Op zoek naar apen

‘Wauw!’ zei Ethan. ‘Heb je die gezien?’

‘Ja, kijk eens naar zijn schattige staartje’, zei Lily.

Boston keek omhoog, maar hij zag alleen schaduwen.

‘We hebben vandaag al drie apen gezien!’ zei Ethan.

Maar Boston had er nog geen één gezien! Hun familie was in een regenwoud om naar wilde apen te kijken. Maar de apen waren te ver weg voor Boston om ze te kunnen zien.

Boston was grotendeels blind. Hij kon alleen dingen zien die heel dichtbij waren. Meestal vond hij het niet zo erg. Hij kon nog steeds veel toffe dingen doen. Hij kon braille lezen met zijn vingers en met zijn stok in het donker lopen. En hij kon mensen vinden door naar hun stem te luisteren.

Maar soms vond Boston het niet zo leuk om blind te zijn. Zoals vandaag.

Boston zat op de grond en zuchtte. Het is niet eerlijk! dacht hij.

Een paar minuten later kreeg hij een idee. Hemelse Vader, help alstublieft een aap om dichtbij te komen zodat ik hem kan zien, bad Boston in gedachten.

Boston zag nog geen apen. Toen hoorde hij in de verte een geluid.

‘Hoor je dat?’ vroeg Boston. ‘Dat was volgens mij een aap!’

‘Ik hoorde niks’, zei Ethan.

‘Ik ook niet’, zei papa. ‘Je hebt goede oren!’

Boston hoorde een aap door de struiken langs het pad rennen. Hij wees naar het geluid. ‘Daar!’

Toen hoorde hij er nog een, en nog een. Soms kon zijn familie de apen zien als hij ze aanwees. Maar de apen kwamen niet dichtbij genoeg om ze te zien.

Het was bijna tijd om naar huis te gaan.

‘Het spijt me dat je geen apen hebt gezien’, zei mama toen ze naar de auto liepen.

Boston haalde zijn schouders op. ‘Het is oké. Ik wilde er een zien, maar in plaats daarvan heb ik er veel gehoord.’ Toen dacht hij aan zijn gebed. ‘Het doet me een beetje aan de Heilige Geest denken.’

‘Hoezo?’ vroeg mama.

‘Toen ik goed luisterde, merkte ik dat ze overal om me heen waren. Ik kon ze niet zien, maar ik kon ze horen. Het is net zoals ik de Heilige Geest kan horen als ik luister.’

‘Dat is een geweldige les!’ zei mama.

Boston hoorde iets in de struiken naast hem. Toen rende er iets het pad op – vlak voor hem! Het had oranjerood haar en een lange staart. Het stopte en keek hem aan. Toen rende het weer weg tussen de bomen.

Een aap! Hij had er toch een gezien!

Boston glimlachte. Blind zijn, was soms moeilijk. Maar vandaag leerde hij iets over de Heilige Geest. En dat was heel tof.

Illustraties, Alyssa Gonzalez