หัวใจเราอยู่ในพระหัตถ์พระองค์

ศรัทธาของฉันในพระเยซูคริสต์เป็นรากฐานของชีวิตฉัน และความรักของพระบิดาบนสวรรค์คือแก่นแท้ของชีวิตฉัน ฉันรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์ เมื่อทำและรักษาพันธสัญญาของพระวิหาร ฉันรู้สึกถึงเดชานุภาพของพระองค์ในชีวิตฉัน

ในพระนิเวศน์ของพระเจ้า ฉันรู้สึกใกล้ชิดพระองค์ ฉันรู้สึกถึงความเข้มแข็งและพลังแห่งฐานะปุโรหิตของพระองค์ ฉันรู้สึกราวกับว่าพระองค์กำลังยื่นพระหัตถ์มาหาฉัน เชื้อเชิญให้ฉันรับพระหัตถ์นั้นไว้

การเดินทางในชีวิตของฉันหมายรวมถึงการศึกษาด้านการแพทย์ ซึ่งทำให้ฉันมองเห็นความเชื่อมโยงระหว่างศรัทธาและการแพทย์ได้ชัดเจนขึ้น ครั้งหนึ่งในขณะที่เข้าฝึกผ่าตัดหัวใจ ฉันรับหน้าที่เป็นผู้ช่วยผ่าตัด ผู้ป่วยรายหนึ่งต้องเข้ารับการผ่าตัดบายพาสหลอดเลือดหัวใจ ขั้นตอนการเตรียมการจะมีการต่อเครื่องปอดและหัวใจเทียม เพื่อให้แน่ใจว่าเลือดและออกซิเจนที่จำเป็นจะไหลเวียนไปเลี้ยงระบบไหลเวียนโลหิตของร่างกาย

โดยศัลยแพทย์จะใช้สารละลายพิเศษเพื่อหยุดการทำงานของหัวใจชั่วคราว เพื่อให้สามารถผ่าตัดได้โดยที่หัวใจไม่เคลื่อนไหว ฉันสังเกตมือของศัลยแพทย์อย่างใกล้ชิด และเห็นว่าเขายกหัวใจขึ้นมาเล็กน้อยตรงบริเวณหน้าอก ในขณะนั้น ศัลยแพทย์หันมาหาฉันพร้อมกับขยับศีรษะเล็กน้อย เขาขอให้ฉันจับหัวใจด้วยมือขวาอย่างระมัดระวัง เพื่อให้หัวใจไม่เคลื่อนที่ไปมาระหว่างการผ่าตัดบายพาส

เมื่อฉันถือหัวใจของคนไข้ไว้ในมือ ฉันรู้สึกถึงความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่ในทันที รวมถึงความรู้สึกยำเกรงอย่างลึกซึ้ง ถ้อยคำต่อไปนี้จาก หลักคำสอนและพันธสัญญา 101:16 เข้ามาในความคิดของฉัน: “จงนิ่งเถิด และรู้ว่าเราคือพระผู้เป็นเจ้า” (ดู สดุดี 46:10 ด้วย)

ฉันเชื่อมโยงภาพของหัวใจที่นิ่งสนิทนี้เข้ากับการตระหนักรู้ทางวิญญาณว่าพระเยซูคริสต์ ในฐานะพระผู้ช่วยให้รอดของเรา ทรงรับหัวใจของเราไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์และทรงรักษาเยียวยาหัวใจนั้น

ฉันได้เรียนรู้ความจริงจากถ้อยคำที่ประธานรัสเซลล์ เอ็ม. เนลสันกล่าวในระหว่างการประชุมใหญ่สามัญเมื่อเร็วๆ นี้ว่า “สิ่งที่ดีที่สุดยังมาไม่ถึงเมื่อเราหันใจและชีวิตของเราไปหาพระเยซูคริสต์อย่างเต็มที่”