Vreugde en het verbondspad
Het verbondspad is werkelijk een pad van verlossende liefde.
Het Licht en het Leven, Mandy Williams
Toen Israel en Elizabeth Haven Barlow in 1848 Nauvoo (Illinois, VS) verlieten en naar de Salt Lake Valley vertrokken, lieten ze hun zoontje achter dat op een kerkhof in Nauvoo begraven lag. De kleine James Nathaniel Barlow, hun eerste kind, was kort na zijn geboorte in mei 1841 overleden.
Israel en Elizabeth gingen er waarschijnlijk niet van uit dat ze het graf van hun zoontje ooit nog zouden zien. Maar toen Israel een paar jaar later op zending naar Engeland werd geroepen, kwam hij langs Nauvoo. Op verzoek van Elizabeth stopte hij daar om het graf van hun zoontje op te zoeken en het naar de hoofdbegraafplaats te verplaatsen.
Toen Israel het graf aantrof, zag hij dat het vervallen en vergaan was. In een brief aan zijn vrouw schreef Israel dat hij had besloten om het graf te verlaten en in de toekomst terug te keren.
Hij was nog niet verder dan een paar meter van het graf gelopen toen hij in gedachten een stem hoorde die zei: ‘Papa, laat me hier niet achter.’ Israel keerde terug naar het graf en besloot zijn zoontje toch te verplaatsen.
Israel vertelde Elizabeth dat hij, toen hij bij het graf achterbleef, ‘verlangde om mezelf en al het mijne aan de Heer toe te wijden, zodat ik waardig bevonden mag worden om op de ochtend van de eerste opstanding samen met [James] tevoorschijn te komen.’
Israels toewijding aan het evangelie van Jezus Christus, samen met het nakomen van heilige verbonden, maakt het eeuwige leven – de grootste van alle zegeningen – mogelijk voor hem en is zijn familie – voorouders en nageslacht – tot zegen.
Dat geldt voor ons allemaal.
Heilige beloften
Je hemelse Vader en zijn Zoon, Jezus Christus, houden meer van je dan jij je kunt voorstellen. Ze willen je dichter tot Hen brengen, je helpen om te leren en in geloof en begrip te groeien. Ze willen je zegenen met hemelse kracht, genezing en gemoedsrust in een wereld waar dergelijke zegeningen vaak niet te vinden zijn. Ze willen dat je vreugde ervaart in dit leven en in het hiernamaals.
Uit deze volmaakte liefde bieden Zij iedereen de mogelijkheid om bij de doop en in het huis des Heren een verbondsrelatie met Hen te sluiten. Het is een zegen dat we ons wekelijks tijdens de avondmaalsdienst opnieuw aan die verbonden kunnen toewijden.
Als wij aan het avondmaal deelnemen, nemen we de naam van Jezus Christus op ons. We zijn Hem en zijn liefde voor ons indachtig, die door de gave van zijn verzoening tot uiting komt. We tonen ook onze bereidheid om zijn geboden te onderhouden (zie Leer en Verbonden 20:77, 79).
President Russell M. Nelson heeft gezegd: ‘Ik hoor vaak de uitdrukking dat we aan het avondmaal deelnemen om ons doopverbond te hernieuwen. Hoewel dat waar is, betekent het veel meer.’ President Nelson heeft gezegd dat we een nieuw verbond sluiten elke keer dat we aan het avondmaal deelnemen, en ‘daarop verklaart [de Heer] dat we zijn Geest altijd bij ons zullen hebben. Wat een zegen!’
Als we ons bekeren en met een rein hart aan het avondmaal deelnemen, ontvangen we de Heilige Geest en worden we ‘van zonde gereinigd […], alsof we opnieuw gedoopt zijn. Die hoop en barmhartigheid biedt Jezus ieder van ons aan.’
Wat een vreugde om ons te bekeren en vergeving te ontvangen dankzij de verlossende liefde van Christus!
Zijn huis van vreugde
Sinds hij president van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is, heeft president Nelson het vaak over het verbondspad gehad. We betreden dat pad door ‘bekering en doop met water’ (2 Nephi 31:17), en ‘in de tempel betreden we het pad nog verder’.
Ons sterfelijk leven is maar een moment in ons bestaan, maar dat moment – soms heel moeilijk – is van eeuwig belang. Om ons leven mooi en hoopvol te maken, heeft onze hemelse Vader in een Heiland voorzien. Door zijn liefde en zoenoffer heeft onze Heiland alles meegemaakt en genezen waar we in het leven mee geconfronteerd worden. En dankzij zijn heilig huis – zijn huis van vreugde – zal alles goed komen, ondanks tegenspoed.
San Pedro Sulatempel (Honduras)
Het verbondspad is werkelijk een pad van verlossende liefde. Als je in de tempel verbonden sluit en die nakomt, zul je zegeningen van meer kracht, meer liefde, meer barmhartigheid, meer begrip en meer hoop ontvangen.
Breng ze naar huis
Mijn vrouw en ik hebben veel medeleven voor Israel en Elizabeth Barlow. Ons eerste kind, een jongen die Sean heette, overleed tijdens een hartoperatie toen hij nog maar drie weken oud was. Dat was voor ons een verpletterend verlies. We vroegen ons destijds af of we het zouden overleven. We hebben hem in een pijnlijk klein graf in Engeland begraven. Vijftien jaar later werd ons gezin gevraagd om uit ons huis in het Verenigd Koninkrijk te verhuizen en voltijds in de kerk te dienen, en we lieten dat kleine graf achter.
We begrijpen enigszins wat de familie Barlow heeft meegemaakt. Het graf van ons zoontje is heel ver weg, maar net als de familie Barlow hebben wij een onwankelbaar geloof in de opstanding van Jezus Christus en de eeuwige aard van ons gezin door het heilige verzegelingsverbond.
We hebben allemaal voorouders en andere dierbaren die zijn heengegaan die tegen ons zeggen: ‘Laat me hier niet achter.’ Dankzij de tempelverbonden hoeft niemand aan zijn lot overgelaten te worden. Onze roeping is om ze lief te hebben, te dienen en ze naar huis te brengen.
Daarom hebben we verordeningen. Daarom sluiten we verbonden. Daarom bouwen we tempels. Daarom heeft onze hemelse Vader zijn Zoon gestuurd om de banden van de dood te verbreken, zodat we op een dag tranen van vreugde mogen vergieten bij de eeuwige hereniging met onze dierbaren die op ons wachten in de tegenwoordigheid van de Vader en de Zoon.
Onze hemelse Vader houdt van ons – van jou en mij. Mogen wij vreugde en vrede vinden als wij onze verbonden nakomen en ons bij de Heer voegen in zijn heerlijke heilswerk.