„Ábendingar til að hafa hugfastar: „Jesús býður þá Ísrael öllum: ‚Ó, komið nú heim‘,““ Kom, fylg mér – Fyrir heimili og kirkju: Gamla testamentið 2026 (2026)
„Ábendingar til að hafa hugfastar: „Jesús býður þá Ísrael öllum: ‚Ó, komið nú heim‘,““ Kom, fylg mér – Fyrir heimili og kirkju: 2026
Ábendingar til að hafa hugfastar
„Jesús býður þá Ísrael öllum: ‚Ó, komið nú heim‘“
Í Sínaíeyðimörkinni safnaði Móse Ísraelsmönnum saman við rætur fjalls nokkurs. Þar lýsti Drottinn því yfir að hann vildi gera þessa nýlega frelsuðu þræla að máttugri þjóð. Hann sagði: „Þið skuluð verða mér konungsríki presta og heilög þjóð“ (2. Mósebók 19:6). Hann lofaði farsæld og velmegun á meðal fólksins, jafnvel þótt það yrði umkringt mun fjölmennari og voldugri óvinum.
Allt þetta myndi ekki gerast vegna þess að Ísraelsmenn voru fjölmennir eða öflugir eða hæfir. Drottinn útskýrði að það myndi gerast „ef þið nú hlýðið á mig af athygli og haldið sáttmála minn“ (2. Mósebók 19:5). Máttur Guðs, ekki þeirra eigin, gerði þá máttuga.
Samt hlýddu Ísraelsmenn ekki alltaf rödd Guðs og með tímanum hættu þeir að halda sáttmála hans. Margir tóku að tilbiðja aðra guði og tileinkuðu sér venjur menningarheima umhverfis. Þeir höfnuðu því sem gerði þá að sérstakri þjóð – sáttmálssambandi sínu við Drottin. Án máttar Guðs þeim til verndar, var ekkert sem hélt aftur af óvinum þeirra.
Tvístrunin
Nokkrum sinnum frá um 735 til 720 f.Kr. réðust Assýríumenn inn í norðurríki Ísraels, heimkynni tíu hinna tólf ættkvísla, og fluttu þúsundir Ísraelsmanna í burtu í ánauð til ýmissa hluta Assýríuveldisins. Þessir Ísraelsmenn urðu þekktir sem „týndu ættkvíslirnar“, að hluta vegna þess að þeir voru fluttir frá heimalandi sínu og þeim tvístrað meðal annarra þjóða. Þeir týndust þó líka í dýpri skilningi, því með tímanum misstu þeir skilning á sjálfsmynd sinni sem sáttmálsþjóð Guðs.
Um síðir sneru margir í suðurríkinu Júda einnig frá Drottni. Assýríumenn gerðu einnig áhlaup og lögðu undir sig mestan hluta þess ríkis; aðeins Jerúsalem var varðveitt á undursamlegan hátt. Síðar, á árunum 597 til 580 f.Kr., eyddu Babýloníumenn Jerúsalem, þar á meðal musterinu, og hertóku marga. Um það bil 70 árum síðar var leifum af Júda leyft að snúa aftur til Jerúsalem og endurreisa musterið. Margir dvöldu þó áfram í Babýlon.
Nebúsaradan eyðir Jerúsalem, eftir William Brassey Hole, © Providence Collection/með leyfi goodsalt.com
Eftir því sem tíminn leið, var Ísraelsmönnum úr öllum ættkvíslum „[tvístrað] … meðal allra þeirra þjóða sem þeir höfðu ekki áður kynnst“ (Sakaría 7:14). Suma leiddi Drottinn til annarra landa. Aðrir yfirgáfu Ísrael til að sleppa við handtöku eða af pólitískum eða efnahagslegum ástæðum.
Við köllum alla þessa atburði tvístrun Ísraels. Mikilvægt er að þekkja tvístrun Ísraels af nokkrum ástæðum. Fyrir það fyrsta, er hún meginefni Gamla testamentisins – margir spámenn í Gamla testamentinu voru vitni að hinni andlegu hnignun og tvístrun Ísraels. Þeir sáu þetta fyrir og vöruðu við þessu. Sumir þeirra upplifðu þetta meira að segja. Gagnlegt er að hafa þetta hugfast við lestur bóka Jesaja, Jeremía, Amosar og annarra spámanna í síðari hluta Gamla testamentisins. Þegar þið lesið spádóma þeirra um Assýríu og Babýlon, skurðgoðadýrkun og ánauð, eyðileggingu og endanlega endurreisn, þá vitið þið um hvað þeir eru að tala.
Að skilja tvístrun Ísraels mun líka hjálpa ykkur að skilja Mormónsbók betur, því Mormónsbók er heimild um grein hins tvístraða Ísraels. Þessi heimild hefst á því að fjölskylda Lehís flýr Jerúsalem um 600 f.Kr., rétt fyrir innrás Babýloníumanna. Lehí var einn af þeim spámönnum sem spáðu fyrir um tvístrun Ísraels. Fjölskylda hans átti þátt í því að uppfylla þennan spádóm, með því að fara með grein sína af Ísraelsætt og gróðursetja hana hinum megin í heiminum, í Ameríku.
Samansöfnunin
Tvístrun Ísraels er þó ekki nema hálf sagan. Drottinn gleymir ekki fólki sínu og yfirgefur það ekki, jafnvel þótt það hafi yfirgefið hann. Hinum mörgu spádómum um að Ísrael yrði tvístrað fylgdu mörg fyrirheit um að hann myndi dag einn safna honum saman.
Sá dagur er nú uppi – okkar dagur. Samansöfnunin er þegar hafin. Árið 1836, þúsundum ára eftir að Móse safnaði Ísraelsmönnum saman við rætur Sínaífjalls, birtist Móse í Kirtland-musterinu til að veita Joseph Smith „lyklana að samansöfnun Ísraels frá hinum fjórum heimshlutum“ (Kenning og sáttmálar 110:11). Nú, undir stjórn fólks sem hefur þessa lykla, er ættkvíslum Ísraels safnað saman frá hverri þeirri þjóð sem þjónar Drottins geta farið til.
Móse, Elías og Elía birtast í Kirtland-musterinu, eftir Gary E. Smith
Russell M. Nelson forseti hefur sagt þessa samansöfnun „mikilvægasta verk á jörðinni í dag. Ekkert annað er sambærilegt að umfangi, mikilvægi og mikilfengleika. Þið getið tekið aukinn þátt í henni, ef við viljið og kjósið.“
Hvernig getum við hjálpað? Hvað merkir að safna saman Ísrael? Merkir það að endurheimta ættkvíslirnar tólf til þess lands sem þær bjuggu í á sínum tíma? Reyndar merkir það eitthvað miklu meira, miklu meira sem tengist eilífðinni. Líkt og Nelson forseti útskýrði:
„Þegar við tölum um samansöfnunina, þá erum við einfaldlega að staðhæfa þennan sannleika: Öll börn okkar himneska föður, báðum megin hulunnar, verðskulda að hlýða á boðskap hins endurreista fagnaðarerindis Jesú Krists. …
Alltaf þegar þið gerið eitthvað til hjálpar einhverjum – hinum megin hulunnar – að taka skref í átt að því að gera sáttmála við Guð og taka á móti hinum mikilvægu helgiathöfnum skírnar og musteris, eruð þið að hjálpa við samansöfnun Ísraels. Svo einfalt er það.“
Þetta gerist, líkt og Jesaja sagði, „einn og einn“ (Jesaja 27:12) eða, líkt og Jeremía spáði, „einn úr hverri borg, [tveir] úr hverri ætt“ (Jeremía 3:14).
Að safna saman Ísrael merkir að leiða börn Guðs aftur til hans. Það merkir að koma þeim aftur í sáttmálssamband við hann. Það merkir að endurreisa hina „heilögu þjóð“ sem hann hugðist stofna fyrir svo löngu (2. Mósebók 19:6).
Heimkoma
Þið eruð hluti af Ísraelsætt, því þið hafið gert sáttmála við Guð. Ykkur hefur verið safnað saman og þið safnið saman. Hin aldagamla, mikilfenglega saga sáttmálslýðsins er nú í hápunkti og þið eruð í aðalhlutverki. Á þessum tíma „býður þá Jesús [Ísrael öllum]: ‚Ó, komið nú heim‘“.
Þetta eru skilaboð safnaranna: Komið heim í sáttmálann. Komið heim til Síonar. Komið heim til Jesú Krists, hins heilaga Ísraels, og hann mun leiða ykkur heim til Guðs, föður ykkar.