วันที่สวยงามที่สุด

คลอดด์ รอย คุณพ่อผู้ล่วงลับของฉันเสียชีวิตในปี 2015 หลังจากรับบัพติศมาได้ไม่นาน ตอนนั้นคุณแม่ พี่น้อง และฉันเป็นสมาชิกศาสนจักรมาระยะหนึ่งแล้ว แต่คุณพ่อยืนกรานไม่ยอมเข้าร่วมหลายสิบปี

เมื่อเวลาผ่านไปท่านกล่าวว่า “หัวใจของผมแข็งกระด้าง ผมรู้สึกหงุดหงิดเมื่อลูกๆ หลานๆ มาเยี่ยม และอยากแยกตัวออกจากครอบครัว มีความตึงเครียดเพิ่มขึ้นในบ้านของเรา และความสัมพันธ์ของผมกับภรรยาก็ตึงเครียดไปด้วย”

ในช่วงเวลานี้ ท่านเริ่มย้อนรอยบรรพชนพื้นเมืองแคนาดา ซึ่งเป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากชนชาติมิกแม็ก (Mi’kmaq) และฮิวรอน-เว็นดาท (Huron-Wendat) หลังจากติดต่อกับชุมชนมิกแม็กใกล้กับสถานที่ซึ่งท่านเติบโตมา ท่านได้รับเชิญให้เข้าร่วมพิธีพาววาว ซึ่งเป็นพิธีของชนพื้นเมืองอเมริกัน

ในพิธีพาววาวช่วงเย็น หัวหน้าระดับสูงอ้าแขนและขอให้เด็กๆ มาหาเขาเพื่อจะให้พรพวกเขา คําปราศรัยที่ตามมาเกี่ยวกับความสําคัญของครอบครัวและผู้สืบตระกูลทําให้คุณพ่อรู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟาด

ในช่วงเวลานั้นท่านกล่าวว่า “ผมเห็นครอบครัวยื่นแขนมาให้ผมในขณะที่ผมหันหลังให้พวกเขา ผมโศกเศร้าอย่างยิ่งจนอธิบายไม่ได้ประหนึ่งหัวใจผมแหลกสลาย ผมรู้ในขณะนั้นว่าพระเจ้าทรงใช้ถ้อยคําจากเผ่าบรรพชนของผมเพื่อทําให้ใจผมอ่อนลง ผมรู้ว่าผมต้องหันไปหาพระบิดาบนสวรรค์และซ่อมแซมความเสียหายที่ผมทํากับครอบครัว”

คุณพ่อเริ่มคืนดีกับครอบครัวเราโดยขอให้สมาชิกครอบครัวแต่ละคนให้อภัยท่าน ด้วยแบบอย่างของภรรยาและลูกๆ คุณพ่อเริ่มสวดอ้อนวอนและอ่านพระคัมภีร์มอรมอน หลังจากอ่านประวัติศาสตร์มากมายเกี่ยวกับทวีปอเมริกา ท่านรู้สึกสนใจพระคัมภีร์มอรมอน ท่านได้รับการยืนยันถึงความจริงของพระคัมภีร์โดยทันที

“ผมรับบัพติศมาเป็นสมาชิกศาสนจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิสุทธิชนยุคสุดท้ายและรายล้อมไปด้วยครอบครัวของผม” ท่านกล่าว “นั่นเป็นวันที่สวยงามที่สุดในชีวิต! ผมเป็นพยานถึงพลังของแบบอย่างที่เปี่ยมด้วยความรัก เป็นเวลา 36 ปีที่ภรรยารักษาศรัทธาของเธอและเป็นแบบอย่างเหมือนพระคริสต์ต่อผมแม้ใจผมแข็งกระด้าง จากนั้นสุดสัปดาห์หนึ่งก็เปลี่ยนทุกอย่างสําหรับผม”

เรื่องราวของคุณพ่อยํ้าเตือนเราอย่างสวยงามว่า “พระพาหุแห่งพระเมตตา [ของพระผู้ช่วยให้รอด] ยื่นมาให้ [เรา]” และเมื่อเรากลับใจ พระองค์จะทรงรับเราแน่นอน (ดู แอลมา 5:33)