„4–10 maja. ‘Nie buntujcie się przeciwko Panu. Nie lękajcie się’: IV Ks. Mojżeszowa 11–14; 20–24, 27”, Przyjdź i naśladuj mnie — do studiowania w domu i w kościele. Stary Testament, 2026
„4–10 maja. ‘Nie buntujcie się przeciwko Panu. Nie lękajcie się’”, Przyjdź i naśladuj mnie. Stary Testament, 2026
Pustynia w pobliżu Półwyspu Synaj
4–10 maja: „Nie buntujcie się przeciwko Panu. Nie lękajcie się”
IV Ks. Mojżeszowa 11–14; 20–24; 27
W normalnych warunkach piesza wędrówka z pustkowia Synaj do ziemi obiecanej w Kanaanie nie zajęłaby 40 lat. Tyle czasu jednak potrzebowały dzieci Izraela — nie do pokonania odległości geograficznej, ale do pokonania dystansu duchowego: dystansu między tym, kim były, a tym, kim mogły się stać jako lud przymierza z Bogiem.
IV Księga Mojżeszowa opisuje pewne wydarzenia, które miały miejsce w ciągu owych 40 lat, w tym lekcje, które dzieci Izraela musiały sobie przyswoić przed wejściem do ziemi obiecanej. Zdobyły wiedzę o tym, co to znaczy dochować wierności sługom Pana (zob. IV Ks. Mojżeszowa 12). Nauczyły się o zaufaniu, które należy pokładać w moc Pana, nawet gdy przyszłość wydaje się beznadziejna (zob. IV Ks. Mojżeszowa 13–14). I poznały, że brak wiary niesie ze sobą duchowe szkody, jednak mogą odpokutować i szukać uzdrowienia u Zbawiciela (zob. IV Ks. Mojżeszowa 21:4–9).
Pod pewnymi względami wszyscy jesteśmy podobni do Izraelitów. Wiemy, jak to jest być na duchowym pustkowiu, i lekcje, które otrzymały dzieci Izraela, mogą przygotować nas do wejścia do naszej ziemi obiecanej — do życia wiecznego z naszym Ojcem Niebieskim.
Omówienie IV Księgi Mojżeszowej znajduje się w Przewodniku po pismach świętych pod hasłem „IV Ks. Mojżeszowa”.
Pomysły dotyczące uczenia się w domu i w kościele
IV Ks. Mojżeszowa 11:11–17, 24–29; 12
Objawienie jest dostępne dla wszystkich, jednak Bóg prowadzi Swój Kościół przez Swojego proroka.
Zwróć uwagę na występujący w IV Ks. Mojżeszowej 11:11–17, 24–29 problem, przed którym stanął Mojżesz i na rozwiązanie zaproponowane przez Boga. Jak myślisz, co oznaczały słowa Mojżesza, kiedy powiedział, że pragnie, aby „cały lud zamienił się w proroków Pana” (werset 29.). Rozważając to pytanie, poszukaj możliwych odpowiedzi w przesłaniu Prezydenta Russella M. Nelsona pt. „Objawienie dla Kościoła, objawienie dla nas” (Liahona, maj 2018, str. 93–96).
Stwierdzenie, że wszyscy możemy otrzymać objawienie, nie oznacza jednak, że wszyscy możemy prowadzić lud Boga tak, jak uczynił to Mojżesz. Zdarzenie opisane w IV Ks. Mojżeszowej 12 wyjaśnia to w jasny sposób. Jakie napomnienia znajdujesz w treści tego rozdziału? Co według ciebie Pan chce, abyś zrozumiał na temat osobistego objawienia i podążania za Jego prorokiem?
Zob. także I Ks. Nefiego 10:17; Doktryna i Przymierza 28:1–7; Dallin H. Oaks, „Dwa sposoby komunikacji”, Liahona, listopad 2010, str. 83–86.
Skup się na tym, co najważniejsze. Niektórzy ludzie czują się przytłoczeni cotygodniowymi propozycjami lektury z podręcznika Przyjdź i naśladuj mnie. Przeglądając zarysy lekcji, podążaj za podszeptami Ducha. Zastanów się nad własnymi potrzebami oraz potrzebami osób, które nauczasz. Zrozumienie i pełne zastosowanie jednej zasady w ciągu tygodnia może być bardziej pomocne niż powierzchowne czytanie kilku rozdziałów.
IV Ks. Mojżeszowa 12:3
„Mojżesz był człowiekiem bardzo skromnym”.
Niektórzy ludzie są zdziwieni, gdy dowiadują się, że Mojżesz, potężny przywódca, który stanął przed faraonem i z mocą Pana dokonywał niesamowitych cudów, był również „bardzo [skromny]” (IV Ks. Mojżeszowa 12:3). Co to znaczy być skromnym bądź łagodnym? Możesz przestudiować wyjaśnienie podane przez Starszego Davida A. Bednara w przesłaniu „Łagodny i pokornego serca” (Liahona, maj 2018, str. 30–33) lub przeczytać hasło „Łagodny, łagodność” w Przewodniku po pismach świętych (Biblioteka ewangelii).
Czego uczysz się z przykładów łagodności Mojżesza opisanych w II Ks. Mojżeszowej 18:13–25; IV Ks. Mojżeszowej 11:26–29; IV Ks. Mojżeszowej 12; Liście do Hebrajczyków 11:24–27 i Ks. Mojżesza 1:10–11? Możesz też zastanowić się, w jaki sposób Zbawiciel wykazywał się skromnością i łagodnością (zob. Ew. Mateusza 11:29; 27:11–14; Ew. Łukasza 22:41–42; Ew. Jana 13:4–5). Czego uczysz się z tych przykładów?
IV Ks. Mojżeszowa 13–14
Dzięki wierze w Pana, mogę mieć nadzieję na przyszłość.
Czytając IV Ks. Mojżeszową 13–14, postaw się w sytuacji Izraelitów. Jak myślisz, dlaczego chcieli „wrócić do Egiptu” (IV Ks. Mojżeszowa 14:3)? Jak opisałbyś tego innego „[ducha]”, który był w Kalebie (IV Ks. Mojżeszowa 14:24)? Co zwraca twoją uwagę w wierze Kaleba i Jozuego, i jak możesz odnieść ich przykłady do sytuacji, w jakiej się znajdujesz?
Dziesięciu izraelskich szpiegów przestraszyło się; Jozue i Kaleb mieli wiarę. Jozue i Kaleb: Posłuszni szpiedzy — Douglas Klauba. © Lifeway Collection/na licencji goodsalt.com
IV Ks. Mojżeszowa 21:4–9
Jeśli zwracam się ku Jezusowi Chrystusowi z wiarą, On może uzdrowić mnie duchowo.
Prorocy Księgi Mormona znali historię z IV Ks. Mojżeszowej 21:4–9 i rozumieli jej duchowe znaczenie. Przeczytaj ich nauki na temat tej historii w I Ks. Nefiego 17:40–41; Ks. Almy 33:18–22 i Ks. Helamana 8:13–15. Oto kilka pytań do rozważenia:
-
Co może symbolizować miedziany wąż?
-
Co mogą symbolizować ukąszenia węży?
-
Izraelici musieli „[spojrzeć] na miedzianego węża” (IV Ks. Mojżeszowa 21:9), aby mogli zostać uzdrowieni. Dlaczego, twoim zdaniem, niektórzy zdecydowali się na niego nie spojrzeć? Czy coś podobnego przydarza się czasami tobie?
-
Co czujesz się natchniony czynić, aby bardziej stanowczo „[patrzeć] na Syna Boga z wiarą” i zostać uzdrowionym (Ks. Helamana 8:15)?
Czytanie tych fragmentów może ci przypomnieć o innych okresach w pismach świętych, kiedy ludzie musieli skupiać się na Chrystusie. Na przykład, porównaj przesłanie z IV Ks. Mojżeszowej 21:4–9 z Ew. Mateusza 14:25–31 oraz I Ks. Nefiego 8:24–28 (zob. także ilustracje na końcu zarysu lekcji na ten tydzień). Co sprawia, że oddalamy się od Chrystusa? W jaki sposób błogosławi On ludzi, którzy stale się na Nim skupiają?
Zob. także „Myślę o Tobie, Jezu mój” (Hymny, nr 76).
IV Ks. Mojżeszowa 22–24
Mogę postępować zgodnie z wolą Boga, nawet jeśli inni próbują mnie od tego odwieść.
Kiedy Balak, król Moabu, dowiedział się, że zbliżają się Izraelici, wezwał Bileama, człowieka znanego z udzielania błogosławieństw i rzucania klątw. Balak chciał, żeby ten rzucił klątwę na Izraelitów. Zwróć uwagę na to, jak Balak próbował przekonać Bileama (zob. IV Ks. Mojżeszowa 22:5–7, 15–17) i pomyśl o własnych pokusach sprzeciwienia się woli Boga. Co zwraca twoją uwagę w odpowiedziach udzielonych przez Bileama w IV Ks. Mojżeszowej 22:18, 38; 23:8, 12, 26; 24:13? Niestety Bileam ostatecznie uległ presji i zdradził Izrael (zob. IV Ks. Mojżeszowa 31:16; List Judy 1:11). Zastanów się, jak możesz pozostać wierny Panu pomimo presji ze strony innych ludzi.
Pomysły dotyczące nauczania dzieci
IV Ks. Mojżeszowa 11:4–10
Mogę być wdzięczny za to, co daje mi Bóg.
-
Zapytaj swoje dzieci, czy pamiętają niektóre z cudów, których Pan dokonał, aby pomóc Izraelitom (zob. historie pt. „Plagi egipskie” i „Pascha” w publikacji Historie ze Starego Testamentu, str. 67–74). Następnie możesz podsumować dla nich IV Ks. Mojżeszową 11:4–10, podkreślając, że Izraelici zapomnieli o błogosławieństwach i narzekali. O jakich błogosławieństwach czasami zapominamy?
-
Podczas śpiewania lub słuchania pieśni o wdzięczności, na przykład „Policz łaski” (Hymny, nr 150), twoje dzieci mogą rysować błogosławieństwa, które dał im Pan.
IV Ks. Mojżeszowa 12
Pan pragnie, abym postępował zgodnie ze słowami proroka.
-
Aby przedstawić IV Ks. Mojżeszową 12, możesz powiedzieć dzieciom, że Pan nie był zadowolony z Aarona i Miriam, brata i siostry Mojżesza. Poproś dzieci, aby przeczytały IV Ks. Mojżeszową 12:1–8 i dowiedziały się, dlaczego tak było. Możesz posłużyć się Albumem: Ewangelia w malarstwie, aby pomóc dzieciom znaleźć w pismach świętych przykłady osób, które szanowały proroka Pana i były błogosławione. W jaki sposób jesteśmy błogosławieni, kiedy podążamy za prorokiem Pana?
IV Ks. Mojżeszowa 21:6–9
Mogę zwracać się do Jezusa Chrystusa.
-
Możesz wykorzystać historię pt. „Mojżesz i mosiężny wąż” w publikacji Historie ze Starego Testamentu, str. 83–84, aby wyjaśnić dzieciom, co się wydarzyło w IV Ks. Mojżeszowej 21:6–9. W jakim sensie miedziany wąż przypomina Jezusa Chrystusa (zob. Ew. Jana 3:14–15)? Twoje dzieci mogą wykonać węża z papieru i napisać na nim kilka prostych rzeczy, które mogą zrobić, aby „[patrzeć] na Syna Boga z wiarą” (Ks. Helamana 8:15).
1:2Moses and the Brass Serpent
-
Starsze dzieci mogą wybrać jeden z następujących fragmentów z pism świętych i powiedzieć, w jaki sposób przybliża nam on tę historię: I Ks. Nefiego 17:41; Ks. Almy 33:18–20; Ks. Helamana 8:13–15; Doktryna i Przymierza 6:36.
Wąż z brązu — Brent Evans
IV Ks. Mojżeszowa 22–24
Mogę postępować zgodnie z wolą Boga, nawet jeśli inni ludzie próbują mnie od tego odwieść.
-
Streść dzieciom IV Ks. Mojżeszową 22:1–18, podkreślając, że Bileam odmówił rzucenia klątwy na lud Boga, mimo że Balak, król Moabu, oferował mu zaszczyty i bogactwa. Następnie możesz pomóc dzieciom poszukać w następujących wersetach sformułowań, które ich zdaniem ukazują, że Bileam chciał podążać za Bogiem: IV Ks. Mojżeszowa 22:18; 23:26; 24:13. Dzieci mogą wybrać jedno sformułowanie, które im się podoba i zapisać je na kartce, żeby pamiętały, aby być posłusznymi Panu.
Więcej materiałów znajdziesz w aktualnym wydaniu czasopisma Przyjaciel.