เอลีและใบไม้

โดย เพนนี เจนสัน

เอลีรู้สึกว่าควรเอาใบไม้ไปด้วย

เรื่องจริงจากสหรัฐอเมริกา

เอลีพิงคราดและเงยมองกิ่งก้านที่เปลือยเปล่าของต้นโอ๊ก เขากําลังกวาดใบไม้ในสวนของคุณย่าและทําเป็นกองใหญ่ แล้วเขายิ้ม ฤดูใบไม้ร่วงทําให้เขานึกถึงไก่งวงย่างและพายฟักทองเสมอ

ทันใดนั้นเองคุณย่าก็ออกมาจากบ้าน

“ขอบใจจ้ะ เอลี!” เธอบอก “สนามหญ้าดูสวยงามมาก ย่าดีใจที่หลานกวาดใบไม้ก่อนหิมะแรก” เธอเอาเสื้อแจ็กเก็ตพันรอบตัวเองให้แน่นขึ้น “ย่าจะไปเยี่ยมเพื่อนที่บ้านพักคนชรา อยากไปด้วยกันไหมจ๊ะ?”

“แน่นอนครับ!”

เอลีพิงคราดไว้กับต้นไม้ ใบไม้สีส้มใบใหญ่ปลิวลงมาตกบนเท้าเขา

ช่างเป็นใบไม้ที่สวยงามจริงๆ! เขาคิด

เขารู้สึกว่าควรเอาไปด้วย เขาจึงค่อยๆ หยิบใบไม้ขึ้นมา

“เราจะไปเยี่ยมใครครับ?” เขาถาม

“คุณ โอเวอร์ลี” คุณย่าบอก “เธอเพิ่งย้ายเข้ามาเมื่อเดือนที่แล้ว”

ขณะที่พวกเขาเดิน เอลีหมุนก้านใบไม้ไปมาระหว่างนิ้วของเขา บ้านพักคนชราอยู่ห่างจากบ้านคุณย่าหนึ่งช่วงตึกเท่านั้น เอลีชอบไปเยี่ยมกับเธอด้วย คนที่นั่นดูมีความสุขเสมอที่ได้เห็นเขา

ประตูเปิดออก เอลีเห็นคุณ แฮนเซ็นนั่งบนรถเข็นข้างแผนกต้อนรับ

“อรุณสวัสดิ์ ฮีเบอร์” คุณย่าพูด

คุณ แฮนเซ็นไม่พูดอะไรสักคํา แต่เขายกมือขึ้น และเอลีก็แปะมือกับเขา

ผู้หญิงและเด็กชายเยี่ยมหญิงชราในบ้านพักคนชรา

พวกเขาไปที่ ห้องของคุณโอเวอร์ลี เธอยิ้มเมื่อพวกเขาเดินเข้ามา

“สวัสดี!” เธอเอื้อมมือไปจับมือคุณย่า “ดีใจที่ได้พบคุุณ แล้ววันนี้คุณพาใครมาด้วย?”

“นี่คือหลานชายของฉัน เอลี” คุณย่าพูด “เขากวาดใบไม้ให้ฉันเมื่อเช้านี้”

เอลีจําใบไม้ที่เขาถืออยู่ เขายื่นให้คุณ โอเวอร์ลี “ผมเอามาให้คุณครับ!” เขาพูด

“โอ้!” รอยยิ้ม ของคุณโอเวอร์ลีกว้างขึ้นเมื่อเธอหยิบใบไม้ “หนูรู้ได้ยังไงว่าฉันรักใบไม้? ฉันเคยมีคอลเลกชันใบไม้ที่น่ารัก แต่ฉันไม่สามารถนําติดตัวมาด้วยได้เมื่อฉันย้ายมาที่นี่ ตอนนี้ฉันสามารถเริ่มสะสมใหม่ได้!”

ความรู้สึกที่เอลีต้องหยิบใบไม้นั้นต้องมาจากพระวิญญาณบริสุทธิ์อย่างแน่นอน! เอลีไม่รู้ว่าวันนี้มีคนต้องการใบไม้ แต่พระบิดาบนสวรรค์ทรงรู้

เอลียิ้ม ฉันสงสัยว่าจะช่วยใครได้อีกบ้างถ้าฉันตั้งใจฟังพระวิญญาณบริสุทธิ์! เขาคิด