คุกลิเบอร์ตี้

หลายคนในมิสซูรีไม่ชอบวิสุทธิชน ผู้ว่าการรัฐส่งทหารให้ไล่พวกเขาออกไป

ทหารจับกุมโจเซฟและผู้นําศาสนจักรท่านอื่นๆ คืนหนึ่ง ผู้คุมหัวเราะเยาะเกี่ยวกับสิ่งเลวร้ายที่พวกเขาทํากับวิสุทธิชน

โจเซฟลุกขึ้นยืนและตะโกนว่า “เงียบ!” ท่านพูดด้วยพลังอํานาจของพระผู้เป็นเจ้า ผู้คุมบอกว่าพวกเขาขอโทษและเลิกคุยกัน

ต่อมา โจเซฟและเพื่อนๆ ของท่านถูกขังอยู่ในคุกในเมืองที่เรียกว่าลิเบอร์ตี้ คุกนั้นหนาว เล็ก และมืด พวกเขามีเพียงฟางสกปรกไว้ใช้นอน อาหารที่พวกเขาได้รับทําให้พวกเขาป่วย

โจเซฟกังวลเกี่ยวกับวิสุทธิชน แต่ท่านไม่สามารถทําอะไรเพื่อช่วยพวกเขาได้

โจเซฟสวดอ้อนวอนอย่างหนัก ท่านถามว่าพระผู้เป็นเจ้าทรงลืมท่านและสมาชิกศาสนจักรไปแล้วหรือ

พระผู้เป็นเจ้าทรงตอบคําสวดอ้อนวอนของโจเซฟ พระองค์ทรงบอกว่า “ลูกเอ๋ย, สันติสุขจงมีแก่จิตวิญญาณเจ้า” พระผู้เป็นเจ้าทรงบอกโจเซฟว่าความท้าทายของท่านจะไม่คงอยู่ตลอดไป และจะเป็นไปเพื่อประโยชน์ของท่าน พระองค์ทรงสัญญาว่าจะทรงอยู่กับโจเซฟ “ตลอดกาลและตลอดไป” (หลักคําสอนและพันธสัญญา 121:7, 46)