Keola’s Kerstmis

‘Schiet op, Pae!’ zei Keola tegen zijn broertje. ‘Je kunt het best!’

Keola en het gezin waren bij opa en oma thuis. Ze speelden ‘snoep scheppen’ met hun neefjes en nichtjes – hun favoriete spel op kerstdag. Pae droeg een blinddoek. Hij probeerde snoep met een spatel op te scheppen en in een emmer te doen.

‘Je hebt nog 5 seconden!’ zei hun grote broer, Tauinaola. Hij hield de timer vast.

‘Dit is moeilijk!’ Pae lachte en spreidde met zijn spatel het snoep uit over de vloer.

‘De tijd is om!’ riep Tauinaola.

Pae deed zijn blinddoek af. ‘Ik heb er tenminste een paar! Laten we nu ringwerpen.’

Pae, Tauinaola en hun neefjes en nichtjes gingen naar een andere kamer. Keola wilde hen volgen, maar toen hoorde hij oma’s stem.

‘Hoe was je kerst, Keola?’ Oma stapte over het snoep en inpakpapier op de vloer heen en gaf Keola een dikke knuffel.

‘Geweldig!’ zei Keola.

Eerder hadden Keola’s oma, overgrootmoeder en tantes heerlijke Filipijnse gerechten voor het avondeten gemaakt. Keola’s lievelingseten was pancit: rijstnoedels met kip en groente, gebakken in een pan.

Na het eten was iedereen bij elkaar gekomen om Lukas 2 te lezen. Keola en Pae gebruikten hun kerststal om het verhaal te helpen vertellen. Het was fijn om samen aan de geboorte van Jezus Christus te denken.

Maar nu was Kerstmis bijna voorbij. Keola fronste zijn wenkbrauwen. ‘Ik wou dat er geen eind aan kwam.’

‘Ik ook. Maar ik ben dankbaar dat we de dag samen konden doorbrengen.’ Oma gaf Keola nog een stevige knuffel. ‘Ik moet helpen opruimen. Ik ben in de keuken als je me nodig hebt.’

Terwijl Keola haar zag weglopen, zag hij dat zijn ouders en zijn tantes en ooms de keuken aan het opruimen waren. Ze waren aan het afwassen en afdrogen. Keola hield niet van opruimen, maar hij wist dat er nog veel te doen was in en om het huis.

Misschien moet ik helpen, dacht hij.

Er lagen nog snoeppapiertjes en inpakpapier op de grond. Keola pakte een vuilniszak uit de keuken. Hij propte al het papier in de zak. Toen liep hij rond en raapte gebruikte servetten en ander afval op. Na enkele minuten zag de kamer er al netter uit!

Keola vroeg zich af wat hij nu kon doen. Zijn neefjes en nichtjes hadden met boeken en speelgoed gespeeld die nog op de grond lagen. Hij verzamelde ze en borg ze op. Daarna ruimde hij de spelletjes op die nog niet waren weggelegd.

Keola kreeg een warm gevoel. Hij wist dat de Heilige Geest hem vertelde dat hij iets goeds aan het doen was. Hij was blij dat hij kon helpen!

Hij had nog steeds een goed gevoel toen hij borden en glazen naar de keuken bracht. Mama glimlachte naar hem terwijl ze aan het afwassen was.

‘Bedankt voor je hulp, Keola’, zei ze.

Keola glimlachte terug. ‘Graag gedaan!’

Daarna hielp hij zijn oom om de keukenvloer te dweilen en etensresten op te ruimen. Het huis was bijna helemaal schoon!

Het was al snel tijd om naar huis te gaan.

Keola zwaaide naar oma en opa en liep toen met papa, mama en zijn broers naar huis. Krekels tjirpten en Keola zag de sterren aan de hemel schitteren. Hij glimlachte. Het was een leuke kerstdag. Hij was blij dat hij met opruimen had geholpen. En hij wist dat Jezus Christus ook blij was.

Illustraties, Mattia Lo Russo