« អេសាយ ៤៩ ៖ ‹ យើងបានចារិកឯងទុកនៅផ្ទៃបាតដៃរបស់យើងហើយ › » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )
« អេសាយ ៤៩ ៖ ‹ យើងបានចារិកឯងទុកនៅផ្ទៃបាតដៃរបស់យើងហើយ › » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា
អេសាយ ៤០–៤៩ ៖ មេរៀនទី ១២១
អេសាយ ៤៩
« យើងបានចារិកឯងទុកនៅផ្ទៃបាតដៃរបស់យើងហើយ »
ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទស្គាល់អ្នកដោយផ្ទាល់ និងដោយឥតខ្ចោះ ។ ប៉ុន្តែពេលខ្លះយើងឃើញបញ្ហាប្រឈមនៃជីវិតរមែងស្លាប់ និងយំ « ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់បានបោះបង់ចោលខ្ញុំទេ » ( សូមមើល អេសាយ ៤៩:១៤ ) ។ ពាក្យរបស់អេសាយធានាដល់យើងថា យើងត្រូវបានឆ្លាក់នៅលើព្រះហស្ដរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ហើយនឹងមិនត្រូវបានបោះបង់ចោល ឬបំភ្លេចចោលឡើយ ( សូមមើល អេសាយ ៤៩:១៦ ) ។ មេរៀននេះអាចជួយសិស្សឲ្យទទួលអារម្មណ៍ថា ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទស្រឡាញ់យើង ហើយនឹងមិនភ្លេចយើងឡើយ ។
ការរៀបចំសិស្ស ៖ សូមអញ្ជើញសិស្សឲ្យមកថ្នាក់រៀន ដោយបានជញ្ជឹងគិតពីបទពិសោធន៍ដែលពួកគេមានអារម្មណ៍ថា ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានចងចាំពួកគេ ។ ពួកគេអាចនឹងសួរសមាជិកគ្រួសារ ឬមិត្តភក្តិអំពីបទពិសោធន៍នៃអារម្មណ៍ចងចាំដោយព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
សកម្មភាពរៀនសូត្រដែលអាចមាន
ព្រះអម្ចាស់បានចងចាំ
សូមពិចារណាចាប់ផ្ដើមថ្នាក់ដោយការដាក់បង្ហាញរូបភាពនៃផ្កាតូចៗដែលហៅថា « កុំភ្លេចខ្ញុំ » ។
ដោយចែកចាយអនុស្សាវរីយ៍ពីកុមារភាព ប្រធាន ឌៀថើរ អេហ្វ អុជដូហ្វ ដែលកាលនោះនៅក្នុងគណៈប្រធានទីមួយបានប្រសាសន៍ ៖
កាលនៅក្មេង ពេលខ្ញុំមើលផ្កាកុំភ្លេចខ្ញុំ ពេលខ្លះខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាដូចជាផ្កានោះ តូច ហើយមិនសំខាន់ ។ ខ្ញុំឆ្ងល់ថាតើគ្រួសារខ្ញុំ ឬព្រះវរបិតាសួគ៌របស់ខ្ញុំនឹងបំភ្លេចខ្ញុំឬអត់ ។ ( « Forget Me Not » Liahona ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០១១ ទំព័រ ១២២ )
-
តើមានហេតុផលអ្វីខ្លះដែលក្មេងវ័យជំទង់អាចនឹងទទួលអារម្មណ៍អ្នកដទៃ ឬព្រះវរបិតាសួគ៌ភ្លេចពួកគេ ?
-
តើអ្នកដឹងអ្វីខ្លះរួចទៅហើយ អំពីព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលអ្នកចង់ចែកចាយជាមួយនរណាម្នាក់ដែលមានអារម្មណ៍ថាពួកគេត្រូវបានបំភ្លេចចោល ?
អែលឌើរ អុជដូហ្វ បានបន្ដ ៖
ជាច្រើនឆ្នាំក្រោយមក ខ្ញុំអាចមើលទៅក្មេងប្រុសរូបនោះវិញដោយភាពទន់ភ្លន់ និងក្តីមេត្តា ។ ហើយខ្ញុំដឹងឥឡូវនេះ—ថាខ្ញុំមិនត្រូវបានបំភ្លេចឡើយ ។ ហើយខ្ញុំដឹងអ្វីមួយផ្សេងទៀត ៖ ក្នុងនាមជាសាវករបស់លោកចៅហ្វាយ ដែលជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទរបស់យើង ខ្ញុំសូមប្រកាសដោយច្បាស់លាស់ និងដោយជឿជាក់អស់ពីដួងចិត្តរបស់ខ្ញុំ—អ្នកក៏ដូច្នោះដែរ ! អ្នកពុំត្រូវបានបំភ្លេចចោលឡើយ ។ ( « Forget Me Not » Liahona ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០១១ ទំព័រ ១២២ )
សូមពិចារណាបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នៅពេលអ្នកឆ្លើយសំណួរខាងក្រោម ៖
-
តើអ្នកមានទំនុកចិត្តកម្រិតណាថាទ្រង់ទាំងទ្វេស្គាល់ និងចងចាំអ្នក ?
-
តើបទពិសោធន៍អ្វីខ្លះដែលអ្នក ឬនរណាម្នាក់ដែលអ្នកស្គាល់ធ្លាប់មាន ដែលជួយអ្នកឲ្យយល់កាន់តែច្បាស់ពីរបៀបដែលទ្រង់ទាំងទ្វេស្គាល់ និងចងចាំអ្នកយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ ?
នៅពេលអ្នកសិក្សា អេសាយ ៤៩ ថ្ងៃនេះ សូមស្វែងរកចំណាប់អារម្មណ៍ពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែលថ្លែងទីបន្ទាល់ថា ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនឹងមិនភ្លេចអ្នកឡើយ ។
ព្រះអម្ចាស់នឹងមិនភ្លេចស៊ីយ៉ូនឡើយ
អ្នកអាចចង្អុលបង្ហាញថា ជួនកាលអេសាយសរសេរតាមរបៀបដែលពាក្យរបស់លោកអាចបង្ហាញដោយមនុស្សផ្សេងៗគ្នា រួមទាំងព្រះអង្គសង្គ្រោះ អេសាយផ្ទាល់ អ៊ីស្រាអែលដែលបានចុះសេចក្តីសញ្ញាពីបុរាណ ឬសូម្បីតែអ៊ីស្រាអែលដែលបានចុះសេចក្តីសញ្ញានៅសម័យទំនើបផងដែរ ។ ដោយសាររចនាបថកំណាព្យនេះ ការសរសេររបស់អេសាយអាចអនុវត្តបានយ៉ាងទូលំទូលាយចំពោះបរិយាកាស និងកាលៈទេសៈផ្សេងៗ ។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជានីហ្វៃមានអារម្មណ៍មានទំនុកចិត្តក្នុងការប្រដូចពាក្យរបស់អេសាយទៅនឹងខ្លួនលោក និងប្រជាជនរបស់លោក ( សូមមើល នីហ្វៃទី១ ១៩:២៣ ) ។
អ្នកក៏អាចនឹងពន្យល់ដល់សិស្សថា នៅពេលទ្រង់បានហៅអេសាយឲ្យផ្សាយពីការប្រែចិត្ត នោះព្រះអម្ចាស់ជ្រាបថាសារលិខិតនឹងមិនទទួលបានយ៉ាងល្អទេ ( សូមមើល អេសាយ ៦:៩–១០ ) ។ អ្នកអាចសួរសិស្សថាតើពួកគេមានអារម្មណ៍យ៉ាងណាចំពោះកិច្ចការស្រដៀងគ្នានេះ ។
សូមអាន អេសាយ ៤៩:៤–៥ ដោយគិតអំពីមូលហេតុដែលអេសាយប្រហែលជាមានអារម្មណ៍បែបនេះ ។ បន្ទាប់មកសូមអានវាដោយគិតអំពីរបៀបដែលរាស្ដ្រនៃសេចក្ដីសញ្ញារបស់ព្រះអាចមានអារម្មណ៍បែបនេះ ។
-
សូម្បីតែពេលយើងរងទុក្ខ តើខគម្ពីរទាំងនេះជួយយើងចងចាំអ្វីខ្លះអំពីព្រះអម្ចាស់ ?
សូមអាន អេសាយ ៤៩:១៣–១៦ ដោយរកមើលអ្វីដែលព្រះអម្ចាស់ចង់ឲ្យរាស្រ្តនៃសេចក្តីសញ្ញារបស់ទ្រង់ ( ស៊ីយ៉ូន ) យល់ ។
-
តើអ្នកនឹងសង្ខេបសេចក្តីថ្លែងការណ៍អំពីសេចក្ដីពិតដោយរបៀបណា ?
សិស្សអាចប្រើពាក្យសម្តីរបស់ពួកគេផ្ទាល់ ប៉ុន្តែសូមជួយពួកគេឲ្យស្គាល់សេចក្តីពិតថា ព្រះអម្ចាស់ស្រឡាញ់យើង ហើយនឹងមិនភ្លេចយើង ឬបោះបង់យើងចោលឡើយ ។
ក្នុងការរៀបចំសម្រាប់សកម្មភាពសៀវភៅកំណត់ហេតុខាងក្រោម អ្នកអាចដាក់បង្ហាញរូបភាពព្រះអង្គសង្គ្រោះនៅលើឈើឆ្កាង និងស្នាមដែកគោលនៅលើព្រះហស្តដែលបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់ ។
សូមពិចារណាចាក់ភ្លេងតិចៗ ដើម្បីយាងអញ្ជើញព្រះវិញ្ញាណ នៅពេលសិស្សសរសេរ ។
ធ្វើសេចក្ដីយោង ឬភ្ជាប់ អេសាយ ៤៩:១៦ ជាមួយ យ៉ូហាន ១៩:១៥–១៩ និង នីហ្វៃទី៣ ១១:១០–១៥ ។ សូមអានវគ្គបទគម្ពីរទាំងនេះដោយយឺតៗ ដោយគូសចំណាំពាក្យ និងឃ្លាដែលជួយអ្នកទទួលអារម្មណ៍នៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមានចំពោះអ្នក ។ រកមើលការបង្រៀនដែលជួយអ្នកឲ្យយល់ពីមូលហេតុដែលទ្រង់ទាំងទ្វេនឹងមិនភ្លេច ឬបោះបង់អ្នកចោលឡើយ ។
ដើម្បីជួយសិស្សមើលឃើញពីអ្វីដែលពួកគេអាននៅក្នុង យ៉ូហាន ១៩ និង នីហ្វៃទី៣ ១១ អ្នកអាចបង្ហាញវីដេអូ « Jesus Is Scourged and Crucified » ចាប់ពីនាទីទី ២:៣១ ដល់ ៣:១១ និង « Jesus Christ Appears at the Temple | នីហ្វៃទី៣ ១១:១–១៧ » ចាប់ពីនាទីទី ២:២៣ ដល់ ៤:៥៧ ពីគេហទំព័រ ChurchofJesusChrist.org ។
ទ្រង់នឹងមិនភ្លេចយើងឡើយ
នៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុការសិក្សារបស់អ្នក សូមសរសេរកថាខណ្ឌដែលពន្យល់ពីអ្វីដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះមានបន្ទូល « យើងបានចារឹក [ អ្នក ] ទុកនៅផ្ទៃបាតដៃ របស់យើង ហើយ » ( អេសាយ ៤៩:១៦ ) ។
នៅពេលដែលសេចក្តីពិតនៅក្នុងព្រះគម្ពីរក៏ត្រូវបានបង្រៀនដោយព្យាការីដែលនៅរស់ នោះសិស្សអាចយល់កាន់តែច្បាស់អំពីភាពទាក់ទងនៃការបង្រៀនទាំងនេះនៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេសព្វថ្ងៃនេះ ។ សំណៅមេរៀនខាងក្រោមផ្តល់នូវមធ្យោបាយមួយដើម្បីជួយសិស្សបង្កើតទំនាក់ទំនងទាំងនេះ ។ ( សម្រាប់ការបំពាក់បំប៉នបន្ថែមអំពីការអញ្ជើញដែលជួយភ្ជាប់សិស្សទៅនឹងប្រសាសន៍របស់ព្យាការី សូមមើល « បង្រៀនចេញពីព្រះគម្ពីរ និងប្រសាសន៍របស់ពួកព្យាការីថ្ងៃចុងក្រោយ » នៅក្នុង ជំនាញអភិវឌ្ឍន៍គ្រូបង្រៀន ) ។
សូមពិចារណាប្រើប្រាស់សំណៅមេរៀន « យើងនឹងមិនបំភ្លេចឯងទេ » ដើម្បីជួយពង្រឹងការយល់ដឹងរបស់សិស្សថា ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនឹងមិនភ្លេចពួកគេឡើយ ។ អ្នកអាចដាក់សម្រង់មួយចំនួន ឬទាំងអស់នៃសម្រង់ និងសេចក្តីយោងបទគម្ពីរពីសំណៅមេរៀននៅជុំវិញបន្ទប់ ។
សម្រង់ដ៏មានប្រយោជន៍ផ្សេងទៀតមាននៅក្នុងធនធានបន្ថែមទាំងឡាយ។
សិស្សអាចដើរជុំវិញបន្ទប់ដោយស្ងាត់ស្ងៀម ដោយអានសម្រង់ និងវគ្គបទគម្ពីរមួយចំនួន ។ ពួកគេអាចបន្ថែមទៅកថាខណ្ឌដែលពួកគេបានសរសេរនៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុរបស់ពួកគេ ។
ដោយជាផ្នែកនៃសកម្មភាព សូមពិចារណាសុំឲ្យសិស្សសរសេរអ្វីដែលពួកគេបានរៀននៅក្នុងមេរៀនថ្ងៃនេះនៅលើក្ដារខៀន ។ សិស្សអាចអានអ្វីដែលអ្នកផ្សេងទៀតបានសរសេរ និងបន្ថែមការយល់ដឹងទៅក្នុងសរសេរសៀវភៅកំណត់ហេតុរបស់ពួកគេ ។
ចែកចាយពីអ្វីដែលអ្នកមានអារម្មណ៍
នៅពេលសិស្សបានសិក្សាសំណៅមេរៀនរួចរាល់ហើយ នោះអ្នកស្ម័គ្រចិត្តអាចចែកចាយអ្វីដែលពួកគេបានរកឃើញថាមានអត្ថន័យពីសម្រង់បទគម្ពីរ និងការយល់ដឹងផ្ទាល់ខ្លួន ។
ដើម្បីបញ្ចប់ថ្នាក់ អ្នកអាចអញ្ជើញសិស្សឲ្យឆ្លើយសំណួរខាងក្រោមទាំងជាមួយដៃគូ ជាក្រុមតូចៗ ឬជាមួយសិស្សក្នុងថ្នាក់ ។
-
តើអ្នកសង្ឃឹមថានឹងចងចាំអ្វីខ្លះពីអ្វីដែលអ្នកបានរៀន និងមានអារម្មណ៍នៅពេលអ្នកសិក្សា អេសាយ ៤៩ នៅសព្វថ្ងៃនេះ ?
-
តើមានអ្វីខ្លះដែលអ្នកអាចធ្វើដើម្បីចងចាំថា ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនឹងមិនភ្លេចអ្នកទេ ?