Geld op de markt
Deze keer doe ik precies wat mama heeft gevraagd, dacht Anane.
Een waargebeurd verhaal uit Ghana.
Anane glimlachte terwijl hij over straat liep. De geur van gebakken vis en het drukke geklets van mensen vulden de markt. Hij was op weg naar het huis van zijn oom. Mama had Anane wat geld gegeven om aan zijn oom te geven.
Hij keek om zich heen naar alle kraampjes met groente, voedsel en andere spullen. Toen trok iets zijn aandacht.
Er was een kraampje met twee dingen die hij heel erg lekker vond, toffee en koekjes. Hij keek naar het geld dat mama hem had gegeven. 100 cedi is veel, dacht hij. Zijn favoriete lekkernijen waren maar 10 cedi. Zijn oom zou het waarschijnlijk niet eens merken als er wat geld miste.
Anane kocht wat lekkers. Hij stopte een toffee in zijn mond en liep verder naar het huis van zijn oom.
Zijn oom stond voor zijn huis toen Anane aankwam.
‘Daar is de kleine Anane! Kom maar hier’, zei oom. ‘Wat kan ik voor je doen?’
‘Ik heb wat geld voor je meegebracht van mama.’ Anane gaf hem het geld en stak zijn handen weer in zijn zakken. Zou zijn oom merken dat er wat geld miste? Hij keek toe terwijl oom het geld telde.
‘Bedankt dat je dit hebt gebracht’, zei oom.
Anane was blij dat zijn oom niet merkte dat er geld miste. Hij nam afscheid en begon aan de lange wandeling terug naar huis. Onderweg at hij zijn toffee en koekjes op.
‘Hoe was de wandeling naar je oom?’ vroeg mama toen Anane thuiskwam.
Hij haalde zijn schouders op. ‘Het was prima.’
‘Bedankt dat je dat geld voor mij naar hem hebt gebracht’, zei mama.
Anane liet zijn hoofd zakken. Hij begon zich schuldig te voelen. Stel dat zijn ouders erachter zouden komen dat hij een deel van het geld had uitgegeven? Hij wilde hun vertrouwen niet verliezen.
De volgende ochtend vroeg mama of Anane wat spullen wilde kopen in een winkel dichtbij. ‘Kom meteen naar huis als je klaar bent in de winkel, oké?’
‘Oké.’ Anane liep over de markt, maar hij stopte niet om iets te kopen. Hij fronste zijn wenkbrauwen en dacht: deze keer doe ik precies wat mama heeft gevraagd.
Toen hij klaar was, ging hij meteen naar huis. Hij gaf z’n moeder al het geld dat overbleef.
Die zondag ging Anane naar zijn jeugdwerkklas. ‘Goedemorgen allemaal’, zei de lerares. ‘Vandaag gaan we het hebben over gehoorzaamheid. Het is belangrijk om naar onze ouders te luisteren en goede keuzes te maken.’
Anane dacht aan het geld dat hij aan de toffee en koekjes had uitgegeven. Hij voelde een knoop in zijn maag. Hij wist dat hij een verkeerde keuze had gemaakt.
Na de kerk wilde Anane met zijn ouders praten. Zijn hart bonkte.
’Papa en mama? Weten jullie nog dat ik geld naar mijn oom moest brengen?’ vroeg Anane. ‘Nou, ik heb met een deel van het geld iets lekkers gekocht.’ Hij keek naar de grond. ‘Het spijt me.’
‘Bedankt dat je eerlijk bent’, zei papa. ‘Ik ben trots op je.’
Anane glimlachte. Hij was zo blij dat hij de waarheid had verteld. Nadat hij het aan zijn ouders had verteld, voelde hij zich goed vanbinnen. Hij maakte nu al een betere keuze.
Illustratie, Aleksandar Zolotic