สุภาษิต 1–4; 15–16; 22; 31; ปัญญาจารย์ 1–3; 11–12

หนังสือสุภาษิตและปัญญาจารย์เต็มไปด้วยข้อคิดเกี่ยวกับปัญญา พิจารณาการทําเครื่องหมายที่คําว่า “ปัญญา” และคําที่เกี่ยวข้องเช่น “ความรู้” และ “ความเข้าใจ” ขณะที่ท่านพบคําเหล่านี้ใน สุภาษิต 1–4; 15–16; ปัญญาจารย์ 1–3; 11–12 บทเหล่านี้มีผลต่อวิธีที่ท่านคิดเกี่ยวกับปัญญาอย่างไร? ตามที่ท่านพบ ท่านจะอธิบายปัญญาที่ “พระยาห์เวห์ประทาน” ว่าอย่างไร? (สุภาษิต 2:6) พรใดมาจากพระปรีชาญาณของพระผู้เป็นเจ้า?

ดู มัทธิว 7:24–27; 25:1–13 ด้วย

สาระสําคัญอีกอย่างหนึ่งที่พบทั่วสุภาษิตและปัญญาจารย์คือ “ความยําเกรงพระยาห์เวห์” มองหาวลีนี้ขณะที่ท่านอ่าน ท่านคิดว่าการยําเกรงพระเจ้าหมายความว่าอย่างไร? มองหาข้อคิดในข่าวสารของเอ็ลเดอร์เดวิด เอ. เบดนาร์ “ฉะนั้นพวกเขาจึงข่มความกลัว” (เลียโฮนา, พ.ค. 2015, 46–49) ความยํา‌เกรงพระ‍เจ้าต่างกับความยําเกรงประเภทอื่นๆ อย่างไร?

ดู สุภาษิต 8:13 ด้วย

ท่านจะพยายามโน้มน้าวบางคนอย่างไรว่าการ “วางใจในพระยาห์เวห์” ดีกว่า “พึ่งพาความรอบรู้ [ของเราเอง]”? (สุภาษิต 3:5) ท่านจะใช้การเปรียบเทียบหรือบทเรียนที่ใช้อุปกรณ์จริงอะไร? ขณะที่ท่านไตร่ตรอง สุภาษิต 3:5–7 ให้คิดหาวิธีเติมประโยคทํานองนี้ให้สมบูรณ์: การวางใจพระเจ้าเปรียบเสมือน … การพึ่งพาความรอบรู้ของเราเองเปรียบเสมือน …

เหตุใดการพึ่งพาความรอบรู้ของตนเองจึงถือว่าไม่ฉลาด? ท่านค้นพบอย่างไรว่าเราไว้ใจพระเจ้าได้?

ถึงอย่างนั้น บางครั้งเราอาจพบว่าการวางใจพระเจ้าเป็นเรื่องยาก เพราะอะไร? เอ็ลเดอร์เกอร์ริท ดับเบิลยู. กองเสนอเหตุผลบางประการพร้อมกับคําแนะนําที่เป็นประโยชน์ใน “ไว้วางใจอีกครั้ง” (เลียโฮนา, พ.ย. 2021, 97–99) ท่านพบเรื่องราวหรือคําสอนอะไรบ้างในข่าวสารนี้ที่อาจช่วยให้บางคนกลับมาวางใจพระเจ้าอีกครั้ง?

ทั้ง สุภาษิต 3:6 และ สุภาษิต 4 เปรียบเทียบชีวิตกับ “เส้นทาง” หรือ “วิถี” ท่านคิดว่าการให้พระเจ้า “ทรงทําให้วิถี [ของท่าน] ราบรื่น” หมายความว่าอย่างไร? (สุภาษิต 3:6) ท่านพบอะไรใน บทที่ 4 ที่ช่วยให้ท่าน “ทําหนทางแห่งเท้า [ของท่าน] ให้ราบ”? (ข้อ 26) ตัวอย่างเช่น ข้อ 11–12 และ 18–19 สอนอะไรเกี่ยวกับพรของการเดินตามหนทางที่ถูกต้อง? ข้อ 26–27 มีความหมายต่อท่านอย่างไร?

ดู 2 นีไฟ 31:18–21; “พระเจ้าขอข้าตามพระองค์,” เพลงสวด, บทเพลงที่ 106 ด้วย

แนวคิดบางส่วนใน สุภาษิต 15–16 อาจเป็นแรงบันดาลใจให้ท่านปรับปรุงวิธีสื่อสารกับผู้อื่น โดยเฉพาะคนที่ท่านรัก ตัวอย่างเช่น ให้นึกถึงเวลาที่ “คําตอบนุ่มนวล” ช่วย “ละลายความโกรธเกรี้ยวให้หายไป” (สุภาษิต 15:1)

ท่านอาจนึกถึงช่วงเวลาที่พระผู้ช่วยให้รอดทรงเป็นแบบอย่างของคําสอนใน สุภาษิต 15:1–4, 18 (ดู มาระโก 12:13–17; ยอห์น 8:1–11) ท่านจะทําตามแบบอย่างของพระองค์ได้อย่างไรขณะที่ท่านปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น?

คําแนะนําใน สุภาษิต 15; 16:24–32 อาจนํามาประยุกต์ใช้กับการสื่อสารดิจิทัลในปัจจุบันได้อย่างไร? ดูว่าท่านจะหาข้อใดในบทเหล่านี้ที่ท่านสามารถเรียบเรียงใหม่เป็นคําแนะนําเกี่ยวกับการปฏิสัมพันธ์ผ่านโซเชียลมีเดียหรือผ่านข้อความ

ดู นีล แอล. แอนเดอร์เซ็น, “ติดตามพระเยซู: เป็นผู้สร้างสันติ,” เลียโฮนา, พ.ค. 2022, 17–20; โรนัลด์ เอ. ราสแบนด์, “คําพูดสําคัญ,” เลียโฮนา, พ.ค. 2024, 70–77; เพื่อความเข้มแข็งของเยาวชน: คู่มือแนะแนวการเลือก (2022), 11–12 ด้วย

สุภาษิต 31:10–31 พูดถึง “[สตรี] ที่เลิศประเสริฐ” หรือสตรีที่มีความเข้มแข็ง ความสามารถ และอิทธิพลทางวิญญาณ ท่านอาจลองสรุปด้วยคําพูดของท่านเองว่าแต่ละข้อเหล่านี้พูดอะไรเกี่ยวกับสตรีที่มีคุณธรรม ท่านจะเลียนแบบคุณลักษณะใดได้บ้าง?

เหตุใดการจดจำว่าสิ่งต่างๆ มากมายในโลกเป็น “อนิจจัง” (หรือชั่วคราวและมักไม่สำคัญ) ตามที่ ปัญญาจารย์ 1–2 ยืนยันจึงมีค่าต่อท่าน? ท่านพบอะไรใน ปัญญาจารย์ 12 ที่ให้ค่านิรันดร์แก่ชีวิต?

• เพื่อช่วยให้เด็กๆ เข้าใจข้อความเกี่ยวกับการยําเกรงพระผู้เป็นเจ้า ท่านอาจใช้คําว่า “ยําเกรง” แทนด้วยคําเช่น ความคารวะ ความรัก หรือ เชื่อฟัง (ดู ฮีบรู 12:28 ด้วย) นี่ส่งผลต่อวิธีที่เราคิดเกี่ยวกับข้อเหล่านี้อย่างไร? เราแสดงให้เห็นได้อย่างไรว่าเรายำเกรงพระเจ้า?

• ท่านและเด็กๆ อาจคิดท่าประกอบตาม สุภาษิต 3:5–7 เช่น ทํามือเป็นรูปหัวใจ โน้มตัวไปข้างหนึ่ง เดินอยู่กับที่ และชี้ไปที่ตาของท่าน เราจะแสดงให้เห็นได้อย่างไรว่าเราวางใจพระเยซูคริสต์สุดใจของเรา?

• เพื่อแสดงให้เห็นว่า “อย่าพึ่งพาความรอบรู้ของตนเอง” (สุภาษิต 3:5) หมายความว่าอย่างไร ท่านอาจเชื้อเชิญให้เด็กๆ พิงบางอย่างที่แข็งแรงและมั่นคง เช่น ผนัง จากนั้นพวกเขาจะลองพิงบางอย่างที่ไม่มั่นคงเช่น ไม้กวาด หรืออาจลองพิงไม้หรือดินสอกับวัตถุที่แข็งแรงแตกต่างกัน เช่น หนังสือหรือแผ่นกระดาษ เหตุใดการ “วางใจในพระยาห์เวห์” (ข้อ 5) และไม่พึ่งพา “ความรอบรู้ของตนเอง” จึงมีความสําคัญ?

• ท่านและเด็กๆ อาจนึกถึงสถานการณ์ที่ท่านหรือพวกเขาอาจรู้สึกโกรธ อ่าน สุภาษิต 15:1 ด้วยกัน และช่วยเด็กๆ ประยุกต์ใช้ข้อนี้กับสถานการณ์ที่พวกเขานึกถึง พวกเขาอาจฝึก “คําตอบนุ่มนวล” บางอย่าง เพลงเกี่ยวกับความเมตตา เช่น “รักได้เอ่ยที่นี่” (หนังสือเพลงสําหรับเด็ก, 102–103) อาจเสริมหลักธรรมนี้

• เพื่อช่วยให้เด็กๆ เข้าใจความหมายของการ “โกรธช้า” (สุภาษิต 15:18) ท่านและเด็กๆ อาจเล่าเรื่องราวเมื่อท่าน (หรือคนที่ท่านรู้จัก) รู้สึกโกรธแต่เลือกที่จะมีเมตตา ช่วยให้เด็กๆ นึกถึงสิ่งต่างๆ ที่เราทําได้ รวดเร็ว หากเรา “โกรธช้า” ตัวอย่างเช่น เราสามารถนึกถึงพระเยซูได้อย่างรวดเร็ว ทูลขอความช่วยเหลือจากพระบิดาบนสวรรค์ นึกถึงเพลงปฐมวัยเพลงหนึ่ง หรือเดินจากไปหากเป็นไปได้