„II Ks. Mojżeszowa 19: ‘Szczególną moją własnością’”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium (2026)
„II Ks. Mojżeszowa 19: ‘Szczególną moją własnością’”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium
II Ks. Mojżeszowa 19–20; 24; 31–34: Lekcja 48.
II Ks. Mojżeszowa 19
„Szczególną moją własnością”
Ojciec Niebieski kocha wszystkie Swoje dzieci i pragnie nawiązać relację opartą na przymierzu z każdym z nas. Wiedza o tym, co czuł On wobec Izraelitów, może pomóc nam zrozumieć, co On czuje względem nas. Po wyprowadzeniu dzieci Izraela z Egiptu Pan przyprowadził je na Górę Synaj, aby zawarły z Nim przymierza. Ta lekcja może pomóc uczniom poczuć w ich sercach pragnienie Boga, aby nawiązać z nimi relację opartą na przymierzu.
Przygotowanie uczniów: Poproś uczniów, aby zastanowili się nad tym, co sprawia, że dana relacja jest znacząca lub ważna. Mogą pomyśleć o kimś, z kim łączy ich cenna relacja i mogą przynieść zdjęcie tej osoby, aby pokazać je na początku lekcji.
Przykładowe ćwiczenia
Szczególne relacje
Możesz pokazać zdjęcie kogoś, z kim łączy cię znacząca relacja, na przykład członka rodziny lub mentora. Powiedz, dlaczego twoja relacja z tą osobą jest dla ciebie ważna. Poproś uczniów, aby pomyśleli o kimś, kto jest dla nich ważny. Jeśli uczniowie przynieśli ze sobą na lekcję zdjęcie, mogą je teraz pokazać.
-
Co sprawia, że wasza relacja z tą osobą jest znacząca?
Poproś uczniów, aby w duchu modlitwy rozważyli poniższe pytania. Poproś ich, aby swoje przemyślenia i uczucia zapisali w dziennikach do studiowania.
-
Jak cenna jest dla ciebie relacja z Ojcem Niebieskim i Jezusem Chrystusem?
-
Co sprawia, że twoja więź z Ojcem Niebieskim i Jezusem Chrystusem różni się od innych twoich relacji?
-
W jaki sposób twoje życie może się zmienić, jeśli będziesz stale wzmacniać swoją relację z Ojcem Niebieskim i Jezusem Chrystusem?
Zabiegaj o przewodnictwo Ducha, aby zrozumieć, co możesz zrobić, żeby wzmocnić swoją relację z Ojcem Niebieskim i Jezusem Chrystusem.
„Szczególną moją własnością”
Po tym, jak dzieci Izraela opuściły Egipt, Pan poprowadził ich na Górę Synaj (czasami w pismach świętych Góra Synaj jest nazywana Górą Horeb; zob. II Ks. Mojżeszowa 3:1), zgodnie ze Swoją obietnicą (zob. II Ks. Mojżeszowa 3:7–12; 19.1–4). Dla Mojżesza i dzieci Izraela Góra Synaj była jak świątynia — miejsce zawierania przymierzy z Bogiem.
Przeczytaj II Ks. Mojżeszową 19:3–6 i znajdź słowa i sformułowania, które mówią o tym rodzaju relacji, jakiej pragną dla nas Ojciec Niebieski i Jezus Chrystus.
-
Co takiego znalazłeś?
Prezydent Russell M. Nelson wyjaśnił, co oznacza być „szczególną własnością” Boga (werset 5.):
W Starym Testamencie hebrajskie określenie, z którego przetłumaczono słowo nabyty, to segullah, co oznacza „cenną własność” lub „skarb” […].
Widzimy więc, że termin nabyty w pismach świętych oznacza „cenny skarb”, „uczyniony” lub „wybrany przez Boga”. Dla nas, którzy jesteśmy uznawani przez sługi Pana jako Jego lud nabyty, jest to komplement najwyższego rzędu. („Children of the Covenant” [Dzieci przymierza], Ensign, maj 1995, str. 34)
Aby pomóc uczniom rozpoznać zasadę, możesz wskazać na słowa jeżeli i będziecie w wersecie 5.
-
Jakie zasady można rozpoznać w tych wersetach?
Uczniowie mogą rozpoznać różne zasady, w tym następującą: jeśli będziemy posłuszni głosowi Pana i dotrzymywać zawartych z Nim przymierzy, staniemy się Jego świętym ludem.
Prezydent Russell M. Nelson nauczał o relacji opartej na przymierzu, jaką możemy mieć z Bogiem:
Kiedy wy i ja zawarliśmy przymierze z Bogiem, nasza relacja z Nim stała się znacznie bliższa niż wcześniej. Teraz jesteśmy ze sobą związani. Dzięki naszemu przymierzu z Bogiem On nigdy nie ustanie w Swoich wysiłkach, by nam pomóc i nigdy nie wyczerpiemy Jego miłosiernej cierpliwości wobec nas. Każdy z nas ma szczególne miejsce w sercu Boga. On pokłada w nas wielkie nadzieje. (Russell M. Nelson, „Wieczne przymierze”, Liahona, październik 2022, str. 6)
-
Co w tej wypowiedzi zwróciło twoją uwagę?
Przeczytaj poniższe fragmenty z pism świętych i znajdź dowody na to, że Bóg pragnie nawiązać z tobą relację opartą na przymierzu. Możesz dodać odnośnik lub powiązane odsyłacze do II Ks. Mojżeszowej 19:5–6.
Ew. Mateusza 11:28–30
List do Tytusa 2:11–14
I List Piotra 1:15–16
Poproś uczniów, aby podzielili się słowami i sformułowaniami z tych wersetów, które pokazują, że Bóg pragnie nawiązać z nami relację opartą na przymierzu. Uczniowie mogą wspomnieć, że Zbawiciel zaprasza nas, abyśmy przyszli do Niego, aby mógł nam pomóc i dać nam ukojenie (zob. Ew. Mateusza 11:28–30). Mogą wspomnieć, że Zbawiciel oddał Siebie, aby odkupić i oczyścić nas jako Jego lud nabyty (zob. List do Tytusa 2:14) lub że możemy być święci, ponieważ Zbawiciel jest święty (zob. I List Piotra 1:16).
Moja relacja z Bogiem
Aby przygotować uczniów do udzielenia odpowiedzi na poniższe pytania w dziennikach do studiowania, możesz opowiedzieć o tym, w jaki sposób czułeś, że Bóg pragnie nawiązać z tobą relację opartą na przymierzu. Poproś uczniów, aby zastanowili się nad własnymi doświadczeniami, gdy będziesz opowiadać.
Możesz również wspomnieć o innych dowodach na to, że Bóg pragnie nawiązać z nami relację opartą na przymierzu. Przykłady mogą obejmować odczuwanie miłości Boga lub otrzymywanie duchowych wrażeń, które skłaniają nas do czynienia dobra i stawania się lepszymi.
Zastanówcie się nad wrażeniami, które otrzymaliście od Ducha, a następnie w dzienniku do studiowania odpowiedzcie na jedno lub kilka z poniższych pytań:
-
Czego się dowiedziałeś lub co poczułeś, co sprawia, że chcesz zawierać przymierza z Bogiem i ich dotrzymywać?
-
W jaki sposób wiedza o tym, że Bóg pragnie mieć z tobą bliską relację opartą na przymierzu, wpływa na twoje pragnienie, aby się do Niego zbliżać?
-
W jaki sposób Bóg pobłogosławił cię za to, że starałeś się dotrzymywać przymierzy, które z Nim zawarłeś?
Po upływie wystarczającego czasu poproś chętnych uczniów o podzielenie się swoimi przemyśleniami i odczuciami z klasą. Możecie opowiedzieć, w jaki sposób Bóg pobłogosławił was na zawarcie i dotrzymywane przymierzy z Nim.
Izraelici przygotowują się do zawarcia przymierza
Poniższe podsumowanie może pomóc uczniom zrozumieć, co zrobił Izrael, aby przygotować się do zawarcia przymierza z Bogiem. Możesz wspomnieć, że po tym wydarzeniu Pan objawił Dziesięcioro Przykazań, które uczniowie będą studiować podczas kolejnych dwóch lekcji. Na zakończenie lekcji możesz także podzielić się swoimi przemyśleniami i uczuciami na temat tego, w jaki sposób Bóg pragnie zawierać z nami przymierza.
Izraelici zgodzili się zawrzeć przymierze z Bogiem, że staną się Jego świętym ludem. Pan następnie powiedział, że przyjdzie i przemówi do ludu (zob. II Ks. Mojżeszowa 19:7–9). Pan nakazał Mojżeszowi, aby uświęcił lud, czyli uczynił go świętym, i aby lud ten oczyścił swoje szaty w przygotowaniu na czas, kiedy „zstąpi Pan na oczach całego ludu na górę Synaj” (II Ks. Mojżeszowa 19:11). Lud przygotował się i zgromadził na Górze Synaj, aby stanąć „naprzeciw Boga” (II Ks. Mojżeszowa 19:17). Tam zobaczył dowody obecności Pana na górze. Pan wezwał Mojżesza na górę, aby z Nim rozmawiał i objawił Swoją wolę wobec ludu (zob. II Ks. Mojżeszowa 19:18–25).