ทุกคนต่างเป็นที่ต้องการ ในกายของพระคริสต์

แพทย์ทหารของสหรัฐ ซึ่งเป็นหัวหน้านักการศึกษาด้านสุขภาพของสหรัฐฯ ได้แบ่งปันถ้อยแถลงนี้เกี่ยวกับความสําคัญของความสัมพันธ์: “การแพร่ระบาดของความโดดเดี่ยวถือเป็นวิกฤตด้านสาธารณสุขที่ประเมินค่าไม่ได้ ซึ่งส่งผลเสียต่อสุขภาพของบุคคลและสังคม ความสัมพันธ์ของเราเป็นแหล่งเยียวยาและความเป็นอยู่ที่ซ่อนเร้น … เมื่อพิจารณาถึงผลกระทบด้านสุขภาพที่สําคัญของความโดดเดี่ยว เราต้องจัดลําดับความสําคัญของการสร้างความสัมพันธ์ทางสังคมในลักษณะเดียวกับที่เราจัดลําดับความสําคัญของปัญหาด้านสาธารณสุขที่สําคัญอื่น ๆ … เราสามารถร่วมกันสร้าง [สังคม] ที่เข้มแข็งมากขึ้น ยืดหยุ่นมากขึ้น โดดเดี่ยวน้อยลง และเชื่อมโยงกันมากขึ้น”

เราสามารถ ช่วยกันสร้างความเป็นพี่น้องสตรีทุกวัยทั่วโลกที่เข้มแข็งมากขึ้น ยืดหยุ่นมากขึ้น โดดเดี่ยวน้อยลง และเชื่อมโยงกันมากขึ้นเพราะความสัมพันธ์ตามพันธสัญญาของเรากับพระผู้เป็นเจ้าและความรับผิดชอบต่อกันและกันในฐานะสานุศิษย์ของพระเยซูคริสต์

ดังที่พระผู้ช่วยให้รอดตรัสว่า “ถ้าท่านรักกันและกัน ดังนี้แหละทุกคนก็จะรู้ว่าท่านเป็นสาวกของเรา” (ยอห์น 13:35)

เราสามารถช่วยชะลอการแพร่ระบาดของความโดดเดี่ยวโดยสร้างพื้นที่ที่อบอุ่นและปลอดภัยภายในที่ประชุมของเราและ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภายในสมาคมสงเคราะห์ของเรา ที่ซึ่ง ทุกคน สัมผัสได้ถึงความรักของพระเจ้าเพราะพวกเขาถูกโอบล้อมด้วยความรัก ของเรา

ประสบการณ์ของเราที่โบสถ์มีไว้เพื่อให้การเชื่อมโยงที่สําคัญเหล่านั้นกับพระเจ้าและต่อกันซึ่งจําเป็นต่อความผาสุกทางร่างกาย อารมณ์ และวิญญาณของเรา มีพลังอันยิ่งใหญ่ในความเป็นนํ้าหนึ่งใจเดียวกันและความงดงามในความหลากหลาย ทุกคน ต่างเป็นที่ต้องการในกายของพระคริสต์ (ดู 1 โครินธ์ 12:12–27) เช่นเดียวกับต้นเรดวู้ดยักษ์ที่ประสานรากและสามารถทนต่อพลังธรรมชาติ เพราะ ต้นไม้เหล่านี้ยืนอยู่ด้วยกัน เราจําเป็นต้องคล้องแขน ยืนหยัดด้วยกัน และเสริมสร้างซึ่งกันและกันเพื่อผ่านมรสุมแห่งชีวิต

เมื่อเราได้รู้จักคนที่เรารู้สึกว่าแตกต่างจากเราจริงๆ เราจะตระหนักว่าเรามีอะไรที่เหมือนกันมากกว่าที่คิด แต่ละคนมีหลายอย่างที่จะเอื้อประโยชน์ ประสบการณ์ชีวิตที่สวยงามและหลากหลายมากมายที่สามารถเป็นพรแก่ชีวิตเรา การรับฟังเรื่องราวของผู้อื่นและพยายามเข้าใจเรื่องราวเหล่านั้นจะเปลี่ยนใจเรา การตัดสินและความกลัวที่เราอาจมีต่อ บางคน จะถูกแทนที่ด้วยความสํานึกคุณที่มีพวกเขาอยู่ในชีวิตเรา

พระเจ้าทรงสามารถช่วยให้เรามองผู้อื่นเหมือนที่พระองค์ทรงมองพวกเขา และจะทรงเติมเต็มใจเราด้วยความรัก ทําให้เราหนุนใจ ปลอบโยน หัวเราะ ร้องไห้ และส่งเสริมการเป็นส่วนหนึ่งของคนรอบข้างเรา พระองค์จะทรงช่วยให้เรารู้ว่าอะไรคือสิ่งจําเป็นและวิธีที่เราจะเป็นพรแก่ผู้อื่นระหว่างการเดินทางของพวกเขา

แน่นอนว่ามีเพียงพระองค์เท่านั้นที่สามารถเข้าใจและเห็นอกเห็นใจอย่างถ่องแท้ ในฐานะส่วนหนึ่งของการพลีพระชนม์ชีพเพื่อการชดใช้ พระคริสต์ทรงทน “ความเจ็บปวดและความทุกข์และการล่อลวงทุกอย่าง; … ทรงรับความเจ็บปวดและความป่วยไข้ของผู้คนของพระองค์” (แอลมา 7:11) เพื่อเราจะมั่นใจได้ว่าเราไม่มีวันโดดเดี่ยวอย่างแท้จริง

เราแต่ละคนได้รับเรียกให้รักและปฏิบัติศาสนกิจต่อบุตรธิดาของพระบิดาบนสวรรค์ดังที่พระผู้ช่วยให้รอดทรงทํา เราร่วมมือกับพระผู้ช่วยให้รอดในการเป็นพรแก่ผู้อื่นเพื่อให้ทุกคนสัมผัสได้ถึงความรักของพระองค์ได้เต็มที่มากขึ้น ขอให้เราคล้องแขนและเดินกลับบ้านกันด้วยปีติ ดิฉันเป็นพยานว่านี่คืองานอันศักดิ์สิทธิ์ที่ เราทุกคน ได้รับเรียกให้ทํา