Kerstmis vieren

Geliefde broeders en zusters, wij zijn rijkelijk gezegend met de geweldige boodschappen van zuster Runia, ouderling Palmer en ouderling Cook. Het is een voorrecht om enkele dingen met u te bespreken die zij ook al hebben uitgelegd.

Kerstmis is een geweldige tijd. Nu we de geboorte van onze Heiland gedenken, is ons hart afgestemd op wat in ons leven het belangrijkst is. Kerstmis maakt ons bewuster van en dankbaarder voor de offers die voor ons zijn gebracht.

I.

Kerstmis herinnert ons eraan dat we aan elkaar moeten denken. We hebben meer waardering voor onze familie. We leggen opnieuw contact met oude vrienden. We stijgen uit boven de barrières die ons op andere momenten in het jaar verdelen. Vreemden groeten elkaar schaamteloos. Mensen zijn weer vriendelijk en attent. De kerstgeest brengt het beste in ons naar boven.

De warmte en het licht van Kerstmis is het licht van Christus. We lezen in hedendaagse Schriftuur dat de Heiland ‘het ware licht [is] dat ieder mens verlicht die in de wereld komt’. Iedereen die de geboorte van Christus viert – iedereen die de zogeheten ‘kerstgeest’ heeft – heeft een deel van dat licht.

Meer dan een miljard mensen vieren deze kersttijd de geboorte van Jezus Christus. De hele wereld zou dat moeten doen. Zelfs naar wereldse begrippen is Jezus van Nazareth de belangrijkste man die ooit geleefd heeft. Hij is al ruim zesduizend jaar het voornaamste onderwerp voor profeten en dichters. Hij is het onderwerp van de grootste muziek- en kunststukken ter wereld. Hij is de grootste leerkracht die ooit geleefd heeft. Bovenal is Hij de eniggeboren Zoon van God, de eeuwige Vader. Hij is de God voor wie elke knie zal buigen en elke tong belijden dat Hij onze Schepper en Verlosser is, de Heiland en God van deze wereld.

‘Vrede op aarde, in mensen een welbehagen’ is de boodschap van Kerstmis. Dat is het voornaamste thema van dichters en muzikanten die ons de glorieuze kerstmuziek hebben gegeven. We houden van de kerstliedjes die dat verkondigen.

Ver, ver van hier in Judea schoon,

hoorden de herders de jubeltoon:

Ere zij God, ere zij God,

ere zij God in de hoge;

vreed’ op aard’ is Godes wens,

welbehagen in de mens!

Die woorden, die we zo vaak zingen tijdens de feestdagen, herinneren ons eraan dat de kerstviering en -liederen niets nieuws zijn. De boodschap is oud en bekend. Zij werd aan Adam gepredikt. Zij werd tot de kinderen van Israël gepredikt. Zij werd aan de nakomelingen van vader Lehi gepredikt. De profeten hebben steeds opnieuw de kernwaarheden van de verzoening van Jezus Christus verkondigd. Zij hebben steeds opnieuw zijn gebod verkondigd dat wij Hem moeten liefhebben en dienen en elkaar moeten liefhebben en dienen. Hij zei ook: ‘Als u Mij liefhebt, neem dan Mijn geboden in acht.’ Deze verklaringen, die door de eeuwen heen steeds zijn herhaald, zijn de belangrijkste boodschappen in alle eeuwigheid. Zij zijn voor ons en ons welzijn bestemd.

De belangrijkste dingen in het leven worden vaak herhaald. We worden het horen van de heilige naam van onze Heiland nooit moe. We worden het gezelschap van onze dierbaren nooit moe. We worden de woorden ‘Ik hou van je’ nooit moe.

Daarom is de herhaalde boodschap van Kerstmis geen boodschap die moet worden herschreven, maar een boodschap die moet worden hernieuwd.

II.

Vanaf onze jeugd weten wij al dat Kerstmis een tijd is waarin we in onze familie en onder vrienden cadeaus uitwisselen. Het is een tijd van bijzondere vriendelijkheid voor onze dierbaren. Maar de kerstgeest waarin we dingen weggeven moet verder reiken dan onze familie- en vriendenkring. Vandaag de dag hebben veel van onze jongeren gedenkwaardige ervaringen wanneer quorums, klassen en andere kerkgroepen een bezoek en cadeaus brengen aan mensen die tijdens Kerstmis onze aandacht verdienen: mensen in ziekenhuizen en verzorgingstehuizen, mensen die hun huis niet uit kunnen, en vele anderen. Op talloze kerstavonden hebben goede mannen en vrouwen, die wisten dat arme ouders het moeilijk hadden, speelgoed, eten en snoep gebracht, zodat kinderen op kerstochtend vol enthousiasme, vertrouwen en vreugde konden voelen dat er aan ze werd gedacht. Duizenden geweldige mannen en vrouwen slaan de handen ineen voor goede doelen om met Kerstmis de hongerigen te voeden, mensen te kleden, daklozen te herbergen, zieke en vergeten mensen te bezoeken, en vreugde aan kinderen te bieden. Moge God deze helpende handen zegenen! Wij dienen hen allemaal te ondersteunen. Zij die liefdevol en onzelfzuchtig dienen zijn ware dienaren van de Vredevorst.

III.

Wat betekent ‘vrede op aarde, in mensen een welbehagen’? ‘[Heb] uw naaste als uzelf [lief]’, zei de Heiland eerst. Hij zei zelfs: ‘Heb uw vijanden lief; zegen hen die u vervloeken; doe goed aan hen die u haten; en bid voor hen die u beledigen en u vervolgen.’

Als we het doel van die leringen nastreven, moet Kerstmis ook een tijd zijn om te vergeven, om oude wonden te helen en beschadigde relaties te herstellen.

‘Daarom zeg Ik u, dat u elkaar dient te vergeven, want wie zijn broeder zijn overtredingen niet vergeeft, staat veroordeeld voor het aangezicht van de Heer, want in hem verblijft de grotere zonde.

‘Ik, de Heer, zal vergeven wie Ik vergeven wil, maar van u wordt het vereist alle mensen te vergeven.’

Kerstmis is dus een tijd om verder te kijken dan onze normale banden van liefde en vriendschap. ‘Vrede op aarde, in mensen een welbehagen’ is niet alleen een boodschap voor de mensen die we al liefhebben en om wie we al geven, zoals onze medeburgers in onze kerk of ons land, de bewoners van onze woonplaats of buurt, of mensen binnen onze cultuur. De hemelse heerscharen verkondigden welbehagen aan alle mensen – aan kennissen, vreemden en zelfs vijanden. Kerstmis is een tijd om te bedenken dat we allemaal kinderen zijn van onze Vader in de hemel, die zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft zodat iedereen van de dood verlost zou worden. Onze Vader in de hemel heeft ook alle mensen de zegeningen van heil en verhoging onder dezelfde voorwaarden aangeboden: geloof in de Heer, Jezus Christus; bekering; de doop; en naleving van de wetten en verordeningen van het evangelie.

IV.

De kerstgeest spoort ons aan om in deze tijd van het jaar barrières te overwinnen en meer begrip en liefde te tonen voor mensen van elk ras, elk geloof en elke nationaliteit. Of de heiligen der laatste dagen nu in de meerderheid zijn, zoals hier in Utah, of in de minderheid, zoals op alle andere plaatsen, we moeten de hand reiken aan alle zonen en dochters van God. We moeten een oprechte vriendschappelijke hand uitsteken aan iedereen, zowel aan mensen binnen als buiten de kerk. We moeten het gebod naleven dat God de Israëlieten bij monde van de profeet Mozes gaf:

‘Wanneer een vreemdeling bij u in uw land verblijft, mag u hem niet uitbuiten. De vreemdeling die bij u verblijft, moet voor u zijn als een ingezetene onder u. U moet hem liefhebben als uzelf.’

We moeten onze kinderen leren om vriendelijk en attent voor iedereen te zijn. Het bedroeft mij als ik hoor dat ouders die geen lid van de kerk zijn in deze gemeenschap, verdrietig zijn omdat ze vinden dat hun zonen en dochters door kinderen of jongeren van de kerk buitengesloten of afgewezen worden. Ik hoop dat dit zeldzaam is en minder vaak gebeurt. Wij zouden moeten uitblinken in vriendelijkheid en attentheid.

We moeten uiteraard groepen vermijden die afbreuk doen aan ons gedrag, en die ons geloof en onze aanbidding in het gedrang brengen. Maar die voorzichtigheid houdt niet in dat we niet attent hoeven te zijn. Het betekent ook niet dat we ons moeten afsluiten van de vele groepen waarin we samen de gemeenschappelijke interesses van alle mensen kunnen nastreven.

De geest waarin we de boodschap van ‘vrede op aarde, in mensen een welbehagen’ moeten aannemen, is de geest waarin we ons aan het dienen van anderen overgeven. Net zoals we met Kerstmis de geboorte vieren van Hem die zijn leven voor ons allemaal heeft gegeven, moeten wij met Kerstmis allemaal betere manieren vinden om aan onze medemens te geven.

Als we dat doen – als de kerstgeest van het geven onze gedachten en daden doordringt – leveren wij allemaal onze eigen bijdrage aan het eeuwige doel van ‘vrede op aarde, in mensen een welbehagen’. Het is tijd dat wij dat allemaal doen, want we komen elke dag één dag dichter bij de komst van de Heer. President Nelson heeft in de laatste oktoberconferentie gezegd: ‘Het beste moet nog komen, want de Heer bespoedigt zijn werk. Het beste moet nog komen als we ons hart en ons leven op Jezus Christus richten.’ Einde citaat.

In ‘De levende Christus: het getuigenis van de apostelen’ staat: Ik citeer:

‘Nu wij gedenken dat Jezus Christus twee millennia geleden geboren is, getuigen wij dat Hij werkelijk bestaan heeft, dat zijn leven onvergelijkbaar was en dat zijn grote zoenoffer oneindige kracht bezit. Geen ander heeft zo’n diepgaande invloed gehad op allen die op aarde geleefd hebben en nog zullen leven.’

Er staat verder: ‘Wij getuigen plechtig dat zijn leven, waar de hele menselijke geschiedenis om draait, niet in Bethlehem is begonnen en ook niet op Golgotha is geëindigd. Hij is de Eerstgeborene van de Vader, de eniggeboren Zoon in het vlees, de Verlosser van de wereld. […]

‘Wij verklaren plechtig dat zijn priesterschap en zijn kerk op aarde hersteld zijn – “gebouwd op het fundament van […] apostelen en profeten, waarvan Jezus Christus […] de hoeksteen is”.’

Er staat ook: ‘Wij getuigen dat Hij eens op aarde zal terugkeren. “De heerlijkheid van de Heere zal geopenbaard worden, en alle vlees tezamen zal het zien”.’ Einde citaat. ‘Hij zal heersen als Koning der koningen en regeren als Heer der heren, en elke knie zal zich buigen en elke tong zal Hem in aanbidding loven.

‘Wij getuigen, als zijn naar behoren geordende apostelen, dat Jezus de levende Christus is, de onsterfelijke Zoon van God. Hij is de grote Koning Immanuel, die Zich nu aan de rechterhand van zijn Vader bevindt. Hij is het licht, het leven en de hoop van de wereld. Zijn weg is het pad dat leidt tot geluk in dit leven en tot het eeuwige leven in de wereld hierna. God zij dank voor de weergaloze gave van zijn goddelijke Zoon.’

In de naam van Jezus Christus. Amen.