Kampi i Izraelit

Plaku Xhorxh A. Smith (1817–1875), i Kuorumit të Dymbëdhjetë Apostujve, solli ndër mend disa nga kushtet me të cilat u përball Kampi i Izraelit gjatë udhëtimit të tij:

“Profeti Jozef i provoi plotësisht vështirësitë e të gjithë udhëtimit. Përveç kujdesit për të siguruar për Kampin dhe për ta kryesuar atë, ai eci shumicën e kohës dhe pati përvojën e tij të këmbëve me flluska, të përgjakura dhe të lënduara, që ishin pasoja e natyrshme e një ecjeje prej 40 deri 65 kilometrash në ditë në një stinë të nxehtë të vitit. Por gjatë të gjithë udhëtimit, ai asnjëherë nuk lëshoi një mërmërimë ose ankesë, ndërkohë që shumica e burrave në Kamp i ankoheshin atij për gishtat e lënduar të këmbëve, për këmbët me flluska, marshimet e gjata, furnizimet me sasi të pakta, cilësinë e keqe të bukës, [bukën e misrit] të keqe, gjalpin [e prishur], mjaltin me shije të keqe, djathin dhe proshutën e krimbur etj. … Ne përsëri ishim Kampi i Sionit dhe shumë prej nesh qenë të padevotshëm, të shkujdesur, të pakujdesshëm, të pavëmendshëm, të pamend, ose djallëzorë dhe ne ende nuk e dinim këtë. Jozefi duhej të kishte durim me ne dhe të na mbikëqyrte si fëmijë. Megjithatë, në Kamp kishte shumë vetë që nuk mërmëritën kurrë dhe që qenë gjithmonë të gatshëm dhe të vullnetshëm për të vepruar siç dëshironte udhëheqësi ynë.” (Xhorxh A. Smith, në Mësimet e Presidentëve të Kishës: Jozef Smith [2009], f. 306)

• Përse mendon se anëtarët e Kampit reaguan kaq ndryshe ndaj të njëjtave rrethana?

• Çfarë mund të na ndihmojë të mbajmë një qëndrim pozitiv kur përjetojmë vështirësi në përpjekjet tona për ta ndjekur Shpëtimtarin?

Lexo te Doktrina e Besëlidhje 103:20 dhe thënien vijuese nga Presidenti Hibër C. Kimball (1801–1868), i Presidencës së Parë:

“Pavarësisht se armiqtë tanë vazhdimisht shprehnin kërcënime për dhunë, ne nuk u frikësuam, as nuk ngurruam të kryenim udhëtimin tonë, sepse Perëndia ishte me ne dhe engjëjt e Tij shkuan përpara nesh, dhe besimi i grupit tonë të vogël qe i palëkundur. Ne e dimë që engjëjt ishin shoqëruesit tanë, sepse ne i pamë ata.” (Hibër C. Kimball, në Mësimet e Presidentëve të Kishës: Jozef Smith [2009], f. 306–307)

• Si mendon se ky bekim do të kishte ndikuar tek ti nëse do të kishe qenë pjesë e Kampit të Izraelit?

• Cilat janë disa mënyra se si Zoti i ndihmon ndjekësit e Tij që të bëjnë gjëra të vështira sot?

Kur Kampi i Izraelit ishte vetëm një ditë udhëtimi larg nga konteja Xhekson, pesë burra me armë iu afruan atyre. Këta burra u mburrën që më shumë se treqind të tjerë ishin nisur për të sulmuar kampin. Ndërsa anëtarët e kampit diskutuan se çfarë duhet të bënin, Profeti Jozef Smith tha: “Qëndroni të patundur dhe shihni shpëtimin e Perëndisë”.

Njëzet minuta më vonë, një stuhi e fortë e shkatërroi kampin. Stuhia bëri që ujërat e një lumi aty pranë të ngriheshin ndjeshëm, duke i penguar armiqtë e tyre të kalonin dhe sulmonin. Shumë anëtarë të Kampit të Izraelit gjetën strehë në një kishë të vogël aty pranë. Pas një çasti, Jozef Smithi i bërë qull nga shiu hyri në kishë dhe thirri: “Perëndia është në këtë stuhi!”

Mëngjesin pas stuhisë, anëtarët e kampit i gjetën çadrat dhe pajisjet e tyre të lagura dhe të shpërndara, por asnjë burrë nuk i kishte sulmuar (cituar dhe përmbledhur nga materiali Saints: The Story of the Church of Jesus Christ in the Latter Days, vëll. 1, The Standard of Truth, 1815–1846 [2018], f. 203–204).

• Po të kishe qenë pjesë e Kampit të Izraelit, si mund të kishte ndikuar kjo përvojë në ndjenjat e tua rreth Profetit Jozef Smith?

• Çfarë mund të të mësojë kjo përvojë rreth Perëndisë gjatë çasteve të vështira në jetën tënde?