« ៣២. ការប្រែចិត្ត និងក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាពសាសនាចក្រ » ជម្រើសចេញមកពីក្បួនខ្នាតទូទៅ( ឆ្នាំ២០២៣ ) ។
« ៣២. ការប្រែចិត្ត និងក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាពសាសនាចក្រ » ជម្រើសចេញមកពីក្បួនខ្នាតទូទៅ
៣២.
ការប្រែចិត្ត និងក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាពសាសនាចក្រ
៣២.០
សេចក្តីផ្ដើម
ការប្រែចិត្តភាគច្រើនកើតឡើងរវាងបុគ្គលម្នាក់ ព្រះ និងអស់អ្នកទាំងឡាយដែលរងផលប៉ះពាល់ដោយសារអំពើបាបរបស់មនុស្សម្នាក់ ។ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដី ពេលខ្លះប៊ីស្សព ឬប្រធានស្ដេកត្រូវជួយសមាជិកសាសនាចក្រនៅក្នុងការខិតខំដើម្បីប្រែចិត្តរបស់ពួកគេ ។
ពេលជួយសមាជិកក្នុងការប្រែចិត្ត ប៊ីស្សព និងប្រធានស្តេកត្រូវពេញដោយក្ដីស្រឡាញ់ និងការយកចិត្តទុកដាក់ ។ ពួកគាត់ធ្វើតាមគំរូរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ដែលបានលើកស្ទួយបុគ្គលទាំងឡាយ និងបានជួយពួកគេឲ្យងាកចេញពីអំពើបាប ហើយបែរទៅរកព្រះ ( សូមមើល ម៉ាថាយ ៩:១០–១៣; យ៉ូហាន ៨:៣–១១ ) ។
៣២.១
ការប្រែចិត្ត និងការអភ័យទោស
ដើម្បីនាំមកនូវផែនការនៃសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ នោះព្រះវរបិតាសួគ៌បានបញ្ជូនព្រះរាជបុត្រាបង្កើតតែមួយរបស់ទ្រង់ គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ឲ្យមកធួននឹងអំពើបាបរបស់យើង ( សូមមើល អាលម៉ា ៤២:១៥ ) ។ ព្រះយេស៊ូវបានរងទុក្ខនឹងការពិន័យ ដែលក្រឹត្យវិន័យនៃសេចក្ដីយុត្តិធម៌តម្រូវឲ្យមានចំពោះអំពើបាបរបស់យើង ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១៩:១៥–១៩; សូមមើលផងដែរ អាលម៉ា ៤២:២៤–២៥ ) ។ តាមរយៈពលិកម្មនេះ ទាំងព្រះវរបិតា និងព្រះរាជបុត្រាបានបង្ហាញពីសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏និរន្ដររបស់ទ្រង់ចំពោះពួកយើង ( សូមមើល យ៉ូហាន ៣:១៦ ) ។
នៅពេលយើងអនុវត្ត « សេចក្តីជំនឿចំពោះការប្រែចិត្ត » នោះព្រះវរបិតាសួគ៌នឹងអភ័យទោសឲ្យពួកយើង ដោយការប្រទានសេចក្តីមេត្តាករុណាតាមរយៈដង្វាយធួនរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ( អាលម៉ា ៣៤:១៥; សូមមើលផងដែរ អាលម៉ា ៤២:១៣ ) ។ នៅពេលយើងបានស្អាតស្អំ និងទទួលបានការអភ័យទោស នោះយើងអាចគ្រងមរតកនគររបស់ព្រះនៅទីបញ្ចប់បាន ( សូមមើល អេសាយ ១:១៨; គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៥៨:៤២ ) ។
ការប្រែចិត្តគឺលើសពីការផ្លាស់ប្ដូរអាកប្បកិរិយាទៅទៀត ។ វាគឺជាការងាកចេញពីអំពើបាប ហើយបែរទៅរកព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ វានាំទៅរកការផ្លាស់ប្ដូរមួយនៅក្នុងដួងចិត្ត និងគំនិត ( សូមមើល ម៉ូសាយ ៥:២; អាលម៉ា ៥:១២–១៤; ហេលេមិន ១៥:៧ ) ។ តាមរយៈការប្រែចិត្ត នោះយើងក្លាយជាមនុស្សថ្មី បានស្រុះស្រួលនឹងព្រះ ( សូមមើល កូរិនថូសទី២ ៥:១៧–១៨; ម៉ូសាយ ២៧:២៥–២៦ ) ។
ឱកាសដើម្បីប្រែចិត្តគឺជាពរជ័យដ៏មហិមាមួយ ដែលព្រះវរបិតាសួគ៌បានប្រទានដល់យើងតាមរយៈអំណោយទាននៃព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់ ។
៣២.២
គោលបំណងនៃការដាក់កំហិត ឬការដកហូតសមាជិកភាពសាសនាចក្រ
ប្រសិនបើសមាជិកម្នាក់ប្រព្រឹត្តអំពើបាបធ្ងន់ធ្ងរមួយ នោះប៊ីស្សព ឬប្រធានស្តេកជួយគាត់ ឬនាងឲ្យប្រែចិត្ត ។ ជាផ្នែកមួយនៃដំណើរការនេះ គាត់អាចត្រូវបានដាក់កំហិតលើអភ័យឯកសិទ្ធិខ្លះនៃសមាជិកភាពក្នុងសាសនាចក្រមួយរយៈ ។ នៅក្នុងស្ថានភាពមួយចំនួន គាត់អាចត្រូវដកហូតសមាជិកភាពរបស់បុគ្គលម្នាក់មួយរយៈ ។
ការដាក់កំហិត ឬការដកហូតសមាជិកភាពរបស់បុគ្គលម្នាក់មិនមានបំណងដើម្បីដាក់ទោសនោះទេ ។ ប៉ុន្ដែផ្ទុយទៅវិញ ពេលខ្លះ សកម្មភាពទាំងនេះគឺចាំបាច់ដើម្បីជួយបុគ្គលម្នាក់ឲ្យប្រែចិត្ត ហើយដកពិសោធន៍ការផ្លាស់ប្ដូរនៅក្នុងដួងចិត្ត ។ វាក៏ផ្ដល់ពេលឲ្យបុគ្គលម្នាក់រៀបចំខ្លួនខាងវិញ្ញាណដើម្បីរំឭក និងរក្សាសេចក្ដីសញ្ញារបស់គាត់ ឬនាងសារឡើងវិញផងដែរ ។
គោលបំណងចំនួនបីនៃការដាក់កំហិត ឬការដកហូតសមាជិកភាពគឺមានដូចតទៅនេះ ។
៣២.២.១
ជួយការពារមនុស្សដទៃ
គោលបំណងទីមួយ គឺដើម្បីការពារមនុស្សដទៃ ។ ជួនកាល បុគ្គលម្នាក់បង្កការគំរាមកំហែងខាងរូបកាយ ឬខាងវិញ្ញាណ ។ អាកប្បកិរិយាដែលកេងប្រវ័ញ្ច ការបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់រូបកាយ ការរំលោភបំពានលើផ្លូវភេទ ការញៀនថ្នាំ ការបោកប្រាស់ និងការក្បត់សាសនាគឺជារបៀបមួយចំនួនដែលការណ៍នេះអាចកើតឡើងបាន ។ ដោយមានការបំផុសគំនិត ប៊ីស្សព ឬប្រធានស្ដេកធ្វើសកម្មភាពដើម្បីការពារដល់មនុស្សដទៃ នៅពេលនរណាម្នាក់បង្កការគំរាមកំហែងតាមរបៀបទាំងនេះ និងរបៀបដ៏ធ្ងន់ធ្ងរផ្សេងៗទៀត ( សូមមើល អាលម៉ា ៥:៥៩–៦០ ) ។
៣២.២.២
ជួយឲ្យបុគ្គលម្នាក់ទទួលបាននូវអំណាចនៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទតាមរយៈការប្រែចិត្ត
គោលបំណងទីពីរគឺ ដើម្បីជួយបុគ្គលម្នាក់ឲ្យទទួលបាននូវអំណាចនៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទតាមរយៈការប្រែចិត្ត ។ តាមរយៈដំណើរការនេះ គាត់ ឬនាងអាចបានស្អាតស្អំ និងស័ក្តិសមម្តងទៀតដើម្បីទទួលបានពរជ័យទាំងអស់របស់ព្រះ ។
៣២.២.៣
ការពារសេចក្តីថ្លៃថ្នូររបស់សាសនាចក្រ
គោលបំណងទីបីគឺ ដើម្បីការពារសេចក្តីថ្លៃថ្នូររបស់សាសនាចក្រ ។ ការដាក់កំហិត ឬការដកហូតសមាជិកភាពក្នុងសាសនាចក្ររបស់បុគ្គលម្នាក់អាចជាការចាំបាច់ ប្រសិនបើទង្វើរបស់គាត់ ឬនាងបង្កជាគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងខ្លាំងដល់សាសនាចក្រ ( សូមមើល អាលម៉ា ៣៩:១១ ) ។ សេចក្ដីថ្លៃថ្នូររបស់សាសនាចក្រមិនត្រូវបានការពារ តាមរយៈការបិទបាំង ឬការបន្ថយអំពើបាបដ៏ធ្ងន់ធ្ងរនោះទេ—ប៉ុន្ដែគឺតាមរយៈការដោះស្រាយអំពើបាបទាំងនោះ ។
៣២.៣
តួនាទីរបស់ចៅក្រមនៃអ៊ីស្រាអែល
ប៊ីស្សព ឬប្រធានស្តេកត្រូវបានហៅ និងធ្វើពិធីញែកចេញឲ្យធ្វើជាចៅក្រមនៃអ៊ីស្រាអែល ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១០៧:៧២–៧៤ ) ។ ពួកគាត់កាន់កូនសោទាំងឡាយនៃបព្វជិតភាព ដើម្បីតំណាងឲ្យព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងការជួយសមាជិកសាសនាចក្រឲ្យប្រែចិត្ត ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្តីសញ្ញា ១៣:១; ១០៧:១៦–១៨ ) ។
ជាញឹកញាប់ ប៊ីស្សព និងប្រធានស្ដេកជួយដល់ការប្រែចិត្តតាមរយៈការប្រឹក្សាផ្ទាល់ខ្លួន ។ ការជួយនេះអាចរួមមាន ការដាក់កំហិតក្រៅផ្លូវការលើអភ័យឯកសិទ្ធិមួយចំនួននៃសមាជិកភាពក្នុងសាសនាចក្រមួយរយៈ ។
សម្រាប់អំពើបាបដ៏ធ្ងន់ធ្ងរមួយចំនួន ថ្នាក់ដឹកនាំជួយដល់ការប្រែចិត្តតាមរយៈការជួបប្រជុំក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព ( សូមមើល ៣២.៦ ) ។ ការជួយនេះអាចរួមមាន ការដាក់កំហិតជាផ្លូវការលើអភ័យឯកសិទ្ធិមួយចំនួននៃសមាជិកភាពក្នុងសាសនាចក្រ ឬការដកហូតសមាជិកភាពរបស់បុគ្គលម្នាក់មួយរយៈ ។
ប៊ីស្សព និងប្រធានស្តេកគឺពេញដោយក្ដីស្រឡាញ់ និងយកចិត្តទុកដាក់ ពេលពួកគាត់ជួយសមាជិកឲ្យប្រែចិត្ត ។ ការប្រាស្រ័យទាក់ទងរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះជាមួយនឹងស្ដ្រី ដែលត្រូវបានគេចាប់ដោយសារអំពើកំផិតគឺជាការណែនាំមួយ ( សូមមើល យ៉ូហាន ៨:៣–១១ ) ។ ទោះបីជាទ្រង់មិនបានមានបន្ទូលថា អំពើបាបរបស់នាងត្រូវបានអភ័យទោសឲ្យក្ដី ក៏ទ្រង់មិនបានកាត់ទោសនាងដែរ ។ ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់បានមានបន្ទូលទៅនាងថា « កុំធ្វើបាបទៀតឡើយ »—ឲ្យនាងប្រែចិត្ត និងផ្លាស់ប្ដូរជីវិតរបស់នាង ។
ថ្នាក់ដឹកនាំទាំងនេះបង្រៀនថា « នៅស្ថានសួគ៌ នឹងមានសេចក្តីអំណរយ៉ាងនោះដែរ … ដោយសារមនុស្សបាបតែ១នាក់ ដែលប្រែចិត្តវិញ » ( លូកា ១៥:៧ ) ។ ពួកគាត់មានអំណត់ គាំទ្រ និងវិជ្ជមាន ។ ពួកគាត់បំផុសគំនិតឲ្យមានសេចក្ដីសង្ឃឹម ។ ពួកគាត់បង្រៀន និងថ្លែងទីបន្ទាល់ថា ដោយសារតែពលិកម្មដ៏ធួនរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ នោះមនុស្សទាំងអស់អាចប្រែចិត្ត និងស្អាតស្អំបាន ។
ប៊ីស្សព និងប្រធានស្តេកស្វែងរកការណែនាំពីព្រះវិញ្ញាណ ដើម្បីដឹងពីរបៀបជួយបុគ្គលម្នាក់ៗឲ្យប្រែចិត្ត ។ មានតែអំពើបាបដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតប៉ុណ្ណោះ ទើបសាសនាចក្រមានបទដ្ឋានជាក់លាក់មួយស្ដីពីវិធានការនានាដែលថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រគួរតែអនុវត្ត ( សូមមើល ៣២.៦ ) ។ ពុំមានស្ថានភាពពីរដែលដូចគ្នាឡើយ ។ ការប្រឹក្សាដែលថ្នាក់ដឹកនាំផ្ដល់ឲ្យ និងដំណើរការនៃការប្រែចិត្តដែលពួកគាត់ជួយសម្របសម្រួលនេះ ត្រូវតែបានមកពីការបំផុសគំនិត ហើយវាអាចខុសគ្នាសម្រាប់បុគ្គលម្នាក់ៗ ។
៣២.៤
ការសារភាព ភាពសម្ងាត់ និងការរាយការណ៍ដល់អាជ្ញាធររដ្ឋាភិបាល
៣២.៤.១
ការសារភាព
ការប្រែចិត្តតម្រូវឲ្យមានការសារភាពពីអំពើបាបទាំងឡាយទៅកាន់ព្រះវរបិតាសួគ៌ ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានមានព្រះបន្ទូលថា « តាមរបៀបនេះ អ្នករាល់គ្នាអាចដឹង បើសិនជាមនុស្សណាម្នាក់ប្រែចិត្តពីអំពើបាបទាំងឡាយរបស់ខ្លួនមែនឬក៏អត់—មើលចុះអ្នកនោះនឹងសារភាពអំពីអំពើបាបទាំងឡាយ ហើយលះបង់ចោលអំពើបាបទាំងនោះ » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៥៨:៤៣; សូមមើលផងដែរ ម៉ូសាយ ២៦:២៩ ) ។
នៅពេលសមាជិកសាសនាចក្រប្រព្រឹត្តអំពើបាបធ្ងន់ធ្ងរ នោះការប្រែចិត្តរបស់ពួកគេក៏រួមមាននូវការសារភាពទៅកាន់ប៊ីស្សព ឬប្រធានស្ដេករបស់ពួកគេផងដែរ ។ ពេលនោះលោកអាចអនុវត្តកូនសោនៃដំណឹងល្អនៃការប្រែចិត្តជំនួសឲ្យពួកគេ ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្តីសញ្ញា ១៣:១; ៨៤:២៦–២៧; ១០៧:១៨, ២០ ) ។ ការណ៍នេះជួយពួកគេឲ្យសះស្បើយ និងត្រឡប់មករកផ្លូវនៃដំណឹងល្អវិញ តាមរយៈអំណាចនៃដង្វាយធួនរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ។
គោលបំណងនៃការសារភាពគឺដើម្បីលើកទឹកចិត្តឲ្យសមាជិកសម្រាលបន្ទុកពីខ្លួនគេ ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចស្វែងរកជំនួយពីព្រះអម្ចាស់កាន់តែពេញលេញនៅក្នុងការផ្លាស់ប្ដូរ និងការព្យាបាល ។ ការសារភាពជួយបង្កើតឲ្យមាន « ចិត្តសង្រេង និងវិញ្ញាណទន់ទាប » ( នីហ្វៃទី២ ២:៧ ) ។ ការសារភាពដោយស្ម័គ្រចិត្តបង្ហាញថា បុគ្គលម្នាក់មានបំណងប្រាថ្នាចង់ប្រែចិត្ត ។
នៅពេលសមាជិកម្នាក់សារភាព នោះប៊ីស្សព ឬប្រធានស្ដេកធ្វើតាមគោលការណ៍ណែនាំសម្រាប់ការប្រឹក្សានៅក្នុង ៣២.៨ ។ គាត់ស្វែងរកការដឹកនាំប្រកបដោយការអធិស្ឋាន ដើម្បីដឹងអំពីរបៀបណាដែលសមរម្យក្នុងការជួយសមាជិកឲ្យប្រែចិត្ត ។ គាត់ពិចារណាថា តើការបង្កើតក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាពមួយជាការណ៍ល្អដែរឬទេ ។ ប្រសិនបើគោលនយោបាយរបស់សាសនាចក្រតម្រូវឲ្យមានការប្រជុំក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព នោះគាត់ពន្យល់ពីការណ៍នេះ ( សូមមើល ៣២.៦ ) ។
ពេលខ្លះសមាជិកម្នាក់បានធ្វើខុសនឹងស្វាមី ឬភរិយា ឬមជ្ឈិមវ័យម្នាក់ផ្សេងទៀត ។ ជាផ្នែកមួយនៃការប្រែចិត្ត នោះជាធម្មតាគាត់ ឬនាងគួរតែសារភាពទៅកាន់បុគ្គលនោះ និងសូមការអភ័យទោស ។ យុវវ័យម្នាក់ដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាបធ្ងន់ធ្ងរមួយ ជាធម្មតាត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឲ្យប្រឹក្សាជាមួយនឹងឪពុកម្ដាយរបស់គាត់ ឬនាង ។
៣២.៤.៤
ភាពសម្ងាត់
ប៊ីស្សព ប្រធានស្តេក និងទីប្រឹក្សារបស់ពួកគាត់មានភារកិច្ចដ៏ពិសិដ្ឋមួយ ដើម្បីរក្សាព័ត៌មានសម្ងាត់ទាំងអស់ដែលបានចែកចាយជាមួយនឹងពួកគាត់ទុកជាការសម្ងាត់ ។ ព័ត៌មាននេះអាចទទួលបាននៅក្នុងការសម្ភាស ការប្រឹក្សា និងការសារភាព ។ ភារកិច្ចនៃភាពសម្ងាត់ដូចគ្នានេះអនុវត្តចំពោះមនុស្សទាំងអស់ ដែលចូលរួមនៅក្នុងក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាពដែរ ។ ភាពសម្ងាត់គឺសំខាន់ចាំបាច់ណាស់ ដោយសារសមាជិកអាចមិនសារភាពអំពើបាប ឬស្វែងរកការណែនាំទេ ប្រសិនបើអ្វីដែលពួកគេចែកចាយនឹងមិនត្រូវបានរក្សាទុកជាការសម្ងាត់នោះ ។ ការរំលោភលើទំនុកចិត្តគឺជាការក្បត់នឹងការទុកចិត្តរបស់សមាជិក ហើយបណ្ដាលឲ្យពួកគេបាត់បង់ទំនុកចិត្តលើថ្នាក់ដឹកនាំរបស់ពួកគេ ។
ដោយមានភាពខ្ជាប់ខ្ជួននឹងភារកិច្ចនៃការរក្សាភាពសម្ងាត់របស់ពួកគេ នោះប៊ីស្សព ប្រធានស្តេក ឬទីប្រឹក្សារបស់ពួកគាត់អាចចែកចាយព័ត៌មានបែបនេះបានតែក្នុងករណីដូចតទៅនេះប៉ុណ្ណោះ ៖
-
ពួកគាត់ត្រូវពិភាក្សាជាមួយនឹងប្រធានស្តេក ប្រធានបេសកកម្ម ឬប៊ីស្សពរបស់សមាជិកនេះអំពីការប្រជុំក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព ឬបញ្ហាដែលពាក់ព័ន្ធគ្នានេះ ។
-
បុគ្គលនេះប្ដូរទៅវួដថ្មីមួយ ( ឬថ្នាក់ដឹកនាំបព្វជិតភាពត្រូវបានដោះលែង ) ខណៈសកម្មភាពលើសមាជិកភាព ឬបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរផ្សេងទៀតកំពុងតែដោះស្រាយ ។
-
ប៊ីស្សព ឬប្រធានស្ដេកដឹងថា សមាជិកសាសនាចក្រម្នាក់ដែលរស់នៅក្រៅវួដ ឬស្ដេកគាត់អាចបានពាក់ព័ន្ធក្នុងអំពើបាបដ៏ធ្ងន់ធ្ងរមួយ ។
-
វាចាំបាច់ដើម្បីបើកបង្ហាញនូវព័ត៌មានអស់នោះអំឡុងពេលការប្រជុំក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព ។
-
សមាជិកម្នាក់ជ្រើសរើសដើម្បីផ្ដល់ការអនុញ្ញាតឲ្យថ្នាក់ដឹកនាំនេះចែកចាយព័ត៌មានជាមួយនឹងបុគ្គលជាក់លាក់មួយចំនួន ។
-
វាអាចចាំបាច់ដើម្បីចែកចាយតែព័ត៌មានដែលមានកម្រិត អំពីការសម្រេចចិត្តរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាពប៉ុណ្ណោះ ។
ដើម្បីជួយថ្នាក់ដឹកនាំក្នុងការការពារដល់មនុស្សដទៃ និងអនុលោមតាមច្បាប់ នោះសាសនាចក្រផ្ដល់ជំនួយមកពីអ្នកដែលមានវិជ្ជាជីវៈដែលមានការអប់រំត្រឹមត្រូវ ។ ដើម្បីទទួលបានការណែនាំនេះ ថ្នាក់ដឹកនាំទូរសព្ទទៅកាន់លេខជំនួយខាងផ្នែករំលោភបំពានរបស់សាសនាចក្រភា្លមៗ បើវាមាន ( សូមមើល ៣៨.៦.២.១ ) ។ បើមិនមានទេ នោះប្រធានស្តេកគួរតែទាក់ទងទៅការិយាល័យប្រចាំតំបន់ ដើម្បីទទួលបានការប្រឹក្សាខាងផ្លូវច្បាប់ក្នុងតំបន់នោះ ។
មានតែនៅក្នុងស្ថានភាពមួយប៉ុណ្ណោះដែលប៊ីស្សព ឬប្រធានស្ដេកអាចបើកបង្ហាញព័ត៌មានសម្ងាត់នេះ ដោយមិនចាំបាច់ស្វែងរកការណែនាំបែបនោះជាមុនបាន ។ ស្ថានភាពនោះគឺនៅពេលការប្រាប់ព័ត៌មាននោះគឺមានភាពចាំបាច់ដើម្បីរារាំងការបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិត ឬការរងរបួសធ្ងន់ធ្ងរ ហើយដែលពុំមានពេលដើម្បីស្វែងរកការណែនាំ ។ នៅក្នុងករណីបែបនោះ ភារកិច្ចដើម្បីការពារមនុស្សដទៃគឺសំខាន់ជាងភារកិច្ចរក្សាការសម្ងាត់ ។ ថ្នាក់ដឹកនាំគួរតែទាក់ទងទៅអាជ្ញាធរស៊ីវិលជាបន្ទាន់ ។
៣២.៦
ភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃអំពើបាប និង គោលនយោបាយរបស់សាសនាចក្រ
ភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃអំពើបាបគឺជាចំណុចដ៏សំខាន់មួយក្នុងការពិចារណាដើម្បីសម្រេចពីរបៀបដែលនឹង ( ១ ) ជួយការពារមនុស្សដទៃ និង ( ២ ) ជួយបុគ្គលម្នាក់ឲ្យប្រែចិត្ត ។ ព្រះអម្ចាស់បានមានព្រះបន្ទូលថា « ពុំអាចទតមើលអំពើបាប សូម្បីតែបន្ដិចបន្ដួចបានឡើយ » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១:៣១; សូមមើលផងដែរ ម៉ូសាយ ២៦:២៩ ) ។ អ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់មិនត្រូវមើលរំលងភស្ដុតាងនៃអំពើបាបធ្ងន់ធ្ងរឡើយ ។
អំពើបាបធ្ងន់ធ្ងរគឺជាអំពើល្មើសដោយចេតនា និងជាការរំលងដ៏សម្បើមប្រឆាំងនឹងក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ ។ ប្រភេទនៃអំពើបាបធ្ងន់ធ្ងរមានចែងដូចតទៅនេះ ។
-
អំពើហិង្សា និងការរំលោភបំពាន
-
អំពើអសីលធម៌ខាងផ្លូវភេទ
-
អំពើបោកប្រាស់ក្លែងបន្លំ
-
ការរំលោភលើទំនុកចិត្ត
-
អំពើមួយចំនួនផ្សេងទៀត
ពេលដែលក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាពតម្រូវឲ្យមាន ឬអាចនឹងចាំបាច់ត្រូវមាន
|
ប្រភេទនៃអំពើបាប |
តម្រូវឲ្យមានក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព |
អាចនឹងចាំបាច់ឲ្យមានក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព |
|---|---|---|
ប្រភេទនៃអំពើបាប អំពើហិង្សា និងការរំលោភបំពាន | តម្រូវឲ្យមានក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព
| អាចនឹងចាំបាច់ឲ្យមានក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព |
ប្រភេទនៃអំពើបាប អំពើអសីលធម៌ខាងផ្លូវភេទ | តម្រូវឲ្យមានក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព
| អាចនឹងចាំបាច់ឲ្យមានក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព
|
ប្រភេទនៃអំពើបាប អំពើបោកប្រាស់ក្លែងបន្លំ | តម្រូវឲ្យមានក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព
| អាចនឹងចាំបាច់ឲ្យមានក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព
|
ប្រភេទនៃអំពើបាប ការរំលោភលើទំនុកចិត្ត | តម្រូវឲ្យមានក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព
| អាចនឹងចាំបាច់ឲ្យមានក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព
|
ប្រភេទនៃអំពើបាប អំពើមួយចំនួនផ្សេងទៀត | តម្រូវឲ្យមានក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព
| អាចនឹងចាំបាច់ឲ្យមានក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាព
|
៣២.៦.៣
ពេលប្រធានស្ដេកប្រឹក្សាជាមួយនឹងគណៈប្រធានតំបន់អំពីភាពចាំបាច់ត្រូវបង្កើតក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាពមួយ ឬសកម្មភាពផ្សេងទៀតឬអត់
បញ្ហាមួយចំនួនតម្រូវឲ្យមានការប្រុងប្រយ័ត្ន និងការណែនាំបន្ថែមទៀត ។ ដើម្បីដឹងពីរបៀបជួយបានល្អបំផុត នោះប្រធានស្តេកត្រូវតែប្រឹក្សាជាមួយនឹងគណៈប្រធានតំបន់ ស្ដីពីស្ថានភាពទាំងឡាយដែលមាននៅក្នុងវគ្គនេះ ។
៣២.៦.៣.២
ការក្បត់សាសនា
ជារឿយៗ បញ្ហាអំពីការក្បត់សាសនាមានឥទ្ធិពលហួសពីព្រំដែនវួដ ឬស្ដេកមួយទៅទៀត ។ បញ្ហាទាំងនេះត្រូវតែដោះស្រាយភ្លាមៗដើម្បីការពារមនុស្សដទៃ ។
ប៊ីស្សពប្រឹក្សាជាមួយប្រធានស្តេក ប្រសិនបើគាត់មានអារម្មណ៍ថា សកម្មភាពរបស់សមាជិកម្នាក់អាចបង្កជាការក្បត់សាសនាបាន ។
ដូចដែលបានប្រើនៅទីនេះ ការក្បត់សាសនា សំដៅទៅលើសមាជិកម្នាក់ដែលពាក់ព័ន្ធនៅក្នុងសកម្មភាពណាមួយដូចតទៅនេះ ៖
-
ធ្វើទង្វើដដែលៗយ៉ាងច្បាស់ និងប្រឆាំងដោយចេតនាជាសាធារណៈនឹងសាសនាចក្រ គោលលទ្ធិរបស់សាសនាចក្រ គោលនយោបាយរបស់សាសនាចក្រ ឬថ្នាក់ដឹកនាំក្នុងសាសនាចក្រ
-
បន្តបង្រៀនអ្វីមួយថាជាគោលលទ្ធិរបស់សាសនាចក្រ ដែលវាមិនមែនជាគោលលទ្ធិរបស់សាសនាចក្រ បន្ទាប់ពីត្រូវបានកែតម្រូវដោយប៊ីស្សព ឬប្រធានស្ដេក
-
បង្ហាញលំនាំមួយក្នុងការធ្វើឲ្យសេចក្ដីជំនឿ និងសកម្មភាពរបស់សមាជិកសាសនាចក្រចុះខ្សោយដោយចេតនា
-
បន្តធ្វើតាមការបង្រៀនរបស់និកាយក្បត់សាសនា បន្ទាប់ពីត្រូវបានណែនាំកែតម្រូវដោយប៊ីស្សព ឬប្រធានស្ដេក
-
ចូលរួមនៅក្នុងព្រះវិហារផ្សេងទៀតជាផ្លូវការ ហើយគាំទ្រដល់ការបង្រៀនរបស់ព្រះវិហារនោះ
៣២.៦.៣.៣
ការកេងបន្លំមូលនិធិសាសនាចក្រ
ប្រសិនបើបុគ្គលម្នាក់កេងបន្លំមូលនិធិសាសនាចក្រ ឬលួចទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃរបស់សាសនាចក្រ នោះប្រធានស្ដេកប្រឹក្សាជាមួយនឹងគណៈប្រធានតំបន់អំពីភាពចាំបាច់ក្នុងការបង្កើតក្រុមប្រឹក្សាសមាជិកភាពមួយ ឬសកម្មភាពផ្សេងទៀតឬអត់ ។