Rekomandimet dhe Shërbimi Misionar

Misionarët në moshë të re për mësimdhënie caktohen për ta dhënë mësim ungjillin larg shtëpisë. Këto caktime bëhen nga Apostujt nëpërmjet zbulesës. Këta misionarë shërbejnë nën drejtimin e një presidenti misioni.

Misionarët në moshë të re me shërbim caktohen që të shërbejnë në Kishë dhe në komunitet ndërkohë që jetojnë në shtëpi. Këto caktime bëhen nga Apostujt nëpërmjet zbulesës. Ato u jepen kandidatëve rrethanat e të cilëve përshtaten më së miri për një mision shërbimi (shihni te 24.3.3).

Të gjithë misionarët në moshë nxiten të gjejnë njerëz që t’u japin mësim dhe t’i ndihmojnë të përgatiten për t’u pagëzuar. Misionarët në moshë mund të caktohen gjithashtu për të përkrahur:

• Anëtarët dhe udhëheqësit vendorë.

• Zonat, sektorët e Kishës dhe godinat e Kishës.

• Organizatat bamirëse.

Misionarëve në moshë nuk u kërkohet të punojnë me të njëjtat orare, të kryejnë të njëjtat veprimtari ose të përmbushin të njëjtat pritshmëri si misionarët në moshë të re.

Caktimet për misionarët në moshë u jepen Apostujve me anë të zbulesës. Kandidatët mund të shprehin një parapëlqim për një caktim, por duhet të jenë të gatshëm të pranojnë çdo caktim.

Përveç thirrjeve në lagjen ose kunjin e tyre të vendbanimit, anëtarët mund t’i shërbejnë Zotit si misionarë në moshë me shërbim. Këta misionarë japin shërbim të vlefshëm në sektorët, godinat dhe misionet e Kishës (shihni te 24.7.1). Ata jetojnë në shtëpi.

Misionarët në moshë me shërbim thirren nga presidenti i kunjit. Ata shërbejnë nën drejtimin e tij. Sasia e kohës që ata shërbejnë çdo javë, varet nga kapaciteti i tyre, mundësitë për shërbim në zonën e tyre dhe drejtimi nga Presidenca e Zonës.

Tabela vijuese përmbledh llojet e caktimeve për misionarët.

Misionarët e ardhshëm përpiqen fort ta forcojnë kthimin e tyre në besim te Jezu Krishti dhe ungjilli i Tij i rivendosur.

Misionarët e ardhshëm përpiqen fort të jenë të denjë për shoqërimin e Shpirtit. Kjo është e nevojshme për shërbim misionar të efektshëm (shihni te Doktrina e Besëlidhje 42:13–14).

Puna misionare është sfiduese. Misionarët/et në moshë të re për mësimdhënie duhet të jenë të zotuar dhe të aftë fizikisht, mendërisht dhe emocionalisht për të punuar me programin e plotë misionar.

Pjesëtarët e familjes, peshkopët dhe udhëheqës të tjerë i ndihmojnë të rinjtë e të rejat të përgatiten për të shërbyer në një mision.

Pjesëtarët e familjes dhe udhëheqësit i nxitin të gjithë kandidatët për misionarë që të studiojnë:

• Librin e Mormonit dhe shkrime të tjera të shenjta.

• Predikoni Ungjillin Tim: Një Udhëzues për Shpërndarjen e Ungjillit të Jezu Krishtit.

• Përshtatja ndaj Jetës Misionare.

Pjesëtarët e familjes dhe udhëheqësit i ndihmojnë të gjithë kandidatët të zotohen për të ndjekur standardet misionare. Ata i nxitin kandidatët që të studiojnë manualin e standardeve misionare që i përket caktimit të tyre të mundshëm:

• Për misionarët/et në moshë të re për mësimdhënie: Standardet Misionare për Dishepujt e Jezu Krishtit

Të gjithë kandidatëve u kërkohet që të vlerësohen nga profesionistë mjekësorë për gatishmërinë e tyre shëndetësore.

Peshkopi dhe presidenti i kunjit drejtojnë intervista të hollësishme, depërtuese shpirtërisht dhe lartësuese me secilin kandidat. Ata përdorin pyetjet e intervistës për rekomandimet për misionarët.

Peshkopi dhe presidenti i kunjit shqyrtojnë gjithashtu informacionin rreth standardeve të denjësisë dhe gatishmërisë shëndetësore te Sistemi në Internet i Rekomandimit të Misionarëve Peshkopi dhe presidenti i kunjit nuk shtojnë asnjë standard përshtatshmërie. As nuk i ndryshojnë pyetjet e intervistës.

Nëse peshkopi dhe presidenti i kunjit kanë shqetësime rreth një kandidati/eje për përmbushjen e standardeve të denjësisë ose për gatishmërinë e tij/saj shëndetësore, ata këshillohen së bashku dhe me personin. Me lejen e kandidatit/es në moshë të re, ata mund të këshillohen edhe me prindërit e tij/saj. Peshkopi dhe presidenti i kunjit nuk e dorëzojnë një rekomandim derisa personi të jetë penduar për mëkatin e rëndë (shihni te 24.3.2.1). Në varësi të shëndetit fizik, mendor ose emocional të personit, ata mund të diskutojnë mundësinë e caktimit si misionar me shërbim.

Në raste të ngutshme kur peshkopi ose presidenti i kunjit nuk është në dispozicion, ai mund të autorizojë një nga këshilltarët e tij për t’i kryer këto intervista.

Në distrikte, presidenti i misionit ose një këshilltar i caktuar interviston dhe rekomandon kandidatët për misionarë. Presidentët e distrikteve nuk i kryejnë këto intervista.

Ndonjëherë një anëtar që dëshiron të shërbejë dhe rekomandohet për shërbim misionar, mund të mos thirret si misionar për mësimdhënie ose me shërbim. Kjo mund të jetë për shkak të sfidave shëndetësore, të mospërmbushjes së standardeve të denjësisë, çështjeve ligjore ose rrethanave të tjera. Peshkopi dhe presidenti i kunjit shprehin dashuri dhe mirënjohje për gatishmërinë e anëtarit/es për të shërbyer.

Misionarët e sapothirrur nxiten që të marrin ordinancën e dhurimit në tempull, sa më shpejt që të jetë e mundur dhe ta frekuentojnë tempullin sa më shpesh që e lejojnë rrethanat (shihni te Doktrina e Besëlidhje 43:15–16; 105:33). Kjo gjen zbatim për misionarët për mësimdhënie dhe për misionarët me shërbim nëse është e përshtatshme për rrethanat e tyre.

Misionarët/et e sapothirrur/a që e kanë marrë dhurimin, mund të shërbejnë si punonjës/e të ordinancave të tempullit përpara se të fillojnë shërbimin misionar sipas rastit (shihni te 25.5).

Peshkopata i fton misionarët/et e sapothirrur/a të flasin në mbledhjen e sakramentit pikërisht përpara se të nisen për në mision. Kjo është një mbledhje e rregullt sakramenti. Përqendrimi duhet të jetë te sakramenti dhe Shpëtimtari.

Presidenti i kunjit të vendbanimit veçon çdo misionar/e sa më afër që të jetë e mundur me datën e fillimit të misionit të tij/saj. Në raste të ngutshme kur presidenti i kunjit nuk është në dispozicion, ai mund të autorizojë një nga këshilltarët e tij që t’i veçojë misionarët/et.

Presidenti i misionit ose një nga këshilltarët e tij veçon misionarët/et që thirren nga distriktet në misionin e tij. Presidenti i distriktit nuk i veçon misionarët/et.

Një vëlla që do të shërbejë larg shtëpisë, duhet ta ketë marrë Priftërinë Melkizedeke përpara se të veçohet si misionar. Një vëlla që do të shërbejë si misionar me shërbim, duhet të mbajë Priftërinë Melkizedeke nëse është e përshtatshme për rrethanat e tij.

Për misionarët në moshë me shërbim, peshkopi, presidenti i kunjit dhe misionarët këshillohen së bashku për të përcaktuar mundësitë vendore për të shërbyer.

Për misionarët në moshë të re me shërbim, udhëheqësit e misionit të shërbimit përcaktojnë mundësitë e përshtatshme të shërbimit. Prindërit ose kujdestarët e misionarit/es në përgjithësi marrin pjesë në diskutim.

Presidenti i kunjit i liron misionarët për mësimdhënie dhe misionarët me shërbim dhe kryen një intervistë lirimi. Në distrikte, përgjithësisht presidenti i misionit ose një këshilltar i caktuar i liron misionarët.

Orientimet e mëposhtme për këtë intervistë mund të jenë të dobishme.

• Nxitini të vazhdojnë si dishepuj të Jezu Krishtit për tërë jetën.

• Këshillojini të ndërtojnë mbi zakone të mira që i zhvilluan si misionarë.

• Nxitini të marrin parasysh dhe të përgatiten për të ardhmen, përfshirë arsimimin dhe punësimin për misionarët në moshë të re.

• Nxitini të jetojnë gjithmonë të denjë për një rekomandim tempulli.

Udhëheqësit u japin menjëherë caktime për dhënie shërbese dhe thirrje misionarëve për mësimdhënie dhe me shërbim të liruar kohët e fundit. Kjo përfshin që ata të merren parasysh si punonjës të ordinancave të tempullit sipas rastit (shihni te 25.5).

• MissionaryRecommendations.ChurchofJesusChrist.org (në dispozicion vetëm për udhëheqësit vendorë dhe kandidatët për misionarë)