Seminarium
II Ks. Mojżeszowa 5–6: Wypełnianie woli Pana, niezależnie od wyniku

„II Ks. Mojżeszowa 5–6: Wypełnianie woli Pana, niezależnie od wyniku”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium (2026)

„II Ks. Mojżeszowa 5–6: Wypełnianie woli Pana, niezależnie od wyniku”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium

II Ks. Mojżeszowa 1–6. Lekcja 40.

II Ks. Mojżeszowa 5–6

Wypełnianie woli Pana, niezależnie od wyniku

The Old Testament prophet Moses and his brother Aaron standing in the Court of the Pharaoh of Egypt. Moses and Aaron are petitioning for the release of the Israelites from bondage. A guard is standing by the Pharaoh.

Po tym, jak Pan wezwał Mojżesza do wybawienia Izraela z niewoli egipskiej, Mojżesz poprosił faraona, aby wypuścił lud Pana. Faraon odmówił i zamiast tego jeszcze bardziej zwiększył brzemiona Izraelitów. Pomimo odpowiedzi faraona Mojżesz nadal wykonywał polecenia Pana. Ta lekcja może pomóc uczniom zrozumieć, że obietnice Pana mogą motywować ich do wykonywania Jego woli, niezależnie od bezpośrednich rezultatów.

Przygotowanie ucznia: Poproś uczniów, aby przyszli na lekcję przygotowani, żeby odpowiedzieć na następujące pytanie: Czy podążanie za Jezusem Chrystusem sprawia, że twoje życie jest łatwiejsze czy też trudniejsze?

Przykładowe ćwiczenia

Naśladowanie Jezusa Chrystusa

Poproś uczniów, aby zastanowili się, jak by odpowiedzieli, gdyby ktoś zadał im następujące pytanie.

  • Czy podążanie za Jezusem Chrystusem sprawia, że wasze życie jest łatwiejsze czy trudniejsze?

Aby omówić to pytanie, możesz zapisać na tablicy nagłówki Łatwiejsze i Trudniejsze, a pod każdym z nich wypisać uzasadnienie odpowiedzi uczniów. Możesz poprosić kilkoro uczniów, aby wyjaśnili swoje zdanie.

Mojżesz prosi faraona, aby uwolnił Izraelitów

Możesz zwrócić uwagę uczniów na to, że z II Ks. Mojżeszowej 5–7 wynika, iż Mojżesz i Izraelici mogli zastanawiać się, czy podążanie za Zbawicielem sprawi, że ich życie będzie łatwiejsze czy trudniejsze. Aby przybliżyć uczniom kontekst rozdziałów II Ks. Mojżeszowa 5–7, możesz poprosić, żeby opowiedzieli o tym, co pamiętają o Mojżeszu i dzieciach Izraela z Lekcji 39.: „II Ks. Mojżeszowa 2–4”. Poproś jednego z uczniów, aby przeczytał na głos poniższe podsumowanie.

Dzieci Izraela były w niewoli u Egipcjan od wielu pokoleń. Pan usłyszał wołanie Swego ludu i powołał Mojżesza, aby pomógł mu wyzwolić ich z niewoli (zob. II Ks. Mojżeszowa 3:9–10).

Przeczytajcie II Ks. Mojżeszowa 5:1–2, szukając tego, co Mojżesz i Aaron przekazali faraonowi od Pana.

  • Jaka była odpowiedź faraona?

Możesz zapisać na tablicy odpowiedź faraona: „Któż to jest Pan?”. Możesz zapytać uczniów, dlaczego ważne jest, abyśmy sami odpowiedzieli sobie na to pytanie. Następna część lekcji będzie dotyczyć tego pytania.

W swoim gniewie faraon utrudnił życie Izraelitom, zwiększając ich codzienne obciążenie pracą (zob. II Ks. Mojżeszowa 5:6–9, w tym przypis 8a w anglojęzycznym wydaniu Biblii Króla Jakuba ŚwDO, także wersety 15–19). Izraelici skarżyli się Mojżeszowi i Aaronowi na swoje większe trudy (zob. II Ks. Mojżeszowa 5:20–21).

  • Jak byście się czuli, gdybyście byli Mojżeszem?

Przeczytajcie II Ks. Mojżeszową 5:22–23 i zastanówcie się, w jaki sposób możecie podsumować słowa Mojżesza skierowane do Pana.

  • W jaki sposób możemy być podobni do Mojżesza z fragmentu II Ks. Mojżeszowa 5:22–23?

Uczniowie mogą opowiedzieć o tym, jak się czują, gdy nie widzą natychmiastowych błogosławieństw po tym, jak są posłuszni Panu. Okaż zainteresowanie ich odpowiedziami i odczuciami.

Pokaż poniższą samoocenę i poproś uczniów o zastanowienie się nad odpowiedziami.

Uzupełnijcie poniższe zdanie w sposób, który najlepiej odzwierciedla wasze uczucia. Możecie wybrać więcej niż jedną odpowiedź:

Kiedy nie widzę natychmiastowych błogosławieństw po tym, jak jestem posłuszny(-a) Ojcu Niebieskiemu i Jezusowi Chrystusowi, czuję…

Jeśli uczniowie chcieliby skorzystać z podpowiedzi do tej samooceny, możesz zapisać na tablicy niektóre z poniższych słów do wyboru: sfrustrowany(-a), zakłopotany(-a), zły(-a), rozczarowany(-a), zdecydowany(-a), pełny(-a) nadziei, pewny(-a) siebie, spokojny(-a). Poproś uczniów, aby opowiedzieli też, co mogą zrobić w takiej sytuacji.

W trakcie dalszej dzisiejszej nauki poszukajcie prawd o Jezusie Chrystusie, które mogą pomóc wam podążać za Nim, nawet jeśli jest to trudne, a błogosławieństwa nie są natychmiastowe. Zwracajcie uwagę na podszepty od Ducha Świętego, które mogą wam pomóc w waszej osobistej sytuacji.

Obietnice Pana

Kiedy uczniowie będą czytać poniższe fragmenty, możesz poprosić, aby zaznaczyli wszystkie zdania, w których Pan odnosi się do siebie (zdania takie jak Ja, Jam jest Pan, Ja, Pan). Zaznaczanie fragmentów w pismach świętych może pomóc uczniom dostrzec i zapamiętać ważne przemyślenia oraz prawdy, których się nauczyli.

Przeczytajcie II Ks. Mojżeszową 6:1–8; 7:1–2, 5 i odszukajcie, czego Pan nauczał Mojżesza o Sobie.

Po upływie wyznaczonego czasu na przeczytanie i zaznaczenie odpowiedzi, mogą przedyskutować w parach następujące pytanie.

ikona seminariumPytania, które skłonią uczniów do oceny tego, czego się uczą, mogą pomóc nauczycielowi określić, kiedy będą oni gotowi, aby przejść do dalszej części lekcji. Jednym ze sposobów na to jest zadawanie pytań takich jak poniżej, dotyczących tego, co uczniowie przeczytali w pismach świętych. Aby uzyskać dodatkowe informacje na temat zadawania pytań oceniających proces uczenia się, przeczytaj „Bądź zawsze gotów zareagować na duchowe podszepty dotyczące potrzeb uczniów” w podręczniku Rozwój umiejętności nauczyciela.

  • Czego uczycie się o Panu z Jego obietnic złożonych Mojżeszowi?

Uczniowie mogą zapisać swoje odpowiedzi na tablicy pod nagłówkiem „Któż to jest Pan?”. Przykładowe odpowiedzi uczniów mogą być następujące:

On jest Bogiem Wszechmocnym (6:2–3).

Pamięta Swoje obietnice i dotrzymuje ich (6:3–5).

Obiecał uwolnić Izraelitów z niewoli (6:6; 7:5), dać im ziemię Kanaan (6:4, 8) i być ich Bogiem (6:7)

Dalsze wypełnianie woli Pana

Przypomnijcie sobie, co wcześniej czuł Mojżesz. Przeczytajcie II Ks. Mojżeszową 7:6 i zaznaczcie, co zrobili Mojżesz i Aaron po tym, jak Pan ich pouczył i usłyszeli Jego obietnice.

  • Gdybyście byli Mojżeszem, która z obietnic Pana pomogłaby wam wrócić do faraona? Dlaczego?

  • Jakiej prawdy możemy nauczyć się z doświadczenia Mojżesza?

Uczniowie mogą własnymi słowami rozpoznać następującą prawdę: kiedy wierzymy Panu i Jego obietnicom, możemy Mu ufać i podążać za Nim, nawet jeśli nie widzimy natychmiastowego rezultatu.

Aby pomóc uczniom zrozumieć, w jaki sposób ta prawda może odnosić się do sytuacji, z którymi mogą się mierzyć, możesz przytoczyć następującą wypowiedź. Chętni uczniowie mogą przeczytać poszczególne akapity na głos.

Starszy D. Todd Christofferson z Kworum Dwunastu Apostołów udzielił nam ważnej rady na czas, kiedy czekamy na obiecane przez Pana błogosławieństwa:

13:17
Portrait of Elder D. Todd Christofferson. Photographed in March 2020.

Niektórzy błędnie rozumieją obietnice Boga, myśląc, że posłuszeństwo wobec Niego przynosi konkretne rezultaty w ustalonym czasie. Mogą myśleć: „Jeśli będę pilnie służyć na pełnoetatowej misji, Bóg pobłogosławi mnie szczęśliwym małżeństwem i dziećmi” lub: „Jeśli powstrzymam się od odrabiania pracy domowej w dzień sabatu, Bóg pobłogosławi mnie dobrymi ocenami” albo „Jeśli zapłacę dziesięcinę, Bóg pobłogosławi mnie pracą, której pragnę” […]. Nie powinniśmy myśleć o planie Boga jako o kosmicznym automacie do sprzedaży, w którym (1) wybieramy upragnione błogosławieństwo, (2) wkładamy wymaganą sumę dobrych uczynków i (3) zamówienie jest niezwłocznie dostarczone.

Bóg naprawdę dochowuje Swoich przymierzy i obietnic złożonych każdemu z nas. Nie musimy się tym martwić. Zadość czyniąca moc Jezusa Chrystusa […] zapewnia, że Bóg może wypełnić Swoje obietnice i zrobi to. Konieczne jest, abyśmy szanowali Jego prawa i przestrzegali ich, ale nie każde błogosławieństwo uzależnione od posłuszeństwa prawu jest ukształtowane, zaprojektowane i zaplanowane w czasie zgodnie z naszymi oczekiwaniami. Robimy wszystko, co w naszej mocy, ale to Jemu musimy pozostawić zarządzanie błogosławieństwami, zarówno doczesnymi, jak i duchowymi. („Nasza relacja z Bogiem”, Liahona, maj 2022, str. 78)

  • Co w tej wypowiedzi zwróciło waszą uwagę?

Przypomnij uczniom, że jedną z rzeczy, których dowiedzieliśmy się o Panu, jest to, że pamięta On o Swoich obietnicach i dotrzymuje ich (zob. II Ks. Mojżeszowa 6:3–5).

Wyjaśnij, że Pan wypełnił Swoje obietnice dane Mojżeszowi (zob. II Ks. Mojżeszowa 20:2; V Ks. Mojżeszowa 7:6; 14:2; Ks. Jozuego 24:5–7, 13). Jeśli masz wystarczająco dużo czasu, możesz zapisać te odsyłacze na tablicy i poprosić uczniów o dopasowanie obietnicy do jej wypełnienia.

Tak jak Pan nauczył Mojżesza więcej o Sobie, powtarzając Swoje obietnice, tak i my możemy lepiej poznać Pana, rozpoznając obietnice, które nam złożył. Powtarzanie sobie tych obietnic może pomóc nam okazywać Mu posłuszeństwo, nawet jeśli nie widzimy natychmiastowych rezultatów.

Rozpoznajcie trzy obietnice, które Pan złożył wam w pismach świętych lub w niedawnych naukach Swoich wybranych sług. Obietnice możecie znaleźć w następujących źródłach:

  • doktrynalne fragmenty do opanowania lub inne fragmenty z pism świętych;

  • Dla wzmocnienia młodzieży. Przewodnik do dokonywania wyborów;

  • ostatnie przemówienia z konferencji generalnej.

Po upływie wystarczającego czasu możesz poprosić chętnych uczniów, aby opowiedzieli o tym, czego się nauczyli lub co poczuli podczas studiowania tych obietnic. Zachęcaj, aby nadal ufali Panu, niezależnie od natychmiastowego rezultatu ich działań.