Sigurimi i Nevojave Materiale dhe Krijimi i Mbështetjes te Vetja

Anëtarët këshillohen që të përgatiten në mënyrë që të mund të kujdesen për veten, familjet e tyre dhe për të tjerët në kohë nevoje.

Anëtarët e shtojnë përgatitjen e tyre financiare:

• Duke paguar të dhjetën dhe ofertat (shihni te Malakia 3:8–12).

• Duke zvogëluar borxhin sa më shumë që të jetë e mundur.

• Duke jetuar brenda një buxheti.

• Duke kursyer për të ardhmen.

• Duke marrë një arsimim të përshtatshëm.

Përgatitja gjithashtu përfshin planifikimin për raste të ngutshme. Anëtarët nxiten të krijojnë furnizime afatshkurtra dhe afatgjata me ushqime, ujë dhe gjëra të tjera të nevojshme.

Të gjitha burimet që janë në dispozicion të Kishës për të ndihmuar ata që kanë nevoja materiale, quhen shtëpia e ruajtjes e Zotit (shihni te Doktrina e Besëlidhje 82:18–19). Këto përfshijnë ofertat e anëtarëve të kohës, talenteve, dhembshurisë, materialeve dhe burimeve financiare për të ndihmuar njerëzit nevojtarë.

Shtëpia e ruajtjes e Zotit ekziston në çdo lagje dhe kunj. Udhëheqësit mund t’i ndihmojnë shpesh individët dhe familjet që të gjejnë zgjidhje për nevojat e tyre duke u mbështetur te njohuria, aftësitë dhe shërbimi i ofruar nga anëtarët e lagjes dhe të kunjit.

Zoti ka vendosur ligjin e agjërimit për t’i bekuar njerëzit e Tij dhe për të siguruar një mënyrë që ata t’u shërbejnë njerëzve nevojtarë. Anëtarët afrohen më tepër me Zotin dhe e shtojnë forcën e tyre shpirtërore kur e jetojnë ligjin e agjërimit. (Shihni tek Isaia 58:6–12; Malakia 3:8–12.)

Agjërimi mund të bëhet në çdo kohë. Sidoqoftë, anëtarët zakonisht zbatojnë Shabatin e parë të muajit si ditë agjërimi. Një ditë agjërimi zakonisht përfshin sa vijon:

• Lutjen

• Të qëndruarit pa ushqim dhe pije për një periudhë 24‑orëshe (nëse e kanë të mundur fizikisht)

• Dhënien e një oferte agjërimi bujare

Një ofertë agjërimi është një dhurim për të ndihmuar njerëzit nevojtarë. Kur anëtarët agjërojnë, ata ftohen të japin një ofertë që është të paktën e barabartë në vlerë me vaktet që nuk kanë ngrënë.

Anëtarët mund t’ia japin peshkopit ose njërit prej këshilltarëve të tij ofertën e tyre të agjërimit dhe një formular të plotësuar të Së Dhjetës dhe Ofertave të Tjera. Në disa zona, ata mund t’i bëjnë dhurimet e tyre nëpërmjet internetit.

Peshkopi ka një përgjegjësi të shenjtë për të kërkuar dhe për t’u kujdesur për njerëzit nevojtarë (shihni te Doktrina e Besëlidhje 84:112). Të tjerë që kanë një rol të rëndësishëm në këtë përgjegjësi, përfshijnë:

• Vëllezërit dhe motrat shërbestare.

• Presidencat e Shoqatës së Ndihmës dhe kuorumit të pleqve.

• Këshilltarët e peshkopit.

• Anëtarë të tjerë të këshillit të lagjes.

Anëtarët përpiqen fort t’i plotësojnë nevojat e tyre bazë me anë të përpjekjeve të veta dhe ndihmës nga rrethi familjar. Kur kjo është e pamjaftueshme, anëtarët mund të kenë nevojë që të ndihmohen nga burime të tjera, të tilla si:

• Burimet qeveritare dhe komunitare (shihni te 22.12).

• Ndihmë nga Kisha.

Ndihma nga Kisha mund të përfshijë ndihmë për plotësimin e nevojave afatshkurtra të tilla si ushqime, veshje, strehim ose nevoja të tjera bazë. Peshkopët mund të përdorin ofertat e agjërimit për t’iu përgjigjur këtyre nevojave. Atje ku fletëporositë e peshkopëve janë në dispozicion, peshkopët në përgjithësi i përdorin ato për të siguruar ushqime dhe artikuj të tjerë bazë (shihni te “Fletëporositë dhe Rekomandimet e Peshkopëve” te Burimet e Udhëheqësit dhe Nëpunësit BUN [LCR]).

Anëtarët mund të kenë nevojë për përkrahje të vazhdueshme për të trajtuar sfidat afatgjata. Arsimimi, trajnimi profesional ose burime të tjera mund t’i ndihmojnë që të krijojnë mbështetjen te vetja dhe të sigurojnë për nevojat e tyre afatgjata.

Plani për Mbështetjen te Vetja i ndihmon anëtarët që të përcaktojnë anët e tyre të forta, nevojat dhe burimet e tyre. Ky plan duhet të përdoret çdo herë që merret në shqyrtim ndihma nga Kisha.

Vëllezërit e motrat shërbestare dhe udhëheqësit e lagjes mund të jenë thelbësorë për t’i ndihmuar anëtarët që përjetojnë sfida emocionale.

Udhëheqësit japin mësim se individët dhe familjet kanë përgjegjësinë kryesore për mirëqenien e tyre.

Përpara se të japë ndihmë nga Kisha, peshkopi (ose një udhëheqës apo anëtar tjetër që ai cakton) shqyrton me anëtarët se çfarë burimesh po përdorin ata për të plotësuar nevojat e veta.

Qëllimi i ndihmës nga Kisha është të plotësojë përkohësisht nevojat bazë ndërkohë që anëtarët përpiqen fort të bëhen të mbështetur te vetja.

Peshkopët duhet të ushtrojnë gjykim të mirë dhe të kërkojnë drejtim shpirtëror kur marrin në shqyrtim shumën dhe kohëzgjatjen e ndihmës së dhënë. Ata duhet të jenë të dhembshur dhe bujarë ndërkohë që nuk krijojnë varësi.

Nëse është e mundur, peshkopi duhet të shmangë dhënien e parave në dorë. Në vend të kësaj, ai duhet të përdorë ofertat e agjërimit ose fletëporositë e peshkopëve për t’iu dhënë anëtarëve sende ushqimore ose shërbime. Anëtarët më pas mund të përdorin paratë e tyre për të paguar për nevoja të tjera.

Kur kjo nuk mjafton, peshkopi mund të ndihmojë duke përdorur ofertat e agjërimit për të paguar përkohësisht faturat bazë (shihni te 22.5.2).

Peshkopët i ftojnë ata që marrin ndihmë, të punojnë ose të japin shërbim me aq sa munden. Kjo i ndihmon anëtarët të ruajnë ndjenjën e dinjitetit. Shton gjithashtu aftësinë e tyre për të qenë të mbështetur te vetja.

Peshkopi dhe udhëheqësit e tjerë të lagjes e mbajnë konfidencial çdo informacion rreth anëtarëve që mund të kenë nevojë për ndihmë nga Kisha. Kjo mbron privatësinë dhe dinjitetin e anëtarëve.

Nëse është e mundur, pagesat duhet t’i bëhen drejtpërdrejt biznesit që jep mallra dhe shërbime.

Kur një peshkop u ofron ndihmë anëtarëve nga ofertat e agjërimit, nuk i lejohet që ai t’i përdorë fondet për të paguar për mallra ose shërbime në një mënyrë nga e cila do të përfitonte ai personalisht.

Nëse nga një pagesë e ofertave të agjërimit për një anëtar do të përfitonte presidenti i kunjit ose një biznes që ai zotëron, kërkohet miratimi i Presidencës së Zonës.

Peshkopi ka një mandat hyjnor për të kërkuar dhe për t’u kujdesur për njerëzit me nevoja materiale (shihni te Doktrina e Besëlidhje 84:112). Ai ia delegon shumicën e kësaj pune presidencës së Shoqatës së Ndihmës dhe presidencës së kuorumit të pleqve. Sidoqoftë, disa detyra i kryen vetëm peshkopi. Për shembull, peshkopi:

• Përcakton llojin, shumën dhe kohëzgjatjen e çdo ndihme të ofruar përkohësisht.

• Miraton ndihmën nga ofertat e agjërimit (shihni te 22.4 dhe 22.5) dhe fletëporositë e peshkopëve (shihni te 22.13).

• Rishikon personalisht planet e anëtarëve për mbështetjen te vetja. Cakton udhëheqës të tjerë të lagjes që të ndjekin ecurinë e atyre planeve sipas nevojës.

Peshkopi dhe këshilltarët e tij kanë përgjegjësitë vijuese:

• Të japin mësim parimet dhe bekimet që lidhen me 1) kujdesin për njerëzit të cilët kanë nevoja materiale dhe emocionale, dhe 2) krijimin e mbështetjes te vetja (shihni te 22.1).

• Të japin mësim ligjin për agjërimin dhe t’i nxitin anëtarët që të japin një ofertë bujare agjërimi (shihni te 22.2.2).

• Të mbikëqyrin mbledhjen dhe llogaritjen e ofertave të agjërimit (shihni te 34:3.2).

Nën drejtimin e peshkopit, presidencat e Shoqatave të Ndihmës dhe të kuorumeve të pleqve kanë një rol kyç në kujdesin për njerëzit nevojtarë në lagje (shihni te 8.2.2 dhe 9.2.2). Këta udhëheqës u mësojnë anëtarëve të lagjes:

• T’u japin shërbesë njerëzve nevojtarë.

• Ta jetojnë ligjin e agjërimit.

• Të krijojnë mbështetjen te vetja.

• Të shtojnë përgatitjen vetjake dhe familjare.

Ndihma për nevojat shpirtërore dhe materiale shpesh fillon me vëllezërit shërbestarë dhe motrat shërbestare (shihni te 21.1). Ata/ato ua raportojnë nevojat e atyre të cilëve u shërbejnë, presidencave të kuorumeve të tyre të pleqve ose të Shoqatave së Ndihmës në intervistat për dhënien e shërbesës dhe në raste të tjera. Ata/ato mund t’ia shprehin drejtpërdrejt peshkopit nevojat që janë konfidenciale.