Het stille gebed van Kimber

Kimber wees naar de bekers op het aanrecht. Ze stampte met haar voeten op de grond, kreunde en wees nog eens.

Mama draaide zich om. ‘Kan ik je helpen?’

Kimber wees weer naar de bekers. Ze maakte een vuist met haar pink naar buiten en bewoog haar hand in een boog bij haar mond, het gebaar voor fruitsap in Amerikaanse gebarentaal.

‘O. Je wilt graag fruitsap’, zei mama.

Kimber knikte en wachtte terwijl mama een beker voor haar inschonk.

Kimbers spraakgebrek maakte het moeilijk voor haar om hardop te spreken. Ze vond de manier waarop haar stem klonk als ze fouten maakte niet fijn. Het deed pijn aan haar oren! Het kwetste haar als andere mensen haar corrigeerden. Ze gebruikte thuis met mama gebarentaal, maar het was moeilijker op school en in de kerk, omdat de meeste mensen geen gebarentaal kenden.

Ze ging om de paar dagen naar een logopedist om te oefenen met praten. Maar het was nog steeds moeilijk. Ze was erg gefrustreerd.

Een paar dagen later zat Kimber in het jeugdwerk naar de les te luisteren. Ze leerden over het gebed. ‘Je kunt met je hemelse Vader over alles praten’, zei zuster Dees. ‘Hij zal altijd antwoorden.’

Kimber vond het een fijn idee dat onze hemelse Vader gebeden beantwoordde. Maar hoe moest ze met Hem praten? Het was moeilijk om zoveel woorden te gebruiken.

Tijdens de Schriftstudie met haar familie die avond luisterden Kimber en haar broertjes terwijl mama en papa om de beurt voorlazen. Kimber luisterde graag naar papa’s zachte stem terwijl mama de woorden op de pagina aanwees zodat Kimber mee kon lezen.

‘Dat u begint zijn heilige naam aan te roepen, opdat Hij jegens u barmhartig zal zijn’, las papa voor. ‘Ja, roep Hem aan om barmhartigheid, want Hij is machtig om te redden.’

‘Hem aanroepen?’ vroeg haar broer Hunter. ‘Wat betekent dat?’

‘Dat betekent bidden’, zei papa. ‘Als je in de problemen zat, zou je om hulp roepen. Iets in gebed vragen is onze hemelse Vader om hulp roepen.’

Kimber knikte. Ze had vaak het gevoel dat ze hulp nodig had. Maar hoe kon ze haar hemelse Vader aanroepen zonder hardop te praten?

‘De volgende verzen gaan over het gebed’, zei mama. ‘We kunnen over alles bidden: onze familie, ons eten en alles wat we nodig hebben.’ Toen las ze verder. ‘“Wanneer u de Heer niet aanroept, laat uw hart dan vol zijn en voortdurend in gebed tot Hem uitgaan.”’

Mama stopte even en keek Kimber aan. ‘Dat betekent dat onze hemelse Vader je hoort als je in je hart en je gedachten bidt.’

Kimber kreeg een hoopvol, blij gevoel. Misschien kon haar hemelse Vader haar gebeden echt horen, zelfs als ze niet hardop sprak. Ze kon in haar hart bidden.

Die avond knielde Kimber samen met mama naast haar bed om te bidden. Meestal sprak mama het gebed uit terwijl Kimber luisterde. Maar deze keer wilde Kimber proberen in haar hart te bidden.

Mijn beurt, gebaarde ze, terwijl ze naar zichzelf wees en haar armen over elkaar deed. Ze sloot haar ogen en dacht na over alles wat ze haar hemelse Vader wilde laten weten. In gedachten vertelde ze Hem waar ze dankbaar voor was. Ze vertelde Hem hoe moeilijk praten was. En ze vroeg Hem om hulp.

Al gauw kreeg ze een vredig gevoel van top tot teen.

Toen ze klaar was, opende Kimber haar ogen.

Mama gaf haar een knuffel. ‘Goed gebeden, Kimber.’

Kimber glimlachte. Ze wist dat haar hemelse Vader haar had gehoord. En ze wist dat het vredige gevoel in haar hart zijn antwoord was.

PDF openen

Illustraties, Brooke Smart