„II Ks. Mojżeszowa 2–4: ‘Będę z twoimi ustami’”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium (2026)
„II Ks. Mojżeszowa 2–4: ‘Będę z twoimi ustami’”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium
II Ks. Mojżeszowa 1–6. Lekcja 39.
II Ks. Mojżeszowa 2–4
„Będę z twoimi ustami”
Kiedy napotykamy trudności, Pan z miłością prowadzi nas za pośrednictwem swoich proroków. Pod panowaniem faraona dzieci Izraela cierpiały w niewoli i wołały do Pana. Pan usłyszał ich wołania i powołał Mojżesza na proroka, aby im pomógł. Ta lekcja może pomóc uczniom w pełniejszym włączeniu do ich życia słów, które Pan wypowiadał poprzez Swoich proroków.
Przygotowanie ucznia: Poproś uczniów, aby przejrzeli najnowsze nauki proroka. Następnie poproś ich, aby przedyskutowali z członkiem rodziny lub przyjacielem, w jaki sposób postępowanie według nauk proroka pobłogosławiło ich życie.
Przykładowe ćwiczenia
Którym głosom zaufać?
Możesz rozpocząć lekcję od przytoczenia poniższej wypowiedzi i zadania następujących pytań.
Starszy Neil L. Andersen z Kworum Dwunastu Apostołów zauważył:
Żyjemy w świecie, w którym rozlega się zgiełk miliona głosów. Internet, nasze smartfony i napęczniałe [kanały rozrywkowe] błagają o naszą uwagę i mają na nas wielki wpływ. („Prorok Boga”, Liahona, maj 2018, str. 26)
Wymieńcie kilka przykładów głosów, które słyszeliście w ciągu ostatnich kilku dni.
-
Co zauważyliście na temat różnych źródeł informacji?
-
Czym słowa proroków różnią się od innych głosów?
Możesz pokazać poniższe zdania i poprosić uczniów, aby zastanowili się nad swoimi odpowiedziami w ramach samooceny.
W przypadku każdego z poniższych zdań oceńcie siebie, używając skali od 1 („w ogóle się nie zgadza”) do 5 („bardzo się zgadza”):
-
Pokładam większą ufność w słowach proroków i apostołów niż w innych opiniach czy wpływach.
-
Pokładam ufność w radach i wskazówkach, które otrzymujemy od proroków i apostołów Pana.
-
Staram się studiować słowa współczesnych proroków i apostołów.
Poproś uczniów, aby podczas dzisiejszego studiowania wsłuchali się w podszepty Ducha Świętego dotyczące tego, w jaki sposób mogą postępować w większej zgodzie z radami proroków i apostołów w swoim życiu.
Pan powołuje Mojżesza na proroka
Aby pomóc uczniom zrozumieć, w jaki sposób Pan przygotował Mojżesza na Swojego proroka, możesz poprosić, aby podzielili się tym, co wiedzą o młodości Mojżesza. Możesz pokazać ilustrację przedstawiającą Mojżesza jako dziecko, aby pomóc im przypomnieć sobie, co wiedzą. Możesz także pokazać film pt. „Baby Moses” [Mały Mojżesz] (1:37) dostępny na stronie ChurchofJesusChrist.org.
Poniższe akapity zawierają szczegóły, które mogą przydać się uczniom przy podsumowywaniu.
Prorok Mojżesz, chociaż z urodzenia był Izraelitą, wychował się w domostwie faraona w Egipcie. Kiedy był niemowlęciem, faraon nakazał zabić wszystkich nowo narodzonych chłopców izraelskich (zob. II Ks. Mojżeszowa 1:22). Aby uratować Mojżesza, jego matka ukryła go w koszyku i umieściła obok rzeki. Mojżesz został odnaleziony przez córkę faraona, która wychowała go jako swojego syna (zob. II Ks. Mojżeszowa 2:1–10). W Egipcie Mojżesz został dobrze wykształcony i był „dzielny tak w słowach, jak i w czynach” (Dzieje Apostolskie 7:22).
Jako dorosły mężczyzna Mojżesz zabił Egipcjanina, broniąc jednego z izraelskich niewolników. Uciekł następnie do ziemi Midianitów, gdzie mieszkał z wyższym kapłanem imieniem Jetro i poślubił jego córkę, Sypporę (zob. II Ks. Mojżeszowa 2:11–21). Podczas pasienia owiec w ziemi Midianitów Mojżesz spotkał Jehowę.
Pokaż poniższą ilustrację. Poproś uczniów, aby wyobrazili sobie, że są Mojżeszem, kiedy będą czytać poniższe wersety i odpowiadać w małych grupach na poniższe pytania. Następnie mogą przedstawić najważniejsze kwestie dotyczące tego, czego się nauczyli jako klasa.
II Ks. Mojżeszowa 3:1–6. Jak byście się czuli? Dlaczego?
II Ks. Mojżeszowa 3:7–14. Które z nauk Pana mogłyby mieć dla was największe znaczenie lub nieść najwięcej pocieszenia?
Aby pomóc uczniom skupić się na Jezusie Chrystusie podczas studiowania tych wersetów, możesz pośrodku tablicy umieścić ilustrację przedstawiającą Zbawiciela. Możesz poprosić uczniów, aby zapisali dookoła tej ilustracji sformułowania na temat Zbawiciela, opisujące Jego słowami, czego możemy się nauczyć o Nim i Jego relacji z Mojżeszem oraz dziećmi Izraela. To mogą być takie przykładowe spostrzeżenia: Jezus nazwał Mojżesza po imieniu (werset 4.), obecność Jezusa uczyniła ziemię świętą (werset 5.), Jezus ujrzał udręki i usłyszał wołania Swojego ludu (werset 7.) oraz obiecał, że będzie z Mojżeszem (werset 12.).
Jeśli uczniowie o tym nie wspomną, zwróć ich uwagę na tytuł: „Jestem” (II Ks. Mojżeszowa 3:14). Wyjaśnij, że pochodzi on od tego samego słowa źródłowego co słowo „Jehowa”, które można tłumaczyć jako „On jest” lub „On istnieje”. Izraelici z łatwością rozpoznawali to imię. Aby pomóc uczniom zrozumieć znaczenie tego imienia, możesz zapytać, dlaczego ważne jest, aby wiedzieć, że Pan naprawdę istnieje i jest zawsze obecny.
Kiedy uczniowie udzielą odpowiedzi, możesz zadać im następujące pytanie.
-
Jakie myśli i uczucia mogłyby wam towarzyszyć, gdybyście byli na miejscu Mojżesza?
Wyjaśnij, że pomimo deklaracji Pana, kim On jest i co obiecuje, Mojżesz nadal miał wątpliwości co do swojego powołania do wyzwolenia Izraela.
Przeczytajcie II Ks. Mojżeszowa 4:10–15 i odszukajcie, w jaki sposób Pan zareagował na wątpliwości Mojżesza.
-
Czego możecie dowiedzieć się z tych wersetów o słowach proroków?
Pomóż uczniom rozpoznać prawdę, że Pan wypowiada Swoje słowa poprzez usta Swoich proroków.
-
W jaki sposób znajomość tej prawdy może wpłynąć na wasze życie lub decyzje?
Aby przybliżyć uczniom tę prawdę, możesz pokazać jeden z poniższych filmów:
-
„Why Do We Have Prophets?” [Dlaczego mamy proroków?] (1:37);
-
„Listen to a Prophet” [Słuchajcie proroka], od oznaczenia czasu 0:53 do 2:56.
Przypomnijcie sobie początek lekcji i różne głosy mające na celu przyciągnięcie naszej uwagi. Zastanówcie się, co możecie powiedzieć innej osobie, aby pomóc jej zrozumieć, że Pan przemawia poprzez proroków, i że powinniśmy słuchać właśnie ich, a nie innych głosów. Możecie zawrzeć w wypowiedzi to, czego nauczyliście z II Ks. Mojżeszowej 3 oraz wszelkie doświadczenia, które mieliście wy sami lub ktoś, kogo znacie, a które pomogły wam zrozumieć, że Pan wypowiada swoje słowa przez proroków.
Poproś kilkoro uczniów o próbkę takiej wypowiedzi. Możliwe pytanie uzupełniające to: „W jaki sposób to zrozumienie pobłogosławiło ciebie lub kogoś, kogo znasz?”.
Stosowanie słów proroków Pana w naszym życiu
-
W jaki sposób możemy usłyszeć i zastosować w naszym życiu słowa Pana dane za pośrednictwem Jego proroków?
Zachęć kilkoro uczniów, aby opowiedzieli o przykładach stosowania nauk proroków. Jeśli będzie to przydatne, podziel się kilkoma pomysłami, jak na przykład:
-
stosowanie konkretnych rad proroków z przemówień z ostatniej konferencji generalnej;
-
częstsze studiowanie słów proroków, na przykład słuchanie przemówień z konferencji generalnej każdego ranka podczas przygotowania się do szkoły;
-
przygotowanie planu studiowania przemówień z ostatniej konferencji generalnej wszystkich członków Pierwszego Prezydium i Kworum Dwunastu Apostołów. (Jeśli uczniowie mają dostęp do aplikacji Biblioteka ewangelii, mogą skorzystać z funkcji Plan studiowania).
Napiszcie w swoich dziennikach do studiowania, w jaki sposób będziecie słuchać i stosować w swoim życiu osobistym słowa Pana wypowiedziane przez Jego proroków. W ramach swojego planu zapiszcie, jakie przeszkody, waszym zdaniem, możecie napotkać. Do każdej przeszkody napiszcie, jak możecie ją przezwyciężyć.
Wyjaśnij uczniom, że będą mieli okazję na przyszłej Lekcji 55. pt. „Ocena nauki, część 3.” ocenić, w jaki sposób wdrażają swoje plany.
Zakończ lekcję, dzieląc się swoim świadectwem o tym, że Pan przemawia dzisiaj poprzez Swoich żyjących proroków.