คู่มือครูเซมินารี พันธสัญญาเดิม

สารบัญ
ปกใน
บทนำคู่มือครู
บทเรียนพันธสัญญาเดิม
- ยินดีต้อนรับสู่พันธสัญญาเดิม
- โมเสส 1; อับราฮัม 3
- ปฐมกาล 1–2; โมเสส 2–3; อับราฮัม 4–5
- ปฐมกาล 3–4; โมเสส 4–5
- ปฐมกาล 5; โมเสส 6
- โมเสส 7
- ปฐมกาล 6–11; โมเสส 8
- ปฐมกาล 12–17; อับราฮัม 1–2
- ปฐมกาล 18–23
- ปฐมกาล 24–33
- ปฐมกาล 37–41
- ปฐมกาล 42–50
- อพยพ 1–6
- อีสเตอร์
- อพยพ 7–13
- อพยพ 14–18
- อพยพ 19–20; 24; 31–34
- อพยพ 35–40; เลวีนิติ 1; 4; 16; 19
- กันดารวิถี 11–14; 20–24; 27
- เฉลยธรรมบัญญัติ 6–8; 15; 18; 29–30; 34
- โยชูวา 1–8; 23–24
- ผู้วินิจฉัย 2–4; 6–8; 13–16
- นางรูธ; 1 ซามูเอล 1–7
- 1 ซามูเอล 8–10; 13; 15–16
- 1 ซามูเอล 17–18; 24–26; 2 ซามูเอล 5–7
- 2 ซามูเอล 11–12; 1 พงศ์กษัตริย์ 3; 6–9; 11
- 1 พงศ์กษัตริย์ 12–13; 17–22
- 2 พงศ์กษัตริย์ 2–7
- 2 พงศ์กษัตริย์ 16–25
- 2 พงศาวดาร 14–20, 26, 30
- เอสรา 1, 3–7; เนหะมีย์ 2, 4–6, 8
- เอสเธอร์
- โยบ 1–3; 12–14; 19; 21–24; 38–40; 42
- สดุดี 1–2; 8; 19–33; 40; 46
- สดุดี 49–51; 61–66; 69–72; 77–78; 85–86
- สดุดี 102–103; 110; 116–119; 127–128; 135–139; 146–150
- สุภาษิต 1–4; 15–16; 22; 31; ปัญญาจารย์ 1–3; 11–12
- อิสยาห์ 1–12
- อิสยาห์ 13–14; 22; 24–30; 35
- อิสยาห์ 40–49
- อิสยาห์ 50–57
- อิสยาห์ 58–66
- เยเรมีย์ 1–3, 7, 16–18, 20
- เยเรมีย์ 31–33; 36–38; เพลงครํ่าครวญ 1, 3
- เอเสเคียล 1–3; 33–34; 36–37; 47
- ดาเนียล 1–7
- โฮเชยา; โยเอล
- อาโมส; โอบาดีห์; โยนาห์
- มีคาห์; นาฮูม; ฮาบากุก, เศฟันยาห์
- ฮักกัย 1–2; เศคาริยาห์ 1–4, 7–14
- มาลาคี
บทเรียนการเตรียมตัวสําหรับชีวิต
- ผู้เชี่ยวชาญหลักคําสอน: ค้นหาคําตอบให้กับคําถามของฉัน
- ทักษะการศึกษาพระคัมภีร์
- คู่มือแนะแนว เพื่อความเข้มแข็งของเยาวชน
- การสร้างการพึ่งพาตนเอง
- สุขภาพกายและอารมณ์
- การเตรียมพร้อมสําหรับการศึกษาและงานอาชีพในอนาคต
- ความสำเร็จในสถานศึกษา
- การเตรียมตัวเป็นผู้สอนศาสนา
- การเตรียมตัวเข้าพระวิหาร
- คําสอนของผู้นําศาสนจักร
ภาคผนวก

อิสยาห์ 49: “เราได้สลักเจ้าไว้บนฝ่ามือของเรา”

“อิสยาห์ 49: ‘เราได้สลักเจ้าไว้บนฝ่ามือของเรา’” พันธสัญญาเดิม คู่มือครูเซมินารี (2026)

“อิสยาห์ 49: ‘เราได้สลักเจ้าไว้บนฝ่ามือของเรา’” พันธสัญญาเดิม คู่มือครูเซมินารี

อิสยาห์ 40-49: บทเรียนที่ 121

อิสยาห์ 49

“เราได้สลักเจ้าไว้บนฝ่ามือของเรา”

The Christus statue in the Salt Lake North Visitors' Center. The sculpture portrays the resurrected Jesus Christ standing with His arms slightly extended. The wounds of the Crucifixion are visible in the hands, feet and side of the figure. The holdings include details of various parts (such as the hands or feet) of the sculpture.

พระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์ทรงรู้จักท่านเป็นการส่วนตัวและอย่างสมบูรณ์ แต่บางครั้งเราเห็นความท้าทายของความเป็นมรรตัยและร้องว่า “พระยาห์เวห์ได้ทรงละทิ้งข้าแล้ว” (ดู อิสยาห์ 49:14) ถ้อยคําของอิสยาห์ทําให้เรามั่นใจว่าเราถูกจารึกไว้บนพระหัตถ์ของพระผู้ช่วยให้รอดและจะไม่มีวันถูกทอดทิ้งหรือถูกลืม (ดู อิสยาห์ 49:16) บทเรียนนี้จะช่วยให้นักเรียนรู้สึกว่าพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์ทรงรักเราและจะไม่ทรงลืมเรา

การเตรียมของนักเรียน: เชื้อเชิญให้นักเรียนมาชั้นเรียนโดยไตร่ตรองประสบการณ์ที่พวกเขารู้สึกว่าพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์ทรงระลึกถึงพวกเขา พวกเขาอาจถามสมาชิกในครอบครัวหรือเพื่อนเกี่ยวกับประสบการณ์ที่พระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์ทรงระลึกถึง

กิจกรรมการเรียนรู้ที่อาจทําได้

พระเจ้าไม่ทรงลืมเรา

ท่านอาจเริ่มชั้นเรียนโดยให้ดูภาพดอกไม้เล็กๆ ที่เรียกว่า “ฟอร์เก็ตมีน็อต (อย่าลืมฉัน)”

ประธานดีเทอร์ เอฟ. อุคท์ดอร์ฟ ฝ่ายประธานสูงสุดในขณะนั้นแบ่งปันความทรงจําในวัยเด็กดังนี้:

21:42

สมัยเด็ก เมื่อข้าพเจ้าเห็นดอก “ฟอร์เก็ตมีน็อต (อย่าลืมฉัน)” บางครั้งข้าพเจ้ารู้สึกเหมือนกับดอกไม้นั้น—ตํ่าต้อยและไร้ค่า ข้าพเจ้าสงสัยว่าครอบครัวหรือพระบิดาบนสวรรค์จะลืมข้าพเจ้าหรือไม่ (“อย่าลืมฉัน,” เลียโฮนา, พ.ย. 2011, 157)

มีเหตุผลอะไรบ้างที่วัยรุ่นคนหนึ่งอาจรู้สึกว่าคนอื่นหรือพระบิดาบนสวรรค์ลืมเขา?
ท่านรู้อะไรบ้างแล้วเกี่ยวกับพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์ที่ท่านต้องการแบ่งปันกับคนที่รู้สึกว่าตนถูกลืม?

ประธานอุคท์ดอร์ฟกล่าวต่อไปว่า:

21:42

หลายปีต่อมาข้าพเจ้าสามารถมองย้อนกลับไปที่เด็กชายคนนั้นด้วยความอ่อนโยนและเห็นอกเห็นใจ และข้าพเจ้ารู้แล้วในเวลานี้ว่าข้าพเจ้าไม่เคยถูกลืม และข้าพเจ้ารู้สิ่งอื่นด้วย ในฐานะอัครสาวกของพระอาจารย์ของเรา พระเยซูคริสต์ ข้าพเจ้าประกาศด้วยความแน่ใจและความเชื่อมั่นในใจ—ว่าท่านก็เช่นกัน ท่านไม่ถูกลืม (“อย่าลืมฉัน,” เลียโฮนา, พ.ย. 2011, 157)

ไตร่ตรองประสบการณ์ของท่านเองกับพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์ขณะท่านตอบคําถามต่อไปนี้:

ท่านรู้สึกมั่นใจเพียงใดว่าพระองค์ทรงรู้จักและจดจําท่าน?
ท่านหรือคนรู้จักเคยมีประสบการณ์อะไรบ้างที่ช่วยให้ท่านเข้าใจดีขึ้นว่าพระองค์ทรงรู้จักและจดจําท่านอย่างสมบูรณ์เพียงใด?

ขณะศึกษา อิสยาห์ 49 วันนี้ ให้แสวงหาความประทับใจจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่เป็นพยานว่าพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์จะไม่ทรงลืมท่าน

พระเจ้าจะไม่ทรงลืมไซอัน

ท่านอาจชี้ให้เห็นว่าบางครั้งอิสยาห์เขียนในลักษณะที่ผู้คนหลากหลายบรรยายถ้อยคําของตน เช่น พระผู้ช่วยให้รอด อิสยาห์เอง อิสราเอลในพันธสัญญาโบราณ หรือแม้แต่อิสราเอลในพันธสัญญายุคปัจจุบัน เพราะรูปแบบบทกวีนี้ งานเขียนของอิสยาห์จึงประยุกต์ใช้ได้ในสภาวะแวดล้อมและสภาวการณ์ที่หลากหลาย นั่นคือสาเหตุที่นีไฟรู้สึกสบายใจมากที่จะเปรียบถ้อยคําของอิสยาห์กับตัวท่านเองและผู้คนของท่าน (ดู 1 นีไฟ 19:23)

ท่านอาจอธิบายให้นักเรียนฟังด้วยว่าเมื่อพระองค์ทรงเรียกอิสยาห์ให้สั่งสอนการกลับใจ พระเจ้าทรงทราบว่าข่าวสารจะไม่ได้รับการตอบรับอย่างดี (ดู อิสยาห์ 6:9–10) ท่านอาจถามนักเรียนว่าพวกเขาจะรู้สึกอย่างไรกับงานมอบหมายที่คล้ายกัน

อ่าน อิสยาห์ 49:4–5 โดยคิดว่าเหตุใดอิสยาห์จึงรู้สึกเช่นนั้น จากนั้น อ่านให้พวกเขาคิดว่าผู้คนแห่งพันธสัญญาของพระผู้เป็นเจ้าอาจรู้สึกเช่นนั้นอย่างไร

แม้เมื่อเราทนทุกข์ ข้อเหล่านี้ช่วยให้เราระลึกถึงอะไรเกี่ยวกับพระเจ้า?

อ่าน อิสยาห์ 49:13–16 โดยมองหาสิ่งที่พระเจ้าทรงประสงค์ให้ผู้คนแห่งพันธสัญญาของพระองค์ (ไซอัน) เข้าใจ

ท่านจะสรุปข้อเหล่านี้เป็นถ้อยคําแห่งความจริงอย่างไร?

นักเรียนอาจใช้คําพูดของพวกเขาเอง แต่ช่วยให้พวกเขารับรู้ความจริงว่า พระเจ้าทรงรักเราและจะไม่มีวันลืมหรือทอดทิ้งเรา

ในการเตรียมทํากิจกรรมสมุดบันทึกต่อไปนี้ ท่านอาจแสดงภาพพระผู้ช่วยให้รอดบนไม้กางเขนและรอยตะปูในพระหัตถ์ที่ฟื้นคืนพระชนม์ของพระองค์

Christ hanging on a cross at Calvary. Two thieves, also hanging on crosses are at the left and right of Christ. Numerous observers, including Mary, the mother of Christ, Mary Magdalene, other mourners and Roman soldiers are gathered around the crosses. Thunder clouds are gathering in the sky.

Jesus Christ’s hands showing the nail prints from his crucifixion in Jerusalem.

ท่านอาจเปิดเพลงศักดิ์สิทธิ์คลอเบาๆ เพื่ออัญเชิญพระวิญญาณขณะที่นักเรียนเขียน

อ้างโยงหรือเชื่อมโยง อิสยาห์ 49:16 กับ ยอห์น 19:15–19 และ 3 นีไฟ 11:10–15 อ่านข้อเหล่านี้ช้าๆ ทําเครื่องหมายคําและวลีที่ช่วยให้ท่านรู้สึกถึงความรักที่พระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์ทรงมีต่อท่าน มองหาคําสอนที่ช่วยให้ท่านเข้าใจว่าเหตุใดพระองค์จึงไม่ทรงลืมหรือทอดทิ้งท่าน

พระองค์จะไม่ทรงลืมเรา

ในสมุดบันทึกการศึกษาของท่าน ให้เขียนย่อหน้าหนึ่งเพื่ออธิบายว่าพระผู้ช่วยให้รอดตรัสว่า “เราได้สลักเจ้าไว้บนฝ่ามือ ของเรา” (อิสยาห์ 49:16) มีความหมายต่อท่านอย่างไร

แบ่งปันสิ่งที่ท่านรู้สึก

เมื่อนักเรียนศึกษาเอกสารแจกเสร็จแล้ว อาสาสมัครอาจแบ่งปันสิ่งที่พบว่ามีความหมายจากคําพูดอ้างอิง พระคัมภีร์ และข้อคิดส่วนตัว

ในตอนท้ายชั้นเรียน ท่านอาจเชื้อเชิญให้นักเรียนตอบคําถามต่อไปนี้กับคู่ เป็นกลุ่มเล็กๆ หรือกับชั้นเรียน

ท่านหวังจะจดจําอะไรจากสิ่งที่ได้เรียนรู้และรู้สึกขณะศึกษา อิสยาห์ 49 วันนี้?
ท่านจะทําอะไรได้บ้างเพื่อจดจําว่าพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์จะไม่ทรงลืมท่าน?

แหล่งช่วยเพิ่มเติม

พระผู้เป็นเจ้าทรงแสดงให้เห็นอย่างไรว่าพระองค์ไม่ทรงลืมเรา?

ประธานรัสเซลล์ เอ็ม. เนลสันแบ่งปันว่า:

ทันทีที่เราทำพันธสัญญากับพระผู้เป็นเจ้า เราออกจากพื้นที่เป็นกลางตลอดกาล พระผู้เป็นเจ้าจะไม่ทรงทอดทิ้งความสัมพันธ์ของพระองค์กับผู้สร้างการผูกมัดเช่นนั้นกับพระองค์ อันที่จริง ทุกคนที่ทำพันธสัญญากับพระผู้เป็นเจ้าได้เข้าสู่ความรักความเมตตาอันพิเศษเฉพาะ ในภาษาฮีบรู ความรักในพันธสัญญานั้นเรียกว่า hesed (เฮเซด) (חֶסֶד) …

เพราะพระผู้เป็นเจ้าทรงมี hesed ให้ผู้ที่ทำพันธสัญญากับพระองค์ พระองค์จึงทรงรักพวกเขา จะทรงทำงานกับพวกเขาอย่างต่อเนื่องและจะทรงมอบโอกาสที่พวกเขาจะเปลี่ยนแปลง จะทรงให้อภัยเมื่อพวกเขากลับใจ และหากพวกเขาหลงทาง พระองค์จะทรงช่วยให้พวกเขาพบทางที่จะกลับมาหาพระองค์ (“พันธสัญญาอันเป็นนิจ,” เลียโฮนา, ต.ค. 2022, 5–6)

เราจะรู้สึกได้อย่างไรว่าพระผู้เป็นเจ้าทรงรู้จักเราและรักเรา?

ประธานเฮนรีย์ บี. อายริงก์ แห่งฝ่ายประธานสูงสุดยํ้าเตือนว่า:

13:50

วันนั้นจะมาถึงเมื่อเราจะพบพระองค์อีกครั้ง ประธานเบ็นสันอธิบายไว้ดังนี้: “ไม่มีอะไรจะทําให้เราตกใจมากไปกว่าเมื่อเราต้องผ่านม่านไปยังอีกด้านหนึ่งและตระหนักว่าเรารู้จักพระบิดาของเราและคุ้นเคยกับพระพักตร์ของพระองค์เพียงใด” (“Jesus Christ—Gifts and Expectations” ใน Speeches of the Year, 1974, Provo: Brigham Young University Press, 1975, p. 313)

แม้สิ่งที่ประธานเบ็นสันกล่าวจะเป็นจริงในอนาคต แต่เราต้องรู้สึกตอนนี้ว่าพระผู้เป็นเจ้าทรงรู้จักเราและทรงรักเราแต่ละคน มีหลายครั้งที่ท่านรู้สึกถึงความใกล้ชิดของพระผู้เป็นเจ้าพระบิดาของท่านและรู้สึกว่าท่านเป็นบุตรธิดาของพระองค์ เวลาเหล่านั้นจะมาถึงบ่อยขึ้น มีวิธีคิดง่ายๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้

หากท่านต้องการสนิทกับคนที่ท่านรัก แต่อยู่ห่างกัน ท่านรู้ว่าจะทำอย่างไร ท่านจะหาวิธีพูดคุยกับพวกเขา ท่านจะฟังพวกเขา และท่านจะค้นหาวิธีทำสิ่งต่างๆ ให้กัน ยิ่งทำเช่นนั้นบ่อยขึ้น นานขึ้น ความรักความผูกพันจะลึกซึ้งขึ้น หากเวลาล่วงเลยไปมากโดยไม่พูด ฟัง และทำ ความผูกพันจะน้อยลง

พระผู้เป็นเจ้าทรงดีพร้อมและทรงมหิทธิฤทธิ์ ส่วนท่านกับข้าพเจ้าเป็นมนุษย์ แต่พระองค์ทรงเป็นพระบิดาของเรา ทรงรักเรา และทรงมอบโอกาสเดียวกันให้ใกล้ชิดพระองค์มากขึ้นฉันเพื่อนที่รักกัน และท่านจะทำได้ในวิธีเดียวกันนั่นคือ พูด ฟัง และทำ (“To Draw Closer to God,” Ensign, May 1991, 66)

กิจกรรมเสริมการเรียนรู้

พระเจ้าทรงสัญญาว่าพระองค์ “จะไม่ [ทรง] จดจํา” อะไร (อิสยาห์ 43:25)?

ขณะพวกเขาศึกษา อิสยาห์ 49 และคําสัญญาของพระเจ้าว่าจะไม่ทรงลืมหรือทอดทิ้งเรา นักเรียนอาจได้รับประโยชน์จากการทบทวนคําสัญญาของพระเจ้าเกี่ยวกับสิ่งที่พระองค์ “จะไม่ [ทรง] จดจํา” เชื้อเชิญให้นักเรียนอ่าน อิสยาห์ 43:24–25 และอ้างโยงหรือเชื่อมโยงข้อเหล่านี้กับ หลักคําสอนและพันธสัญญา 58:42–43 ท่านอาจถามคําถามเพื่อการสนทนาทํานองนี้:

ท่านหวังว่าวัยรุ่นจะเข้าใจอะไรเกี่ยวกับคําสัญญาของพระเจ้าในข้อเหล่านี้?

นักเรียนอาจระบุความจริง เช่น: เมื่อเรากลับใจ พระเจ้าทรงสัญญาว่าพระองค์ “จะไม่ [ทรง] จดจํา [บาปของเรา] (อิสยาห์ 43:25) ท่านจะช่วยให้นักเรียนเข้าใจว่านี่ไม่ได้หมายความว่าพระเจ้าจะทรงลืมสิ่งที่เราทําลงไป พระเจ้าทรงสัญญาว่าพระองค์จะไม่ทรงใส่ใจหรือให้เรารับผิดชอบต่อบาปที่พระองค์ประทานอภัยแล้ว

เพื่อช่วยให้นักเรียนเข้าใจความจริงนี้ ท่านอาจแบ่งปันข่าวสารของเอ็ลเดอร์ดีเทอร์ เอฟ. อุคท์ดอร์ฟในวีดิทัศน์ “Point of Safe Return” รหัสเวลา 09:58 ถึง 11:35

15:40

พระเจ้าทรงช่วยคนที่รู้สึกว่าตนถูกลืม

อาจเป็นประโยชน์สําหรับนักเรียนที่จะศึกษาเรื่องราวพระคัมภีร์อื่นๆ เกี่ยวกับผู้คนที่ต่อสู้กับสถานการณ์ที่ยากลําบากและวิธีที่พระเจ้าทรงแสดงให้เห็นว่าพระองค์ไม่ทรงลืมพวกเขา ในการทําเช่นนี้ ท่านอาจแสดงแผนภูมิต่อไปนี้และเชื้อเชิญให้นักเรียนเลือกศึกษาอย่างใดอย่างหนึ่ง

พวกเขาต่อสู้ดิ้นรนอย่างไร	สิ่งที่พวกเขาเรียนรู้เกี่ยวกับพระเจ้า
พวกเขาต่อสู้ดิ้นรนอย่างไร ฮาการ์: ปฐมกาล 21:14–16	สิ่งที่พวกเขาเรียนรู้เกี่ยวกับพระเจ้า ปฐมกาล 21:17–20
พวกเขาต่อสู้ดิ้นรนอย่างไร ซาไรยาห์: 1 นีไฟ 5:1–3	สิ่งที่พวกเขาเรียนรู้เกี่ยวกับพระเจ้า 1 นีไฟ 5:4–8
พวกเขาต่อสู้ดิ้นรนอย่างไร นีไฟ: 2 นีไฟ 4:17–18	สิ่งที่พวกเขาเรียนรู้เกี่ยวกับพระเจ้า 2 นีไฟ 4:19–25
พวกเขาต่อสู้ดิ้นรนอย่างไร มอรมอน: โมโรไน 9:18–21	สิ่งที่พวกเขาเรียนรู้เกี่ยวกับพระเจ้า โมโรไน 9:22–26
พวกเขาต่อสู้ดิ้นรนอย่างไร โจเซฟ สมิธ: หลักคําสอนและพันธสัญญา 121:1–6	สิ่งที่พวกเขาเรียนรู้เกี่ยวกับพระเจ้า หลักคําสอนและพันธสัญญา 121:7–8, 29

ท่านอาจจัดนักเรียนให้ทํางานกับผู้อื่นที่เลือกเรื่องราวพระคัมภีร์อื่นเพื่อแบ่งปันสิ่งที่พวกเขาเรียนรู้

ท่านอาจทบทวนเป็นชั้นเรียนเกี่ยวกับช่วงเวลาที่พระผู้ช่วยให้รอดทรงรู้สึกถูกทอดทิ้ง นักเรียนอาจอ่าน มัทธิว 27:46 ท่านอาจถามนักเรียนว่าการรู้เรื่องนี้เกี่ยวกับพระผู้ช่วยให้รอดอาจเป็นประโยชน์ต่อคนที่กําลังรู้สึกว่าตนถูกลืมอย่างไร

6:23