«عیسی به همهٔ اسرائیل خواهد گفت، به خانه بیایید»

چندین بار بین سالهای ۷۳۵ تا ۷۲۰ قبل از میلاد، آشوریان به حوزهٔ حکمرانی شمالی اسرائیل حمله کردند، جایی که سکونت‌گاهِ ده قوم از دوازده قومِ اسرائیل بود، و هزاران نفر از [بنی] اسرائیل را به مناطق مختلف امپراتوری آشوریان به اسارت بردند. این [بنی] اسرائیلیان به «اقوامِ گمشده» معروف شدند، تا قسمتی به این دلیل که آنها از وطن خود برداشته شده و در میان سایر ملت‌ها پراکنده شدند. اما آنها همچنین به مفهوم عمیق‌تری گم شدند: با گذشت زمان آنها احساس هویت خود را به عنوان مردمِ پیمان‌بستهٔ خدا از دست دادند.

در نهایت، بسیاری از مردم در حوزهٔ حکمرانی جنوبی یهودا نیز از سَروَر روی برگرداندند. آشوریان نیز به آن حوزهٔ حکمرانی حمله کرده و بیشتر آن را فتح کردند؛ تنها اورشلیم به طور معجزه‌آسا حفظ شد. بعدها، بین سال‌های ۵۹۷ و ۵۸۰ پیش از میلاد، بابِلی‌ها، شهر اورشلیم، از جمله معبد را نابود کردند و تعداد زیادی از مردم را به اسارت بردند. در حدود ۷۰ سال بعد، به یک گروه بازمانده از یهودا اجازه داده شد که به اورشلیم برگردند و معبد را بازسازی کنند. بسیاری، با این وجود، در بابل ماندند.

با گذشت نسل‌ها، اسرائیلیان از تمام اقوام «به مانند یک گردباد در بین اقوام بیگانه … پراکنده شدند» (زکریا ۷:۱۴). برخی از مردم را سَروَر به سرزمین‌های دیگر هدایت کرد. برخی دیگر از افراد، اسرائیل را برای فرار از اسارت یا به دلایل سیاسی یا اقتصادی ترک کردند.

ما این رخدادها را پراکندگی اسرائیل می‌نامیم. به چندین دلیل، این مهم است که در مورد پراکندگی بدانید. به یک دلیل این یک موضوع اصلی در عهد عتیق است؛ اینکه بسیاری از پیامبران عهد عتیق شاهد سقوط روحانی بودند که سببِ پراکندگی شد. آنها آن را پیش‌بینی کردند و درباره آن هشدار دادند. برخی از آنها حتی در طول آن زندگی کردند. این نکته مفید است که هنگام خواندن کتاب اشعیا، ارمیا، عاموس و بسیاری دیگر از کتبِ قسمت آخر عهد عتیق، آن را به یاد داشته باشید. با داشتن این مطلب در ذهن، وقتی نبوت‌های آنها درباره آشور و بابل، بت‌ پرستی و اسارت، ویرانی و احیای نهاییِ مژده را بخوانید، خواهید فهمید که آنها در مورد چه چیزی صحبت می‌کنند.

درک پراکندگی اسرائیل به شما کمک می‌کند کتاب مورمون را نیز بهتر درک کنید، زیرا کتاب مورمون [سَنَدِ] نگاشتهٔ شاخه‌ای از اسرائیل پراکنده شده است. این روایت با فرار خانواده لیحای از اورشلیم در حدود ۶۰۰ سال قبل از میلاد، درست قبل از حمله بابلی‌ها، شروع می‌شود. لیحای یکی از پیامبرانی بود که درباره پراکندگی اسرائیل نبوت کرده بود. و خانواده او به تحقق این نبوت کمک کردند، در حالی که شاخهٔ خود از اسرائیل را برداشته و آن را در آن سوی جهان، در قارهٔ آمریکا کاشتند.

پراکندگی اسرائیل، تنها نیمی از داستان است. سَروَر نه مردمِ خود را فراموش می‌کند، و نه آنها را ترک می‌کند، حتی زمانی که آنها او را ترک کرده‌اند. بسیاری از نبوت‌ها مبنی بر اینکه اسرائیل پراکنده خواهد شد با وعده‌های زیادی همراه بود که خدا، روزی آنها را گردآوری خواهد کرد.

آن روز امروز است — روز ما. این گردآوری در حال حاضر آغاز شده است. در سال ۱۸۳۶، هزاران سال پس از اینکه موسی [بنی] اسرائیل را در دامنه کوه سینا جمع کرد، او در معبد كرتلند ظاهر شد تا به جوزف اسمیت «کلیدهای گردآوردنِ [بنی] اسرائیل از چهار بخش زمین،» را بدهد. (اصول و پیمان‌ها ۱۱۰: ۱۱). اکنون، با هدایت کسانی که این کلیدها را در اختیار دارند، اقوامِ اسرائیل از هر ملتی که خدمتگزاران سَروَر قادر به رفتن به آنجا هستند، گردآوری می‌شوند.

رئیس راسل ام. نلسون این گردآوری را «مهم‌ترین اتفاق امروز بر روی زمین» خوانده است. «هیچ چیز دیگری از نظر بزرگی قابل مقایسه نیست، هیچ چیز دیگری از نظر اهمیت قابل مقایسه نیست، هیچ چیز دیگری از نظر عظمت و شکوه قابل مقایسه نیست. و اگر انتخاب کنید، اگر بخواهید، شما می‌توانید قسمت بزرگی از آن باشید.»

چگونه می‌توانیم به آن شخص کمک کنیم؟ گردآوردن [بنی] اسرائیل به چه معناست؟ آیا این به معنای بازگرداندن دوازده قبیله به سرزمینی است که قبلاً در آن ساکن بوده‌اند؟ در واقع، این به معنای چیزی بزرگتر و بسیار ابدی‌تر است. همانطور که رییس نلسون شرح داد:

«وقتی از گردآمدن صحبت می‌کنیم، ما به سادگی از این حقیقت پایه‌ای می‌گوییم: هر یک از فرزندان پدر آسمانی‌مان، در دو سوی پرده، سزاوار این است که پیام مژدهٔ احیا شدهٔ عیسی مسیح را بشنود. …

«هر زمانی که شما كاری انجام ‌دهید كه کمک ‌کند كسی را — در هر دو طرف پرده — گامی در جهت پیمان بستن با خدا بردارد و آیین اساسی تعمید و معبد خود را دریافت کند، شما به گردآوری [بنی] اسرائیل کمک کرده‌اید. این به همان سادگی است.»

این اتفاق می‌افتد، همانطور که اشعیا گفت، «یکی‌یکی» (اشعیا ۲۷: ۱۲ ) یا، همانطور که ارمیا پیش بینی کرد، «از هر شهری یکی از شما را، و از هر طایفه‌ای دو نفر را می‌گیرم» (ارمیا ۳: ۱۴).

گردآوری [بنی] اسرائیل به معنای بازگرداندن فرزندان خدا به سوی او است. این به آن معناست که آنها را به رابطه پیمانی خود با او برگردانیم. این به معنای برقراری مجدد «امّت مقدّسی» است که او مدتها پیش بنیان‌گذاری آن را مطرح کرده بود (خروج ۱۹: ۶).

به عنوان کسی که با خدا پیمان بسته‌اید، شما بخشی از خاندان اسرائیل هستید. شما گرد آورده شده‌اید و شما یک گردآورنده هستید. داستان حماسی چند صد سالهٔ مردم پیمان‌بسته، به اوج خود نزدیک می‌شود و شما نقش اصلی را ایفا می‌کنید. اکنون زمان آن است که «عیسی به همهٔ اسرائیل خواهد گفت، به خانه بیایید.»

این پیام گردآوردندگان است: برگردید خانه به پیمان‌هایتان. برگردید خانه، به صهیون. برگردید خانه به عیسی مسیح، قدوس [بنی] اسرائیل، و او شما را به خانه، به خدا، به پدرتان باز خواهد گرداند.