« ២២. ការផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការខាងសាច់ឈាម និងការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន » ជម្រើសចេញមកពីក្បួនខ្នាតទូទៅ ( ឆ្នាំ២០២៣ ) ។
« ២២. ការផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការខាងសាច់ឈាម និងការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន » ជម្រើសចេញមកពីក្បួនខ្នាតទូទៅ
២២.
ការផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការខាងសាច់ឈាម និងការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន
២២.០
សេចក្ដីផ្ដើម
សមាជិកសាសនាចក្រចុះសេចក្ដីសញ្ញាដើម្បី « ព្រមទទួលបន្ទុកគ្នាទៅវិញទៅមក …ហើយកម្សាន្ដទុក្ខដល់អស់អ្នកណាដែលកំពុងត្រូវការកម្សាន្ដទុក្ខ » ( ម៉ូសាយ ១៨:៨–៩ ) ។
សមាជិកសាសនាចក្រក៏ត្រូវបានប្រឹក្សាឲ្យពង្រឹងភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួនរបស់ពួកគេផ្ទាល់តាមរយៈការងារដ៏ឧស្សាហ៍ព្យាយាម និងដោយមានជំនួយរបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ ភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួនគឺជាលទ្ធភាព ការតាំងចិត្ត និងកិច្ចខិតខំ ដើម្បីផ្តល់សេចក្តីត្រូវការចាំបាច់នៃជីវិតខាងវិញ្ញាណ និងខាងសាច់ឈាមសម្រាប់ខ្លួនឯង និងគ្រួសារ ។
ការខិតខំរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ និងគ្រួសារ
២២.១
ស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន
ដោយមានជំនួយរបស់ព្រះអម្ចាស់ សមាជិកស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួនតាមរបៀបដូចតទៅនេះ ៖
-
អភិវឌ្ឍកម្លាំងខាងវិញ្ញាណ ខាងផ្លូវកាយ និងសតិអារម្មណ៍ ។
-
ទទួលបានការអប់រំ និងការងារ ។
-
កែលម្អការរៀបចំខ្លួនខាងសាច់ឈាម ។
២២.១.៤
ការរៀបចំខ្លួនខាងសាច់ឈាម
សមាជិកត្រូវបានប្រឹក្សាឲ្យត្រៀមខ្លួនដើម្បីពួកគេអាចមើលថែខ្លួនឯង ក្រុមគ្រួសាររបស់ពួកគេ និងមនុស្សដទៃនៅគ្រាលំបាក ។
សមាជិកបង្កើនការរៀបចំខ្លួនខាងហិរញ្ញវត្ថុរបស់ពួកគេតាមរយៈការ ៖
-
ថ្វាយដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ និងដង្វាយនានា ( សូមមើល ម៉ាឡាគី ៣:៨–១២ ) ។
-
កាត់បន្ថយបំណុលឲ្យតិចបំផុតតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ។
-
ការរស់នៅស្របតាមថវិកាដែលមាន ។
-
សន្សំប្រាក់សម្រាប់អនាគត ។
-
ទទួលបានការអប់រំដ៏សមរម្យមួយ ។
ការត្រៀមខ្លួន ក៏រួមបញ្ចូលទាំងការរៀបចំផែនការសម្រាប់គ្រោះអាសន្នផងដែរ ។ សមាជិកត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឲ្យស្ថាបនាការបម្រុងទុកអាហារ ទឹក និងរបស់របរចាំបាច់ផ្សេងទៀតសម្រាប់រយៈពេលខ្លី និងរយៈពេលវែង ។
២២.២
ផ្ដល់ការងារបម្រើដល់សមាជិកដែលមានសេចក្តីត្រូវការខាងសាច់ឈាម និងសតិអារម្មណ៍
ពួកសិស្សរបស់ព្រះអម្ចាស់ត្រូវបានបង្រៀនឲ្យ « ស្រឡាញ់ … ហើយឲ្យបម្រើគ្នាទៅវិញទៅមក » និងឲ្យ « ជួយដល់អស់អ្នកណា ដែលត្រូវការជំនួយ » ( ម៉ូសាយ ៤:១៥–១៦ ) ។ សមាជិកខិតខំធ្វើការងារបម្រើដល់អ្នកដែលមានតម្រូវការខាងសាច់ឈាម និងខាងសតិអារម្មណ៍ ។ សេចក្ដីត្រូវការទាំងនេះអាចរួមមាន អាហារ សម្លៀកបំពាក់ ផ្ទះស្នាក់នៅ ការអប់រំ ការងារ សុខភាពរាងកាយ និងសុខុមាលភាពសតិអារម្មណ៍ ។
២២.២.១
ឃ្លាំងរបស់ព្រះអម្ចាស់
ធនធានទាំងអស់ដែលមាននៅក្នុងសាសនាចក្រដើម្បីជួយសមាជិកដែលមានតម្រូវការខាងសាច់ឈាម ត្រូវបានហៅថាឃ្លាំងរបស់ព្រះអម្ចាស់ ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៨២:១៨–១៩ ) ។ ធនធានទាំងនេះរួមមានទាំងការផ្ដល់ពេលវេលា ទេពកោសល្យ សេចក្ដីមេត្តាករុណា សម្ភារ និងធនធានខាងហិរញ្ញវត្ថុរបស់សមាជិកដើម្បីជួយដល់អ្នកខ្វះខាត ។
ឃ្លាំងរបស់ព្រះអម្ចាស់មាននៅក្នុងវួដ និងស្ដេកនីមួយៗ ។ ជារឿយៗ ថ្នាក់ដឹកនាំអាចជួយបុគ្គលម្នាក់ៗ និងក្រុមគ្រួសារឲ្យស្វែងរកដំណោះស្រាយចំពោះសេចក្ដីត្រូវការនានា ដោយផ្អែកទៅលើចំណេះដឹង ជំនាញ និងការបម្រើដែលផ្ដល់ឲ្យដោយសមាជិកវួដ និងស្ដេក ។
២២.២.២
ក្រឹត្យវិន័យតមអាហារ និងដង្វាយតមអាហារ
ព្រះអម្ចាស់បានបង្កើតក្រឹត្យវិន័យតមអាហារដើម្បីប្រទានពរដល់រាស្ត្ររបស់ទ្រង់ ហើយផ្ដល់ជារបៀបមួយឲ្យពួកគេបម្រើដល់អ្នកខ្វះខាត ។ សមាជិកខិតកាន់តែជិតព្រះអម្ចាស់ ហើយបង្កើនកម្លាំងខាងវិញ្ញាណ នៅពេលពួកគេរស់នៅតាមក្រឹត្យវិន័យតមអាហារ ។ ( សូមមើល អេសាយ ៥៨:៦–១២; ម៉ាឡាគី ៣:៨–១២ ) ។
ការតមអាហារអាចធ្វើឡើងនៅពេលណាក៏បាន ។ ទោះជាយ៉ាងណាក្តី ជាទូទៅសមាជិករក្សាថ្ងៃឈប់សម្រាកដើមខែទុកជាថ្ងៃតមអាហារ ។ ជាទូទៅ ថ្ងៃតមអាហារមាននូវកិច្ចការដូចតទៅនេះ ៖
-
ការអធិស្ឋាន
-
ការមិនទទួលទានអាហារ និងទឹករយៈពេល ២៤ ម៉ោង ( ប្រសិនបើមានសុខភាពល្អ )
-
ការថ្វាយដង្វាយតមអាហារដោយសប្បុរស
ដង្វាយតមអាហារគឺជាប្រាក់ដង្វាយដើម្បីជួយដល់ជនទ័លក្រ ។ នៅពេលសមាជិកតមអាហារ ពួកគេត្រូវបានអញ្ជើញឲ្យថ្វាយដង្វាយតមអាហារដែលយ៉ាងហោចណាស់ស្មើនឹងតម្លៃនៃអាហារ ដែលមិនបានទទួលទាននោះ ។
សមាជិកអាចជូនដង្វាយតមអាហារ និងបែបបទដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ និងដង្វាយផ្សេងៗ ដែលបានបំពេញរួចរបស់ពួកគេទៅឲ្យប៊ីស្សព ឬទីប្រឹក្សាមួយរូបរបស់គាត់ ។ នៅតំបន់ខ្លះ ពួកគេក៏អាចធ្វើការថ្វាយ ប្រាក់ដង្វាយតាមអនឡាញ បានផងដែរ ។
ការប្រឹងប្រែងរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំ
២២.៣
គន្លងសម្រាប់ការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន និងការផ្ដល់ការងារបម្រើដល់អ្នកខ្វះខាត
២២.៣.១
ស្វែងរកអ្នកខ្វះខាត
ប៊ីស្សពមានការទទួលខុសត្រូវពិសិដ្ឋ ដើម្បីស្វែងរក និងមើលថែអ្នកខ្វះខាត ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៨៤:១១២ ) ។ សមាជិកផ្សេងទៀតដែលមានតួនាទីសំខាន់នៅក្នុងការទទួលខុសត្រូវនេះរួមមាន ៖
-
បងប្អូនប្រុស និងបងប្អូនស្រីដែលផ្ដល់ការងារបម្រើ ។
-
គណៈប្រធានសមាគមសង្គ្រោះ និងកូរ៉ុមអែលឌើរ ។
-
ទីប្រឹក្សារបស់ប៊ីស្សព ។
-
សមាជិកផ្សេងទៀតក្នុងក្រុមប្រឹក្សាវួដ ។
២២.៣.២
ជួយសមាជិកឲ្យវាយតម្លៃ និងដោះស្រាយចំពោះសេចក្ដីត្រូវការរយៈពេលខ្លី
សមាជិកព្យាយាមបំពេញសេចក្ដីការមូលដ្ឋានរបស់ខ្លួន តាមរយៈការខិតខំរបស់ខ្លួនគេផ្ទាល់ និងការជួយមកពីគ្រួសារជិតដិត ។ ពេលដែលជំនួយនោះមិនគ្រប់គ្រាន់នោះសមាជិកអាចនឹងចាំបាច់ត្រូវរកជំនួយមកពីប្រភពផ្សេងទៀតដូចជា ៖
-
ធនធានរដ្ឋាភិបាល និងសហគមន៍ ( សូមមើល ២២.១២ ) ។
-
ជំនួយពីសាសនាចក្រ ។
ជំនួយពីសាសនាចក្រអាចរួមមាន ជំនួយសម្រាប់សេចក្ដីត្រូវការរយៈពេលខ្លី ដូចជា អាហារ សម្លៀកបំពាក់ ផ្ទះស្នាក់នៅ ឬសម្ភារចាំបាច់ផ្សេងទៀត ។ ប៊ីស្សពអាចប្រើដង្វាយតមអាហារដើម្បីឆ្លើយតបនឹងសេចក្ដីត្រូវការទាំងនេះបាន ។ នៅកន្លែងដែលមានការបញ្ជាទិញរបស់ប៊ីស្សពនោះជាទូទៅប៊ីស្សពប្រើការបញ្ជាទិញទាំងនោះដើម្បីផ្តល់អាហារ និងទំនិញចាំបាច់ផ្សេងទៀត ( សូមមើល « ការបញ្ជាទិញ និងការបញ្ជូនមនុស្សថ្មីរបស់ប៊ីស្សព » នៅក្នុងធនធានអ្នកដឹកនាំ និងស្មៀន [ ធ.ថ.ស. ] ) ។
២២.៣.៣
ជួយសមាជិកឲ្យស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួនរយៈពេលវែង
សមាជិកអាចត្រូវការការគាំទ្រជាបន្តបន្ទាប់ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហារយៈពេលវែង ។ ការអប់រំ វគ្គបណ្ដុះបណ្ដាលខ្លីៗ ឬធនធានផ្សេងទៀតអាចជួយពួកគេឲ្យស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន ហើយផ្គត់ផ្គង់ដល់សេចក្ដីត្រូវការរយៈពេលវែងរបស់ពួកគេ ។
>ផែនការភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន ជួយសមាជិកឲ្យស្គាល់ពីភាពរឹងមាំ តម្រូវការ និងធនធានរបស់ពួកគេ ។ ផែនការនេះគួរតែប្រើរាល់ពេលដែលពិចារណាពីជំនួយរបស់សាសនាចក្រ ។
២២.៣.៤
ផ្ដល់ការងារបម្រើដល់អ្នកដែលមានសេចក្តីត្រូវការខាងសតិអារម្មណ៍
បងប្អូនប្រុស និងបងប្អូនស្រីដែលផ្ដល់ការងារបម្រើ និងថ្នាក់ដឹកនាំវួដអាចជាឧបករណ៍ដើម្បីជួយសមាជិកដែលមានបញ្ហាខាងសតិអារម្មណ៍បាន ។
២២.៤
គោលការណ៍សម្រាប់ការផ្ដល់ជំនួយរបស់សាសនាចក្រ
ដោយមានជំនួយរបស់ព្រះអម្ចាស់ នោះសមាជិកខិតខំផ្គត់ផ្គង់ដល់ខ្លួនឯង និងក្រុមគ្រួសាររបស់ពួកគេ ។
ជំនួយរបស់សាសនាចក្រមានបំណងដើម្បីជួយសមាជិកឲ្យអភិវឌ្ឍភាពឯករាជ្យ មិនមែនពឹងផ្អែកទៅលើគេទេ ។ ជំនួយនានាដែលបានផ្ដល់ឲ្យគួរតែពង្រឹងសមាជិកនៅក្នុងការខិតខំរបស់ពួកគេដើម្បីមានភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន ។
២២.៤.១
លើកទឹកចិត្តឲ្យមានការទទួលខុសត្រូវជាបុគ្គល និងជាក្រុមគ្រួសារ
ថ្នាក់ដឹកនាំបង្រៀនថា បុគ្គលម្នាក់ៗ និងក្រុមគ្រួសារមានការទទួលខុសត្រូវជាចម្បងចំពោះសុខុមាលភាពរបស់ពួកគេផ្ទាល់ ។
មុនពេលផ្តល់ជំនួយរបស់សាសនាចក្រ ប៊ីស្សព ( ឬថ្នាក់ដឹកនាំដទៃទៀត ឬសមាជិកសាសនាចក្រដែលគាត់ចាត់តាំង ) ពិនិត្យមើលជាមួយសមាជិកនូវធនធានអ្វីដែលពួកគេអាចប្រើបាន ដើម្បីបំពេញតម្រូវការរបស់ពួកគេផ្ទាល់ ។
២២.៤.២
ផ្តល់ជំនួយផ្នែកសាច់ឈាមសម្រាប់សេចក្តីត្រូវការដែលចាំបាច់
គោលបំណងនៃជំនួយរបស់សាសនាចក្រគឺដើម្បីបំពេញតម្រូវការមូលដ្ឋានខាងសាច់ឈាម ខណៈដែលសមាជិកព្យាយាមធ្វើជាអ្នកមានភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន ។
ប៊ីស្សពគួរតែអនុវត្តសុភវិនិច្ឆ័យ ហើយស្វែងរកការណែនាំខាងវិញ្ញាណ នៅពេលពិចារណាពីចំនួន និងរយៈពេលនៃការផ្តល់ជំនួយ ។ ពួកគាត់គួរតែមានសេចក្តីអាណិតអាសូរ និងសេចក្តីសប្បុរស ប៉ុន្តែមិនបង្កើតការពឹងផ្អែកនោះទេ ។
២២.៤.៣
ផ្តល់ធនធាន ឬសេវាកម្មជាជាងសាច់ប្រាក់
ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន ប៊ីស្សពគួរតែជៀសវាងការផ្តល់ប្រាក់ ។ ផ្ទុយទៅវិញ គាត់គួរតែប្រើដង្វាយតមអាហារ ឬការបញ្ជាទិញរបស់ប៊ីស្សព ដើម្បីផ្តល់ឲ្យសមាជិកនូវគ្រឿងទេស ឬសេវាកម្មនានា ។ សមាជិកអាចប្រើប្រាស់ប្រាក់ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ ដើម្បីបង់លើតម្រូវការទាំងឡាយដទៃទៀត ។
នៅពេលអ្វីៗទាំងនេះមិនគ្រប់គ្រាន់ នោះប៊ីស្សពអាចជួយដោយការប្រើប្រាស់ដង្វាយតមអាហារ ដើម្បីបង់ថ្លៃវិក្កយបត្រដែលចាំបាច់បាន ( សូមមើល ២២.៥.២ ) ។
២២.៤.៤
ការផ្ដល់ឱកាសធ្វើការងារ ឬការបម្រើ
ប៊ីស្សពអញ្ជើញជនទាំងឡាយណាដែលទទួលជំនួយឲ្យធ្វើការ ឬផ្តល់ការបម្រើដើម្បីពង្រីកសមត្ថភាពរបស់ពួកគេ ។ ការធ្វើបែបនេះជួយសមាជិកឲ្យមានស្មារតីនៃសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ ។ វាក៏បង្កើនសមត្ថភាពរបស់ពួកគេដើម្បីធ្វើជាបុគ្គលដែលមានភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួនផងដែរ ។
២២.៤.៥
រក្សាព័ត៌មានអំពីជំនួយរបស់សាសនាចក្រជាការសម្ងាត់
ប៊ីស្សព និងថ្នាក់ដឹកនាំវួដដទៃទៀតរក្សារាល់ព័ត៌មាន អំពីសមាជិកដែលអាចត្រូវការជំនួយរបស់សាសនាចក្រជាការសម្ងាត់ ។ ការណ៍នេះគឺដើម្បីការពារឯកជនភាពរបស់សមាជិក និងភាពថ្លៃថ្នូរ ។
២២.៥
គោលនយោបាលសម្រាប់ការផ្ដល់ជំនួយរបស់សាសនាចក្រ
ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រគួរតែធ្វើតាមគោលនយោបាយដែលបានចែងនៅក្នុងផ្នែកនេះនៅពេលផ្តល់ជំនួយ ។
២២.៥.១
គោលនយោបាយស្តីពីអ្នកទទួលជំនួយរបស់សាសនាចក្រ
២២.៥.១.១
ជំនួយដល់សមាជិកវួដ
ជាទូទៅ សមាជិកដែលទទួលជំនួយរបស់សាសនាចក្រគួរតែរស់នៅក្នុងដែនសីមារបស់វួដ ហើយកំណត់ត្រាសមាជិកភាពរបស់ពួកគេគឺនៅក្នុងវួដនោះ ។ ជំនួយអាចផ្តល់ឲ្យដោយមិនគិតថា តើសមាជិកនេះចូលរួមការប្រជុំរបស់សាសនាចក្រទៀងទាត់ ឬធ្វើតាមបទដ្ឋានសាសនាចក្រឬអត់នោះទេ ។
២២.៥.១.២
ជំនួយដល់ប៊ីស្សព និងប្រធានស្តេក
ការចារអនុម័តរបស់ប្រធានស្តេកទាមទារឲ្យមាន ពីមុនប៊ីស្សពអាចប្រើប្រាស់ដង្វាយតមអាហារ ឬអនុម័តការបញ្ជាទិញរបស់ប៊ីស្សពសម្រាប់ខ្លួនគាត់ ឬគ្រួសាររបស់គាត់ ។
២២.៥.១.៤
ជំនួយសម្រាប់បុគ្គលដែលមិនមែនជាសមាជិកសាសនាចក្រ
បុគ្គលណាដែលមិនមែនជាសមាជិកសាសនាចក្រ ជាធម្មតាត្រូវបានបញ្ជូនឲ្យទៅកាន់ធនធាននានាក្នុងសហគមន៍មូលដ្ឋាន ប្រសិនបើត្រូវការជំនួយសុខុមាលភាព ។ នៅក្នុងកាលៈទេសៈដ៏កម្រ ដូចដែលបានណែនាំដោយព្រះវិញ្ញាណ នោះប៊ីស្សពអាចជួយពួកគេដោយប្រើដង្វាយតមអាហារ ឬការបញ្ជាទិញរបស់ប៊ីស្សព ។
២២.៥.២
គោលនយោបាយអំពីការប្រើប្រាស់ដង្វាយតមអាហារ
២២.៥.២.១
ការថែទាំផ្នែកវេជ្ជសាស្រ្ត ឬការថែទាំសុខភាពផ្សេងទៀត
តំបន់នីមួយៗក្នុងសាសនាចក្រមានការកំណត់លើការអនុម័តសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ដង្វាយតមអាហារ ដើម្បីបង់ការចំណាយលើថ្លៃវេជ្ជសាស្ត្រ ទន្ដសាស្ដ្រ ឬសុខភាពផ្លូវចិត្ត ។
សម្រាប់ចំនួនទឹកប្រាក់ និងគោលការណ៍ណែនាំអំពីការអនុម័ត សូមមើល « ការប្រើប្រាស់ដង្វាយតមអាហារសម្រាប់ការចំណាយផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រ » ។
២២.៥.២.៣
ការបង់សងដង្វាយតមអាហារ
សមាជិកមិនបង់សងជំនួយដង្វាយតមអាហារ ដែលពួកគេបានទទួលពីសាសនាចក្រឡើយ ។
២២.៥.២.៤
ចំនួនការចំណាយដង្វាយតមអាហារក្នុងវួដ
ប៊ីស្សពមិនតម្រូវឲ្យកំណត់ជំនួយដង្វាយតមអាហារសម្រាប់សមាជិកវួដទៅតាមចំនួនប្រាក់ដង្វាយដែលប្រមូលបាននៅក្នុងវួដនោះឡើយ ។
២២.៥.៣
គោលនយោបាយអំពីការបង់ប្រាក់
ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន ការបង់ប្រាក់ទាំងឡាយគួរតែធ្វើឡើងដោយផ្ទាល់ទៅកាន់អាជីវកម្មដែលផ្គត់ផ្គង់សម្ភារ និងសេវាកម្មនោះ ។
២២.៥.៤
គោលនយោបាយអំពីការបង់ប្រាក់ដែលនឹងជួយដល់ប៊ីស្សព ឬប្រធានស្ដេក
នៅពេលផ្ដល់ជំនួយតមអាហារដល់សមាជិក ប៊ីស្សពមិនអាចប្រើមូលនិធិនោះដើម្បីបង់ថ្លៃសម្ភារ ឬសេវាកម្មតាមរបៀបដែលទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួននោះឡើយ ។
ប្រសិនបើការបង់ប្រាក់ដង្វាយតមអាហារឲ្យសមាជិកនឹងផ្ដល់អត្ថប្រយោជន៍ដល់ប្រធានស្តេក ឬអាជីវកម្មដែលគាត់មាន នោះតម្រូវឲ្យមានការអនុម័តមកពីគណៈប្រធានតំបន់ ។
២២.៦
តួនាទីរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំវួដ
២២.៦.១
ប៊ីស្សព និងទីប្រឹក្សារបស់គាត់
ប៊ីស្សពមានសិទ្ធិអំណាចដ៏ទេវភាពដើម្បីស្វែងរក និងមើលថែសមាជិកដែលមានសេចក្ដីត្រូវការខាងសាច់ឈាម ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៨៤:១១២ ) ។ គាត់បែងចែកកិច្ចការនេះភាគច្រើនឲ្យទៅគណៈប្រធានកូរ៉ុមអែលឌើរ និងសមាគមសង្គ្រោះ ។ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដី ក៏មាននូវភារកិច្ចជាក់លាក់ដែលមានតែប៊ីស្សពប៉ុណ្ណោះដែលអាចធ្វើបានដែរ ។ ឧទាហរណ៍ ប៊ីស្សព ៖
-
កំណត់ប្រភេទ ចំនួនទឹកប្រាក់ និងរយៈពេលនៃជំនួយខាងសាច់ឈាមដែលត្រូវផ្ដល់ឲ្យ ។
-
អនុម័តជំនួយដង្វាយតមអាហារ ( សូមមើល ២២.៤ និង ២២.៥ ) និងការបញ្ជាទិញរបស់ប៊ីស្សព ( សូមមើល ២២.១៣ ) ។
-
ពិនិត្យមើលផែនការភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួនរបស់សមាជិកដោយផ្ទាល់ ។ គាត់ចាត់ថ្នាក់ដឹកនាំផ្សេងទៀតក្នុងវួដដើម្បីតាមដានលើផែនការទាំងនេះ ប្រសិនបើចាំបាច់ ។
ប៊ីស្សព និងទីប្រឹក្សារបស់គាត់មានការទទួលខុសត្រូវដូចខាងក្រោម ៖
-
បង្រៀនពីគោលការណ៍ និងពរជ័យទាក់ទងនឹង ( ១ ) ការមើលថែសមាជិកដែលមានសេចក្ដីត្រូវការខាងសាច់ឈាម និងខាងសតិអារម្មណ៍ និង ( ២ ) ការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន ( សូមមើល ២២.១ ) ។
-
បង្រៀនពីក្រឹត្យវិន័យតមអាហារ ហើយលើកទឹកចិត្តសមាជិកឲ្យថ្វាយដង្វាយតមអាហារដោយសប្បុរស ( សូមមើល ២២.២.២ ) ។
-
មើលខុសត្រូវលើការប្រមូល និងគណនេយ្យកិច្ចលើដង្វាយតមអាហារ ( សូមមើល ៣៤.៣.២ ) ។
២២.៦.២
គណៈប្រធានសមាគមសង្គ្រោះ និងកូរ៉ុមអែលឌើរ
នៅក្រោមការដឹកនាំរបស់ប៊ីស្សព នោះគណៈប្រធានសមាគមសង្គ្រោះ និងកូរ៉ុមអែលឌើរមានតួនាទីដ៏សំខាន់មួយដើម្បីមើលថែដល់អ្នកខ្វះខាតនៅក្នុងវួដ ( សូមមើល ៨.២.២ និង ៩.២.២ ) ។ ថ្នាក់ដឹកនាំទាំងនេះបង្រៀនសមាជិកវួដឲ្យ ៖
-
ផ្ដល់ការងារបម្រើដល់អ្នកខ្វះខាត ។
-
រស់នៅតាមច្បាប់តមអាហារ ។
-
ស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន ។
-
បង្កើនការរៀបចំខ្លួនឯងផ្ទាល់ និងគ្រួសារ ។
២២.៦.៣
បងប្អូនប្រុស ឬបងប្អូនស្រីដែលផ្ដល់ការងារបម្រើ
ជារឿយៗ ជំនួយសម្រាប់តម្រូវការខាងវិញ្ញាណ និងខាងសាច់ឈាមចាប់ផ្ដើមនឹងបងប្អូនប្រុស និងបងប្អូនស្រីដែលផ្ដល់ការងារបម្រើ ( សូមមើល ២១.១ ) ។ ពួកគាត់រាយការណ៍អំពីសេចក្តីត្រូវការរបស់អ្នកទាំងឡាយដែលពួកគាត់បម្រើទៅកាន់គណៈប្រធានកូរ៉ុមអែលឌើរ និងសមាគមសង្រ្គោះរបស់ពួកគាត់ នៅក្នុងការសម្ភាសអំពីការផ្ដល់ការងារបម្រើ និងនៅពេលផ្សេងទៀត ។ ពួកគាត់អាចចែកចាយអំពីសេចក្ដីត្រូវការដែលមានលក្ខណៈសម្ងាត់ទៅកាន់ប៊ីស្សពដោយផ្ទាល់ ។
២២.៧
តួនាទីរបស់ក្រុមប្រឹក្សាវួដ
តួនាទីដ៏សំខាន់មួយរបស់ក្រុមប្រឹក្សាវួដគឺ ត្រូវដាក់ផែនការពីរបៀបដើម្បីថែទាំដល់អ្នកខ្វះខាត និងដើម្បីជួយពួកគេឲ្យប្រែក្លាយជាអ្នកដែលមានភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន ( សូមមើល ៤.៤ ) ។ ក្នុងការពិភាក្សាពីតម្រូវការរបស់សមាជិក ក្រុមប្រឹក្សាគោរពតាមបំំណងរបស់អស់អ្នកដែលធ្វើការស្នើសុំដោយសម្ងាត់ ។
២២.៨
តួនាទីរបស់ក្រុមប្រឹក្សាយុវវ័យវួដ
គោលបំណងមួយរបស់ក្រុមប្រឹក្សាយុវវ័យវួដគឺ ដើម្បីជួយយុវវ័យឲ្យក្លាយជាអ្នកដើរតាមដ៏បរិសុទ្ធរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ( សូមមើល ២៩.២.៦ ) ។
នៅក្រោមការណែនាំរបស់គណៈប៊ីស្សព ក្រុមប្រឹក្សាយុវវ័យវួដដាក់ផែនការពីរបៀបដើម្បីបម្រើដល់អ្នកខ្វះខាតនៅក្នុងវួដ និងសហគមន៍របស់ពួកគេ ។