Przyjdź i naśladuj mnie
Myśli do zapamiętania. Czytanie Starego Testamentu


„Myśli do zapamiętania. Czytanie Starego Testamentu”, Przyjdź i naśladuj mnie — do studiowania w domu i w kościele. Stary Testament, 2026 (2026)

„Czytanie Starego Testamentu”, Przyjdź i naśladuj mnie, 2026

Ikona myśli

Myśli do zapamiętania

Czytanie Starego Testamentu

Kiedy Nefi chciał zainspirować swoich braci, aby zaufali Panu, opowiadał historie o Mojżeszu i przypominał nauki Izajasza. Kiedy Apostoł Paweł chciał zachęcić pierwszych chrześcijan do wiary w obietnice Boga, przypomniał im o wierze Noego, Abrahama, Sary, Rachab i innych postaci Starego Testamentu. A kiedy Jezus Chrystus powiedział przywódcom żydowskim: „badacie Pisma”, wyjaśniając, że one „składają świadectwo o [Nim]” (Ew. Jana 5:39), to mówiąc pisma, miał na myśli zapisy, które nazywamy Starym Testamentem.

Innymi słowy, kiedy czytasz Stary Testament, czytasz słowa, które inspirowały, pocieszały i dodawały otuchy ludowi Bożemu dosłownie przez tysiące lat.

Ale czy coś, co zostało napisane tak dawno temu, naprawdę ułatwi znalezienie rozwiązania dzisiejszych problemów? Tak! Zwłaszcza, jeśli pamiętasz, o kim tak naprawdę jest Stary Testament.

Testament Jezusa Chrystusa

Bez względu na to, z jakimi wyzwaniami zmagasz się ty i twoja rodzina, odpowiedzią zawsze jest Jezus Chrystus. Tak więc, aby znaleźć odpowiedzi w Starym Testamencie, szukaj Go. Nie zawsze będzie to łatwe. Być może będziesz musiał cierpliwie rozważać i szukać duchowego przewodnictwa. Czasami odniesienia do Niego wydają się bardzo bezpośrednie, jak w oświadczeniu Izajasza: „Dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany […], i nazwą go […]: Książę Pokoju” (Ks. Izajasza 9:5). Gdzie indziej Zbawiciel jest ukazany w bardziej subtelny sposób, poprzez symbole i podobieństwa — na przykład w opisach składania ofiar ze zwierząt lub w opowieści o Józefie wybaczającym swoim braciom i ratującym ich przed głodem.

Jezus Chrystus stojący na skale z widokiem na morze

Światłość świata — Scott Summer

Jeśli twoim pragnieniem jest znaleźć większą wiarę w Zbawiciela poprzez studiowanie Starego Testamentu, to ją znajdziesz. Możesz postawić to sobie za cel studiowania pism świętych w tym roku. Módl się, aby Duch poprowadził cię ku fragmentom, opowieściom i proroctwom, które przybliżą cię do Jezusa Chrystusa, i skup się na nich.

Zachowane w boski sposób

Nie oczekuj, że Stary Testament zaprezentuje dokładną i precyzyjną historię ludzkości. Nie taki był cel jego pierwotnych autorów i kompilatorów. Pragnęli oni nauczyć ludzi czegoś o Bogu — o Jego planie dla Jego dzieci, o tym, co to znaczy być Jego ludem przymierza, i o tym, jak znaleźć odkupienie, kiedy nam się to nie udaje. Czasami robili to, opowiadając o wydarzeniach historycznych, zgodnie ze swoim zrozumieniem — włączając w to historie z życia wielkich proroków. Księga Mojżeszowa jest tego przykładem, podobnie jak Księga Jozuego, Sędziów oraz Pierwsza i Druga Królewska. Jednak inni pisarze Starego Testamentu nie chcieli skupiać się na historii. Zamiast tego nauczali, używając sztuki, na przykład poezji czy literatury. Do tej kategorii należą Księga Psalmów i Przypowieści Salomona. Następnie mamy cenne słowa proroków, takich jak Izajasz i Malachiasz, którzy głosili słowo Boże starodawnemu Izraelowi — i słowa te w cudowny sposób możemy słyszeć również dzisiaj za pośrednictwem Biblii.

Czy wszyscy ci prorocy, poeci i kompilatorzy wiedzieli, że ich słowa będą czytane tysiące lat później na całym świecie? Nie wiadomo. Lecz z podziwem stwierdzamy, że tak właśnie się stało. Narody powstawały i upadały, miasta zostały podbite, królowie żyli i umierali, a Stary Testament przetrwał ich wszystkich, z pokolenia na pokolenie, od pisarza do pisarza, od tłumaczenia do tłumaczenia. Oczywiście pewne fragmenty zostały zagubione lub zmienione, jednak w cudowny sposób większość pism została zachowana.

starodawny prorok piszący na zwoju

Prorok Starego Testamentu — Judith A. Mehr (fragment)

Oto kilka rzeczy, o których należy pamiętać, czytając w tym roku Stary Testament. Bóg zachował te starodawne zapisy, ponieważ cię zna i wie, przez co przechodzisz. W tych słowach przygotował dla ciebie duchowe przesłanie, które zbliży cię do Niego i zbuduje twą wiarę w Jego plan i Jego Umiłowanego Syna. Być może poprowadzi cię On do fragmentu lub przemyśleń, które pobłogosławią kogoś, kogo znasz — na przykład postanowisz podzielić się przesłaniem z przyjacielem, członkiem rodziny lub innym świętym. Jest tak wiele możliwości. Czyż zastanawianie się nad tym nie jest ekscytujące?

Nefi powiedział: „Moja dusza lubuje się w pismach świętych” (II Ks. Nefiego 4:15). Być może poczujesz to samo, czytając wiele tych samych słów, które przeczytał Nefi — które teraz nazywamy Starym Testamentem.

Księgi Starego Testamentu

W większości chrześcijańskich wersji Starego Testamentu księgi są zorganizowane inaczej, niż zostały ułożone, kiedy po raz pierwszy zostały zebrane w jeden zbiór. Podczas gdy Biblia hebrajska grupuje księgi w trzy kategorie — prawo, prorocy i pisma — większość chrześcijańskich Biblii wyróżnia cztery kategorie: księgi prawa (I–V Ks. Mojżeszowa), księgi historyczne (Ks. Jozuego — Ks. Estery), księgi poetyckie (Ks. Joba — Pieśń nad Pieśniami) i księgi prorockie (Ks. Izajasza — Ks. Malachiasza).

Dlaczego te kategorie są ważne? Ponieważ rodzaj studiowanej księgi ma wpływ na to, jak należy ją studiować.

Oto kwestie, o których należy pamiętać, gdy zacznie się czytać „prawo”, czyli pierwsze pięć ksiąg Starego Testamentu. Księgi, których autorstwo jest tradycyjnie przypisywane Mojżeszowi, prawdopodobnie przeszły przez ręce wielu skrybów i kompilatorów. Wiemy też, że na przestrzeni wieków „wiele prostych i cennych fragmentów” zostało usuniętych z Biblii (zob. I Ks. Nefiego 13:23–26). Mimo że księgi Mojżeszowe — podobnie jak każde dzieło Boże przekazywane przez śmiertelników — noszą znamiona ludzkiej niedoskonałości, są natchnionym słowem Bożym (zob. Ks. Mojżesza 1:41; Artykuły wiary 1:8. W odniesieniu do świętej Księgi Mormona, pomocne są słowa Moroniego, który pomógł ją skompilować: „Jeśli znajdą się tutaj błędy, są one błędami ludzi; przeto nie potępiajcie tego, co pochodzi od Boga” (strona tytułowa Księgi Mormona). Innymi słowy księga pism świętych nie musi być wolna od ludzkich błędów, aby być słowem Bożym.

Przypisy

  1. Zob. I Ks. Nefiego 4:2–3; 17:23–43; 19:22–23.

  2. Zob. List do Hebrajczyków 11.

  3. Zob. Russell M. Nelson, „Odpowiedzią zawsze jest Jezus Chrystus”, Liahona, maj 2023, str. 127–128.

  4. Zob. III Ks. Mojżeszowa 1:3–4.

  5. Zob. I Ks. Mojżeszowa 45–46.

  6. Prezydent M. Russell Ballard powiedział: „To nie przypadek czy zbieg okoliczności, że mamy dziś Biblię. Prawi ludzie usłuchali podszeptu Ducha, by zapisać zarówno święte rzeczy, które widzieli, jak i natchnione słowa, które słyszeli i wypowiedzieli. Inni oddani ludzie usłyszeli podszept, by ochronić i zachować te święte zapisy” („Cud Biblii Świętej”, Liahona, maj 2007, str. 80).