‘Eli en het blaadje’, Vriend, augustus 2025, 4–5.
Eli en het blaadje
Eli had het gevoel dat hij het blaadje mee moest nemen.
Een waargebeurd verhaal uit de VS.
Eli leunde op zijn hark en keek omhoog naar de kale takken van de eikenboom. Hij was in de tuin van zijn oma bladeren aan het harken en had al een enorme hoop gemaakt. Hij glimlachte. In de herfst moest hij altijd denken aan gebraden kalkoen en pompoentaart.
Op dat moment kwam oma naar buiten.
‘Dank je wel, Eli!’ zei ze. ‘De tuin ziet er prachtig uit. Ik ben blij dat je de bladeren hebt kunnen harken voordat het gaat sneeuwen.’ Ze trok haar jas strakker om zich heen. ‘Ik ga bij een vriendin in het verpleeghuis op bezoek. Ga je mee?’
‘Ja, leuk!’
Eli zette zijn hark tegen de boom. Een groot oranje blad dwarrelde naar beneden en landde op zijn voet.
Wat een mooi blaadje! dacht hij.
Hij had het gevoel dat hij het mee moest nemen. Dus raapte hij het blad voorzichtig op.
‘Wie gaan we bezoeken?’ vroeg hij.
‘Mevrouw Overly’, zei oma. ‘Ze is er vorige maand naartoe verhuisd.’
Onderweg draaide Eli de steel van het blaadje tussen zijn vingers rond. Het verpleeghuis was maar een paar straten van oma’s huis. Eli ging graag met haar mee op bezoek. De mensen daar waren altijd blij om hem te zien.
De deuren zwaaiden open. Eli zag meneer Hansen in zijn rolstoel bij de receptie.
‘Goedemorgen, Heber’, zei oma.
Meneer Hansen zei nooit wat, maar hij stak zijn hand op en Eli gaf hem een high five.
Ze gingen naar de kamer van mevrouw Overly. Ze glimlachte toen ze binnenkwamen.
‘Hallo!’ Ze pakte oma’s hand. ‘Het is fijn om je te zien. En wie is dit?’
‘Dit is mijn kleinzoon Eli’, zei oma. ‘Hij heeft vanmorgen bladeren voor me geharkt.’
Eli herinnerde zich het blad dat hij vasthield. Hij gaf het aan mevrouw Overly. ‘Ik heb er eentje voor u meegebracht!’ zei hij.
‘O!’ Mevrouw Overly glimlachte breeduit toen ze het blaadje aannam. ‘Hoe wist je dat ik van bladeren houd? Vroeger had ik een mooie collectie bladeren, maar die kon ik niet meenemen toen ik hierheen verhuisde. Nu kan ik een nieuwe collectie beginnen!’
Het gevoel dat Eli het blad moest nemen, moest van de Heilige Geest zijn gekomen! Eli wist niet dat iemand vandaag een blaadje nodig had, maar onze hemelse Vader wist het wel.
Eli grijnsde. Ik vraag me af wie ik nog meer kan helpen als ik goed naar de Heilige Geest luister! dacht hij.
Illustraties, Lucie Bee