Pioniers in elk land
Een beetje als de hemel
‘Wil je mee naar de kerk?’ vroeg oom Reza.
Een waargebeurd verhaal uit India en Canada.
Tahira vouwde het laatste shirt op en stopte het in haar koffer. Ze was aan het inpakken omdat ze de zomer bij haar oom en tante in Canada zou doorbrengen. Ze had er veel zin in, maar ze was best nerveus. Canada was ver weg van haar huis in India.
‘Heb je alles?’ vroeg mama.
‘Ik denk het wel.’ Tahira deed haar koffer dicht.
‘Je zult vast een geweldige tijd hebben. Geef oom Reza en tante Misu maar een dikke knuffel van mij’, zei mama.
Toen Tahira in Canada uit het vliegtuig stapte, gaf ze oom Reza en tante Misu een dikke knuffel. ‘Die is van mijn moeder’, zei ze.
De volgende dagen brachten ze door met het verkennen van de stad en plaatsen in de buurt. Ze ging voor het eerst naar een pretpark en zag de Niagara Falls (watervallen). Het was ontzettend leuk!
Op zaterdagmiddag hielp Tahira met het maken van kip makhani voor het avondeten. Na het eten stelde oom Reza haar een vraag.
‘Wil je morgen met ons mee naar de kerk?’ vroeg hij. ‘We gaan naar een christelijke kerk. We leren daar over Jezus Christus en zijn evangelie.’
‘Prima’, zei Tahira. Mama en papa geloofden in een andere godsdienst, maar Tahira ging naar een christelijke kostschool in India. Naar een nieuwe kerk gaan zou niet heel anders zijn.
De volgende dag trok Tahira een jurk aan die ze van haar tante had geleend. Toen ze de kapel binnenkwamen, was iedereen aan het zingen. Tahira bleef staan en staarde naar alle mensen. Er zaten vaders en moeders met kinderen. Iedereen zag er gelukkig uit. Het gezang was zo mooi.
Dit voelt als de hemel, dacht Tahira.
Tahira ging met tante Misu en oom Reza op een van de banken zitten. Ze zag dat er brood en water werd rondgediend. Ze luisterde naar de toespraken over Jezus Christus. En er werd nog meer gezongen. Het laatste lied ging over gezinnen die voor eeuwig samen kunnen zijn. Ze vond het heel bijzonder wat ze bij die woorden voelde.
Na het laatste gebed keek Tahira oom Reza aan. ‘Wat betekent het om voor eeuwig samen te zijn?’
Oom Reza glimlachte. ‘Wij geloven dat als we Jezus Christus volgen en verbonden met God sluiten en nakomen, we op een dag samen met onze familieleden in de hemel kunnen zijn.’
Tahira voelde zich van top tot teen warm van binnen. Ze vond het een fijn idee om voor eeuwig bij haar familie te kunnen zijn.
Na de kerk bleef Tahira aan de prachtige muziek denken. Ze wilde meer over Jezus Christus en eeuwige gezinnen leren. Ze besloot om met de zendelingen af te spreken. In de weken daarna voelde Tahira steeds meer dat het evangelie waar was.
Tahira belde haar ouders om te vertellen wat ze leerde. Toen stelde ze hen een belangrijke vraag. ‘Mag ik me laten dopen?’ Ze zeiden ja!
Op de dag van haar doop zongen Tahira, oom Reza en tante Misu ‘Ik ben een kind van God’. Oom Reza had het vertaald zodat ze het in het Hindi konden zingen. Hindi was de taal die ze thuis in India sprak.
Toen Tahira zong, kreeg ze een warm gevoel in haar hart. Het voelde als de hemel. En Tahira wist dat als ze haar beloftes aan God zou nakomen, ze dankzij Jezus Christus op een dag samen met Hen zou zijn.
Illustraties, Ekata Mandal