โกรธเกินกว่า จะสวดอ้อนวอน

“ไม่มีใครเข้าใจฉันเลย!” กาเบรียลาตะโกนขณะเธอปิดประตูห้องนอนดังปัง วันนี้เป็นวันที่ไม่ดี มีคนที่โรงเรียนล้อเลียนเธอ เมื่อกาเบรียลากลับมาบ้าน เธออารมณ์เสียและมีปัญหากับ Mutti (คุณแม่)

กาเบรียลาล้มตัวลงบนเตียงและเริ่มร้องไห้ น้ำตาไหลอาบแก้ม และในใจอัดแน่นไปด้วยความโกรธ เธอไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้

เธอจําตอนเรียนในปฐมวัยได้ว่าเธอสวดอ้อนวอนถึงพระบิดาบนสวรรค์ได้ทุกเมื่อที่ต้องการความช่วยเหลือ เธอต้องการสวดอ้อนวอนเพื่อช่วยให้รู้สึกดีขึ้น แต่เธออารมณ์เสียเกินกว่าจะจดจ่อได้ กาเบรียลาหลับตาและสูดลมหายใจลึกๆ เธอจะทําอะไรได้บ้างเพื่อสงบสติอารมณ์?

ไม่กี่วินาทีต่อมา ความคิดหนึ่งก็เข้ามาในใจเธอ

นึกถึงสิ่งที่หนูรู้สึกสำนึกคุณสิ

เธอลืมตาและมองไปรอบๆ ห้อง มีรูปของ Mutti และ Vati (คุณพ่อ) อยู่บนผนัง กาเบรียลารักครอบครัวของเธอแม้ว่าเธอจะรู้สึกหงุดหงิดกับพวกเขาก็ตาม

“ฉันรู้สึกสำนึกคุณสำหรับคุณพ่อคุณแม่ของฉัน” เธอกล่าว

จากนั้นเธอนึกถึงลูกพี่ลูกน้องของเธอ เกว็นโดลิน ลิเดีย และโธมัส พวกเขามักจะแบ่งของเล่นให้เธอและทําให้เธอหัวเราะอยู่เสมอ เธอชอบเล่นกับพวกเขา

“ฉันรู้สึกสำนึกคุณสำหรับลูกพี่ลูกน้องของฉัน” กาเบรียลากล่าว

จากนั้นเธอมองออกไปนอกหน้าต่าง

ดวงอาทิตย์กําลังตกดินและท้องฟ้าเต็มไปด้วยสีสันสวยงาม—ส้ม แดง เหลือง และชมพู

“ฉันรู้สึกสำนึกคุณสําหรับพระอาทิตย์ตกดิน” กาเบรียลากล่าว

จากนั้นเธอนึกถึงสิ่งอื่นๆ อีก เธอรู้สึกสำนึกคุณสำหรับอาหารกลางวันที่เธอกินที่โรงเรียนวันนี้ และยังรู้สึกสํานึกคุณสำหรับเพื่อนๆ ของเธอ และสําหรับอะพาร์ตเมนต์ที่เธออาศัยอยู่

การได้นึกถึงสิ่งที่เธอสํานึกคุณเป็นเรื่องสนุก! กาเบรียลาไม่เคยตระหนักว่ามีสิ่งดีๆ มากมายในชีวิตเธอ

เธอรู้ว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์ประทานความคิดให้เธอนึกถึงพรเหล่านี้ ขณะนี้ใจเธอสงบแล้ว เธอรู้สึกพร้อมจะสวดอ้อนวอน

“พระบิดาบนสวรรค์” เธอพูด “หนูขอโทษที่โกรธ Mutti ขอบพระทัยพระองค์ที่ทรงช่วยให้หนูรู้สึกสงบและมีความสุขอีกครั้ง ขอบพระทัยที่ทรงส่งพระวิญญาณบริสุทธิ์มาเตือนหนูถึงพรของหนู ในพระนามของพระเยซูคริสต์ เอเมน”

เธอเดินออกจากห้องไป Mutti และ Vati อยู่ในครัวกําลังทําอาหารเย็น เธอกอด Mutti

“หนูขอโทษที่โกรธคุณแม่ค่ะ” กาเบรียลากล่าว

“ไม่เป็นไรจ้ะ” Mutti พูด “ขอบใจที่ขอโทษนะจ๊ะ”

พวกเขานั่งรอบโต๊ะอาหารค่ำและให้พรอาหาร แล้วกาเบรียลาก็คิดออก!

“เรามาพูดสิ่งที่เราสํานึกคุณ แล้ววนไปรอบโต๊ะทีละคนกันเถอะค่ะ” เธอพูด

Vati ยิ้ม “เป็นความคิดที่ดีเลย!”

“แม่รู้สึกสำนึกคุณสําหรับสบู่” Mutti กล่าว

Vati คิดอยู่ครู่หนึ่ง

“พิซซ่า” เขาพูด ทุกคนต่างหัวเราะคิกคัก

แล้วก็ถึงคิวของกาเบรียลา เธอรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องการพูดอะไร

“หนูรู้สึกสำนึกคุณสำหรับการสวดอ้อนวอนค่ะ”

ภาพประกอบโดย ซิมินิ บล็อกเคอร์