7; Ks. Nehemiasza 2; 4–6; 8
- Ks. Estery
- Ks. Joba 1–3; 12–14; 19; 21–24; 38–40; 42
- Ks. Psalmów 1–2; 8; 19–33; 40; 46
- Ks. Psalmów 49–51, 61–66, 69–72, 77–78, 85–86
- Ks. Psalmów 102–103; 110; 116–119; 127–128; 135–139; 146–150
- Przypowieści Salomona 1–4; 15–16; 22; 31; Ks. Kaznodziei Salomona 1–3; 11–12
- Ks. Izajasza 1–12
- Ks. Izajasza 13–14; 22; 24–30; 35
- Ks. Izajasza 40–49
- Ks. Izajasza 50–57
- Ks. Izajasza 58–66
- Ks. Jeremiasza 1–3; 7; 16–18; 20
- Ks. Jeremiasza 31–33; 36–38; Treny 1; 3
- Ks. Ezechiela 1–3; 33–34; 36–37; 47
- Ks. Daniela 1–7
- Ks. Ozeasza; Ks. Joela
- Ks. Amosa; Ks. Abdiasza; Ks. Jonasza
- Ks. Micheasza; Ks. Nahuma; Ks. Habakuka; Ks. Sofoniasza
- Ks. Aggeusza 1–2; Ks. Zachariasza 1–4; 7–14
- Ks. Malachiasza
Lekcje z cyklu „Przygotowanie do życia”
- Doktryny do opanowania. Znajdowanie odpowiedzi na moje pytania
- Umiejętności związane ze studiowaniem pism świętych
- Przewodnik Dla wzmocnienia młodzieży
- Budowanie samowystarczalności
- Zdrowie fizyczne i emocjonalne
- Przygotowanie do zdobywania wykształcenia i zatrudnienia w przyszłości
- Odnoszenie sukcesów w szkole
- Przygotowanie do misji
- Przygotowanie do wejścia do świątyni
- Nauki przywódców Kościoła
Aneks

Treny 1; 3: „Miłosierdzie jego nie ustaje”

„Treny 1; 3: ‘Miłosierdzie jego nie ustaje’”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium (2026)

„Treny 1; 3: ‘Miłosierdzie jego nie ustaje’”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium

Ks. Jeremiasza 31–33; 36–38; Treny 1; 3. Lekcja 136.

Treny 1; 3

„Miłosierdzie jego nie ustaje”

A Hispanic man gives the Savior, Jesus Christ, a hug. Christ is wearing a white robe.

Ponieważ Zbawiciel jest przepełniony współczuciem, jest gotów uzdrawiać, pocieszać i przebaczać nam, nawet jeśli grzeszymy przeciwko Niemu. Po tym, jak Jerozolima została zniszczona z powodu grzechu i buntu, Jeremiasz starał się pomóc Żydom zrozumieć współczucie Zbawiciela i znaleźć w nim nadzieję. Lekcja ta może pomóc uczniom poczuć współczucie Zbawiciela wobec siebie, nawet gdy grzeszą.

Przygotowanie ucznia: Poproś uczniów, aby przypomnieli sobie historię z pism świętych, która ukazuje miłosierną naturę Zbawiciela. Uczniowie będą mieli okazję odnieść się do tej historii podczas lekcji.

Przykładowe ćwiczenia

Po tym, jak zgrzeszymy

Wyobraź sobie młodego mężczyznę, który robi wszystko, co w jego mocy, aby dokonywać właściwych wyborów w swoim życiu. Pewnego razu, podczas imprezy, ulega presji rówieśników i pije alkohol, ponieważ chce mieć poczucie przynależności do grupy. Następnego ranka budzi się w poczuciu samotności, winy i frustracji. Zaczyna z czasem dokonywać kolejnych złych wyborów i tracić nadzieję na swoją przyszłość.

Odpowiedzi uczniów na poniższe pytania możesz wypisać na tablicy. Ich odpowiedzi będą przywoływane w trakcie lekcji.

Co ludzie mogą myśleć lub czuć wobec siebie samych, gdy grzeszą?
Co mogą myśleć lub czuć wobec Ojca Niebieskiego i Jezusa Chrystusa?

Poproś uczniów, aby zastanowili się nad następującymi pytaniami i dokonali oceny swoich odczuć.
Czy kiedykolwiek miałeś w głowie myśli wypisane na tablicy?
Które z tych zdań według ciebie są fałszywe? Co do których z nich nie jesteś pewien, czy są fałszywe?

Trzeba pamiętać, że wszyscy grzeszymy i „brak [nam] chwały Bożej” (List do Rzymian 3:23). Podczas dzisiejszego studiowania Trenów nasłuchuj podszeptów Ducha Świętego, które pomogą ci rozpoznać, co czują względem ciebie Ojciec Niebieski i Jezus Chrystus, nawet jeśli popełniasz błędy.

Żal za grzechy

Możesz umieścić na widoku poniższy obrazek. Poproś uczniów, aby opowiedzieli o tym, co widzą na ilustracji lub jakie uczucia ona w nich wywołuje. Wyjaśnij, że ta ilustracja przedstawia Jeremiasza pogrążonego w wielkim smutku. Uczniowie mogą opowiedzieć o tym, co pamiętają z historii Jeremiasza i dlaczego czuł smutek. Jeśli to konieczne, przytocz informacje z poniższego akapitu.

The Cry of Jeremiah. From an engraving done at the Nazareen School.

Przez około 40 lat Pan mówił Jeremiaszowi, aby prorokował domowi Izraela o zniszczeniu i zniewoleniu Jerozolimy, jeśli ludzie nie postanowią odpokutować i powrócić do Boga (zob. Ks. Jeremiasza 16:1–13). Za panowania króla Sedekiasza Babilończycy zniszczyli Jerozolimę i wzięli w niewolę wielu ludzi, wypełniając proroctwo Pana (zob. Ks. Jeremiasza 52). Jakiś czas po tych wydarzeniach Jeremiasz napisał Treny.

Możesz wyjaśnić, że słowo tren oznacza utwór wyrażający głęboki smutek i żal.

Dzięki poniższemu ćwiczeniu uczniowie mogą zrozumieć cierpienie, jakiego doświadczył lud Pana. Możesz podzielić uczniów na pary lub małe grupy do studiowania fragmentów z pism świętych. Wyjaśnij, że Jeremiasz napisał większość tych wersetów tak, jakby przemawiało samo miasto Jerozolima.

Przeczytaj jeden lub dwa z poniższych fragmentów i odszukaj słowa lub sformułowania, które ukazują, jak ludzie czuli się po cierpieniu z powodu swoich grzechów.

Treny 1:1–4

Treny 1:16–18

Treny 1:20–22

Jakie słowa lub sformułowania znalazłeś?

Aby pomóc uczniom przyjrzeć się przez pryzmat wiecznej perspektywy temu, co odkryli, możesz zadać następujące pytanie.
Dlaczego, twoim zdaniem, Ojciec Niebieski i Jezus Chrystus pozwalają, abyśmy doświadczali tego rodzaju cierpienia, gdy grzeszymy, jeśli nas kochają?

Jeśli uczniowie potrzebują pomocy, aby udzielić odpowiedzi na to pytanie, możesz poprosić ich o przeczytanie takich fragmentów, jak: II List do Koryntian 7:9–10; Ks. Almy 42:18, 29; Doktryna i Przymierza 95:1.

Współczucie Zbawiciela

Pozostała część lekcji może sprawić, że uczniowie poczują, że Zbawiciel nam współczuje, nawet gdy grzeszą.

Możesz podzielić uczniów na pary, aby przestudiowali następujące fragmenty i odpowiedzieli na towarzyszące im pytania. Na przykład, jeden uczeń może studiować wersety 22–26, a drugi — wersety 31–33 z rozdziału 3.

Wróć do zdań zapisanych na tablicy na początku lekcji. Przeczytaj Treny 3:22–26, 31–33 i odszukaj słowa lub sformułowania, które przytoczyłbyś osobie mającej podobne odczucia.

Które słowa lub sformułowania byś zacytował? Dlaczego?
Jaką prawdę z tych wersetów chciałbyś, aby zrozumiała ta osoba?

Kiedy uczniowie będą mówić, mogą rozpoznać następującą prawdę: Pan współczuje nam, nawet gdy grzeszymy.

Jeśli uczniowie potrzebują pomocy w zrozumieniu słowa współczucie, możesz podać następującą definicję: „W pismach świętych współczucie dosłownie oznacza ‘cierpieć z kimś’. Oznacza także okazywać bliźnim empatię, litość i miłosierdzie” (Przewodnik po pismach świętych, hasło „Współczucie”, Biblioteka ewangelii).

Aby lepiej zrozumieć współczucie Zbawiciela, uczniowie mogą wykonać następujące ćwiczenie. Zamiast studiować jedną z poniższych opcji, uczniowie mogą pomyśleć o innej historii z pism świętych, która ukazuje współczucie Zbawiciela, i ją przestudiować.

Przestudiuj jedną z poniższych opcji i odszukaj coś, co pomoże ci lepiej zrozumieć, w jaki sposób możesz doświadczyć współczucia Zbawiciela w swoim życiu.

Przestudiuj jedną z poniższych historii ukazujących współczucie Zbawiciela: Ew. Mateusza 18:23–35; Ew. Jana 8:1–11.
Przestudiuj jeden lub dwa z poniższych fragmentów z pism świętych, które mówią o współczuciu Zbawiciela: Ks. Mosjasza 15:7–9; Doktryna i Przymierza 64:2–4; Doktryna i Przymierza 101:9.

Możesz poprosić uczniów, aby przekazali sobie nawzajem, czego się dowiedzieli i co poczuli. Poproś kilkoro chętnych uczniów, aby opowiedzieli o tym reszcie klasy.

Poniższe świadectwo może również przydać się w dyskusji.

Starszy Dale G. Renlund z Kworum Dwunastu Apostołów świadczył:

15:46

Jezus Chrystus może przebaczyć, ponieważ On zapłacił już za nasze grzechy.

Nasz Odkupiciel wybrał drogę przebaczenia ze względu na Swoje niezrównane współczucie i miłość.

Nasz Zbawiciel pragnie przebaczać, ponieważ to jeden z Jego boskich przymiotów.

On jako Bóg, nasz Pasterz, raduje się, kiedy wybieramy pokutę.

Nawet kiedy czujemy Boży smutek za nasze czyny, gdy wybieramy pokutę, natychmiast zapraszamy Zbawiciela do naszego życia. („Pokuta — wybór pełen radości”, Liahona, listopad 2016, str. 123)

Odczuwanie współczucia Zbawcy dla siebie

W jakich sytuacjach ty lub ktoś, kogo znasz, doświadczyliście współczucia Zbawiciela? (Pamiętaj, aby nie opowiadać o przeszłych grzechach ani o czymś, co jest zbyt osobiste).

Przypomnij uczniom młodego mężczyznę, o którym rozmawialiście na początku lekcji.
Co byś powiedział temu młodemu mężczyźnie w oparciu o to, czego się dzisiaj dowiedziałeś?

Dodatkowe zasoby

Co mam zrobić, jeśli mam poczucie, że moje wybory odwiodły mnie zbyt daleko od Ojca Niebieskiego i Jezusa Chrystusa?

Starszy Dieter F. Uchtdorf z Kworum Dwunastu Apostołów nauczał:

14:32

Być może niektórzy zastanawiali się: „Czy powrót jest w ogóle możliwy? Czy moi byli przyjaciele będą już zawsze mnie piętnować, odrzucać i unikać? Czy lepiej jest po prostu pozostać zagubionym? Jak zareaguje Bóg, jeśli spróbuję powrócić?” […].

Nasz Ojciec Niebieski wybiegnie ku nam, a Jego serce przepełni miłość i współczucie […].

Niebiosa będą radować się z naszego powrotu. („Syn marnotrawny i droga prowadząca do domu”, Liahona, listopad 2023, str. 88)

W jaki sposób może mi pomóc współczucie Zbawiciela?

Starszy Dale G. Renlund z Kworum Dwunastu Apostołów wyjaśnił:

Współczucie, jakim Zbawiciel nas darzy pomimo naszych niedoskonałości, zbliża nas do Niego i motywuje nas — w naszych ciągłych zmaganiach — do pokuty i naśladowania Go. („Nasz Dobry Pasterz”, Liahona, maj 2017, str. 29)

Straszy Peter F. Meurs, Siedemdziesiąty, świadczył:

10:2

Bez względu na to, czy nosicie brzemię nierozwiązanych grzechów czy cierpicie z powodu wyrządzonych wam przewin, które wydarzyły się dawno temu, czy staracie się wybaczyć sobie za popełnienie przypadkowego błędu, macie dostęp do uzdrawiającej i odkupicielskiej mocy Zbawiciela Jezusa Chrystusa.

Świadczę, że On żyje. Jest naszym Zbawicielem i Odkupicielem. On nas kocha. Ma dla nas współczucie i jest przepełniony miłosierdziem. („On mógłby mnie uzdrowić!”, Liahona, maj 2023, str. 41)

Co zrobić, jeśli staram się odpokutować, ale nadal mam z tym problem?

Starszy Richard G. Scott (1928–2015) z Kworum Dwunastu Apostołów nauczał:

15:26

Radosną nowiną dla każdego, kto pragnie pozbyć się skutków ostatnich złych wyborów, jest to, że Pan traktuje słabość inaczej niż bunt. Podczas gdy Pan ostrzega, że każdy grzech, za który nie odpokutowaliśmy, przyniesie karę, kiedy mówi o słabości, robi to zawsze z wielkim miłosierdziem. („Osobista moc dzięki Zadośćuczynieniu Jezusa Chrystusa”, Liahona, listopad 2013, str. 83)

Starszy Neil L. Andersen z Kworum Dwunastu Apostołów powiedział:

Jeśli zauważycie, że popełniacie te same błędy, starając się utrzymać silne pragnienie zmiany, wyraźcie swojemu Ojcu Niebieskiemu swoją miłość do Niego i wzmocnijcie swoją wiarę w Pana Jezusa Chrystusa. Uczcie się o Nim, studiujcie o Jego świętym Zadośćuczynieniu i głęboko zastanawiajcie się nad tym, co dla was wycierpiał. Przestrzegajcie Jego przykazań z większą dokładnością. Kiedy wykonacie swoją część, budując waszą wiarę w Zbawiciela, obiecuję wam, że niebiosa spotęgują ten dar wiary i będziecie mieli duchową siłę, aby odpokutować za swoje grzechy i nie powracać do nich. (The Divine Gift of Forgiveness [2019], str. 104)

Dodatkowe ćwiczenia

Alternatywne rozpoczęcie

Alternatywnym sposobem rozpoczęcia lekcji może być pokazanie filmu pt. „Punkt bezpiecznego powrotu” od oznaczenia czasu 0:00 do 1:58. W tym filmie Starszy Dieter F. Uchtdorf z Kworum Dwunastu Apostołów ukazał za pomocą pewnej analogii zdolność Zbawiciela do uzdrawiania i wybaczania.

15:40

Poproś uczniów, aby omówili następujące pytanie:

W jaki sposób Szatan próbuje przekonać nas, że gdy grzeszymy, przekraczamy „punkt bezpiecznego powrotu”?

Poproś uczniów, aby zastanowili się, czy mieli poczucie, że nie mogą uzyskać przebaczenia za grzech lub błąd, który popełnili. Możesz przytoczyć poniższą wypowiedź.

Starszy Uchtdorf kontynuował:

Chrystus przyszedł, by nas zbawić. Jeżeli obraliśmy zły kurs, Zadośćuczynienie Jezusa Chrystusa da nam zapewnienie, że grzech nie jest punktem bez możliwości powrotu. Bezpieczny powrót jest możliwy, jeżeli postępujemy zgodnie z planem Boga dla naszego zbawienia. („Punkt bezpiecznego powrotu”, Liahona, maj 2007, str. 99)

Podczas studiowania uczniowie mogą szukać dowodów na to, że Zbawiciel może zbawić nas od naszych grzechów.

Potrzeba smutku według Boga

Uczniowie mogą mieć pytania dotyczące tego, dlaczego czujemy się winni lub cierpimy, gdy grzeszymy. Jednym ze sposobów, aby odpowiedzieć na te pytania, jest przestudiowanie roli smutku według Boga.

Poproś uczniów, aby zastanowili się nad różnicą pomiędzy smutkiem według Boga a światowym smutkiem. Uczniowie mogą przestudiować, czego Apostoł Paweł nauczał w II Liście do Koryntian 7:9–10. Mogą również przeczytać o Nefitach, którzy odczuwali smutek z powodu swoich grzechów w Ks. Mormona 2:11–14. Uczniowie mogą omówić następujące pytanie:

Czego uczysz się na temat smutku według Boga i światowego smutku?

Możesz również przytoczyć następującą wypowiedź Prezydenta Dietera F. Uchtdorfa, będącego wówczas członkiem Pierwszego Prezydium:

16:19

Smutek według Boga skłania ku zmianie i ma nadzieję w Zadośćuczynieniu. Światowy smutek załamuje nas, gasi nadzieję i przekonuje, by ulegać dalszym pokusom.

Smutek według Boga prowadzi do nawrócenia i przemiany serca. Powoduje, że nienawidzimy grzechu i kochamy dobro. Zachęca nas, abyśmy powstali i kroczyli w świetle miłości Chrystusa. Prawdziwa pokuta związana jest z przemianą, a nie katuszami czy męczarnią. Tak, płynący z serca żal i prawdziwe wyrzuty sumienia spowodowane nieposłuszeństwem są często bolesne i stanowią ważny krok w świętym procesie pokuty. Kiedy jednak poczucie winy prowadzi do nienawiści do samego siebie lub powstrzymuje nas przed podniesieniem się, raczej utrudnia pokutę, niż do niej zachęca. („Teraz ci się uda!”, Liahona, listopad 2013, str. 56)