Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium

Spis treści
Strona tytułowa
Wprowadzenie do podręcznika dla nauczyciela
Stary Testament. Lekcje
- Zaproszenie do studiowania Starego Testamentu
- Ks. Mojżesza 1; Ks. Abrahama 3
- I Ks. Mojżeszowa 1–2; Ks. Mojżesza 2–3; Ks. Abrahama 4–5
- I Ks. Mojżeszowa 3–4; Ks. Mojżesza 4–5
- I Ks. Mojżeszowa 5; Ks. Mojżesza 6
- Ks. Mojżesza 7
- I Ks. Mojżeszowa 6–11; Ks. Mojżesza 8
- I Ks. Mojżeszowa 12–17; Ks. Abrahama 1–2
- I Ks. Mojżeszowa 18–23
- I Ks. Mojżeszowa 24–33
- I Ks. Mojżeszowa 37–41
- I Ks. Mojżeszowa 42–50
- II Ks. Mojżeszowa 1–6
- Wielkanoc
- II Ks. Mojżeszowa 7–13
- II Ks. Mojżeszowa 14–18
- II Ks. Mojżeszowa 19–20; 24; 31–34
- II Ks. Mojżeszowa 35–40; III Ks. Mojżeszowa 1, 4, 16, 19
- IV Ks. Mojżeszowa 11–14; 20–24; 27
- V Ks. Mojżeszowa 6–8; 15; 18; 29–30; 34
- Ks. Jozuego 1–8; 23–24
- Ks. Sędziów 2–4; 6–8; 13–16
- Ks. Rut; I Ks. Samuela 1–7
- I Ks. Samuela 8–10; 13; 15–16
- I Ks. Samuela 17–18; 24–26; II Ks. Samuela 5–7
- II Ks. Samuela 11–12; I Ks. Królewska 3; 6–9; 11
- I Ks. Królewska 12–13; 17–22
- II Ks. Królewska 2–7
- II Ks. Królewska 16–25
- II Ks. Kronik 14–20; 26; 30
- Ks. Ezdrasza 1; 3–7; Ks. Nehemiasza 2; 4–6; 8
- Ks. Estery
- Ks. Joba 1–3; 12–14; 19; 21–24; 38–40; 42
- Ks. Psalmów 1–2; 8; 19–33; 40; 46
- Ks. Psalmów 49–51, 61–66, 69–72, 77–78, 85–86
- Ks. Psalmów 102–103; 110; 116–119; 127–128; 135–139; 146–150
- Przypowieści Salomona 1–4; 15–16; 22; 31; Ks. Kaznodziei Salomona 1–3; 11–12
- Ks. Izajasza 1–12
- Ks. Izajasza 13–14; 22; 24–30; 35
- Ks. Izajasza 40–49
- Ks. Izajasza 50–57
- Ks. Izajasza 58–66
- Ks. Jeremiasza 1–3; 7; 16–18; 20
- Ks. Jeremiasza 31–33; 36–38; Treny 1; 3
- Ks. Ezechiela 1–3; 33–34; 36–37; 47
- Ks. Daniela 1–7
- Ks. Ozeasza; Ks. Joela
- Ks. Amosa; Ks. Abdiasza; Ks. Jonasza
- Ks. Micheasza; Ks. Nahuma; Ks. Habakuka; Ks. Sofoniasza
- Ks. Aggeusza 1–2; Ks. Zachariasza 1–4; 7–14
- Ks. Malachiasza
Lekcje z cyklu „Przygotowanie do życia”
- Doktryny do opanowania. Znajdowanie odpowiedzi na moje pytania
- Umiejętności związane ze studiowaniem pism świętych
- Przewodnik Dla wzmocnienia młodzieży
- Budowanie samowystarczalności
- Zdrowie fizyczne i emocjonalne
- Przygotowanie do zdobywania wykształcenia i zatrudnienia w przyszłości
- Odnoszenie sukcesów w szkole
- Przygotowanie do misji
- Przygotowanie do wejścia do świątyni
- Nauki przywódców Kościoła
Aneks

Ks. Izajasza 49: „Oto na moich dłoniach wyrysowałem cię”

„Ks. Izajasza 49: ‘Oto na moich dłoniach wyrysowałem cię’”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium (2026)

„Ks. Izajasza 49: ‘Oto na moich dłoniach wyrysowałem cię’”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium

Ks. Izajasza 40–49. Lekcja 121.

Ks. Izajasza 49

„Oto na moich dłoniach wyrysowałem cię”

The Christus statue in the Salt Lake North Visitors' Center. The sculpture portrays the resurrected Jesus Christ standing with His arms slightly extended. The wounds of the Crucifixion are visible in the hands, feet and side of the figure. The holdings include details of various parts (such as the hands or feet) of the sculpture.

Ojciec Niebieski i Jezus Chrystus znają was osobiście i doskonale. Czasami jednak widzimy wyzwania życia doczesnego i wołamy: „Pan mnie opuścił” (zob. Ks. Izajasza 49:14). Słowa Izajasza zapewniają nas, że zostaliśmy wyryci na rękach Zbawiciela i nigdy nie zostaniemy porzuceni ani zapomniani (zob. Ks. Izajasza 49:16). Dzięki tej lekcji uczniowie mogą poczuć, że Ojciec Niebieski i Jezus Chrystus kochają nas i o nas nie zapomną.

Przygotowanie ucznia: Poproś uczniów, aby przed lekcją pomyśleli o doświadczeniach, gdy czuli, że Ojciec Niebieski i Jezus Chrystus o nich pamiętają. Mogą zapytać członka rodziny lub przyjaciela o doświadczenia związane z odczuwaniem, że Ojciec Niebieski i Jezus Chrystus o nich pamiętają.

Przykładowe ćwiczenia

Pamiętani przez Pana

Możesz rozpocząć lekcję od pokazania ilustracji przedstawiającej małe kwiatki zwane „niezapominajkami”.

Wspominając dzieciństwo, Prezydent Dieter F. Uchtdorf, który wówczas służył w Pierwszym Prezydium, powiedział:

21:42

Gdy jako dziecko przyglądałem się małym niezapominajkom, czasami czułem się tak drobny jak ten kwiatek — mały i niewiele znaczący. Zastanawiałem się, czy mógłbym zostać zapomniany przez moją rodzinę lub przez Niebiańskiego Ojca. („Nie zapomnij o mnie”, Liahona, listopad 2011, str. 122)

Z jakich powodów nastolatek może czuć się zapomniany przez innych ludzi lub przez Ojca Niebieskiego?
Co już wiecie o Ojcu Niebieskim i Jezusie Chrystusie, czym chcielibyście podzielić się z osobą, która czuje, że o niej zapomniano?

Prezydent Uchtdorf kontynuował:

21:42

Lata później spoglądam wstecz na tego młodego chłopca z rozrzewnieniem i współczuciem. I teraz wiem — nigdy nie zapomniano o mnie. I wiem coś jeszcze: jako Apostoł naszego Mistrza, Jezusa Chrystusa, twierdzę z pewnością i przekonaniem w moim sercu — podobnie jest z wami! Nie zapomniano o was. („Nie zapomnij o mnie”, Liahona, listopad 2011, str. 122)

Zastanówcie się nad własnymi doświadczeniami związanymi z Ojcem Niebieskim i Jezusem Chrystusem, odpowiadając na poniższe pytania:

Jak bardzo jesteście pewni, że Oni was znają i pamiętają o was?
Jakie doświadczenia, wasze lub osoby, którą znacie, pomagają wam lepiej zrozumieć, jak Oni doskonale was znają i pamiętają o was.

Podczas dzisiejszego studiowania Ks. Izajasza 49 zabiegajcie o odczucia pochodzące od Ducha Świętego, który świadczy, że Ojciec Niebieski i Jezus Chrystus nigdy o was nie zapomną.

Pani nigdy nie zapomni o Syjonie

Możesz powiedzieć, że Izajasz czasami pisze w taki sposób, że jego słowa mogły zostać wypowiedziane przez wiele różnych osób, w tym przez Zbawiciela, samego Izajasza, starożytny Izrael przymierza, a nawet współczesny Izrael przymierza. Ze względu na ten poetycki styl zapisy Izajasza mają szerokie zastosowanie w różnych sytuacjach i okolicznościach. To dlatego Nefi czuł się bardzo swobodnie, przyrównując słowa Izajasza do siebie i swojego ludu (zob. I Ks. Nefiego 19:23).

Możesz także wyjaśnić uczniom, że kiedy Pan powoływał Izajasza, by głosił pokutę, wiedział, że przesłanie to nie zostanie dobrze przyjęte (zob. Ks. Izajasza 6:9–10). Możesz zapytać uczniów, jak by się czuli, gdyby otrzymali podobne zadanie.

Przeczytajcie Ks. Izajasza 49:4–5 i zastanówcie się, dlaczego Izajasz mógł tak się czuć. Następnie przeczytajcie te wersety, myśląc o tym, jak lud przymierza z Bogiem mógł tak się czuć.

O czym dzięki tym wersetom jest nam łatwiej pamiętać, nawet w cierpieniu?

Przeczytajcie Ks. Izajasza 49:13–16 i znajdźcie, co zgodnie z wolą Pana miał zrozumieć Jego lud przymierza (Syjon).

Jak podsumowalibyście te wersety w formie deklaracji prawdy?

Uczniowie mogą użyć własnych słów, ale pomóż im zdefiniować następującą prawdę: Pan nas kocha i nigdy o nas nie zapomni ani nas nie porzuci.

W przygotowaniu do wykonania poniższego ćwiczenia w dzienniku, możesz pokazać ilustracje przedstawiające Zbawiciela na krzyżu i ślady gwoździ na Jego zmartwychwstałych dłoniach.

Christ hanging on a cross at Calvary. Two thieves, also hanging on crosses are at the left and right of Christ. Numerous observers, including Mary, the mother of Christ, Mary Magdalene, other mourners and Roman soldiers are gathered around the crosses. Thunder clouds are gathering in the sky.

Jesus Christ’s hands showing the nail prints from his crucifixion in Jerusalem.

Gdy uczniowie będą pisać, możesz odtworzyć cichą, uświęconą muzykę, aby zaprosić Ducha.

Powiążcie Ks. Izajasza 49:16 z Ew. Jana 19:15–19 i III Nefim 11:10–15 lub utwórzcie odnośniki. Powoli czytajcie te fragmenty, zaznaczając słowa i wyrażenia, które pomagają wam poczuć miłość, jaką darzą was Ojciec Niebieski i Jezus Chrystus. Poszukujcie nauk, które pomogą wam zrozumieć, dlaczego Oni o was nie zapomną ani was nie porzucą.

On o nas nie zapomni

W swoim dzienniku do studiowania zapiszcie akapit, w którym wyjaśnicie, co oznaczają dla was słowa Zbawiciela: „Na moich dłoniach wyrysowałem cię” (Ks. Izajasza 49:16).

Podziel się tym, co poczułeś

Kiedy uczniowie skończą studiować ulotkę, ochotnicy mogą opowiedzieć o tym, co uznali za istotne w cytatach, fragmentach z pism świętych lub osobistych przemyśleniach.

Na zakończenie lekcji możesz poprosić uczniów, aby odpowiedzieli na poniższe pytania w parach, w małych grupach lub w ramach klasy.

Co chcecie zapamiętać z tego, czego się dzisiaj nauczyliście i co poczuliście podczas studiowania Ks. Izajasza 49?
Co możecie zrobić, aby pamiętać, że Ojciec Niebieski i Jezus Chrystus nigdy o was nie zapomną?

Dodatkowe zasoby

W jaki sposób Bóg pokazuje, że o nas pamięta?

Prezydent Russell M. Nelson powiedział:

Kiedy zawieramy przymierze z Bogiem, na zawsze opuszczamy neutralny grunt. Bóg nie porzuci Swojej relacji z tymi, którzy wytworzyli z Nim tego rodzaju więź. W rzeczy samej, wszyscy ci, którzy zawarli przymierze z Bogiem, mają dostęp do szczególnego rodzaju miłości i miłosierdzia. W języku hebrajskim miłość wynikająca z przymierza nazywana jest hesed (חֶסֶד) […].

Ponieważ Bóg ma hesed dla tych, którzy zawarli z Nim przymierze, będzie ich kochał. Nadal będzie z nimi pracował i da im możliwość zmiany. Przebaczy im, kiedy odpokutują. A jeśli zbłądzą, On pomoże im znaleźć drogę powrotną do Niego. („Wieczne przymierze”, Liahona, październik 2022, str. 5–6)

Jak możemy czuć, że Bóg nas zna i kocha?

Prezydent Henry B. Eyring z Pierwszego Prezydium przypomniał nam:

13:50

Nadejdzie dzień, kiedy znowu Go zobaczymy. Prezydent Benson opisał to następująco: „Nic bardziej nas nie zaskoczy, gdy przejdziemy przez zasłonę na drugą stronę, niż świadomość tego, jak dobrze znamy naszego Ojca i jak bardzo znajoma jest nam Jego twarz”. („Jesus Christ — Gifts and Expectations”, w: Speeches of the Year, 1974, Provo: Brigham Young University Press, 1975, str. 313).

Choć to, co powiedział Prezydent Benson, okaże się prawdą w przyszłości, już teraz musimy czuć, że Bóg zna i kocha każdego z nas. Są chwile, kiedy czujecie bliskość Boga, waszego Ojca, i to, że jesteście Jego dziećmi. Te chwile mogą zdarzać się częściej. Możecie to sobie wyobrazić w prosty sposób.

Jeśli chcecie pozostać w bliskim kontakcie z kimś, kto jest drogi waszemu sercu, lecz od kogo jesteście fizycznie oddaleni, wiecie, jak to zrobić. Znajdziecie sposób na to, aby porozmawiać z tą osobą, by jej wysłuchać, a także na to, by zrobić coś dla siebie nawzajem. Im częściej będzie się to działo, im dłużej będzie trwać wasz związek, tym głębsza będzie łącząca was więź. Gdy pomiędzy rozmowami, słuchaniem i działaniem mijają długie okresy, więź ta staje się coraz słabsza.

Bóg jest doskonały i wszechmocny, a wy i ja jesteśmy śmiertelnikami. Jednak On jest naszym Ojcem, kocha nas i daje nam taką samą szansę na to, by się do Niego zbliżyć, jaką dałby nam bliski przyjaciel. Robi się to w bardzo podobny sposób — poprzez rozmowę, słuchanie i działanie. („To Draw Closer to God”, Ensign, maj 1991, str. 66)

Dodatkowe ćwiczenia

Czego Pan obiecał „nie wspominać” (Ks. Izajasza 43:25)?

Podczas studiowania Ks. Izajasza 49 oraz obietnicy Pana, że nigdy o nas nie zapomni ani nas nie opuści, uczniowie mogą zdobyć dodatkową wiedzę, przeglądając obietnicę Pana, o czym „nie wspomni”. Poproś uczniów, aby przeczytali Ks. Izajasza 43:24–25 i powiązali przeczytany fragment z Doktryną i Przymierzami 58:42–43 lub utworzyli odnośnik. Możesz zadać pytanie do przedyskutowania:

Jak myślicie, co nastolatek powinien wiedzieć na temat obietnicy Pana zawartej w tych wersetach?

Uczniowie mogą zdefiniować następującą prawdę: Kiedy pokutujemy, Pan obiecuje, że „nie wspomni” naszych grzechów (Ks. Izajasza 43:25). Możesz wyjaśnić uczniom, że nie oznacza to, iż Pan zapomni o tym, co zrobiliśmy. Pan obiecuje, że nie będzie wypominał nam naszych grzechów ani nie pociągnie nas do odpowiedzialności za grzechy, które przebaczył.

Aby wyjaśnić uczniom tę prawdę, możesz przedstawić przesłanie Starszego Dietera F. Uchtdorfa z filmu pt. „Point of Safe Return” [Punkt bezpiecznego powrotu] od oznaczenia czasu 9:58 do 11:35.

15:40

Pan pomaga tym, którzy czują się zapomniani

Uczniowie mogą przestudiować inne historie z pism świętych o ludziach, którzy zmagali się z trudnymi sytuacjami, i o tym, jak Pan pokazał, że o nich nie zapomniał. W tym celu możesz wyeksponować poniższą tabelę i poprosić uczniów, aby wybrali jedną historię do przestudiowania.

Z czym się zmagali	Czego nauczyli się o Panu
Z czym się zmagali Hagar: I Ks. Mojżeszowa 21:14–16	Czego nauczyli się o Panu I Ks. Mojżeszowa 21:17–20
Z czym się zmagali Saria: I Ks. Nefiego 5:1–3	Czego nauczyli się o Panu I Ks. Nefiego 5:4–8
Z czym się zmagali Nefi: II Ks. Nefiego 4:17–18	Czego nauczyli się o Panu II Ks. Nefiego 4:19–25
Z czym się zmagali Mormon: Ks. Moroniego 9:18–21	Czego nauczyli się o Panu Ks. Moroniego 9:22–26
Z czym się zmagali Józef Smith: Doktryna i Przymierza 121:1–6	Czego nauczyli się o Panu Doktryna i Przymierza 121:7–8, 29

Możesz połączyć w grupy uczniów, którzy wybrali różne historie z pism świętych, aby opowiedzieli o tym, czego się dowiedzieli.

Jako klasa możecie przypomnieć sobie moment, w którym Zbawiciel poczuł się opuszczony. Uczniowie mogą przeczytać Ew. Mateusza 27:46. Możesz zapytać uczniów, w jaki sposób ta wiedza o Zbawicielu może pomóc osobie, która czuje się zapomniana.

Jeśli dla uczniów korzystne będzie dostrzeżenie więzi, jaką pewien młody mężczyzna tworzy ze Zbawicielem w chwili smutku, możesz odtworzyć film pt. „Be Kind to Your Self, Beloved Child of God” [Bądź życzliwy dla siebie, umiłowane dziecko Boga] (6:21). Film ten może pomóc uczniom dostrzec, w jaki sposób ten młody mężczyzna zrozumiał, że Ojciec Niebieski i Jezus Chrystus znają go osobiście.

6:23