“ทําให้คุณพ่ออยู่ใกล้ชิด,” เพื่อนเด็ก, ส.ค. 2025, 36–37.
ทําให้คุณพ่ออยู่ใกล้ชิด
“เธอรู้สึกเศร้าก็ไม่เป็นไร เราทุกคนคิดถึงพ่อของเธอมาก”
เรื่องจริงจากสหรัฐอเมริกา
เอดิธฟังเสียงฝนปรอยเบาๆ กระทบหน้าต่าง ติ๋ง ติ๋ง ติ๋ง
เธอขมวดคิ้ว ฝนตกมาทั้งวันและท้องฟ้าเป็นสีเทา ข้างนอกอากาศหนาวและเศร้า คล้ายกับเธอ
เธอนั่งอยู่บนม้านั่งในมุมเงียบๆ ดึงชุดเดรสสีดําคันๆ ของเธอ รองเท้าแวววาวคู่ใหม่ของเธอเป็นสีดําด้วย เธออยากอยู่บ้านมากกว่าอยู่ที่สถานที่จัดงานศพ
ซาวานนาห์ ลูกพี่ลูกน้องนั่งลงข้างเธอ “เธอเป็นอย่างไรบ้าง?” ซาวานนาห์ถาม ครอบครัวของเธอทุกคนเดินทางมาร่วมงานศพเมื่อเช้านี้ ทุกคนสวมชุดสีดําและดูเศร้า
เอดิธยักไหล่ “คิดว่าโอเค” เธอไม่ค่อยอยากพูดคุย คุณพ่อของเธอเสียชีวิตเมื่อไม่กี่วันก่อนในอุบัติเหตุ เธอรู้สึกสับสนไปหมดเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอคิดถึงท่านมาก
ซาวานนาห์เอื้อมแขนโอบเธอ และเอดิธโน้มตัวเข้ามา เธอรู้สึกสํานึกคุณสําหรับลูกพี่ลูกน้องของเธอ แต่ทําไมพระเจ้าทรงต้องพรากคุณพ่อของเธอไปจากพวกเขา?
“พระผู้เป็นเจ้าทรงโกรธฉันหรือเปล่า?” เอดิธถาม
ซาวานนาห์ขมวดคิ้ว “ทําไมเธอถึงคิดแบบนั้นล่ะ?”
เอดิธก้มหน้ามองรองเท้าของเธอ “พระองค์เอาพ่อของฉันไป”
เอดิธรู้สึกนํ้าตาคลอ เธอเงยหน้าขึ้นเห็นซาวานนาห์กําลังเช็ดนํ้าตาตนเอง
“เอดิธ” ซาวานนาห์พูด “พระบิดาบนสวรรค์ไม่ได้โกรธเธอเลย พระองค์ทรงรักเธอและครอบครัวมาก บางครั้งสิ่งต่างๆ เกิดขึ้นที่เราไม่เข้าใจ แต่พระองค์ทรงรักเราเสมอ”
“จริงใช่ไหม?” เอดิธถาม
ซาวานนาห์พยักหน้า “จริงสิ การจดจําว่าเธอจะได้พบคุณพ่ออีกครั้งจะช่วยได้! เพราะพระเยซูคริสต์ฟื้นคืนพระชนม์ เราทุกคนจะฟื้นคืนชีวิตด้วย” เธอยิ้ม “และเราสามารถพยายามจดจําทุกสิ่งที่เรารักเกี่ยวกับคุณพ่อของเธอเพื่อให้ท่านอยู่ใกล้ชิด”
เอดิธนึกถึงคุณพ่อของเธอ ท่านชอบพูดถึงพระเยซู ท่านมีรอยยิ้มที่สวยที่สุดและเสียงหัวเราะที่ตลกที่สุด ท่านมอบกอดที่ดีที่สุด และท่านให้กําลังใจเธอเสมอเมื่อเธอรู้สึกเศร้า ทันใดนั้น เธอรู้สึกอบอุ่นราวกับว่าเธอกําลังได้รับอ้อมกอดจากคุณพ่อ
เธอเงยหน้าขึ้น “นั่นช่วยได้นิดหน่อย แต่ฉันก็ยังเศร้าอยู่ดี”
“เธอรู้สึกเศร้าก็ไม่เป็นไร ฉันก็เศร้ามากเหมือนกัน” ซาวานนาห์พูด “เราทุกคนคิดถึงพ่อของเธอมาก”
เอดิธนึกถึงสิ่งที่เธอได้เรียนรู้ในปฐมวัย “พระบิดาบนสวรรค์ทรงช่วยเราได้เมื่อเราเศร้า” เธอพูด “เราสวดอ้อนวอนตอนนี้ได้ไหม?”
ซาวานนาห์พยักหน้าและพวกเขาก็กอดอก
“พระบิดาบนสวรรค์ ขอบพระทัยสําหรับพระเยซูและการฟื้นคืนพระชนม์ของพระองค์” เอดิธพูด “ขอบพระทัยพระองค์ที่รักพวกเราเสมอ โปรดทรงดูแลคุณพ่อของหนู โปรดทรงช่วยให้เรานึกถึงคุณพ่อและให้ท่านอยู่ในใจเราเสมอ ในพระนามของพระเยซูคริสต์ เอเมน”
เอดิธลืมตาและสูดลมหายใจลึก
เมื่อพวกเขาเดินออกจากอาคาร อากาศยังหนาวและฝนตกอยู่ แต่ตอนนี้มีแสงอาทิตย์เล็กๆ ส่องผ่านเมฆสีเทา ข้างนอกยังดูเศร้าอยู่ แต่ตอนนี้รู้สึกมีความหวังนิดหน่อยด้วย คล้ายกับเธอ
ภาพประกอบโดย เจิน หลิว