„Myśli do zapamiętania. Czytanie Starego Testamentu”, Przyjdź i naśladuj mnie — do studiowania w domu i w kościele. Stary Testament, 2026 (2026)
„Czytanie Starego Testamentu”, Przyjdź i naśladuj mnie, 2026
Myśli do zapamiętania
Czytanie Starego Testamentu
Kiedy Nefi chciał zainspirować swoich braci, aby zaufali Panu, opowiadał historie o Mojżeszu i przypominał nauki Izajasza. Kiedy Apostoł Paweł chciał zachęcić pierwszych chrześcijan do wiary w obietnice Boga, przypomniał im o wierze Noego, Abrahama, Sary, Rachab i innych postaci Starego Testamentu. A kiedy Jezus Chrystus powiedział przywódcom żydowskim: „badacie Pisma”, wyjaśniając, że one „składają świadectwo o [Nim]” (Ew. Jana 5:39), to mówiąc pisma, miał na myśli zapisy, które nazywamy Starym Testamentem.
Innymi słowy, kiedy czytasz Stary Testament, czytasz słowa, które inspirowały, pocieszały i dodawały otuchy ludowi Bożemu dosłownie przez tysiące lat.
Ale czy coś, co zostało napisane tak dawno temu, naprawdę ułatwi znalezienie rozwiązania dzisiejszych problemów? Tak! Zwłaszcza, jeśli pamiętasz, o kim tak naprawdę jest Stary Testament.
Testament Jezusa Chrystusa
Bez względu na to, z jakimi wyzwaniami zmagasz się ty i twoja rodzina, odpowiedzią zawsze jest Jezus Chrystus. Tak więc, aby znaleźć odpowiedzi w Starym Testamencie, szukaj Go. Nie zawsze będzie to łatwe. Być może będziesz musiał cierpliwie rozważać i szukać duchowego przewodnictwa. Czasami odniesienia do Niego wydają się bardzo bezpośrednie, jak w oświadczeniu Izajasza: „Dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany […], i nazwą go […]: Książę Pokoju” (Ks. Izajasza 9:5). Gdzie indziej Zbawiciel jest ukazany w bardziej subtelny sposób, poprzez symbole i podobieństwa — na przykład w opisach składania ofiar ze zwierząt lub w opowieści o Józefie wybaczającym swoim braciom i ratującym ich przed głodem.
Światłość świata — Scott Summer
Jeśli twoim pragnieniem jest znaleźć większą wiarę w Zbawiciela poprzez studiowanie Starego Testamentu, to ją znajdziesz. Możesz postawić to sobie za cel studiowania pism świętych w tym roku. Módl się, aby Duch poprowadził cię ku fragmentom, opowieściom i proroctwom, które przybliżą cię do Jezusa Chrystusa, i skup się na nich.
Zachowane w boski sposób
Nie oczekuj, że Stary Testament zaprezentuje dokładną i precyzyjną historię ludzkości. Nie taki był cel jego pierwotnych autorów i kompilatorów. Pragnęli oni nauczyć ludzi czegoś o Bogu — o Jego planie dla Jego dzieci, o tym, co to znaczy być Jego ludem przymierza, i o tym, jak znaleźć odkupienie, kiedy nam się to nie udaje. Czasami robili to, opowiadając o wydarzeniach historycznych, zgodnie ze swoim zrozumieniem — włączając w to historie z życia wielkich proroków. Księga Mojżeszowa jest tego przykładem, podobnie jak Księga Jozuego, Sędziów oraz Pierwsza i Druga Królewska. Jednak inni pisarze Starego Testamentu nie chcieli skupiać się na historii. Zamiast tego nauczali, używając sztuki, na przykład poezji czy literatury. Do tej kategorii należą Księga Psalmów i Przypowieści Salomona. Następnie mamy cenne słowa proroków, takich jak Izajasz i Malachiasz, którzy głosili słowo Boże starodawnemu Izraelowi — i słowa te w cudowny sposób możemy słyszeć również dzisiaj za pośrednictwem Biblii.
Czy wszyscy ci prorocy, poeci i kompilatorzy wiedzieli, że ich słowa będą czytane tysiące lat później na całym świecie? Nie wiadomo. Lecz z podziwem stwierdzamy, że tak właśnie się stało. Narody powstawały i upadały, miasta zostały podbite, królowie żyli i umierali, a Stary Testament przetrwał ich wszystkich, z pokolenia na pokolenie, od pisarza do pisarza, od tłumaczenia do tłumaczenia. Oczywiście pewne fragmenty zostały zagubione lub zmienione, jednak w cudowny sposób większość pism została zachowana.
Prorok Starego Testamentu — Judith A. Mehr (fragment)
Oto kilka rzeczy, o których należy pamiętać, czytając w tym roku Stary Testament. Bóg zachował te starodawne zapisy, ponieważ cię zna i wie, przez co przechodzisz. W tych słowach przygotował dla ciebie duchowe przesłanie, które zbliży cię do Niego i zbuduje twą wiarę w Jego plan i Jego Umiłowanego Syna. Być może poprowadzi cię On do fragmentu lub przemyśleń, które pobłogosławią kogoś, kogo znasz — na przykład postanowisz podzielić się przesłaniem z przyjacielem, członkiem rodziny lub innym świętym. Jest tak wiele możliwości. Czyż zastanawianie się nad tym nie jest ekscytujące?
Nefi powiedział: „Moja dusza lubuje się w pismach świętych” (II Ks. Nefiego 4:15). Być może poczujesz to samo, czytając wiele tych samych słów, które przeczytał Nefi — które teraz nazywamy Starym Testamentem.
Księgi Starego Testamentu
W większości chrześcijańskich wersji Starego Testamentu księgi są zorganizowane inaczej, niż zostały ułożone, kiedy po raz pierwszy zostały zebrane w jeden zbiór. Podczas gdy Biblia hebrajska grupuje księgi w trzy kategorie — prawo, prorocy i pisma — większość chrześcijańskich Biblii wyróżnia cztery kategorie: księgi prawa (I–V Ks. Mojżeszowa), księgi historyczne (Ks. Jozuego — Ks. Estery), księgi poetyckie (Ks. Joba — Pieśń nad Pieśniami) i księgi prorockie (Ks. Izajasza — Ks. Malachiasza).
Dlaczego te kategorie są ważne? Ponieważ rodzaj studiowanej księgi ma wpływ na to, jak należy ją studiować.
Oto kwestie, o których należy pamiętać, gdy zacznie się czytać „prawo”, czyli pierwsze pięć ksiąg Starego Testamentu. Księgi, których autorstwo jest tradycyjnie przypisywane Mojżeszowi, prawdopodobnie przeszły przez ręce wielu skrybów i kompilatorów. Wiemy też, że na przestrzeni wieków „wiele prostych i cennych fragmentów” zostało usuniętych z Biblii (zob. I Ks. Nefiego 13:23–26). Mimo że księgi Mojżeszowe — podobnie jak każde dzieło Boże przekazywane przez śmiertelników — noszą znamiona ludzkiej niedoskonałości, są natchnionym słowem Bożym (zob. Ks. Mojżesza 1:41; Artykuły wiary 1:8. W odniesieniu do świętej Księgi Mormona, pomocne są słowa Moroniego, który pomógł ją skompilować: „Jeśli znajdą się tutaj błędy, są one błędami ludzi; przeto nie potępiajcie tego, co pochodzi od Boga” (strona tytułowa Księgi Mormona). Innymi słowy księga pism świętych nie musi być wolna od ludzkich błędów, aby być słowem Bożym.