De schaduwoplossing
‘Als we nou eens wat bomen planten?’ vroeg Cristal.
Een waargebeurd verhaal uit Argentinië.
‘Zullen we naar het veld gaan?’ vroeg Ivans zus Cristal.
Ivan keek naar buiten. ‘Ik wil wel’, zei hij. ‘Maar misschien moeten we wachten tot de zon ondergaat. Het is erg heet.’
Het veld was een groot grasveld vlakbij hun huis. Ze speelden daar graag tikkertje of verstoppertje met hun vriendjes. Maar op het veld was geen schaduw om even af te koelen. En deze zomer was dat een groot probleem.
Cristal was even stil. Toen zei ze: ‘Als we nou eens wat bomen planten? Dan komt er schaduw op het veld. Dan kunnen we er spelen, ook al is het heet.’
Ivan glimlachte. ‘Ik vind het een geweldig idee!’
Ivan en Cristal vertelden Papá over hun plan. ‘Ik zal de gemeente om toestemming vragen’, zei hij.
Een paar weken later kregen ze de toestemming die ze nodig hadden en waren ze klaar om te beginnen! Papá nam Ivan en Cristal mee naar de grote boom die achter hun huis groeide. Onder de boom groeiden een paar kleine bomen.
‘Als de grote boom bloeit, laat hij zaadjes op de grond vallen’, legde Papá uit. ‘Daar groeien kleine boompjes uit. Dat zijn kleine wonderen van de natuur!’
Papá liet zien hoe ze de boompjes voorzichtig konden opgraven. Ivan en Cristal plantten ze voorzichtig in bloempotten.
Op een zaterdagmiddag, toen de zon achter de wolken was, laadden Ivan en Cristal de boompjes op een kar. Langzaam duwden ze de kar naar het veld. Ivans jongere broertjes en zusjes droegen emmers met water. Mamá en Papá hadden een paar scheppen meegenomen.
Samen kozen ze voor elke boom een plekje uit. Ze groeven gaten en plantten daarin liefdevol elke boom. Mamá liet ze zien hoe ze greppels rond de bomen moesten graven om ze water te geven. ‘Bomen hebben zonlicht, water en veel voedingsstoffen nodig om sterk te worden’, zei ze. ‘Net als kinderen!’
Ivan dacht aan de boom achter hun huis en stelde zich voor hoe de bomen er op een dag uit zouden zien. ‘Kun je het geloven?’ zei hij. ‘Op een dag zullen deze bomen groter zijn dan wij!’
In de lente zou iedereen versteld staan van de prachtige, felroze bloemen in de bomen. In de zomer zou hun schaduw zich over het veld uitstrekken. En in de herfst zouden de bladeren de grond met een geel tapijt bedekken.
Elke dag bezochten Ivan en Cristal het veld om te kijken hoe het met de bomen ging. Ze zorgden ervoor dat elke boom genoeg water had. En elke keer dat er een nieuw blaadje of takje ontsproot, voelden ze zich erg trots. Hun harde werk wierp vruchten af!
Ivan werd blij toen hij dacht aan alle mensen die op een dag van de schaduw op het veld zouden genieten. Hij had geholpen om de aarde een mooiere plek te maken voor alle kinderen van onze hemelse Vader.
Illustraties, Colleen McKeown