‘De conferentievraag van Lou’, Vriend, september 2025, 4–5.
De conferentievraag van Lou
‘Zal ik naar het feestje van Alice gaan?’ schreef Lou.
Een waargebeurd verhaal uit België.
Lou scheurde de blauwe envelop snel open. Haar beste vriendin Alice gaf een verjaardagsfeestje en zij was uitgenodigd!
Maar toen Lou de uitnodiging las, zonk de moed haar in de schoenen. Niet weer een feestje op zondag, dacht ze.
Lous familie ging op zondag niet naar feestjes. In plaats daarvan brachten ze tijd met elkaar door, gingen naar de kerk en deden andere dingen om aan de Heiland te denken.
Maar tegen dit feestje kon ze moeilijk nee zeggen. Hoe kon ze de verjaardag van haar beste vriendin missen?
‘Kan ik niet gewoon één keertje gaan?’ vroeg Lou die avond aan haar ouders. ‘Ik weet dat zondagen belangrijk zijn. Maar ik wil dit niet missen!’
‘Het is een moeilijke keuze’, zei papa. ‘Onze hemelse Vader vraagt ons om van de zondag een heilige dag te maken. Maar het is aan jou om te beslissen hoe je dat gaat doen.’
Mama gaf Lou een knuffel. ‘De algemene conferentie is dit weekend. Misschien kan dit jouw vraag zijn.’
De familie van Lou had de traditie om een vraag op te schrijven voor de algemene conferentie. Tijdens de conferentie luisterden ze dan of die beantwoord werd.
Lou zuchtte. ‘Oké.’
Voor het slapengaan schreef Lou haar vraag op. Daarna bad ze. ‘Hemelse Vader, ik wil heel graag naar dit feestje en ik weet niet wat ik moet doen. Wilt u me alstublieft helpen om een antwoord te krijgen terwijl ik naar de algemene conferentie kijk?’
Een paar dagen later gingen Lou en haar broers allemaal op de sofa zitten. Het was tijd voor de conferentie! Lou tekende tijdens het openingslied in haar aantekenboekje. Toen begon de eerste spreker.
Lou keek op. De spreker had het over de sabbatdag! Hij zei dat God de mensen zegent die zijn geboden onderhouden, ook al komt de zegening niet meteen.
‘Ik denk dat onze hemelse Vader mijn vraag al beantwoord heeft’, zei Lou. ‘Dat was snel!’
De volgende dag op school ging Lou tijdens de pauze naar Alice. ‘Bedankt dat je me voor je feestje hebt uitgenodigd’, zei Lou. Ze haalde diep adem. ‘Zondag is een speciale dag voor mijn familie en mij. Dus ik kan niet komen.’
‘Oké’, zei Alice. ‘Ik vind het jammer dat je het zult missen.’
‘Ik ook’, zei Lou. ‘Maar wil je zaterdag met me mee naar het trampolinepark? Dan kunnen we toch nog samen spelen en je verjaardag vieren.’
‘Ja, leuk!’ grijnsde Alice.
Lou glimlachte terug. Het was een moeilijke keuze om niet naar het feestje te gaan. Maar ze wist dat het de juiste keuze was. En ze was dankbaar dat haar hemelse Vader haar belangrijke vraag had beantwoord.
Illustraties, Flavio Remontti